Συμπολιτες για τον καιρο της κρισης και την ελπιδα για το νεο που θα αποδιωξει το νοσηρο

Η σκιαγράφηση του 2014 μπορεί να ξεκίνησε από τους νέους, που βιώνουν ό,τι άσχημο τους κατέλιπαν οι προηγούμενες γενιές, με πρώτη και καλύτερη την ανεργία, οι «ώριμοι» συμπολίτες όμως δεν σημαίνει ότι αγνοούν την πραγματικότητα, ακόμη κι αν ακόμη παραμένουν ήσυχοι αποδεχόμενοι ηπίως το παν. Γι’ αυτή τη συμβίωση που δεν εξαντλείται στο εφησυχαστικό οι νέοι θα φέρουν τις αλλαγές, οπότε εμείς οι ενήλικες μπορούμε αμέτοχοι να συνεχίζουμε, απευθυνθήκαμε σε εννέα συμπολίτες μας για να μας πουν οι ίδιοι την άποψή τους για τον κόσμο που πρέπει ή δεν πρέπει να αλλάξει…
Ο λόγος τους ανήκει…

 

Χρήστος Χαρτοματσίδης, συγγραφέας

ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Το μεσημεράκι, παραμονές της Πρωτοχρονιάς ο κύριος Παναγιώτης είχε πέσει για έναν υπνάκο. Ήταν κουρασμένος. Όλο το πρωί περίμενε στην τράπεζα για να πληρώσει την Εφορία. Δεν βάζανε πετρέλαιο στην πολυκατοικία τους γι αυτό είχε κουκουλωθεί με τρεις κουβέρτες για να ζεσταθεί. Έτσι γρήγορα τον πήρε ο ύπνος. Το όνειρο όμως που είδε – τον αναστάτωσε.
Περπατούσε λέει μόνος του και ξαφνικά μπροστά του εμφανίστηκαν ο Εξωγήινοι. Έμοιαζαν ακριβώς όπως τους έδειχναν στις ταινίες. Με μεγάλα πανέξυπνα μάτια.

«Τι μπορούμε να κάνουμε για σένα;» τον ρώτησαν.

«Δηλαδή, κάτι σαν τις τρεις ευχές με το χρυσόψαρο;»

«Ακριβώς..»

«Το πιο εύκολο πράγμα:

Πρώτο να κάνετε εμφανή την παρουσία σας. Θα γίνει βέβαια σάλος και θα αλλάξει η ροή της ιστορίας. Φοβούμενοι την τεχνολογική υπεροχή σας οι κυβερνήσεις επιτέλους θα αρχίσουν να νοιάζονται για τους απλούς πολίτες και την ευημερία τους. Οι άνθρωποι θα στηριχτούν πάνω σας, και θα ζήσουμε σαν αδέρφια..

Βέβαια δεν θα το παίζετε θεοί και δεν θα κρύβετε τις γνώσεις σας. Θα μας βοηθήσετε να εξαλειφθούν όλες οι αρρώστιες και ο θάνατος.»

-«Ζήτησε μας και κάτι για τον εαυτό σου!» του είπαν οι εξωγήινοι.

-«Αν μπορούσα να γίνω ξανά νέος…» απάντησε ντροπαλά ο κύριος Παναγιώτης..
Αμέσως οι άλλοι τον σημάδεψαν με μια μικρή συσκευή. Αυτό που συνέβη, τον άφησε άναυδο. Για χρόνο μηδέν χάθηκαν τα προγούλια, οι ρυτίδες τα περιττά παχάκια. Ξαναφύτρωσαν τα μαλλιά του και μάλιστα πιο πυκνά και κάπως κατσαρά, όπως όταν ήταν είκοσι χρονών. Τα μάτια του λάμπανε και με περίεργο τρόπο είχε χαθεί η μυωπία, που τον βασάνιζε από το δημοτικό.

