Μειονοτικη φοβια
Στην εφημερίδα «Γκιουνδέμ» εστιάζει σήμερα ο φακός του «Παρατηρητή» στον μειονοτικό τύπο. Για φιλοξενήσει το σχόλιο της εκδότριας και διευθύντριας κ. Χουλιά Εμίν για τη φοβία προς τις εθνοτικές μειονότητες που τρέφουμε ως λαός και κατά δεύτερον λόγο, σχόλιο του κ. Οζάν Αχμέτογλου για τη συμπεριφορά των φιλάθλων των δύο γειτόνων χωρών, όπως αυτή καταγράφηκε με αφορμή τον αγώνα Παναθηναϊκού – Φενερμπαχτσέ.
Μειονοτική φοβία
Στην κρατική τηλεόραση ΝΕΤ, κάθε πρωί υπάρχει μία ενημερωτική εκπομπή. Την εκπομπή την παρουσιάζει ο δημοσιογράφος Γιάννης Λοβέρδος. Την προηγούμενη Πέμπτη το κύριο θέμα της λεγόμενης εκπομπής ήταν το Συνέδριο που θα διοργανώσει το EBLUL στη Θεσσαλονίκη. Ο πρόεδρος της Πολιτιστικής Εταιρείας των Βλάχων ο κ. Σωτήρης Μπλέτσας, βρισκόταν και αυτός στο στούντιο ως επισκέπτης. Τον κ. Μπλέτσα τον είχανε καταγγείλει, διότι ο αναφερόμενος μοίραζε μπροσούρες σχετικά με τις μειονοτικές γλώσσες. Στη Θεσσαλονίκη συμμετείχε ζωντανά στην εκπομπή ο πρόεδρος του Υποκαταστήματος Ελλάδας EBLUL ο κ. Αθανάσιος Παρίσης. Στην εκπομπή συνδέθηκε τηλεφωνικώς ο κ. Παύλος Βοσκόπουλος, τον οποίο τον αναγνωρίζεται από τη σειρά κειμένων που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα αναλυτικά και ήταν αυτά που συζητήθηκαν και στην εκπομπή. Όμως γρήγορα η συζήτηση, ανάμεσα στις δύο πλευρές, εκ των οποίων η μια υπέρ του συνεδρίου της EBLUL και η άλλη κατά, μετατράπηκε σε αρένα.
Προς το τέλος της εκπομπής η κ. Βούλτεψη έκανε μια ερώτηση στον κ. Βοσκόπουλο, την οποία θέλω να μεταφέρω,επειδή η ερώτηση αυτή φανερώνει πολύ καλά τη γενική νοοτροπία που υπάρχει στην ελλάδα.
Βούλτεψη: Κύριε Βοσκόπουλε τι είστε εσείς;
Βοσκόπουλος: Άνθρωπος.
Βούλτεψη: Κύριε Βοσκόπουλε, μπορείτε να μας πείτε τι είστε;
Βοσκόπουλος: Είμαι Μακεδόνας από εθνοτική άποψη και Έλληνας υπήκοος
Αυτή ήτανε και η απάντηση που ήθελε η κ. Βούλτεψη.
…Εθνοτικές μειονοτικές, εθνοτικός κίνδυνος.
Πώς είναι δυνατόν να προσδιορίσει τον εαυτό της ως εθνοτική μειονότητα μια ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι, σύμφωνα με την έκφραση της Βούλτεψη, μιλάνε μια «τεχνική» γλώσσα, στην Ελλάδα όπου υπάρχει μονάχα μουσουλμανική μειονότητα.
Αυτοί που χρησιμοποιούν την ελευθερία έκφρασης όπως σ΄ αυτή την περίπτωση, συνήθως θεωρούνται ως πράκτορες που βάζουν σε κίνδυνο την ενότητα του κράτους.
Σκεφτείτε τι είδους συμπεριφορά αντιμετωπίζει σε μία χώρα, η οποία είναι μέλος της ΕΕ, κάποιος που δηλώνει την εθνοτική του ταυτότητα. Μία τέτοια περίπτωση έχει καμιά σχέση με τις αρχές της ΕΕ;
Ασφαλώς και δεν έχει καμία σχέση. Αφού η ΕΕ είναι μία Ένωση διαφορετικών χωρών, γλωσσών, θρησκευμάτων, πολιτισμών. Η Ελλάδα δυστυχώς συνεχίζει να αγνοεί αυτή τη πραγματικότητα. Στην Ελλάδα αυτή η νοοτροπία δυστυχώς είναι αξεπέραστη. Εξάλλου αυτοί που μπορούν να βοηθήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση, αντ’ αυτού μεγεθύνουν περισσότερο το ζήτημα.
