«Οταν θα τελειωσει ο καθετος αξονας της Ροδοπης, η συνδεση της Θρακης με τη Νοτια Βουλγαρια και τη Βαλκανικη μεσω αυτου»

Ως συνέντευξη του σαββατοκύριακου, λόγω του «εκρηκτικού» της χαρακτήρα και των συζητήσεων που πρόκειται να προκαλέσει, θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος τη συνομιλία του προέδρου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της πόλης μας Νίκου Αγγελίδη στο Ράδιο Παρατηρητής και στον Δάμωνα Δαμιανό, με αφορμή μια ακόμη πρωτιά της Ξάνθης. Τα εγκαίνια δηλαδή της συνοριακής διάβασης Ξάνθης- Σμόλιαν παρουσία των πρωθυπουργών Ελλάδας- Βουλγαρίας, που χαροποίησε τη πλειοψηφία των Ροδοπιτών, αλλά σε αρκετούς δημιούργησε ανάμεικτα συναισθήματα εκ του γεγονότος και μόνον ότι ο κάθετος άξονας Κομοτηνής – Μάκαζας είχε εξαγγελθεί από το 1996, υπουργού όντος του Κώστα Λαλιώτη, κι ακόμη χρειάζεται παρατάσεις για να ολοκληρωθεί εν έτει πλέον 2011, ήτοι δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μετά.

Μια συνομιλία η οποία ασκεί κριτική στο «γενικόν» του αναπτυξιακού σχεδίου της νομαρχίας Ροδόπης, υπερασπίζεται την ανάγκη οικονομικής στήριξης της Θράκης από το εθνικό κέντρο, όπως, και με μια σειρά επιχειρημάτων, την αναγκαιότητα αυτόνομης ύπαρξης των δύο επιμελητηρίων της πόλης μας, ισχυριζόμενος ότι «δεν υπάρχει έστω και ένα επιχείρημα που να πείθει ότι η ενοποίηση θα ωφελούσε τη Ροδόπη και τη Θράκη». Δηλώνει τέλος εκ νέου υποψήφιος στις επιμελητηριακές εκλογές του 2010, αρνείται το χαρακτηρισμό των χρηματοδοτήσεων από το ΤΕΜΠΜΕ ως κομματικών, και δικαιολογεί στο πλαίσιο του τραπεζικού ανταγωνισμού την ανταπόκριση, και κατά συνέπεια τη βράβευση της Αγροτικής Τράπεζας, από το Επιμελητήριο, εξακολουθώντας συνάμα να παραμένει ένθερμος υποστηρικτής του έργου του πρώην υπουργού στις τελευταίες κυβερνήσεις Καραμανλή, Ευριπίδη Στυλιανίδη.

Νίκος Αγγελίδης όμως, σε μια συνομιλία κατατεθειμένη και στο χαρτί, εφόσον τη δεξίωση του Επιμελητηρίου του, μόνον στον διαδικτυακό τόπο του «Παρατηρητή» λόγω ηλεκτρονικής δικτυακής ανακαίνισης, μπορέσαμε να φιλοξενήσουμε…

Τ.Β.
 

• «Θα ήταν οξύμωρο στα 50 χιλιόμετρα να έχουμε ένα δεύτερο κάθετο άξονα»