-«Και τώρα πάμε!» είπανε οι εξωγήινοι. «Έρχεσαι μαζί μας! Εκεί… μακριά…Αυτός είναι ο όρος για να πραγματοποιηθούνε και οι άλλες δυο ευχές.»

-«Μα, τώρα που έγινα ξανά νέος και δυνατός, τώρα θα πρέπει να φύγω;! Δεν θα δω ποτέ πώς αλλάζει η ζωή στη γη, πώς όλα τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα. Είναι σαν να πεθαίνω…»

-«Ακριβώς!…Σαν να πεθαίνεις.» του απάντησαν.

Ευτυχώς, εκείνη την στιγμή ο κύριος Παναγιώτης ξύπνησε. Κάτι αργοπορημένα παιδάκια χτυπούσαν το κουδούνι για να πούνε τα Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα…

Συγκεκριμένα οι απαντήσεις:
1. Για την χώρα μας – επιτέλους ο κόσμος να ξυπνήσει, για να αλλάξουν τα πράγματα.
2. Για την ανθρωπότητα – ειρήνη κι αγάπη.
3. Για μένα και την οικογένειά μου – υγεία για όλους και δουλειά για τα παιδιά μας.

Χρόνια πολλά!

 

Βασίλης Ριτζαλέος, δρ. ιστορίας «Να αφήσουμε τα μεγάλα λόγια και τις υποσχέσεις και να υπάρξουν πολιτικές για την αποκατάσταση της λειτουργίας των θεσμών και την ανακούφιση των ασθενέστερων»

Αφήνουμε πίσω μας μια δύσκολη χρονιά. Στον κόσμο και στην Ελλάδα βλέπουμε να μεγαλώνει η ανισότητα ανάμεσα σε χώρες, περιφέρειες και κοινωνικές ομάδες. Εκτός από την άνιση κατανομή του πλούτου, πλήττονται ακόμη τα δικαιώματα των ασθενέστερων για υγεία, εκπαίδευση, κοινωνικές υπηρεσίες και παροχές, εργασιακά δικαιώματα. Καταρρέουν κατακτήσεις δεκαετιών. Όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα περιβάλλον με προβλήματα στη λειτουργία των θεσμών και της δημοκρατίας στον κόσμο, στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

Εύχομαι για το 2014 να είναι χρονιά αληθινής αναγέννησης για την Ελλάδα και τον κόσμο. Να αφήσουμε τα μεγάλα λόγια και τις υποσχέσεις και να υπάρξουν πολιτικές για την αποκατάσταση της λειτουργίας των θεσμών και την ανακούφιση των ασθενέστερων και των πιο ευάλωτων ομάδων. Καθένας από εμάς λειτουργώντας ατομικά και συλλογικά έχει τη δύναμη και τις ικανότητες να αλλάξει την πορεία του τόπου του, της χώρας του, του κόσμου. Αρκεί να σταθεί όρθιος, να σκεφτεί και να διεκδικήσει ένα καλύτερο μέλλον.

Θοδωρής Μπατζάκας, διευθυντής της εταιρείας σχεδίασης και ανάπτυξης ιστοσελίδων i-magic «Να μην υπάρχουν πια πουθενά δυστυχισμένα παιδιά»

Τι θα ήθελα να αλλάξει στον κόσμο…

Ως νέος πατέρας (δις) και βλέποντας πόσο όμορφα και αισιόδοξα μπορεί να είναι τα πράγματα μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, θα ήθελα να μην υπάρχουν πια δυστυχισμένα παιδιά. Πουθενά. Δυστυχισμένα παιδιά σημαίνει δική μας αποτυχία (των ενηλίκων) και τίποτα άλλο. Μόνο αυτά μπορούν να αλλάξουν το αύριο. Ας μη ξεκινήσουν τη ζωή τους με θλίψη.

