Ποδηλατωντας στη γη των προγονων του…

Ξεκίνησε ένα πρωινό της 10ης Σεπτεμβρίου από την Ακρόπολη, εφοδιασμένος με ένα ποδήλατο, τον απολύτως απαραίτητο εξοπλισμό και τη μεγάλη του θέληση για να πατήσει για δεύτερη φορά τη γη των προγόνων του και να προσκυνήσει στην Παναγία Σουμελά της Τραπεζούντας. Στην Κομοτηνή τον γνωρίσαμε μια βδομάδα αργότερα, όταν επέλεξε την πόλη μας ως έναν από τους σταθμούς του για διανυκτέρευση, έχοντας διανύσει μια μακρά ήδη διαδρομή σε ελληνικό έδαφος και φιλοδοξώντας να συνεχίσει με το ίδιο σθένος και τον ενθουσιασμό για περισσότερα από 1.500 χμ. ακόμα, ώσπου να καταλήξει στον προορισμό του, τον Πόντο.

Πρόκειται λοιπόν για τον 26χρονο Βασίλη Καριοφυλίδη, που αψηφώντας τις δυσκολίες ενός τόσο επίπονου εγχειρήματος, έβαλε το στοίχημα και να ξαναταξιδέψει στον τόπο των προγόνων του πάνω στις δυο ρόδες ενός ποδηλάτου και να επιστρέψει στην πόλη που κατοικεί μόνιμα, στην Αθήνα, έχοντας διανύσει περί τα 4.500 χμ.. Η πρώτη του φιλοδοξία επιτεύχθηκε μόλις στις 5 Οκτωβρίου, όταν ο Βασίλης κατάφερε να πατήσει τα χώματα της Τραπεζούντας. Αρχικός του προγραμματισμός ήταν να παραμείνει στην Τραπεζούντα για 2-3 ημέρες, προκειμένου να ξεκουραστεί από το επίπονο ταξίδι αλλά και να περιηγηθεί σε διάφορες τοποθεσίες και μνημεία. Οι «πειρασμοί», που συνάντησε όμως, κάθε άλλο παρά του επέτρεψαν την αυστηρή εφαρμογή αυτού του προγραμματισμού. Εν τέλει ο Βασίλης επέλεξε να επιμηκύνει κατά λίγες ημέρες την παραμονή του στην Τραπεζούντα και στην ευρύτερη περιοχή του Πόντου, ανακαλύπτοντας μοναδικούς θησαυρούς, που κρύβει το φυσικό κάλλος, τα μνημεία, αλλά και οι άνθρωποι.

Εν συνεχεία, παίρνοντας το δρόμο του γυρισμού και καλύπτοντας πάνω από 3.500 χμ. συνολικά από την έναρξη του εγχειρήματός του, ο Βασίλης πέρασε την Κυριακή από την Κομοτηνή, όπου και διανυκτέρευσε, συνεχίζοντας χθες το ταξίδι με επόμενο προορισμό την Ξάνθη. Παρά τις δυσκολίες, τη σωματική κόπωση και τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες που συνάντησε τις τελευταίες μέρες στη Θράκη, μιλώντας στον «ΠτΘ» είχε να παρουσιάσει μόνο τον ενθουσιασμό του για τις εμπειρίες και τα βιώματα του τελευταίου ενάμισι μήνα.

Συγκλονιστική ανταπόκριση των κατοίκων σε όλο το μήκος της ελληνικής επικράτειας

Τα ενθαρρυντικά μηνύματα, που του έδωσαν δύναμη για να συνεχίσει, εμφανίστηκαν όπως μας διηγείται ήδη στους πρώτους σταθμούς του σε ελληνικό έδαφος, στη Θήβα, στη Λαμία, στη Λάρισα, στην Καστανιά Ημαθίας, στη Θεσσαλονίκη, στην Καβάλα, στην Ξάνθη, στην Κομοτηνή και στις Φέρρες του Έβρου. Δύσκολα μπορούσε να περιγράψει με λόγια τη ζεστασιά με την οποία τον περιέβαλαν κάτοικοι και μέλη συλλόγων στη διάρκεια αυτής της διαδρομής. «Ήταν συγκλονιστική η ανταπόκριση», σημειώνει. «Η αλήθεια είναι ότι όταν ξεκίνησα το γνώριζαν ελάχιστα άτομα», συνεχίζει, «αλλά σιγά-σιγά είδα ότι όσο πιο πολύ ανέβαινα, τόσο περισσότερο ο κόσμος το μάθαινε, κυρίως μέσω του διαδικτύου. Όλοι ήθελαν να με φιλοξενήσουν στα σπίτια τους, σε συλλόγους και χάρηκα πολύ για αυτό».

