Εναλλακτικη διαχειριση αποβλητων λιπαντικων ελαιων

Στην χώρα μας, μεγάλες ποσότητες απόβλητων λιπαντικών ελαίων που παράγονται απορρίπτονται στο έδαφος ή οδηγούνται σε παράνομη καύση. Τα υλικά αυτά είναι επικίνδυνα για την δημόσια υγεία, καρκινογόνα και για το περιβάλλον γιατί περιέχουν σε μεγάλες συγκεντρώσεις τοξικές και καρκινογόνες ουσίες, όπως είναι τα βαρέα μέταλλα, οι πολυχλωριωμένοι υδρογονάνθρακες, οι πολυαρωματικές ενώσεις και όχι μόνο.

Χθες το μεσημέρι στα γραφεία της περιφέρειας ΑΜ-Θ δόθηκε συνέντευξη τύπου με αντικείμενο την υπεύθυνη διαχείριση αποβλήτων λιπαντικών μέσα από τη συνεργασία της ΔΙΑΑΜΑΘ ΑΕ με την εταιρία ΕΛ.ΤΕ.ΠΕ. Για τη συνεργασία αλλά και το υφιστάμενο πρόβλημα μίλησαν ο δήμαρχος Κομοτηνής – πρόεδρος της ΔΙΑΑΜΑΘ ΑΕ Δημήτρης Κοτσάκης, ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΙΑΑΜΑΘ ΑΕ Δημήτρης Δερματάς και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΕΛ.ΤΕ.ΠΕ Γιώργος Δεληγιώργης. Στη συνέντευξη ήταν παρόντες δήμαρχοι ή αντιδήμαρχοι από τους πέντε νομούς της περιφέρειας.

Εκ μέρους του συστήματος εναλλακτικής διαχείρισης των αποβλήτων λιπαντικών ελαίων της ΕΛ.ΤΕ.ΠΕ, ο κ. Δεληγιώργης είπε πως η προσπάθεια σαν στόχο έχει την περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής της ΑΜ-Θ. Ανέφερε πως η συνεργασία είναι μια συνέχεια των συνεργασιών με αντίστοιχους φορείς ή ενώσεις τοπικής αυτοδιοίκησης, όπως ο Σύνδεσμος ΟΤΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης, η ΔΙΑΔΥΜΑ στην Νοτιοδυτική Μακεδονία, η ΕΣΔΑ και η ΔΕΔΥΣΑ στην Κρήτη. Έδωσε έμφαση στην ενημέρωση του κοινού γύρω από τους κινδύνους που προέρχονται από την παράνομη χρήση των αποβλήτων λιπαντικών ελαίων. «Η Ελλάδα στον τομέα της διαχείρισης των απόβλητων λιπαντικών ελαίων έχει μία από τις πλέον σύγχρονες μονάδες ανακύκλωσης λιπαντικών στον κόσμο. Αυτό έχει δώσει την δυνατότητα στο σύστημα ούτως ώστε να μπορέσει να επιτύχει στόχους. Πέντε χρόνια πριν, η Ελλάδα ήταν τελευταία όσον αφορά στον τομέα της διαχείρισης απόβλητων λιπαντικών ελαίων κι αυτή τη στιγμή είναι πρώτη στην ΕΕ».

Στη συνέχεια, παρουσίασε το πρόβλημα μέσα από προβολή πληροφοριών σε προτζέκτορα δίνοντας συγκεκριμένα στοιχεία. «Τα απόβλητα λιπαντικά έλαια ή χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια ή πιο κοινά τα καμένα λάδια, θεωρούνται ιδιαίτερα επικίνδυνα τοξικά απόβλητα, γιατί περιέχουν βαριά μέταλλα, τα οποία αν διαφύγουν στον υδροφόρο ορίζοντα μπορεί να κάνουν πολύ μεγάλη ζημιά καθώς είναι τοξικά και καρκινογόνα. Περιέχουν ενώσεις, οι οποίες αν καούν παράγονται διοξίνες. Επίσης περιέχουν θειάφι πολύ υψηλότερο από συμβατικά καύσιμα, γιʼ αυτό στην Ελλάδα σαφώς απαγορεύεται η καύση.

Σύμφωνα με μελέτες που έχουν γίνει, ένα λίτρο λαδιού εάν πέσει στη θάλασσα μπορεί να καλύψει επιφάνεια όσο 5 γήπεδα ποδοσφαίρου και οτιδήποτε κάτω από αυτό πεθαίνει. Γιʼ αυτό το λόγο κυνηγάμε τις κηλίδες, γιʼ αυτό υπάρχει όλη αυτή η διαδικασία για μια καλύτερη περιβαλλοντική διαχείριση. Επομένως, η μη σωστή χρήση, είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα των αποβλήτων λιπαντικών ελαίων, μπορεί να δημιουργήσει σημαντικότατα προβλήματα στην οικονομία και στο περιβάλλον».

