Παρα 24 στο 17!
Ζούμε κάθε στιγμή με την ερώτηση, «Τι θα γίνει άραγε;». Κάθε καινούργια είδηση που έρχεται από τη Δύση ή μας χαλάει τη διάθεση ή μας ανεβάζει στα σύννεφα.
Όσοι διαβάζουν αυτή τη στήλη θα ξέρουν, ότι όταν στις 1 Δεκεμβρίου διαπίστωσα ότι έχει ξεκινήσει η περίοδος διαπραγματεύσεων το ανακοίνωσα και από τότε μέχρι σήμερα με τα άρθρα που γράφω «κατακρίνω» τους αρμόδιους.
Γνωρίζω καλά ότι τώρα θέλει πραγματικά ενότητα!
Πάλι γνωρίζω ότι, είτε τα κυβερνητικά στελέχη, είτε οι αρμόδιοι γραφειοκράτες μας, επειδή είναι πιο ενημερωμένοι από εμάς, κάνουν την καλύτερη διαπραγμάτευση και κάθε μέρα επαναφορτίζουν το νευρικό τους σύστημα!
Ξέρω ότι σε μια τέτοια περίοδο και «οι χρόνιοι, αλλά δόξα τω Θεώ, κούφιοι αντίπαλοι» που έχουν στήσει καρτέρι, ψάχνουν ευκαιρία για να κατασυκοφαντήσουν και βλέπω ότι από τώρα έχουν αρχίσει ανελέητα τους πυροβολισμούς.
Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα εγώ θέλω να ευχαριστήσω από τώρα τα κυβερνητικά στελέχη και τους πολύτιμους γραφειοκράτες, των οποίων κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων κάθε στιγμή οι πιέσεις είναι έτοιμες να τιναχτούν.
Ξέρω ότι στις 17 του μηνός θα έρθουμε αντιμέτωποι με ένα «ναι» με μπόλικα «αλλά». Όπως η μεγάλη πλειοψηφία, θέλει με ειλικρίνεια την Ε.Ε., και αυτό είναι γνωστό.
Αλλά σήμερα θα εξετάσω μια άλλη προοπτική!
Στα πλαίσια της ευρωπαϊκής μας περιπέτειας ας δώσουμε εμείς ένα πραγματικό και σοβαρό αγώνα στους τομείς του εκδημοκρατισμού, της ανεξαρτητοποίησης, της αύξησης της ευημερίας. Πέρα από τους νόμους μας να μεταφέρουμε το ανθρώπινο κεφάλαιο, από άποψη εξοπλισμού αλλά και νοοτροπίας, στο «σύγχρονο πολιτισμό» που μας προστάζει ο Ατατούρκ. Τότε όταν θα μας πούνε «Εντάξει σας βάζουμε στην Ε.Ε.!» μπορεί να χρειαστεί να ξανασκεφτούμε την ευρωπαϊκή ένταξη.
Στον αστεροειδή της Ε.Ε. – ΗΠΑ – Ρωσίας – Κίνας – Ινδίας – Μέσης Ανατολής εάν μπορέσουμε να αναπτύξουμε το ανθρώπινο κεφάλαιο και το κράτος μας με βάση την ανωτερότητα του δικαίου, εάν πάρουμε σε πρώτο πλάνο τη γεωπολιτική μας θέση, τις ορθολογικές πολιτικές, τη συνετή γραφειοκρατία, ίσως όταν θα έρθει η μέρα θα είναι πιο σωστό να λέμε, «ευχαριστούμε, αλλά εμείς δεν θέλουμε να γίνουμε μέλη!».
Ίσως, εάν δημιουργήσουμε παράλληλα με τα αριθμητικά και με ποιοτικά μέτρα τη «μεγάλη Τουρκία» θα δούμε ότι μας συμφέρει να κάνουμε το μεσολαβητή στον ελικοειδή της Ε.Ε. – ΗΠΑ – Ρωσίας – Κίνας – Ινδίας – Μέσης Ανατολής.
Τότε εκείνη η πλευρά που θα κάνει νάζια θα είμαστε εμείς!
Εγώ με όλη μου την ειλικρίνεια πιστεύω ότι ο 21ος αιώνας επιφορτώνει την Τουρκία με μεγάλες ευθύνες και αρμοδιότητες.
Ανάμεσα σε εκείνους που διαπίστωσαν πρώτοι το γεγονός είναι και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ κ.William Jefferson Clinton. Ο πρώην πρόεδρος προειδοποιεί τους ευρωπαίους φίλους του από το 1999 ακόμα στις ΗΠΑ, σε μια συνάντηση από την οποία έλειπαν οι Τούρκοι:
«…Πιστεύω ότι και ο επόμενος αιώνας θα πάρει σάρκα και οστά με τον ορισμό της ίδιας της Τουρκίας και το μέλλον της… Εάν η Τουρκία αυξήσει το σεβασμό της όσον αφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ευρωπαίοι φίλοι μας κατανοήσουν ότι η Τουρκία είναι ο μοναδικός δρόμος για την ειρηνική και αρμονική συνύπαρξη της Ευρώπης με τα μουσουλμανικά κράτη τότε στον καινούργιο αιώνα μπορούν να πραγματοποιηθούν τα όνειρά μας σε αυτό το σημείο της γης». (Λευκός οίκος – Γραμματεία Τύπου: Σημειώσεις από τη διάλεξη Quandt του προέδρου. Πανεπιστήμιο Georgetown 8 Νοεμβρίου 1999)
Τζουνεϊτ Ούλσεβερ
Χουριέτ
16/12/2004
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