Δ.Δ.: κ. Αγγελίδη, αύριο έχουμε ένα γεγονός το οποίο μας εξέπληξε με την ταχύτητά του. Ο νομάρχης Ξάνθης, ο κ. Παυλίδης, εκεί που δεν το περίμενε κανείς, βρήκε έναν παλιό δρόμο μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, τον αναβάθμισε, τον ασφαλτόστρωσε, πήρε όλα τα απαραίτητα μέτρα που τον καθιστούν προσπελάσιμο και ανοίγει μια συνοριακή δίοδο με τη Βουλγαρία από τα ορεινά της Ξάνθης, με την παρουσία μάλιστα των πρωθυπουργών των δύο χωρών, των κ.κ. Παπανδρέου και Μπορίσωφ και των διπλωματικών αντιπροσωπειών τους, με αποτέλεσμα να καθίσταται η Θράκη αφενός μεν πλέον πύλη εισόδου και εξόδου με τη Βουλγαρία, πέραν από το Ορμένιο τώρα και από την Ξάνθη, αφετέρου δε να υπάρχουν όλα τα θετικά που θα προκύψουν από αυτή την ιστορία και, σε τρίτο επίπεδο, εμείς ως Ροδόπη για μια ακόμα φορά να υπολειπόμαστε. Δεν είναι βέβαια ο επίσημος κάθετος άξονας της Εγνατίας αλλά δεν παύει να είναι μια διάνοιξη η οποία στη Ροδόπη έχει στοιχειώσει εδώ και 50 χρόνια.
Ν.Α.: Κατ’ αρχήν να πούμε ότι είναι σεβαστές οι προσπάθειες των ανθρώπων που επιχειρούν το καλύτερο δυνατό για τον τόπο τους και για τον λόγο αυτό θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στην προσπάθεια της Ξάνθης και ειδικότερα του νομάρχη. Εξάλλου, όλοι είμαστε υπέρ της διάνοιξης των αξόνων αυτών σε κάθε νομό, ο κάθε νομός δεν εναντιώνεται στις προσπάθειες των υπολοίπων, ίσα – ίσα πιστεύω ότι δρουν συμπληρωματικά. Εκείνο όμως που πρέπει σε κάθε περίπτωση να διευκρινιστεί είναι ότι οι δύο δρόμοι δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους ως προς τη λειτουργικότητα, το μέγεθος και την προσβασιμότητα των οχημάτων. Αυτό που έχω να πω σχετικά με τη διάνοιξη αυτού του τύπου, για ελαφρά οχήματα, δηλαδή στην ουσία κάποιων Ι.Χ., τα οποία θα πηγαινοέρχονται από κάποιες συνθήκες αυτοκινητόδρομου, όχι ταχείας κυκλοφορίας ή μεγάλου κάθετου άξονα ήταν ότι αυτή έγινε, γιατί με τον καιρό διαπιστώθηκε ότι παρ’ όλες τις προσπάθειες που έκανε η Ξάνθη, υπήρχαν μεγάλες δυσκολίες στο να γίνει ένας μεγάλος κάθετος άξονας σαν αυτόν της Ροδόπης. Ο λόγος είναι και ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες δυσκολίες που εκτοξεύουν σε δυσθεώρητα ύψη το κόστος, αλλά και μετά τη διάνοιξη κάθετου άξονα στην Κομοτηνή, που είναι η πρωτεύουσα αλλά είναι και το μεγάλο έργο θα ήταν οξύμωρο στα 50 χιλιόμετρα να έχουμε ένα δεύτερο ίδιο δρόμο. Υπό την έννοια αυτή, ο μεγάλος κάθετος άξονας που και ιστορία έχει, – σύμφωνα με αναλύσεις που κάναμε, υπήρχε από την εποχή των Ετρούσκων- ένωνε τη Βαλκανική και ήταν δίοδος του ανθρώπινου δυναμικού, οδηγούσε στην Κομοτηνή και διάνυε την πορεία Μακάζα – Νυμφαία. Για αυτόν τον λόγο επιλέχθηκε, για την προσβασιμότητά του, να γίνει εδώ το έργο.
Γνωρίζετε πώς τον στηρίξαμε ως Επιμελητήριο τον κάθετο άξονα, τι προσπάθεια κάναμε όταν τον είχαν ξεχασμένο και θαμμένο και πώς τον ανέλαβε αργότερα ο κ. Στυλιανίδης, και κατάφερε με πολύ μεγάλες δυσκολίες, αλλάζοντας από περιφέρεια και ΥΠΕΧΩΔΕ θέσεις και προγράμματα, να μπορέσει τελικά αυτός να υλοποιηθεί. Όμως ο δικός μας κάθετος άξονας είναι ένας δρόμος, ο οποίος σηκώνει φορτία, δηλαδή εκτός από Ι.Χ. δέχεται και φορτηγά, έχει σήραγγες και γέφυρες, είναι ένα έργο που δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη αλλά, όταν θα τελειώσει, η σύνδεση με τη Νότια Βουλγαρία και τη Βαλκανική μέσω Θράκης θα γίνεται από την Κομοτηνή. Αυτό είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί και μάλιστα, πλησιάζοντας στο τέλος του 2010 όταν θα τελειώνει ο «κάθετος άξονας», αυτός από εδώ την Κομοτηνή, θα καλύπτει κυκλοφοριακά τον Έβρο, την Ξάνθη ακόμα και τη Δράμα. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι η κάθε περιοχή δεν πρέπει να εγκαταλείψει την προσπάθεια που κάνει για να ενωθεί με τις γειτονικές περιοχές της Βουλγαρίας.