Στη χώρα θα ήθελα εμείς, ο κόσμος της, ο λαός της, να αντιληφθούμε ποιες είναι οι δικές μας ευθύνες. Δεν βοηθά να σκεφτόμαστε πάντα ότι κάτι, κάποιος φταίει αλλά όχι εμείς. Δεν είναι όλοι χειρότεροι και εμείς καλύτεροι. Υπάρχουν πάντα καλύτεροι από εμάς και πρέπει να προσπαθήσουμε για να τους ξεπεράσουμε και όχι να τους μειώσουμε για να βγούμε στην επιφάνεια.

Όσον αφορά προσωπικά στη ζωή μου, θα ήθελα να σταματήσω όπως όλοι μας πια να ανησυχώ για το τι θα συμβεί αύριο. Ζούμε σε μια εποχή με τρομακτική αβεβαιότητα, που μας επηρεάζει σε κάθε μας απόφαση στη ζωή. Αυτό, είναι αντιπαραγωγικό. Ας ελπίσουμε σε μια γενική σταθεροποίηση που θα μας βοηθήσει να εστιάσουμε στην ουσία.

Μιχάλης Ραγκούσης, πρόεδρος ΔΕΚΑΜΑΘ «Το 2014 να επενδύσουμε στο εμείς για να ανασυντάξουμε το εγώ μας»

Εύχομαι το 2014 να χαρίσει υγεία σε όλους μας. Τη νέα αυτή χρονιά να καταφέρουμε να αλλάξουμε την αρνητική ψυχολογία των τελευταίων ετών. Να γίνουμε θετικοί και αισιόδοξοι. Να επενδύσουμε στην ομαδικότητα και να γεμίζουμε το κάθε ανεκμετάλλευτό μας δευτερόλεπτο με ενέργειες και δράσεις που θα βοηθήσουν τον συνάνθρωπο, θα προσφέρουν στην κοινωνία και τον ίδιο μας τον εαυτό. Το 2014 να επενδύσουμε στο εμείς για να ανασυντάξουμε το εγώ μας.

Αγγελική Σουγλέ, δικηγόρος «Ανατροπή στην παρωδία που ζούμε»

Τι θέλω να αλλάξει το 2014; Μμμ πολλά……μα πάρα πολλά στην χώρα μου, στον κόσμο ολόκληρο, στην ίδια μου τη ζωή. Όμως για να αλλάξουν όλα αυτά, τα πολλά, θα πρέπει πρώτα να αλλάξει ένα μόνο πράγμα και τούτο είναι η «νοοτροπία μας». Ο άνθρωπος στις μέρες μας έχει χάσει τον κοινωνικό του πολιτισμό, τον φυσικό προσανατολισμό του. Οι σχέσεις του είναι ψεύτικες στο σπίτι, στη δουλειά, στο δρόμο, στα ΜΜΕ. Μια παγιωμένη τακτική της επιφάνειας, της υποκρισίας και του τίποτα, που πλέον δεν μας εκπλήσσει. Λες και η πλειοψηφία έχει υποστεί ομαδική ύπνωση, ώστε να υιοθετήσει το ίδιο lifestyle, την ίδια συμπεριφορά, ακόμα και τον ίδιο λόγο. Όλα γίνονται με τον γνωστό, με το αντάλλαγμα, με το μέσο και είναι ευχής έργον όταν ο μη ευνοημένος που γράφει, σχεδιάζει, σκηνοθετεί, φωτογραφίζει μπορέσει να επικοινωνήσει την τέχνη του. «Έλα μωρέ έτσι είναι τα πράγματα, μη χαλάς την πιάτσα, πιάσε το νόημα αν θέλεις να κάνεις κάτι στη ζωή σου». Ευχαριστώ πολύ αλλά όχι δεν είναι έτσι τα πράγματα και φυσικά πρέπει να χαλάσει αυτή η «πιάτσα» και μακάρι κανένας νέος να μην πιάσει ποτέ στο εξής αυτό το νόημα.

