Εκδρομη προσκυνημα στην Αινο

Ο Σύλλογος

«Ελληνομουσείον Αίμου»

Ο Σύλλογος «Ελληνομουσείον Αίνου» ιδρύθηκε στην Αλεξανδρούπολη το 1976. Όπως ενημερώνει η αντιπρόεδρος του Συλλόγου κ. Στέλλα Κλαδαρά «υιοθέτησε αυτήν την επωνυμία σε ανάμνηση της Ελληνικής Σχολής που υπήρχε στην Αίνο από το 1652», ενώ όπως κάθε προσφυγικός σύλλογος έχει ως στόχο «την αναβίωση της ελληνικής κοινότητας του Ελληνομουσείου Αίνου, την καταγραφή της ιστορίας, των εθίμων των ηθών, ό,τι μπορέσουμε να περισώσουμε, όπως επίσης και την μετάδοση αυτής της ιστορικής κληρονομιάς στις επόμενες γενιές».

Ο Σύλλογος έχει ως μέλη Αινήτες τρίτες και τέταρτης γενιάς που μένουν στην Αλεξανδρούπολη αλλά και σε άλλα σημεία της Ελλάδας όπως στη Δράμα και στην Αθήνα αλλά έχει και πολλούς φίλους, «που γράφονται στο σύλλογο για να ενισχύσουν το έργο μας. Αυτή την εποχή είναι γνωστό ότι οι σύλλογοι διέρχονται ένα οικονομικό πρόβλημα και πρέπει να ενισχύσουν τη δράση τους. Δεν μπορεί να βοηθούν συνέχεια η νομαρχία και οι δήμοι οπότε θα πρέπει να έχουν δράσεις, ώστε να μπορούν να εξασφαλίζουν και τα οικονομικά τους. Έτσι προσπαθούμε να συνεταιρισθούμε και έτσι ο Σύλλογός μας ανήκει στην Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων Έβρου, τη γνωστή σε όλους ΕΠΟΦΕ, αλλά και έχει συνεργασία με την Ομοσπονδία Προσφυγικών Συλλόγων, την ΠΟΘΣ, και είναι μέλος σε όλα τα Θρακικά Σωματεία που υπάρχουν στην Ελλάδα», τονίζει η κ. Κλαδαρά.

Οι σχέσεις

με την πατρίδα

«Όταν το 1976 δημιουργήθηκε ο Σύλλογος μέλη του ήταν και άτομα μεγάλης ηλικίας τα οποία είχαν ζήσει στην Αίνο και έφυγαν από εκεί σε ηλικία οκτώ ή δέκα χρονών. Είχαν εμπειρία και αυτήν την μετέφεραν προς τα παιδιά τους και προσπάθησαν να διοργανώνουν εκδρομές με όλες τις δυσκολίες που υπήρχαν τότε. Τα τελευταία χρόνια που προσωπικά ασχολούμαι με το σύλλογο καθιερώσαμε κάθε χρόνο να κάνουμε ένα προσκύνημα στην Αίνο, να πηγαίνουμε τα μέλη όλα και να κάνουμε λειτουργία πάνω στο Κάστρο, όπου υπάρχουν απομεινάρια πλέον της εκκλησίας της Παναγίας, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να μαζέψουμε τους Αινήτες και να κάνουμε επιμνημόσυνη δέηση για τις ψυχές των Αινητών. Αυτό το έχουμε καθιερώσει κάθε χρόνο».

Ιδιαίτερα συγκινητικές στιγμές στη φετινή

εκδρομή

Στις 17 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε η φετινή εκδρομή παρά το άσχημο των καιρικών συνθηκών. Μαζί με τους Αινήτες και ο δήμαρχος Αλεξανδούπολης κ. Γιώργος Αλεξανδρής «ο οποίος μας βοήθησε να πάρουμε την άδεια από τον αντίστοιχο δήμαρχο της Αίνου για να μπορέσουμε να τελέσουμε τη Θεία Λειτουργία. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης ο κ. Αλεξανδρής είχε επαφή με το δήμαρχο της Αίνου κ. Μεχμέτ Τσαγήρ ο οποίος ευθέως μας τόνισε ότι δεν χρειάζεται πλέον να παίρνουμε άδεια, τονίζοντας «εμείς βλέπουμε την πόλη σας, εσείς βλέπετε τη δικιά μας πόλη, εσείς προέρχεστε από την Αίνο, οι πρώτοι κάτοικοι που έφυγαν και δημιούργησαν την πόλη σας ήταν Αινήτες», επομένως αναπτύχθηκε καλή φιλία και μας είπε ότι είμαστε ελεύθεροι να πηγαίνουμε στην Αίνο και να εκτελούμε τα θρησκευτικά μας καθήκοντα στις εκκλησίες.

Τόσο σε αυτήν την εκδρομή όσο και στις προηγούμενες έχουμε πάντα μαζί μας ένα ιστορικό για να μας βοηθήσει. Έτσι είχαμε μαζί μας τον κ. Ιωάννη Περάκη θεολόγο ερευνητή, κρητικό στην καταγωγή που υπηρέτησε στην περιοχή μας και την αγάπησε, ο οποίος έκανε την διατριβή του για την Αίνο με πολλές πληροφορίες και στοιχεία. Προσπαθήσαμε έτσι να περιδιαβούμε την πόλη, να μπούμε στα σπίτια, να δούμε τα απομεινάρια των εκκλησιών, γιατί η Αίνος ήταν μια πλούσια πόλις και είχε πάρα πολλές και μεγάλες εκκλησίες. Είδαμε έτσι τα απομεινάρια πολλών εκκλησιών μέσα στις αυλές. Από την έρευνά του, γιατί έχει ένα μεγάλο αρχείο, ο κ. Περράκης το οποίο σιγά – σιγά το δίνει στο σύλλογο, προσπαθούσαμε να βρούμε τα ελληνικά νεκροταφεία. Ίσως σε ένα επόμενο ταξίδι να προσπαθήσουμε να τα εντοπίσουμε και να τα βρούμε. Προσπαθούμε να ξαναφέρουμε στο μυαλό μας οι νεότεροι που δεν έχουμε ζήσει αυτές τις ιστορίες πώς ήταν αυτή η πόλη η οποία ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα, έχει μια μεγάλη ιστορία, εφόσον από την Αίνο πέρασαν πάρα πολλοί κατακτητές και ήταν η πόλις η οποία έπεσε τρία χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1456 στους Οθωμανούς. Ήταν μια παραθαλάσσια πόλη που εκμεταλλευόταν το εμπόριο τη θάλασσα και σήμερα είναι ένα μικρό χωριουδάκι με 1500 κατοίκους». Είναι γνωστό εξάλλου ότι από την Αίνο κατάγεται πλήθος ηρωικών μορφών

Το περιοδικό

του Συλλόγου