«Όταν μπήκα στην Τουρκία ειλικρινά δεν περίμενα ο κόσμος να είναι τόσο φιλικός απέναντί μου»

Μια αγωνία του, βέβαια, την είχε εκφράσει και κατά την παρουσία του στην Κομοτηνή, αφορούσε στην ανταπόκριση που θα έβρισκε περνώντας τα ελληνοτουρκικά σύνορα, όχι τόσο από τους Τούρκους πολίτες, αλλά κυρίως από τις τούρκικες αρχές. Η υποδοχή των Τούρκων ωστόσο αποτέλεσε τελικά για εκείνον μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. «Όταν μπήκα στην Τουρκία ειλικρινά δεν περίμενα ο κόσμος να είναι τόσο φιλικός απέναντί μου», μας αποκαλύπτει. «Η Αστυνομία ήταν πολύ φιλική μαζί μου», προσθέτει, «αλλά και οι κάτοικοι, που πάλι με καλούσαν να σταματήσω, με προσκαλούσαν στα σπίτια τους, ήθελαν να καθίσω για τσάι ή φαγητό μαζί τους. Δυστυχώς δε θα μπορούσα με όλους αυτούς, γιατί το ταξίδι μου θα πήγαινε πολύ πίσω».

Οι Τούρκοι αστυνομικοί του έβαλαν να ακούσει ποντιακά

Δεν παραλείπει να κάνει ειδική μνεία στη συμπεριφορά των αστυνομικών αρχών της γείτονος, που όχι μόνο δήλωσαν διαθέσιμες για τη συνδρομή στον τομέα της ασφαλείας του κατά τη διέλευση από κεντρικούς αυτοκινητοδρόμους, αλλά φρόντισαν ακόμα και για την εμψύχωσή του, βάζοντάς του να ακούει ποντιακά τραγούδια στη διαδρομή. «Μου συμπαραστάθηκαν ακόμα και για να με εμψυχώσουν», διηγείται ο Βασίλης στον «ΠτΘ». «Σε ένα σημείο μου έβαλαν μουσική να ακούσω», εξηγεί, «μου έβαλαν στην αρχή τούρκικα και μετά τους λέω αν έχετε κανένα κεμετζέ, ποντιακή λύρα. Και μετά μου έβαλαν. Ήταν απίστευτο. Ήταν μάλιστα σε ένα σημείο, που ήμουν πολύ κουρασμένος».

Αλγεινή εντύπωση από την αδιάκριτη παρουσία της Αστυνομίας στην Τραπεζούντα

Στον αντίποδα, βέβαια, δεν έλειψαν και οι περιπτώσεις, που η στάση της Τούρκικης Αστυνομίας του έκανε αλγεινή εντύπωση. Πρόκειται συγκεκριμένα για την περίπτωση της Τραπεζούντας, όπου η Αστυνομία, όπως ομολογεί ο ίδιος, «ήταν πολύ αδιάκριτη, γιατί φωτογράφιζαν μέχρι και τη μύγα, που πέταγε δίπλα μου, όποιον συναναστρεφόμουν και φίλους μου από την Κωνσταντινούπολη». «Ενοχλήθηκα, αλλά εντάξει ήταν μεμονωμένο αυτό το περιστατικό», σημειώνει. «Ήξερα άλλωστε ότι θα παρακολουθηθώ εκεί», προσθέτει, «αλλά θα μου άρεσε η διακριτικότητα. Εγώ ούτως ή άλλως δεν πήγα με τίποτα περίεργες διαθέσεις, ένα προσκύνημα πήγα να κάνω και μια βόλτα».

Απερίγραπτη στιγμή η επίσκεψη στην Παναγία Σουμελά

Κατά την παραμονή του στην Τραπεζούντα, πάντως, ο Βασίλης είχε ήδη εξασφαλίσει τη φιλοξενία του από φιλικό πρόσωπο, ενώ είχε την ευκαιρία να επισκεφτεί όλες τις τοποθεσίες, που παραπέμπουν στην παρουσία του ποντιακού ελληνισμού στην περιοχή. Φυσικά η μεγαλύτερη στιγμή ήταν όταν επισκέφτηκε την Παναγία Σουμελά, μια στιγμή απερίγραπτη και με αισθήματα χαράς και συγκίνησης ανάμεικτα. Όπως διαπίστωσε, οι Τούρκοι κάτοικοι της περιοχής γνώριζαν καλά για τις εκκλησίες και για τα κτίρια που είχαν χτιστεί από Έλληνες, με κάποιους μάλιστα να επιμένουν να τα ονοματίζουν όλα τούρκικα. Το τελευταίο, βέβαια, όπως σημειώνει ο ίδιος, οφείλεται στο γεγονός ότι στην Τουρκία διδάσκεται αλλιώς η ιστορία.

