Αποριες περι της γριπης των πουλερικων

Συμφωνείτε και εσείς μαζί μου ότι τα τελευταία χρόνια έχει χαλάσει η γεύση του κοτόπουλου; Δεν αναστενάζετε ποτέ λέγοντας «αχ τι ωραία ήταν τα παλιά τα σπιτικά κοτόπουλα»; Αλλά η σημαντικότερη απ’ όλες τις ερωτήσεις είναι: «Να φάμε κοτόπουλο ή όχι;»

Χθες είχα μια συζήτηση με τους εκπροσώπους των σημαντικότερων παραγωγών κοτόπουλων της Τουρκίας. Οι 17 μεγάλες εταιρίες, που παράγουν το 80% των κοτόπουλων της Τουρκίας, ίδρυσαν ένα σωματείο με σκοπό την καλύτερη ενημέρωση των καταναλωτών.

Αν θέλετε να σας δώσω και κάποιους αριθμούς σχετικά με το μερίδιο του κοτόπουλου στη οικονομία. Η ετήσια παραγωγή έχει φτάσει στον 1 εκατ. τόνο. Ενώ το 1990 η μέση κατανάλωση κατά άτομο ήταν 3.83 κιλά το 2004 ο αριθμός αυτός έχει φτάσει στα 13.27 κιλά. Βέβαια αυτό σημαίνει μια καταπληκτική αύξηση στην κατανάλωση της πρωτεΐνης. Και αυτό μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία των μεγάλων εταιριών, οι οποίες πέρασαν στις σύγχρονες τεχνικές παραγωγής.

Το ετήσιο εισόδημα από τις πωλήσεις των κοτόπουλων είναι 2 δις δολάρια. Δεν πρέπει να ξεχνάμε και την αγορά των αυγών που αγγίζει στα 600 εκατ. δολάρια. Ο τομέας απασχολεί άμεσα 200 χιλιάδες άτομα. Ενώ αν προσθέσετε σε αυτό τις οικογένειες και τα άλλα σχετικά άτομα ο αριθμός φτάνει στα 2 εκατ.

Οι παραγωγοί μας έδωσαν και κάποιες άλλες πληροφορίες που έχουν περάσει απαρατήρητες. Μέχρι σήμερα δεν παρουσιάστηκε ούτε ένα κρούσμα γρίπης πουλερικών στην Τουρκία, ενώ στις χώρες της Άπω Ανατολής η νόσος διατηρεί ακόμα την επικαιρότητά της. Για παράδειγμα κατά το παρελθόν παρουσιάστηκαν κρούσματα σε 2 χιλιάδες περιοχές της Ταϊλάνδης. Πάρα τις προσπάθειες ο αριθμός αυτός δεν έπεσε κάτω από το 20. Δηλαδή σε 20 διαφορετικά σημεία παρουσιάζονται κρούσματα.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι σήμερα η Ταϊλάνδη εξακολουθεί να παράγει κοτόπουλα στα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και το κοτόπουλο αποτελεί ακόμα την ευνοούμενη τροφή στην κουζίνα της Άπω Ανατολής.

Ενώ όσον αφορά στην Ευρώπη, η οποία εδώ και μέρες εξακολουθεί να κάνει είδηση το μοναδικό κρούσμα που παρουσιάστηκε στην Τουρκία, να σημειώσουμε ότι τα προηγούμενα χρόνια παρουσιάστηκαν κρούσματα γρίπης πουλερικών σε τρεις διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ολλανδία, την Γερμανία και την Ιταλία. Και μάλιστα τα κρούσματα παρουσιάστηκαν σε εγκαταστάσεις όπου η παραγωγή γίνεται σε κλειστούς χώρους. Όμως ο ευρωπαίος εξακολουθεί ακόμα να καταναλώνει κοτόπουλα.

Ποια είναι η κατάσταση στην Τουρκία; Αμέσως μετά που εντοπίστηκε η νόσος η κατανάλωση έπεσε στα 10%.

Κάθε μέρα σφάζονται 2 εκατ. κοτόπουλα, εκ των οποίο τα 95% μπαίνουν στην κατάψυξη. Σήμερα η κατανάλωση έχει φτάσει στα 60-65%.

Τρία είναι τα μέτρα που προωθούν οι παραγωγοί απαντώντας στο σχετικό ερώτημα:

Πρώτον: Να απαγορευτεί η παραγωγή κοτόπουλων κοντά στους υδροβιότοπους όπου συχνάζουν τα αποδημητικά πουλιά.

Δεύτερον: Να εμποδιστεί η πώληση ζωντανών κοτόπουλων στις λαϊκές αγορές.

Τρίτον: Να εμποδιστεί επίσης η μεταφορά ζωντανών κοτόπουλων μεταξύ των πόλεων.

Και τώρα επανέρχομαι στη αρχική μου ερώτηση: Έχει χαλάσει η γεύση των κοτόπουλων; Όχι δεν έχει χαλάσει, αλλά έχει αλλάξει. Επειδή σήμερα σε σύγκριση με το παρελθόν δεν παράγονται τόσο λιπαρά κοτόπουλα. Και αυτό επειδή έχουν αλλάξει οι διατροφικές συνήθειες τα τελευταία χρόνια. Ο κόσμος καταναλώνει κοτόπουλα με λιγότερο λίπος.

Και το ζήτημα των ορμονών; «Δεν είναι δυνατόν με τίποτα. Πρώτα απ’ όλα να δίνεις ορμόνη στις κότες δεν είναι κάτι οικονομικό. Επίσης οι εισαγωγές ορμονών είναι υπό την επίβλεψη του κράτους» δηλώνει η εκπρόσωπος του Σωματείου κ Ζουχάλ Νταστάν.

Αποτέλεσμα:

Μπορείτε να καταναλώνετε άνετα τα επώνυμα κοτόπουλα.

Ερτουγρούλ Οζκόκ

Χουριέτ

25/10/2005

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.