Δ.Δ.: Θα πρέπει όμως να τελειώσει κάποτε…
Ν.Α.: Το χρονοδιάγραμμα ήταν στα μέσα του 2010 και μετατέθηκε στα τέλη, γιατί είχαμε κακοκαιρία και ίσως φτάσουμε και στις αρχές του 2011. Από τη στιγμή που όμως που ένας δρόμος έχει καθυστερήσει 50 χρόνια και τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο να μιλάμε για μήνες δεν νομίζω να είναι το μείζον θέμα.

• «Η Θράκη δεν μπορεί να κοιτάει πλέον, όπως εδώ και δεκαετίες, στην Αθήνα»

Δ.Δ.: Θα βοηθήσει όμως οικονομικά μια και ο νομός μας και η Θράκη γενικότερα έχει ανάγκη από οικονομικές ανάσες σε μια περίοδο αποβιομηχάνισης, μείωσης του ΑΕΠ της και ελλείμματος στις γεωργικές της παραγωγές.
Ν.Α.: Εμείς, ως Επιμελητήριο, αυτόν τον δρόμο ως project, ως ιδέα και ως όραμα, τον έχουμε εντάξει σε μια γενικότερη συλλογιστική που λέει ότι η περιοχή δεν μπορεί να κοιτάει, όπως εδώ και δεκαετίες στην Αθήνα, δεν μπορεί να είναι δεμένη στο άρμα των Αθηνών, δεν είναι αυτό το μέλλον της. Το μέλλον της είναι στο ότι βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο που ενώνει Βαλκανική, Ευρωπαϊκή Ένωση και Τουρκία και ο ζωτικός της χώρος είναι οι γύρω αναπτυσσόμενες οικονομίες. Πρέπει να κοιτά προς το υπόλοιπο της Ελλάδας αλλά όχι μόνο προς τα εκεί, πρέπει να κοιτά προς τη νότια Βαλκανική, την Τουρκία και τη Μαύρη Θάλασσα. Για να γίνει αυτό, τα βασικότερα στοιχεία είναι δύο, οι μεγάλες υποδομές και το ανθρώπινο δυναμικό. Στο πρώτο έχουμε εντάξει και τη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορείς να μην έχεις σύνορα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, έπειτα από την ένταξη Βουλγαρίας και Ρουμανίας, και να μην έχεις δρόμο για μια απόσταση 50 χιλιομέτρων και αντί για 50 λεπτά να κάνουμε 4 ώρες. Επομένως, αλλάζουν τα δεδομένα αλλά μεγαλύτερη σημασία έχει αν είμαστε εμείς έτοιμοι, όταν αλλάζουν τα δεδομένα.