Στην Ελλάδα όταν έρχεται στην επικαιρότητα το θέμα των εθνοτικών μειονοτήτων, η αντίδραση που συναντάμε είναι ότι «δεν έχει». «Υπάρχει μόνο μία θρησκευτική μειονότητα, η οποία είναι οι Μουσουλμάνοι της Θράκης» είναι η δεύτερη πρόταση. Ναι υπάρχει μια μειονότητα αλλά θρησκευτική και όχι εθνοτική. Επομένως, η εθνοτική μας ταυτότητα διαψεύδεται πολύ εύκολα. Και ήταν αυτό που συνέβη στον Βοσκόπουλο. Με μία μόνο διαφορά. Εμάς μας αναγνωρίζουν ως μειονότητα αλλά μόνο ως θρησκευτική. Όμως των Μακεδόνων και των άλλων εθνοτικών μειονοτήτων, δεν αναγνωρίζεται ούτε η ύπαρξή τους ακόμη στην Έλλάδα. Με λίγα λόγια αυτοί «δεν υπάρχουν».
Η Ελλάδα ως χώρα διαθέτει αυτές τις αντιφάσεις. Σε μία χώρα που αναπτύσσεται στα πλαίσια της ΕΕ οι αλλαγές είναι περιορισμένες στον οικονομικό τομέα. Όμως σε ένα πολύ σημαντικό τομέα στο νοητικό συνεχίζεται η καθυστέρηση.
Στην Ελλάδα δυστυχώς όχι επιείκεια, ούτε ανοχή δεν υπάρχει για το διαφορετικό.
Χούλια Εμίν, Γκουντέμ, 22/11/2002
Παναθηναϊκός – Φενερμπαχτσέ και πάρα πέρα
Τις προάλλες παρακολουθήσαμε τον αγώνα Παναθηναϊκού και Φενερμπαχτσέ. Ήταν ο πρώτο επίσημος αγώνας των δυο μεγάλων ομάδων της UEFA. Ο αγώνας που έγινε στην Αθήνα ήταν η ρεβάνς της Κων/λης. Εδώ και 40 χρόνια στον ευρωπαϊκό κύπελλο δεν είχαν αγωνιστεί οι ομάδες των δύο χωρών. Η UEFA με μεγάλη πιθανότητα το είχε κάνει συνειδητά αυτό. Οι αγώνες που προβλέπονται ότι διαθέτουν κινδύνους μπορούν να εμποδιστούν ή ακόμα και να μην πραγματοποιηθούν ποτέ.
Όμως όπως είναι γνωστό στα τελευταία χρόνια άρχισε μία νέα περίοδος για τις δύο αυτές χώρες. Ειδικότερα μετά από τους σεισμούς του Μαρμαρά και της Αθήνας, οι οποίοι σημειώθηκαν στο 1999, οι σχέσεις της Τουρκίας και της Ελλάδας έγιναν πολύ πιο φιλικές και ειρηνικές. Με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι εμπορικές, τουριστικές και οι άλλες σχέσεις και οι αμοιβαίες δραστηριότητες ανάμεσα στις δύο χώρες. Όλα αυτά είναι τα αποτελέσματα της νέας εποχής που άρχισε μετά από τους σεισμούς.
Υπάρχει μια αντίληψη ότι ο πολιτισμός και ο αθλητισμός είναι ο καλύτερος τρόπος για τη προσέγγιση των λαών. Ίσως και είναι σωστό αυτό. Γι΄ αυτό το λόγο οργανώθηκαν πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες με τη συμμετοχή αυτών των χωρών. Και μάλιστα η Ελλάδα και η Τουρκία βάλανε μαζί υποψηφιότητα στον Ευρωπαϊκό Ποδοσφαιρικό Πρωτάθλημα 2008 UEFA. Έτσι οι δύο σχετικές χώρες, οι οποίες για μεγάλο χρονικό διάστημα είχαν τεντωμένες σχέσεις, παίρνουν κοινή απόφαση για τη διοργάνωση μιας τέτοιας μεγάλης αθλητικής εκδήλωσης. Αυτό αναμφίβολα είναι ένα πολύ ωραίο και τολμηρό βήμα. Η τουρκική τηλεόραση ήδη έχει αρχίσει τη διαφήμιση αυτής της διοργάνωσης. Έχει βρεθεί και το σύνθημα της διαφήμισης. «Εμείς θα κάνουμε αυτό θα το κάνουμε».
