«Πολιτικη κουζινα»
Ειλικρινά, δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι πηγαίνοντας κινηματογράφο στην Κομοτηνή προκειμένου να δω μια ταινία εν τέλει θα επέστρεφα στο σπίτι άπρακτη επειδή δε βρήκα εισιτήριο!
Τι εννοώ: το βράδυ της Κυριακής πήρα το δρόμο του κινηματογράφου μόλις άκουσα ότι θα προβληθεί στην Κομοτηνή η «Πολιτική Κουζίνα», ο τίτλος της οποίας στα τουρκικά είναι «Μια πρέζα μπαχαρικά» («Μπίρ τουτάμ μπαχαράζ»), μια ταινία που έσπασε ρεκόρ εισιτηρίων στην Αθήνα δυσκολεύοντας και την επιτυχία αυτού του Matrix. Θα παρακολουθούσα μια ευχάριστη ταινία και θα είχα ένα ευχάριστο βράδυ…
…Αλλά έμεινα στα κρύα του λουτρού: όλα τα εισιτήρια είχαν πουληθεί. από τις 22:00 και μπροστά από το κινηματογράφο επικρατούσε ένας χάος διότι η αίθουσα δεν μπορούσε να ανταποκριθεί σε τόσο πολύ κόσμο…
Η δεύτερη απόπειρά μου έγινε ακριβώς την επόμενη μέρα. Το απογευματάκι πέρασα από το σινεμά και αφού έμαθα ότι η έναρξη για τις πωλήσεις εισιτηρίων ξεκινάει στις 21:30, ήμουν στο ταμείο ακριβώς την ώρα μου. Αυτή τη φορά τα κατάφερα !…
Στην πραγματικότητα, λόγω των (ευχάριστων) εξελίξεων τον τελευταίο καιρό στην προσωπική μου ζωή δεν ήξερα καν το θέμα της ταινίας. Το μόνο που ήξερα ήταν ότι η ταινία είναι ελληνοτουρκικής παραγωγής, ότι παίζουν οι τούρκοι ηθοποιοί (Τανέρ Καραδαγλί και Μπασάκ Κοκλουκαγιά) και ότι η ταινία βρήκε μεγάλη ανταπόκριση στην Αθήνα.
Με λίγα λόγια επέμενα και το αποτέλεσμα της επιμονής μου αυτής ήταν να πάρω τη θέση μου στην αίθουσα, πράγμα που μ’ έκανε να αισθάνομαι χαρά και ικανοποίηση. «Λοιπόν, επειδή ήταν Κυριακή γι’ αυτό είχε τόσο πολύ κόσμο χθες», σκέφθηκα, αλλά σύντομα διαψεύστηκε η σκέψη μου, αφού μέσα σε μερικά λεπτά οι θεατές εισέβαλαν στην αίθουσα. Οι χθεσινές παρατηρήσεις μου δε με ξεγέλασαν. Οι εισβολείς ήταν πιο πολύ φοιτητές παρά «ντόπιοι» και οι οποίοι γέμισαν την αίθουσα του κινηματογράφου αποδεικνύοντας την πολύτιμη συμβολή τους στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή της Κομοτηνής.
Το θέμα της ταινίας, η οποία προβάλλεται από τις 24 Οκτωβρίου στην Αθήνα και ως τώρα την έχουν παρακολουθήσει περισσότεροι από 750 χιλιάδες θεατές, είναι η επιστροφή του 40χρονου αστροφυσικού Φάνη ύστερα από πολλά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Αφορμή της επιστροφής του αυτής είναι η κατάσταση του παππού του, ο οποίος είναι ετοιμοθάνατος. Η ταινία, στην οποία ζωντανεύουν οι αναμνήσεις των παιδικών χρόνων του Φάνη, διηγείται με τρόπο συναισθηματικό τις κοινωνικές σχέσεις μιας ελληνικής οικογενείας – η οποία αναγκάζεται να μεταναστεύσει από την Κωνσταντινούπολη – με τους τούρκους γείτονες της στην Πόλη. Στην ταινία χρησιμοποιείται με μεγάλη μαστοριά και το κωμικό στοιχείο και χωρίς αμφιβολία ανάμεσα στα μπαχαρικά και τ’ αρώματα ο θεατής βρίσκει στοιχεία συνδεδεμένα με τη γαστριμαργική απόλαυση.
Ως μέλος μιας μειονότητας και παρακολουθώντας την ταινία αντιλήφθηκα τα προνόμια που έχω. Στο μέρος που παρουσιάζεται η ζωή της οικογένειας του Φάνη, παρακολουθούσα το διάλογο που γινόταν μεταξύ των μελών της οικογενείας δίχως να διαβάζω τους ελληνικούς υπότιτλους, καταλαβαίνοντας τις τούρκικες λέξης που διάνθιζαν τους διαλόγους κυριαρχώντας στην ταινία.
…Και βέβαια, στη, ταινία βρίσκω κάποια κομμάτια από τον εαυτό μου. Ζω συναισθήματα ολόιδια μ’ αυτά που βιώνουν οι ήρωες της ταινίας.
Ξέρετε ποιο είναι ένα από τα σημαντικά που δεν θα ξεχάσω για αρκετό καιρό; Οι σκέψεις που περνούσαν από το μυαλό τού Φάνη βρισκόμενος στο τελωνείο, μεταναστεύοντας από την Κωνσταντινούπολη. Η εξομολόγηση του φόβου που νιώθει κανείς απέναντι στους ένστολους και ειδικά στους τελωνειακούς.
Ένας φόβος στον οποίο είμαι τόσο συνηθισμένη! Ακόμα θυμάμαι τις προσευχές που έκανε η μαμά μου όταν περνούσαμε από τα ελληνικά σύνορα! Είναι δυνατόν να ξεχάσω εκείνους τους τελωνειακούς ελέγχους που σ’ έκαναν να νιώθεις σα μέλος μιας διεθνής οργάνωσης λαθρεμπορίας; Εκτός του ότι δε μπορούσα να δώσω νόημα στις προσφορές που γινόταν για μερικά προσωπικά πράγματα που υπήρχαν μέσα στις βαλίτσες, θυμάμαι και τις ταχυκαρδίες που είχα στα παιδικά μου χρόνια αλλά και αργότερα, καθώς περνούσα από τα σύνορα και τις οποίες δε μπορούσα να εμποδίσω.
Μην διστάζετε να πάτε επειδή είναι μονάχα μια «πρέζα». Και μια «πρέζα μπαχαρικά» ακόμη που είναι, είναι γεμάτα πλούτο, γεύση…
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