Δ.Δ.: Αυτό είναι πολύ σημαντικό…
Ν.Α.: Το τονίζω ότι καταφέραμε να προωθήσουμε τις μεγάλες υποδομές, την Εγνατία Οδό, κάποια λιμάνια, τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, τα υλικά, τα ενεργειακά πάρκα. Το ερώτημα είναι αν εμείς είμαστε έτοιμοι να το μετουσιώσουμε στην προστιθέμενη αξία αυτό, έχουμε σχέδιο, έχουμε πρόγραμμα, τι θα κάνουμε όταν θα ανοίξει ο δρόμος.

• «Δεν υπάρχει ακόμη
το θεσμικό πλαίσιο
προκειμένου να αξιοποιηθεί η γεωθερμία της περιοχής»

Δ.Δ.: Με βάση τα όσα άκουσα στη δική σας ομιλία και την εκδήλωση του δικού σας Επιμελητηρίου, διαπίστωσα ότι υπήρχε μια επανάληψη παλιών ζητημάτων τα οποία τα ακούω αρκετά χρόνια τώρα που, αφενός μεν, είναι πολύ σοβαρά, αφετέρου δε, όπως είπατε προηγουμένως, δεν πάμε στη διαμόρφωση ενός νέου αναπτυξιακού οράματος που θα περιγράφει ευκρινώς για το πού θα πάμε από ’δω και πέρα, υπό τις σημερινές συνθήκες που βιώνουμε στη χώρα μας. Η αλήθεια είναι ότι περιμένουμε τη διατύπωση ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου, με πρακτικά χαρακτηριστικά, τη μορφή ενός master plan, πάνω στο οποίο θα πορευτούμε και το οποίο θα μπορούσατε προφανώς να προτείνετε και στην κυβέρνηση και στην περιφέρεια προκειμένου να συνδιαμορφώσετε με μεγαλύτερη λεπτομέρεια αυτές τις πτυχές του. Κάνω λάθος ότι διακρίνω μια γενικότητα αυτή τη στιγμή και ότι δεν έχουμε καταλήξει σε συγκεκριμένα συμπεράσματα για το πώς θα προχωρήσουμε από ’δω και πέρα;
Ν.Α.: Κάνετε λάθος, διότι το Επιμελητήριο έχει το πλάνο και το παρουσιάζει και γι’ αυτό γίνομαι κουραστικός κάθε χρόνο να επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα που δεν υλοποιούνται. Σύστημα, πρόγραμμα και πλάνο στο Επιμελητήριο έχουμε, η μορφή του είναι συγκεκριμένη, την επαναλαμβάνουμε και προσπαθούμε να τη βάλουμε «μασημένο παξιμάδι» στο στόμα των πολιτικών και των αρχόντων για να το «καταπιούν». Όμως ακριβώς αυτός είναι και ο χαρακτήρας του ρόλου μας, συμβουλευτικός και γνωμοδοτικός, εμείς δεν έχουμε στα χέρια μας τον τρόπο εκτέλεσης και δημιουργίας αυτών των προοπτικών, όσον αφορά στο πρακτικό τους σκέλος.
Πιστεύω ότι στον ρόλο που μας αναλογεί είμαστε πλήρεις, το θέμα είναι ότι αυτά που λέμε δεν εισακούονται και δεν υπάρχει κάτι, το οποίο να είναι πρακτικό όπως είπατε και τονίσατε κι εσείς προηγουμένως γιατί, ναι μεν ζητώντας ένα σχέδιο πριν από δύο χρόνια, η Νομαρχία Ροδόπης τελικά εκπόνησε και εξέδωσε μάλιστα ένα πολύ μεγάλο σχέδιο αναπτυξιακής στρατηγικής σε 200 σελίδες. Ήταν όμως πολύ γενικό, ενώ εμείς εστιάσαμε σε ειδικά θέματα, που δεν άπτονται απολύτως της αρμοδιότητάς μας, προσπαθώντας να διαμορφώσουμε πολιτική. Γνωρίζετε ότι ο κάθετος άξονας ήταν ένα φορτίο, το οποίο επωμισθήκαμε στις πλάτες μας και το αναδείξαμε, κάποιοι μετά το υλοποίησαν. Κατόπιν ασχοληθήκαμε με τον αναπτυξιακό νόμο και πετύχαμε κάποια πράγματα. Μιλήσαμε ακόμα και για τη γεωθερμία, αν προσέξατε προχθές στην κοπή της πίτας μίλησα για μια νέα βιομηχανική επανάσταση, η οποία μπορεί να έχει σαν αφετηρία τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και έχουμε μιλήσει για το πώς μπορεί να το εκμεταλλευτεί αυτό η περιοχή που έχει γεωθερμία στους 40 βαθμούς. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει θεσμικό πλαίσιο για να αξιοποιηθεί η γεωθερμία. Από τη στιγμή που δεν μπορούμε να αναδείξουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, θα αναδείξουμε άλλα πράγματα;