Παρ΄ όλα αυτά όμως οι δύο μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες των χωρών αυτών δεν είχαν αγωνιστεί ποτέ επίσημα. Ή το ήθελε αυτό η μοίρα, ή ήταν ρυθμίσεις της UEFA. Κάποιοι μάλλον παρατήρησαν αυτό το θετικό κλίμα, και σκέφτηκαν ότι μπορεί να διοργανωθεί χωρίς κανένα πρόβλημα ένας επίσημος αγώνας και έτσι τις προάλλες πραγματοποιήθηκε ο σχετικός αγώνας. Ο πρώτος αγώνας παίχτηκε στην Κων/πολη. Οι υπουργοί εξωτερικών των δύο χωρών, θεώρησαν τον αγώνα ευκαιρία για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Γι΄ αυτό παρακολούθησαν τον αγώνα δίπλα – δίπλα. Πολλοί οπαδοί του Παναθηναϊκού πήγαν στη Κων/πολη. Λήφθηκαν σοβαρά μέτρα ασφάλειας. Πιστεύω ότι όλοι θα δεχτούμε ότι μετά από τον αγώνα μπορεί να συνέβηκαν κάποια αρνητικά γεγονότα.
Τώρα ερχόμαστε στον αγώνα που έγινε στην Αθήνα. Κυρίως θέλω να αναφερθώ στην ατμόσφαιρα που επικρατούσε πριν και μετά από τον αγώνα. Μετά από τον αγώνα η ατμόσφαιρα που επικρατούσε ήταν πολύ πιο τεντωμένη, από ποτέ. Ο αθλητικός τύπος για πρώτη φορά αναφέρθηκε τόσο πολύ σε έναν αγώνα. Πριν τα ραδιόφωνα και οι εφημερίδες έκαναν κριτική για την ανάληψη της συνδιοργάνωσης του Ευρωπαϊκού Ποδοσφαιρικού Πρωταθλήματος 2008. Κάποιοι έλεγαν: «Εμείς, ήδη, έχουμε εμπειρία στις μεγάλες αθλητικές οργανώσεις. Θα διοργανώσουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2004. Αυτοί είναι εκείνοι που χρειάζονται διαφήμιση». Κάθε μέρα στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα ακούγονταν μηνύματα όπως «Να μην αφήσουμε τους οπαδούς της Φενεμπαχτσέ να ρθούνε εδώ». Από την άλλη τα γραφεία του Spor FM δέχτηκαν επίθεση, επειδή έκανε εκπομπές υπέρ του αγώνα. Έτσι δεν μπόρεσαν οι οπαδοί της Φενερμπαχτσέ να έρθουν στην Αθήνα για λόγους ασφαλείας.
Στο γήπεδο που θα γινόταν ο αγώνας ζήτησαν να σκεπαστούν οι διαφημίσεις της εταιρείας Turkcell». Μπορεί να είναι αλήθεια ότι η λέξη «Turkcell» θα μπορούσε να ενοχλήσει τους οπαδούς, επειδή έχει μέσα τη λέξη «Turk» (Τούρκος); Ένας λογικός άνθρωπος δεν θα έβγαζε καλά συμπεράσματα απ΄ αυτό. Αν και λίγο διαφορετικό, το γεγονός αυτό μοιάζει με το περιστατικό του Αλβανού μαθητή, ο οποίος πέρυσι αν και ήρθε πρώτος στο σχολείο, δεν του δόθηκε η σημαία στην παρέλαση.
Η δήλωση που έκανε μετά από τον αγώνα ο προπονητής του Παναθηναϊκού ο κ. Στέργιος Μαρκαριάν, φανερώνει πολύ καλά τη στάση που επικρατούσε για τον αγώνα. Ο κ. Μαρκαριάν είπε ότι ο ίδιος ως Αρμένιος δεν έχει ξεχάσει αυτά, που τους έκαναν οι Τούρκοι και ότι αφιερώνουν τη νίκη στους προγόνους του, επίσης ο ίδιος νιώθει Έλληνας, όσο και οι ποδοσφαιριστές.
Για να μπορέσουν να φτάσουν οι αθλητικές, οι πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις στον πραγματικό τους σκοπό, δεν πρέπει να δοθεί τέρμα σ΄ αυτή την εχθρική στάση;
Οζάν Αχμέτογλου, Γκιουντέμ, 22/11/2002
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