Όσο βλέπω γύρω μου ανθρώπους που ακόμα βάζουν στόχους και ονειρεύονται κόντρα στη μιζέρια του γρήγορου και του επιφανειακού, μπορώ να εύχομαι και να ελπίζω πως το 2014 θα φέρει την ανατροπή στην παρωδία που ζούμε. Στη πραγματικότητα δεν υπάρχουν καλοί και κακοί, φτωχοί και πλούσιοι, αλήθεια και ψέμα, αυτοί και εμείς. Υπάρχει μονό το εύκολο κέρδος ενάντια στον ουμανισμό. Αυτή η «νοοτροπία» θέλω και πρέπει να αλλάξει. Η κοινωνία προχωρά και εξελίσσεται με αξίες και ιδανικά και όχι με γνώμονα το εύκολο κέρδος, την αναξιοκρατία και την αδικία.

Καλή χρονιά λοιπόν με ήθος και ανθρωπιά.

 

Νεκτάριος Δαπέργολας, Δημοτικός Σύμβουλος Κομοτηνής με την Κίνηση Πολιτών «Σπάρτακος» – Πρόεδρος ΕΛΜΕ Ροδόπης

«Απέναντι σε αυτό το οργουελλικό μέλλον, οι λαοί οφείλουν επιτέλους να αφυπνιστούν και να αντιδράσουν»
«Ως προς τις διεθνείς εξελίξεις, εκείνο που σίγουρα θα ήθελα είναι να ανακοπεί αυτή η ραγδαία πλέον πορεία του πλανήτη προς ένα παγκόσμιο – και πραγματικά εφιαλτικό – καθεστώς οικονομικού ελέγχου και συνεπακόλουθης πολιτικής ανελευθερίας, πορεία που βασίζεται στη χρήση της υψηλής τεχνολογίας και διευκολύνεται από την παγκόσμια οικονομική χρηματοπιστωτική κρίση. Μία κρίση ασφαλώς εν πολλοίς τεχνητή, που οδηγεί στην επανασυσσώρευση του πλούτου στα χέρια όλο και λιγότερων, στη στυγνή εκμετάλλευση των πηγών ενέργειας και του νερού, καθώς βέβαια και στην πλήρη συντριβή των εθνικών οικονομιών.

Απέναντι σε αυτό το οργουελλικό μέλλον, οι λαοί οφείλουν επιτέλους να αφυπνιστούν και να αντιδράσουν, βγαίνοντας από τον τεχνητό λήθαργο που τους επιβάλλουν οι λογής πολιτικο-οικονομικές εξουσίες. Αυτό όμως είναι το κυρίως ζητούμενο και για τον ελληνικό λαό (για να περάσω πλέον και στα καθ’ ημάς), που εύχομαι να βρει μέσα στο 2014 τον δρόμο για να αναστρέψει μία μακρά περίοδο ιστορικής αμνησίας, πολιτικής διαφθοράς και πολιτισμικής παρακμής. Το πρόβλημα στη σημερινή Ελλάδα δεν είναι δυστυχώς μόνο η οικονομική κρίση, άρα ούτε και η λύση μπορεί να βρίσκεται σε αυτό που σχηματικά αποκαλούμε «αντιμνημονιακό αγώνα». Όσο σημαντική επομένως κι αν είναι η προσπάθεια αποτροπής της οικονομικής κατάρρευσης και του ξεπουλήματος του τόπου στα αρπακτικά της διεθνούς μεγαλοτοκογλυφίας, θα ήταν πραγματικά ατελέσφορη, αν δεν συνοδευόταν από την πνευματική μας αναγέννηση ως λαού. Και αυτή φυσικά δεν μπορεί να συντελεσθεί χωρίς ιστορική αυτογνωσία, χωρίς προσπάθεια να ξαναβρούμε την ξεχασμένη μας ταυτότητα – και με τρόπο βέβαια όχι προγονολατρικό και στείρο, αλλά δημιουργικό. Όσες δυνάμεις έχουν απομείνει ζωντανές στη χώρα οφείλουν να το αντιληφθούν αυτό και να αγωνιστούν προς αυτή την κατεύθυνση, τόσο σε εθνικό, όσο βέβαια και σε τοπικό επίπεδο.

