Οι εκλογες των Δικηγορικων Συλλογων και οι προβληματισμοι που προκαλεσαν

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές στους Δικηγορικούς Συλλόγους της Ξάνθης και της Κομοτηνής. Ο αριθμός των εγγεγραμμένων μελών στην Ξάνθη είναι 164, ενώ στη Ροδόπη τα μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης είναι 217.

Την προηγούμενη Κυριακή λοιπόν τα μέλη και των δυο Συλλόγων πήγαν στην κάλπη για να εκλέξουν για τρία χρόνια το καινούργιο Δ.Σ. Στη Ροδόπη ο κ. Γιώργος Πεταλωτής επανεξελέγη πρόεδρος και μάλιστα με αρκετή διαφορά, ενώ στην Ξάνθη επειδή υπήρξε πληθωρισμός υποψηφίων προέδρων, οι δυο υποψήφιοι που πήραν τους περισσότερους ψήφους ο κ. Κώστας Γούναρης και η κ. Κυριακή Κιούση θα αναμετρηθούν για άλλη μια φορά την επόμενη εβδομάδα.

Ας δούμε όμως την πλευρά που ενδιαφέρει την μειονότητα. Όπως αναφέρεται και στο ρεπορτάζ της εφημερίδας μας, στην Κομοτηνή αλλά και στην Ξάνθη οι μειονοτικοί δικηγόροι που έβαλαν υποψηφιότητα για τη διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου δυστυχώς δεν εκλέχτηκαν.

Η σκέψη να συμμετέχει στη διοίκηση του σχετικού Συλλόγου και κάποιος από τη μειονότητα δεν είναι πολύ παλιά. Μειονοτικούς υποψήφιους για πρώτη φορά είχαμε πριν από τρία χρόνια στις εκλογές του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης. Τότε οι δικηγόροι κ.κ. Ιλχάν Αχμέτ, Γιουτζέλ Χουσεϊν είχαν θέσει την υποψηφιότητα τους για τη διοίκηση του συγκεκριμένου Συλλόγου. Αλλά δυστυχώς ούτε και αυτοί κατάφεραν να εκλεγούν.

Ας εξετάσουμε όμως τις εκλογές που έγιναν την προηγούμενη Κυριακή. Πρώτα η Ξάνθη. Εδώ για πρώτη φορά ένας Τούρκος δικηγόρος έθεσε υποψηφιότητα και συγκεκριμένα ο δικηγόρος κ. Αταλαϊ Αλήογλου, ο οποίος όμως δυστυχώς δεν κατάφερε να εκλεγεί ο πρώτος μειονοτικός σύμβουλος του Δικηγορικού Συλλόγου.

Υποψήφιος στο Ν. Ροδόπης ήταν ο κ. Χαλήλ Μουσταφά αλλά δυστυχώς ούτε και αυτός εξελέγη. Από τους 201 ψήφους του Δικηγορικό Σύλλογο Ροδόπης πήρε 33. Ίσως μπορεί να μην είναι τόσο σωστό να μιλά κανείς δίνοντας συγκεκριμένους αριθμούς, αλλά αν σκεφτούμε ότι ο αριθμός των Τούρκων δικηγόρων είναι 12, ο αριθμός των ψήφων που πήρε ο Χαλήλ από τους Έλληνες συναδέλφους του είναι περίπου 20-22. Προσωπικά, επειδή γνωρίζω την κοινωνική, την πολιτιστική ζωή και τις σχέσεις του κ. Χαλήλ Μουσταφά, περίμενα περισσότερους ψήφους.

Φυσικά για να εκλεγεί ένας μειονοτικός στο Δικηγορικό Σύλλογο σαφώς και δεν φτάνουν μόνο οι ψήφοι των Τούρκων δικηγόρων. Γιατί ο αριθμός των μειονοτικών δικηγόρων στη Ροδόπη είναι 15, ενώ στην Ξάνθη 11. Γι’ αυτό το λόγο οι μειονοτικοί υποψήφιοι χρειάζονται την ψήφο των Ελλήνων συναδέλφων τους.

Η εκλογή ενός μειονοτικού στο Δ.Σ. των Δικηγορικών Συλλόγων της περιοχής μας θα συμβάλει θετικά στην αποδοχή της διαφορετικότητας, στην ειρηνική συνύπαρξη και συμβίωση. Όχι μόνο θα συμβάλει θετικά, αλλά συγχρόνως θα αποτελέσει παράδειγμα ότι οι έννοιες αυτές μπορούν να εφαρμοστούν και στην πρακτική.

Με λίγα λόγια αντί να ενισχύεται ο σεβασμός προς τη διαφορετικότητα ή με άλλα λόγια την «πολυπολιτισμικότητα», η οποία είναι έκφραση της μόδας, δυστυχώς (δεν λέμε ότι οπισθοδρόμησε) πηγαίνει με βήμα σημειωτόν.

Ο νυν βουλευτής Ροδόπης κ. Ιλχάν Αχμέτ και ο κ. Γιουτζέλ Χουσεϊν, οι οποίοι στις προηγούμενες εκλογές του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης ήταν υποψήφιοι, είχαν αντιμετωπίσει την ίδια εικόνα που αντιμετώπισε τώρα ο κ. Χαλήλ Μουσταφά. Και αυτοί, εκτός από τους ψήφους των μειονοτικών είχαν πάρει και τους ψήφους εκείνων των λίγων δικηγόρων, οι οποίοι είχαν την ωριμότητα να αντιμετωπίσουν με σεβασμό τη διαφορετικότητα και έμειναν έξω από το Δ.Σ.

Οι φορείς στους οποίους γίνεται αναφορά είναι οι Δικηγορικοί Σύλλογοι. Και ο Δικηγορικός Σύλλογος δεν είναι ένας τυχαίος φορέας. Είναι ένα επαγγελματικό σωματείο που το αποτελούν οι δικηγόροι μιας περιοχής. Ένας τέτοιος φορέας είναι υποχρεωμένος να βλέπει και να επηρεάζει την υπάρχουσα και την μελλοντική κατάσταση της περιοχής στην οποία δραστηριοποιείται. Δεν είναι σύμπτωση ότι οι περισσότεροι δικηγόροι, οι οποίοι είναι μέλη αυτών των φορέων, έχουν σημαντική θέση στην πολιτική μας ζωή. Όπως επίσης δεν είναι σύμπτωση ότι τα άτομα αυτά παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνική και στην πολιτιστική ζωή. Άρα νομίζουμε ότι δεν είναι αδύνατη η προσδοκία, να περιμένει κανείς από αυτά τα άτομα να ενστερνίζονται και να παραδέχονται τη μειονότητα, τη μειονοτική κουλτούρα και να λυτρώνονται από κάποιες προκαταλήψεις. Γιατί για να μπορεί να συμβιώσει κανείς με κάποιον, πρώτα πρέπει να παραδέχεται το άτομο ή την κοινωνία που θέλει να συμβιώσει.

Από ό,τι φαίνεται ακόμα και στην κορυφή της κοινωνίας, από εκπαιδευτική, πολιτισμική και οικονομική άποψη, χρειάζεται ακόμα χρόνος, κόπος και προπάντων καλή θέληση για να αλλάξουν κάποια πράγματα.

Οζάν Αχμέτογλου

Γκιουνδέμ

04/03/2005

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.