Φακελος τυπος: Συγκλονιστικες προσθηκες Βαξεβανη στις καταγγελιες Καραμπουγιουκογλου

Η παρουσία στην Ξάνθη του γενικού διευθυντή της ΕΡΤ3 Κώστα Μπλιάτκα και του εξέχοντος συναδέλφου Κώστα Βαξεβάνη, δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη και χωρίς να δοθεί συνέχεια στον φάκελο του τύπου που άνοιξε ο «ΠτΘ».

Με την κατάσταση αποτυπωμένη στα δύο προηγούμενα δημοσιεύματα όπου μίλησαν ο πρόεδρος της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.-Θ. Μάκης Βοϊτσίδης, ο εκδότης της εφημερίδας «Θράκη» Τένης Καμαρίδης και οι δημοσιογράφοι Γιώργος Συληγαρδάκης και Σαμί Καραμπουγιούκογλου, η συνέχεια έρχεται από δύο ανθρώπους με βαρύνουσα άποψη. Όπως είναι γνωστό, οι δύο δημοσιογράφοι βρέθηκαν πριν από λίγες μέρες στην πόλη μας, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Βαξεβάνη «Ο άνθρωπος του τείχους».

Κ. Μπλιάτκας, «Στενάχωρα πράγματα…»

Ζητώντας από τον γενικό διευθυντή της ΕΡΤ3 να καταθέσει τις σκέψεις του για τη δυσμενή κατάσταση, ο κ. Μπλιάτκας έκανε λόγο για «στενάχωρα πράγματα…», είπε ότι κατά τη γνώμη του οφείλεται σε δύο λόγους και δήλωσε: «Ο ένας λόγος ήταν η διόγκωση του χώρου των Μ.Μ.Ε. στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 και στις αρχές αυτής του ’90, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν σε κάθε γωνιά της χώρας πολλοί τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί. Όσο για τις εφημερίδες, αυτές υπήρχαν σε κάθε πόλη και οι τοπικές έχουν μια μεγάλη παράδοση. Λόγου χάρη η Ξάνθη και η Κομοτηνή που είναι ιστορικές πόλεις με ισχυρή λαογραφία και πολιτισμό, είχαν πάντα καλές εφημερίδες, όπως και το Ρέθυμνο ή η Νάουσα απ’ όπου κατάγομαι. Αλλά τα ραδιόφωνα και οι τηλεοράσεις το παράκαναν λίγο και δημιουργήθηκε μια επίπλαστη αγορά που δεν μπορούσε να τη στηρίξει η διαφημιστική αγορά».

«Από την άλλη βγήκε το διαδίκτυο που είναι ο δεύτερος λόγος» συνεχίζει ο κ. Μπλιάτκας. «Πολλές φορές η δουλειά μας παρέχεται δωρεάν κι όταν μπορείς να διαβάσεις βαριές πένες και ισχυρά θέματα, το τυπωμένο χαρτί μένει πίσω. Αφήστε το άλλο που λένε πολλοί συνάδελφοι και είναι σαν επαγγελματικό μυστικό: όταν τελειώνει ένα μεγάλο γεγονός, μια συνεδρίαση ή ένας αγώνας και έχεις δηλώσεις, στιγμιότυπα και όλα τα άλλα αμέσως σ’ ένα διαδικτυακό τόπο, γιατί να πάρεις εφημερίδα να διαβάσεις τα ίδια πράγματα μετά από δέκα ώρες; Βέβαια αυτό δεν είναι πάντα σωστό, υπάρχει το επεξεργασμένο κείμενο ή ο ειδικός και δεν μπορεί να γράψει ο καθένας κριτική θεάτρου ή να κάνει διπλωματικό ή αστυνομικό ρεπορτάζ. Πάντα ο κριτικός ενός θέματος με άποψη είναι χρήσιμος και πρέπει να πληρώνεται γι’ αυτή δουλειά, όπως και ο ρεπόρτερ. Ο ρεπόρτερ είναι αυτός που δεν θα καταργηθεί ποτέ. Δεν μπορεί το μηχάνημα να μας κάνει το ρεπορτάζ, ο άνθρωπος θα δει, θα καταγράψει και θα περιγράψει».

Εν κατακλείδι, ο γενικός διευθυντής της ΕΡΤ3 λέει ότι «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σε κάποια χρόνια – δεν μπορώ να πω πόσα- θα αυτορυθμισθεί» και σημειώνει: «Πολλοί από εμάς θα χάσουν τη δουλειά τους, άλλοι θα πληρώνονται αλλιώς και κάποιοι θα αλλάξουν δουλειά και θα πάνε αλλού. Είναι μια πικρή αλήθεια που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε. Αλλά αυτό που δεν χάνεται είναι η ανάγκη για το ρεπορτάζ, για την αποκάλυψη, για τη δημοσιογραφία. Και όπως έλεγε η Ελένη Βλάχου “ο θεατής και ο αναγνώστης είναι πάντα εκεί και μας περιμένουν. Δώσ’ τους καλό θέμα και θα το βρουν”».

