Εθνικος Διαλογος για την Παιδεια

Ένας νέος εθνικός διάλογος τον οποίο ο ίδιος ο πρωθυπουργός εξήγγειλε από το βήμα της Βουλής, ξεκίνησε για την παιδεία. Προς το παρόν βέβαια, ο διάλογος, παρά τις διαβεβαιώσεις του νέου υπουργού Παιδείας ότι θα ξεκινήσει από μηδενική βάση, περιορίζεται σε θέματα λυκείου και εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Ο καθηγητής και τέως πρύτανης του Πανεπιστημίου της Αθήνας κ. Γιώργος Μπαμπινιώτης αναλαμβάνει πρόεδρος της Επιτροπής για το Εξεταστικό και το Νέο Λύκειο, ενώ ο Άρης Σπηλιωτόπουλος εγκαινίασε από εχθές επικοινωνιακή τακτική μεταβαίνοντας στα γραφεία της ΟΛΜΕ για να προσκαλέσει τους καθηγητές στον διάλογο.

Ο ΠτΘ συζητά σήμερα για το θέμα αυτό με τον Θανάση Καραφύλλη, Πρόεδρο του Συλλόγου Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού των Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών του Δημοκριτείου, τη Μαίρη Κοσμίδου, Πρόεδρο της ΕΛΜΕ Ροδόπης και την Παναγιώτα Βενετοπούλου, Πρόεδρο του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Ροδόπης «Οι Τρεις Ιεράρχες».

Την άποψη ο διάλογος να ξεκινήσει μέσα από την εκπαίδευση και την ανάγκη να ακουσθεί η άποψη των μαθητών ώστε να υπάρξει αποτέλεσμα τονίζει ο Θανάσης Καραφύλλης, Πρόεδρος Συλλόγου Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού των Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών του Δημοκριτείου:

ΠτΘ: Από τη Βουλή ο κ. Καραμανλής εξήγγειλε εθνικό διάλογο για την παιδεία; Ποια είναι η άποψή σας;

Θ.Κ.: Κατ’ αρχήν ο εθνικός διάλογος κηρύχτηκε από τον πρωθυπουργό και αφορά στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Κυρίως όμως να εστιάσω στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στη βαθμίδα του Λυκείου, όπου εκεί φαίνεται πως εντοπίζουν μόνο προβλήματα, και στην αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Δυστυχώς οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που σχεδιάζονται από τη μεταπολίτευση και μετά, περιορίζονται σε αυτό το σημείο, στο πώς θα αλλάξουν τον τρόπο εισαγωγής, χωρίς όμως να βελτιώνουν την ουσία της εκπαίδευσης. Προσωπικά το να αλλάξει ένα σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια δεν λέει τίποτα, γιατί από πανελλήνιες θα τις βαφτίσουν πανελλαδικές ή γενικές ή οτιδήποτε άλλο. Το θέμα είναι να αλλάξει η ουσία της εκπαίδευσης στη χώρα μας και όχι οι εξεταστικές διαδικασίες. Βέβαια η επιλογή των παιδιών για τα πανεπιστήμια πρέπει να γίνεται με κάποιο τρόπο όχι όμως με αυτόν που ισχύει σήμερα. Ωραία όλα αυτά όμως πρέπει πρώτα να δούμε τι γίνεται στη στοιχειώδη εκπαίδευση, το Νηπιαγωγείο, το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και μετά να προχωρήσουμε στο Λύκειο και στον τρόπο εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο

Όσον αφορά στο διάλογο για την παιδεία, δεν ξέρω σε ποιο πλαίσιο γίνεται γιατί αυτό το «ανοιχτοί σε όλα» και από «μηδενική βάση» δεν μας λέει τίποτα. Δεν θα πρέπει να υπάρχουν κάποιες προτάσεις για να συζητηθούν; Δηλαδή θα συγκεντρωθούμε όλοι στον υπουργό, από τους πανεπιστημιακούς μέχρι τους νηπιαγωγούς, τους γονείς και τους μαθητές και θα πούμε όλοι την άποψή μας; Και τι έγινε; Θα συνταιριαστούν όλες αυτές οι απόψεις και θα βγει κάτι κοινό; Προσωπική μου άποψη είναι να μην το δούμε με καχυποψία. Εξ όσων συζητάμε θεωρώ ότι η Ομοσπονδία μας θα πάει στο διάλογο για να δούμε τι θα βγει. Το θέμα είναι να μην εμπλακούν οι πολιτικές δυνάμεις. Να το δούμε καλοπροαίρετα όλοι. Το να το καταδικάσουμε αμέσως και να μην συμμετέχουμε σε τέτοιους διαλόγους δεν οδηγεί πουθενά. Ας αποδεχτούμε το Υπουργείο ως φορέα και ας συζητήσουμε. Το ουσιαστικό, και αυτό λέω και στα μαθήματά μου τόσα χρόνια ως μελετητής των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων στην ιστορία της νεοελληνικής εκπαίδευσης, θα είναι επιτέλους να ρωτήσουμε μια φορά τους άμεσα ενδιαφερόμενους σοβαρά, τους μαθητές. Εάν δεν ακούσουμε και δεν ακροασθούμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες των μαθητών για μια ακόμη φορά, όπως λέει ο μεγάλος ιστορικός της εκπαίδευσης ο Αλέξης Δημαράς, μεταρρύθμιση δεν θα γίνει, θα αποτύχει.