Από την πλευρά μας, με τις δράσεις που έχουμε ήδη δρομολογήσει σε διάφορα μέτωπα, θα προσπαθήσουμε να συνεισφέρουμε, όσο πιο αποτελεσματικά μπορούμε, στην προσπάθεια αυτή».

 

Χάρης Μιχαλόπουλος, λέκτορας του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας- ποιητής «Να ψάξουμε με πείσμα να ξανα-βρούμε το αληθινό μας πρόσωπο στο συνάνθρωπο»

 

Ένιωθα πάντοτε αμήχανα μπροστά στην αλλαγή του χρόνου. Από μικρός. Πώς και γιατί τελειώνει μια χρονιά; Πώς και γιατί ξεκινάει μια νέα; Με φόβιζε (και ακόμα με φοβίζει) η συμβατικότητα της όλης διαδικασίας: 23.59 παλιός, 00.01 καινούριος.

Δεν πιστεύω στην αλλαγή που έρχεται απ’ έξω προς τα μέσα. Αν κάτι ουσιαστικό κρύβεται πίσω από τις πρωτοχρονιές είναι νομίζω αυτή η πολύτιμη ευκαιρία που μας δίνεται έστω για μια στιγμή, εκείνη την αμήχανη στιγμή που κατεβάζουμε από τον τοίχο το παλιό ημερολόγιο και ετοιμαζόμαστε να κρεμάσουμε το καινούριο να αναλογιστούμε τι απέγιναν οι δικές μας προσωπικές πρωτοχρονιές. Οι πρωτοχρονιές των φίλων, των αγαπημένων, των ξένων, των αισθημάτων, των πόνων, των πόθων, των άλλων, των λόγων.

Ζούμε σε μέρες σκοτεινές. Δυστυχώς η χώρα μας τα τελευταία χρόνια έχει καταντήσει δύσκολα αναγνωρίσιμη. Καταστολή, βία, εκφασισμός, ανεργία, ανελευθερία μουτζουρώνουν καθημερινά τη δημόσια και ιδιωτική μας ζωή. Όμως οι χώρες είναι οι άνθρωποί τους. Είναι οι ζωές των ανθρώπων τους. Στο κατώφλι μεταξύ παλιού και καινούριου χρόνου θέλω να πιστεύω πως επιτέλους θα ψάξουμε με πείσμα να ξανα-βρούμε το αληθινό μας πρόσωπο στο συνάνθρωπο, στον ξένο, στον άλλο, στον μετανάστη, στον άνεργο, στο γείτονα, σε αυτόν που ακόμα δεν ξέρουμε το όνομά του όχι γιατί δεν μας το είπε αλλά γιατί δε νοιαστήκαμε να τον ακούσουμε.

Δεν πιστεύω σε αλλαγή. Πιστεύω σε αλλαγές. Προσωπικές, εσωτερικές, ουσιαστικές. Και είναι αυτές οι αλλαγές στη ζωή μας που (ευτυχώς) κρατάνε πολύ περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο.

Κωνσταντίνος Μπούντας, γεωπόνος «Περισσότερη αγάπη! Αυτός ο τόπος για να πάει μπροστά, χρειάζεται αγάπη και όχι μόνο ευχές»

 

Τριαντάφυλλος Παπαδάκης, γεωπόνος

«Δίστει φλουρίστει, στεργιώντει ν’ κουρφίστει
Να τιμάει αφέντ’ς το Θεό και Θεός να δίνει τ’ αφέντη
Πάντα να ‘χει αφέντ’ς κι καρδιά να μην τουν πουνεί»

 

Ανατολικορωμυλιώτικη ευχή

 

Επιμέλεια: Νατάσσα Βαφειάδη
[email protected]

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.