Κ. Βαξεβάνης, «Συγκροτήματα τύπου: φτωχές εταιρίες με πλούσιους ιδιοκτήτες»

Ιδιαίτερα περιεκτικός ο λόγος του Κώστα Βαξεβάνη, με τον ίδιο να μην φείδεται καίριων παρατηρήσεων και –ανατέμνοντας διερευνητικά την αλήθεια, όπως μας έχει συνηθίσει- να λέει: «Το θέμα έχει διάφορες διαστάσεις. Η μία έχει να κάνει με τις αντικειμενικές συνθήκες, καθώς έχουμε πάρα πολλές εφημερίδες και κανάλια στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα έχουμε συγκροτήματα τύπου που είναι φτωχές εταιρίες με πλούσιους ιδιοκτήτες. Υπάρχουν μερικές χιλιάδες που ζουν μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο κρίσης με εφημερίδες να κλείνουν, κανάλια να συγχωνεύονται κι αυτούς να πετιούνται στο δρόμο. Υπάρχει και η άλλη διάσταση, το υποκειμενικό του πράγματος. Δηλαδή κατά πόσο περιφρουρούσαμε τον χώρο μας και κατά πόσο εμείς επιτρέψαμε όλος ο χώρος να δημιουργήσει το απαραίτητο περιβάλλον ώστε να θυματοποιηθεί. Αν εμείς κάναμε τη δουλειά μας όπως έπρεπε (αποκαλύπτοντας και ερευνώντας) θα φτάναμε σε μια κοινωνία όπως είναι σήμερα; Αν δεν συγχρωτιζόμασταν με τον φίλο μας τον υπουργό ή τον πολιτικό, αν δεν αντικαθιστούσαμε τη σκόνη από το πεζοδρόμιο με την πούδρα του μακιγιάζ από το studio για να λάμψουμε στις τηλεοράσεις, θα φτάναμε εδώ που φτάσαμε; Βέβαια, μετρώντας αυτά τα δύο θεωρώ ότι πιο βαρύ είναι ο συγχρωτισμός που άπτεται και των πολιτικών, των ευθυνών που υπάρχουν και πώς επέτρεψε ένα κράτος να λειτουργεί ένα τέτοιο σύστημα».

Ποταμός και με εύστοχες παρατηρήσεις ο Κώστας Βαξεβάνης, δίνει συνέχεια –εν αγνοία του- στο μείζον ζήτημα που άνοιξε ο συνάδελφος κ. Καραμπουγιούκογλου και για το οποίο κανείς δεν τόλμησε να ψελλίσει ούτε λέξη: «Είστε από τοπικά κανάλια και εφημερίδες και θα σας κάνω το απλό ερώτημα: πώς επιβιώνουν οι εφημερίδες στην επαρχία; Πώς επιβιώνουν εφημερίδες των διακοσίων φύλλων, πώς γίνεται αυτό;» αναρωτιέται ο κ. Βαξεβάνης με την προτροπή «να τα βάλετε αυτά» και λέγοντας χαρακτηριστικά: «Θεωρώ ότι είναι αποτέλεσμα πολιτικών εκβιασμών και συναλλαγών με τον δήμαρχο, τον νομάρχη, κάτι που είναι εντονότερο στον μικρόκοσμο της επαρχίας. Υπάρχει ένα γνωστό παράδειγμα, η ιστορία με τον δήμαρχο της Ζαχάρως όπου πήγα κι έκανα μια εκπομπή με τα αίσχη, τα απίστευτα αίσχη με καταπατήσεις και ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Το πετάξανε! Οι τοπικές εφημερίδες δεν έγραψαν ούτε ένα μονόστηλο γιατί παίρνουν διαφήμιση από τον δήμαρχο. Αυτή είναι η κατάσταση, το λέω με πόνο και αν δεν το ανατρέψουμε θα δούμε τα χειρότερα».

Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα, ο Κώστας Βαξεβάνης δηλώνει ότι «δεν υπάρχουν συλλογικά όργανα στη δημοσιογραφία κι αυτό ξεκινάει από παλιά» και εξηγεί: «Κατ’ αρχήν όταν υπάρχει μια δημοσιογραφική ένωση, όποιος είναι δημοσιογράφος πρέπει να είναι μέλος της, ανεξάρτητα από το πόσα χρόνια έχει. Είναι ένα σωματείο που πρέπει να περιφρουρεί τον χώρο του και να βάζει και standards. Όταν λειτουργεί τόσα χρόνια η τηλεόραση και δεν έχει παρθεί κανένα μέτρο από την ένωση, όταν ο Αυτιάς παίρνει συνέντευξη από τον Ψωμιάδη και την άλλη μέρα ξαναβγαίνει στην ίδια συνέντευξη μόνος του με άλλο κουστούμι και η ένωση δεν λέει τίποτα, τι να πει κανείς… Όταν διευθυντής καναλιού απαγορεύει στα συλλογικά όργανα της ένωσης να μπουν στο κανάλι για να μιλήσουν στους εργαζόμενους και δεν τον διαγράφουν, αυτός φταίει;».

Και η συνομιλία μας κλείνει με τον κ. Βαξεβάνη να λέει: «Αυτή τη στιγμή έχουμε γυρίσει στη δεκαετία του 1950 και όχι μόνο στη δημοσιογραφία. Ό,τι πάλευε ο κοσμάκης, να υπάρχει μια minimum βάση λειτουργίας των εργασιακών σχέσεων, όλα έχουν ανατραπεί. Θα πηγαίνει καθένας και θα υπογράφει ένα συμβόλαιο που του βάζει μπροστά το αφεντικό…».

Άραγε θα απαντήσει κανείς ή θα σχολιάσει τις σοβαρές καταγγελίες;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.