Αντίθετες διαδρομές πάνω από τον Έβρο, μια από τις πιο ωραίες στιγμές της διαδρομής

Μια από τις χαρακτηριστικότερες στιγμές, πάντως, που του έκαναν εντύπωση στη διάρκεια της διαδρομής των 3.500 χμ. που έχει διανύσει, τη βίωσε στην ελληνοτουρκική μεθόριο κατά την είσοδό του στην Τουρκία. «Όταν περνούσα στην Τουρκία, ακριβώς πάνω στα σύνορα στη γέφυρα του Έβρου», μας διηγείται, «την ίδια στιγμή περνούσαν δυο ποδηλάτες τα ελληνικά σύνορα. Δεν ξέρω αν έκαναν κάτι παρόμοιο, δε νομίζω. Απλά μου άρεσε η στιγμή, που δυο Τούρκοι πάνε στα ελληνικά εδάφη κι ένας Έλληνας στα τούρκικα. Ανταλλάξαμε κάποιες κουβέντες, δεν ήξερα κιόλας και τη γλώσσα, αλλά αυτό το λίγο, το «γεια» που ανταλλάξαμε, ήταν πολύ ωραίο».
Τελικά, από όλη αυτή την εμπειρία του, ποια ήταν η εντύπωση που εισέπραξε αναφορικά με τις δυνατότητες προσέγγισης των δυο λαών, ένθεν κακείθεν των συνόρων του Έβρου; «Θα πρέπει καταρχήν να αλλάξει η ιστορία, που έχει γραφτεί στα σχολικά βιβλία, γιατί δεν είναι έτσι», σπεύδει να υπογραμμίσει καταρχήν ο Βασίλης. «Εγώ πιστεύω», συνεχίζει, «ότι αν αυτή τη στιγμή χωρίσεις τους πολιτικούς από τον απλό κόσμο και βάλεις να ζήσουν οι δυο λαοί μόνοι τους και απέναντι οι πολιτικοί μόνοι τους, θα δεις ότι οι λαοί θα ζήσουν πολύ ωραία, ενώ οι πολιτικοί θα σφάζονται». Όπως επισημαίνει, πάντως, παρότι το πρώτο του μέλημα ήταν να πάει για να προσκυνήσει, από τις αντιδράσεις του κόσμου, που συνάντησε στην πορεία, διαπίστωσε ότι έπρεπε να περάσει και εθνικά μηνύματα, αλλά και μηνύματα συμφιλίωσης και ειλικρίνειας μεταξύ των λαών.

«Με το ποδήλατο σε λίγες ώρες μπορείς να ζήσεις πράγματα και καταστάσεις, που με ένα αυτοκίνητο ή μηχανάκι δεν τα ζεις ούτε σε ένα χρόνο»

Βαίνοντας πλέον προς την ολοκλήρωση του αξιοθαύμαστου αυτού εγχειρήματός του, όχι μόνο δηλώνει ότι δεν κουράστηκε, αλλά εκφράζει τη διάθεσή του να ξανακάνει τη διαδρομή. Ίσως παρακάμπτοντας ορισμένα σημεία, που του φάνηκαν βαρετά και ξεχωρίζοντας τα εξόχως ενδιαφέροντα από άποψη φυσικού κάλλους και όχι μόνο. Κλείνοντας, φυσικά, δεν ξεχνάει να στείλει ένα βασικό μήνυμα στους συμπολίτες μας, που έχει να κάνει με τη χρήση ποδηλάτου. «Με το ποδήλατο σε λίγες ώρες μπορείς να ζήσεις πράγματα και καταστάσεις, που με ένα αυτοκίνητο ή μηχανάκι δεν τα ζεις ούτε σε ένα χρόνο», υπογραμμίζει. Ο ίδιος μπήκε στον πειρασμό μόλις πριν από 2 χρόνια να χρησιμοποιήσει το ποδήλατο ως μέσο μετακίνησης στην Αθήνα, αλλά γρήγορα έγινε φανατικός λάτρης του με επιστέγασμα το ταξίδι των 4.500 χμ. Αθήνα-Τραπεζούντα-Αθήνα. Παροτρύνει φυσικά τους συμπολίτες του να μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν με το ποδήλατο, αλλά ζητάει παράλληλα και τη βελτίωση των υποδομών, στα μεγάλα αστικά κέντρα κυρίως, που να επιτρέψουν την ασφαλή χρήση του.

Με το καλό, σε λίγες ημέρες ο Βασίλης Καριοφυλίδης θα έχει επιστρέψει στην Αθήνα και θα έχει ολοκληρώσει έναν πραγματικό άθλο. Ως τις 11 Νοεμβρίου έχει βάλει στόχο ο ίδιος. Σίγουρα πολύ πιο πλούσιος σε εμπειρίες και σε βιώματα, σίγουρα πιο σοφός και πάντα περήφανος για την καταγωγή του.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.