• «Η Θράκη πρέπει
να συνεχίσει να διεκδικεί, γιατί δεν εξέλιπαν οι λόγοι στήριξής της»

Δ.Δ.: Αναφερθήκατε στον αναπτυξιακό νόμο και βρισκόμαστε στις παραμονές εκπόνησης νέου αναπτυξιακού νόμου από την πλευρά της κυβέρνησης. Η Θράκη τι θα έπρεπε να διεκδικήσει από αυτόν, θα έπρεπε να μείνει σε αυτά που κέρδισε στο παρελθόν, να μπει σε αυτή τη διαδικασία του «για εθνικούς λόγους ενισχύστε μας και αυξήστε τα κίνητρα» ή θα έπρεπε να δούμε με διαφορετικό πλέον μάτι μια έντονη ανταγωνιστική οικονομία που θα έριχνε το βάρος της και σε άλλα πράγματα και όχι μόνο στα ποσοστά των κινήτρων;
Ν.Α.: Η Θράκη πρέπει να συνεχίσει να διεκδικεί, κατ’ αρχήν, γιατί δεν έχουν εκλείψει οι λόγοι για τους οποίους ζήτησε τη στήριξη, έγινε μια προσπάθεια η οποία όμως με το τελείωμα των μεγάλων υποδομών δεν έχει ολοκληρωθεί. Θα πρέπει, για να μην πάει στράφι η προηγούμενη στήριξη, να στηριχτεί ακόμα για λίγο στη φιλοσοφία του ότι «εδώ χτυπάει η καρδιά της Ελλάδας και ότι εδώ είμαστε κοντά στις νέες αγορές. Δεν πρέπει όμως να μείνει σε αυτό, γιατί, τελικά, έχουμε μεταλλαχτεί και έχει μπει στο DNA μας και με το επιχείρημα αυτό δεν μπορούμε να οδηγηθούμε στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τις επιτροπές ανταγωνισμού πουθενά. Πρέπει η φιλοσοφία μας να είναι ότι θα πατήσουμε το επόμενο χρονικό διάστημα σε μια αυτοτροφοδοτούμενη ανάπτυξη, η οποία θα έχει σχέδιο και, κυρίως, θα αξιοποιεί τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Δεν μπορούμε να μένουμε στο παρελθόν, σαφώς δεν εγκαταλείπουμε τα προηγούμενα αλλά συνεχίζουμε να επιχειρούμε, να διεκδικούμε και για τον λόγο αυτό προσπαθούμε να βάλουμε στο μυαλό αυτών που κρατούν την εκτελεστική εξουσία αυτή τη φιλοσοφία. Το Επιμελητήριο δεν διοικεί ούτε έχει τέτοιους μηχανισμούς, ούτε καν έναν ελεγκτικό μηχανισμό να εποπτεύει την αγορά.
 