Στη συνέχεια, ο κ. Δεληγιώργης εξήγησε σε ποιους νόμους στηρίζεται η λειτουργία του συστήματος, ήτοι σʼ ένα νόμο κι ένα προεδρικό διάταγμα και μίλησε για τους αποδέκτες. «Το θεσμικό πλαίσιο απευθύνεται σε όλους τους υπόχρεους διαχειριστές, που παράγουν ή εισάγουν υλικά και τα τοποθετούν στην ελληνική αγορά. Αυτοί είναι υποχρεωμένοι να βγουν να τα συγκεντρώσουν και να τα ανακυκλώσουν. Λόγω του ότι το κόστος είναι πολύ μεγάλο και δεν υπάρχουν υποδομές ο νόμος προέβλεπε τη δημιουργία συλλογικών συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης όπου συμμετέχουν οι υπόχρεοι διαχειριστές έναντι κάποιου τιμήματος, ώστε να καλυφθούν οι λειτουργικές ανάγκες του συστήματος, η δραστηριότητα του συστήματος κι αυτοί ταυτόχρονα να έχουν καλυφθεί απέναντι στο νόμο.

Επίσης, το θεσμικό πλαίσιο για τα απόβλητα λιπαντικά είναι σαφές και κάνει αναφορές στα σημεία παραγωγής τα οποία αφορούν σε οποιαδήποτε σημείο παράγει απόβλητο λιπαντικό. Αυτά πρέπει να είναι αδειοδοτημένα και να συνεργάζονται υποχρεωτικά μέσω του συστήματος διαχείρισης με εγκεκριμένο και αδειοδοτημένο συλλέκτη».

Εξήγησε μέσα από μια φωτογραφία που εμφανίστηκε πώς είναι τα απόβλητα λιπαντικά όταν συλλέγονται και μετά από την αναγέννηση, με εμφανή τη χρωματική διαφορά στο πριν και το μετά.

Μιλώντας για τους στόχους του συστήματος ο κ. Δεληγιώργης είπε πως «από όσα λιπαντικά παράγονται στην ελληνική αγορά, θεωρούνται ότι για κάθε 100 τόνους οι 60 τόνοι είναι απόβλητα λιπαντικά έλαια». Πρόσθεσε πως το θεσμικό πλαίσιο της Ελλάδας είναι μέχρι σήμερα πολύ αυστηρότερο σε σχέση με το ευρωπαϊκό. «Από αυτές τις ποσότητες των αποβλήτων λιπαντικών ελαίων, ο νόμος λέει ότι πρέπει να συλλέγονται το 70% κατά βάρος των αποβλήτων και απʼ αυτά τουλάχιστον το 80% να πηγαίνει σε αναγέννηση. Αναγέννηση σημαίνει η τοποθέτηση στην αγορά του ίδιου προϊόντος για τους σκοπούς για τους οποίους το ίδιο αρχικά είχε προβλεφθεί η χρήση του.

Ένα 42% από τα λάδια που κυκλοφορούν στην αγορά θα πρέπει να αναγεννάται.

Η ΕΛ.ΤΕ.ΠΕ έχει πανελλαδικά επτά κέντρα συλλογής (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Κόρινθο, Ηράκλειο, Καβάλα, Κοζάνη και Βόλο) και συνεργάζεται με υπόχρεους διαχειριστές που καλύπτουν ένα ποσοστό 97% της εγχώριας αγοράς.

Έχουν καταγραφεί πάνω από 25 χιλιάδες σημεία συλλογής κι έχουν καταχωρηθεί σε βάση δεδομένων όπου παρακολουθείται η απόδοση του κάθε σημείου έχει αναπτυχθεί μέσω των συνεργατών του ένα δίκτυο συλλογής το οποίο καλύπτει όλη την επικράτεια.

Δεν υπάρχει σημείο της Ελλάδας που να μην υπάρχει συλλογή, μεταφορά, αποθήκευση και αξιοποίηση των ΑΛΕ. Αυτή τη στιγμή κινούμαστε στις 40 χιλιάδες τόνους σε συλλογή και αναγέννηση» εξήγησε.

Ο κ. Δεληγιώργης είπε πως οποιοσδήποτε τρόπος συλλογής ΑΛΕ εκτός από την αναγέννηση είναι παράνομος και προκαλεί σοβαρές βλάβες στην υγεία και το περιβάλλον.

Στη συνέχεια παρουσίασε τις ποσότητες που δηλώνονται ετησίως και ποιο ποσοστό προκύπτει σαν συλλογή του στόχου. «Το 2ο εξάμηνο του 2004 συλλέχθηκε το 55% αυτών που είχαν υποχρέωση να συλλέξουμε, αντίστοιχα το 2005 το 73%, το 2006 το 89%, το 2007 το 91% και από το 2008 ξεπερνάμε το στόχο συλλογής».

Είπε πως υπάρχει περιθώριο βελτίωσης και ανέφερε πως μέχρι το 2012, σύμφωνα με μια οδηγία για τα απόβλητα, «η Ελλάδα θα πρέπει να συλλέγει το 50% των καταναλώσεων κι αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση για μας».

Σχολίασε την έλλειψη των ελεγκτικών μηχανισμών αλλά και την άγνοια. Είπε πως επισκέφθηκαν συνεργεία με σόμπες όπου καίνε καμένο λάδι. «Εισπνέουν καρκίνο» εξήγησε για να δώσει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.