• «Πολλαπλά τα οφέλη
από την ύπαρξη
δύο επιμελητηρίων»

Δ.Δ.: Εν όψει του εκλογικού έτους για τα επιμελητήρια που είναι το 2010, ήθελα να σας ρωτήσω αν έχει βάση αυτή η φημολογία που διασπείρεται για ενοποίηση των Επιμελητηρίων της Ροδόπης.
Ν.Α.: Είναι ένα θέμα στο οποίο δεν αναφέρομαι εδώ και πολλά χρόνια, γιατί πολύ απλά δεν υφίσταται, παρά μόνο στο μυαλό κάποιου ανθρώπου που για πολιτικούς και κομματικούς σκοπούς το έχει συλλάβει και προσπαθεί να το προωθήσει. Πρέπει κατ’ αρχήν να το θέλουν και τα δύο μέρη, εγώ δεν έχω αντίρρηση να το συζητήσω, αρκεί να υπάρχει έστω και ένα επιχείρημα σε τι θα ωφελούσε τη Ροδόπη και τη Θράκη.

Η ενοποίηση των επιμελητηρίων δεν θα ωφελούσε για πολλούς λόγους:

1ον η φυσική παρουσία του πιο παλιού Επιμελητηρίου στην Ελλάδα προσδίδει κύρος όπως στον Πειραιά, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη μόνο. Επειδή οι άλλες πόλεις έχουν από ένα δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κάνουμε κι εμείς.
2ον έχουμε δύο ψήφους σε περιφερειακά συμβούλια που πολλές φορές έχουν φέρει εταιρείες με έδρα την Κομοτηνή ή προεδρίες που ωφελούν τον τόπο μας.
3ον έχουμε δύο ψήφους στην Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων και γενικότερα στα συλλογικά όργανα.
4ον έχουμε δύο ποσά προγραμμάτων, γιατί τα προγράμματα για τα επιμελητήρια δεν βγαίνουν για τον νομό αλλά ανά επιμελητήριο. Θα έρθουν δηλαδή 50 χιλιάδες σε ένα πρόγραμμα του Εμπορικού Ροδόπης, θα έρθουν και στο Επαγγελματικό, υπάρχει συναγωνισμός που ωφέλησε την πόλη.

Τα κόμπλεξ και τις στρατηγικές του καθενός δεν μπορεί να τις πληρώνει η πόλη. Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους και οι τοπικοί άρχοντες που θα έπρεπε να υπερασπίζονται το καλό της πόλης. Επειδή, όπως και στις 3 μεγάλες πόλεις, προσδίδεται μεγαλύτερο κύρος στο Εμπορικό και Βιομηχανικό και γίνονται σε αυτό οι επισκέψεις και οι συζητήσεις και χαράσσονται στρατηγικές και κάποιος νοιώθει μειωμένος δεν σημαίνει ότι πρέπει να στραφούμε κατά των συμφερόντων του νομού. Οι μόνοι που μπορούν να χαρούν είναι οι γείτονες.

• «Στις επιμελητηριακές εκλογές θα είμαι υποψήφιος»

Δ.Δ.: Θα είστε φέτος υποψήφιος στις εκλογές για το Επιμελητήριο, ή αφήνετε ανοιχτό το ενδεχόμενο της υποψηφιότητάς σας στην Περιφέρεια ή στον δήμο;
Ν.Α.: Είμαι πρόεδρος του Επιμελητηρίου και η θέση αυτή είναι πολύ σημαντική. Σε μια χρονική συγκυρία που τα φώτα της δημοσιότητας είναι στραμμένα στην οικονομία, για να είμαστε στον σχεδιασμό, θα είμαι υποψήφιος. Δεν κοιτάζω πουθενά αλλού γιατί η δουλειά που κάνουμε είναι αρκετά σημαντική και οφείλουμε να τη συνεχίσουμε.

Δ.Δ.: κ. Αγγελίδη σας ευχαριστώ πολύ.
Ν.Α.: Εγώ σας ευχαριστώ.

Δάμων Δαμιανός
Επιμέλεια: Γ.-Δ.Κ., Τ.Β.,

«Οφείλουμε να αξιοποιήσουμε
ενέργεια, εμπόριο, υπηρεσίες και τουρισμό»

Θεωρώ ότι πρέπει να στηρίξουμε και τον αγροτικό τομέα αλλά με αλλαγή μοντέλου –επιχειρηματικής μορφής αγροτικές επιχειρήσεις- γιατί η περιοχή είναι 200 χρόνια αγροτική, αλλά και τον τομέα της μεταποίησης γιατί έχουμε την τρίτη καλύτερη βιομηχανική περιοχή και έχουν αναπτυχθεί εδώ επιχειρήσεις με αναπτυξιακούς νόμους και δεν πρέπει να πάνε όλα αυτά χαμένα, αν υπάρχει κάποιο μέρος που πρέπει να στηριχτεί η μεταποίηση είναι η Θράκη. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να επιχειρηθεί η στροφή βάσει προγράμματος προς την ενέργεια, το εμπόριο, τις υπηρεσίες και τον τουρισμό. Το εναλλακτικό εισόδημα του πληθυσμού της Θράκης πρέπει να κατευθυνθεί σε αυτούς τους τομείς. Ο κόσμος όμως, για να κατευθυνθεί σε αυτούς τους τομείς, μέσα σε μια αγορά που έχει συνηθίσει στα παραδοσιακά επαγγέλματα, θα πρέπει να έχει ένα σχέδιο που θα του δείξει τον δρόμο και μετά η επιχειρηματικότητα θα συμπληρώσει τα κενά.

«Η βράβευση της Αγροτικής Τράπεζας,
το ΤΕΜΠΜΕ και τα κομματικά κριτήρια»

Δ.Δ.: Βραβεύσατε την Αγροτική Τράπεζα για το γεγονός ότι πρωτοπόρησε σε δάνεια από το ΤΕΜΠΜΕ αλλά κατηγορηθήκατε ευθέως ότι υπήρχαν κομματικές σκοπιμότητες σε αυτούς που δόθηκαν τα δάνεια, γιατί η Αγροτική έχει και κρατικό χαρακτήρα.

Ν.Α.: Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για κομματικές σκοπιμότητες σε τράπεζες. Για οπουδήποτε αλλού μπορεί κανείς να κάνει λόγο για «κομματικές παρεμβάσεις» εκτός από τις τράπεζες που κυριαρχεί το χρήμα. Απλά σας παραθέτω το ποιόν των ανθρώπων που μας κατηγόρησαν και στη ντροπή που θα έπρεπε να νοιώθουν, γιατί ρίχνουν λάσπη σε ανθρώπους που δεν πρέπει. Εμείς προσπαθήσαμε να ενεργοποιήσουμε τον ανταγωνισμό μεταξύ των τραπεζών, καθώς, όπως θα θυμάστε δεν ήθελαν να δώσουν δάνεια ΤΕΜΠΜΕ και είπαμε ότι, παρ’ όλο που οι επιχειρήσεις έχουν τραβήξει τα πάνδεινα από τις τράπεζες που έχουν καταστρέψει τον επιχειρηματικό και κοινωνικό ιστό της χώρας. Εμείς κάναμε την υπέρβαση, όχι με τη φιλοσοφία ότι είναι καλή η τράπεζα, αλλά για να ενεργοποιήσουμε τον ανταγωνισμό, όχι να δίνει η μία τράπεζα και να μη δίνει η άλλη και να φεύγουν οι πελάτες από τη μία και να πηγαίνουν στην άλλη. Σας πληροφορώ ότι το καταφέραμε γιατί η Κομοτηνή είναι μια από τις πόλεις με τις μεγαλύτερες εκταμιεύσεις από το ΤΕΜΠΜΕ, και σαφώς δεν υπήρξαν κομματικά κριτήρια.
 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.