ΠτΘ: Κατά την άποψή σας από πού θα πρέπει να ξεκινήσει ο διάλογος;

Θ.Κ.: Όπως είπα ο διάλογος θα ξεκινήσει από το Νηπιαγωγείο και σιγά σιγά θα πάει και στις άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης. Θα πρέπει να αναθεωρηθούν όλες οι ισχύουσες καταστάσεις από το Νηπιαγωγείο, το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο. Και όπως είπα θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τους ίδιους μαθητές. Είδαμε τον προηγούμενο μήνα τους μαθητές στους δρόμους και αυτό θα πρέπει να μας ανησυχήσει ιδιαίτερα. Τα παιδιά κάτι θέλουν να πουν. Δεν βγήκαν στους δρόμους γιατί τα καθοδήγησε κάποιος, όπως κάποιοι επεχείρησαν να πουν στην αρχή και μετά το μάζεψαν. Δεν μπορεί ένα δεκαπεντάχρονο να καθοδηγείται από έναν άλλο. Το ίδιο το παιδί μας δεν μας ακούει. Θα βγει στο δρόμο γιατί έχει ανάγκη να φωνάξει. Πρέπει τα παιδιά να βγάλουν από μέσα τους και εμείς να το επιχειρήσουμε αυτό, να ικανοποιήσουμε την ανάγκη τους, τι σχολείο θέλουν. Είμαστε σε ένα σχολείο στο οποίο τα παιδιά δεν θέλουν να πάνε. Όλοι γνωρίζουν ότι τα παιδιά δεν πάνε με διάθεση στο σχολείο. Τα παιδιά του Λυκείου κάνουν χρήση των αδικαιολόγητων απουσιών. Ουσιαστικά τα σχολεία τον Απρίλιο και τον Μάιο δεν λειτουργούν. Αυτό πρέπει να σταματήσει στην ελληνική εκπαίδευση και το παιδί να πηγαίνει με διάθεση στο σχολείο. Και έχουμε ευθύνη εμείς οι εκπαιδευτικοί, η πολιτεία. Οι μόνοι που δεν έχουν ευθύνη είναι οι μαθητές, οι οποίοι πληρώνουν και όλο το τίμημα αυτό.

ΠτΘ: Η τοποθέτηση του κ. Άρη Σπηλιωτόπουλου για δημιουργία εκ του μηδενός είναι κίνηση επικοινωνιακή;

Θ.Κ.: Νομίζω ναι. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια κινούμαστε στο πλαίσιο των δημοσκοπήσεων. Έχουν εντάξει δηλαδή όλη την εκπαιδευτική διαδικασία στα πλαίσια των δημοσκοπήσεων και των τάσεων που διαμορφώνονται μέσα από αυτές. Αυτό θέλει ο κόσμος και πάμε προς τα εκεί. Είναι και ένα πάγωμα διαδικασιών αυτή η συζήτηση από μηδενική βάση που ξεκίνησε για την παιδεία. Σήμερα διαβάζω στις εφημερίδες ότι «παγώνει» τον νόμο για τα κολέγια. Ήταν καιρός να γίνει και αυτό. Είδαν ότι η αντίδραση από την πανεπιστημιακή κοινότητα, τους μαθητές και τους φοιτητές ήταν έντονη οπότε έπρεπε να σταματήσει αυτή η διαδικασία κάπου. Έτσι όμως σύμφωνα με τις τάσεις που διαμορφώνονται δεν μπορούμε να κάνουμε δουλειά. Αύριο μπορεί δηλαδή να αλλάξει και να πει ναι στα κολέγια και να τα περάσει; Πρέπει επιτέλους να υπάρχει μια σοβαρή πολιτική και να μην κινούμαστε σύμφωνα με τις δημοσκοπικές τάσεις, οι οποίες δεν ξέρουμε και κατά πόσο αληθεύουν. Προσωπικά έχω ένα σοβαρό προβληματισμό ως προς τις δημοσκοπήσεις, ποιος τις πραγματοποιεί, ποιους ρωτάνε. Για παράδειγμα εμένα κανείς δεν με έχει ρωτήσει για οτιδήποτε στις δημοσκοπήσεις. Θα περίμενα σε θέματα εκπαίδευσης να απευθυνθούν στον εκπαιδευτικό κόσμο. Και βέβαια δεν εννοώ να απευθυνθούν σε μένα αλλά σε άλλους συναδέλφους. Δεν μπορείς να ρωτάς τον αγρότη πατέρα μου για να σου πει την άποψή του για την εκπαίδευση. Δεν υποτιμώ κανένα και μιλώ για τον πατέρα μου γιατί πραγματικά είναι αγρότης. Θα περίμενα όμως να έχουμε και τη γνώμη των ειδικών για να διαμορφώσουμε τάσεις. Ας ξεκινήσει λοιπόν ο διάλογος όπως ξεκίνησε πριν χρόνια και τελικά δεν ευοδώθηκε από τον αείμνηστο Αντώνη Τρίτση, που είχε κάνει μια σοβαρή δουλειά και είχε ξεκινήσει το 1987 τον εθνικό διάλογο για την παιδεία. Ο Γιώργος Σουφλιάς ως υπουργός παιδείας το 1991 τον είχε επίσης ξεκινήσει. Και οι δύο προτάσεις και από τα δύο κόμματα κώλυσαν σε συνδικαλιστικές αντιδράσεις ίσως και σε πρόχειρους σχεδιασμούς. Ας ξεκινήσει λοιπόν ο διάλογος αλλά μέσα από την εκπαίδευση.

ΠτΘ: Πώς κρίνετε τις επισκέψεις και τις επαφές που ξεκίνησε ο νέος υπουργός Παιδείας με τα συνδικαλιστικά όργανα των εκπαιδευτικών; Χθες είχε συνάντηση με την ΟΛΜΕ, σήμερα με τη ΔΟΕ και κατά πάσα πιθανότητα θα συναντηθεί και με την ΠΟΣΔΕΠ. Είναι και αυτές επικοινωνιακού χαρακτήρα;

Θ.Κ.: Αυτές οι συναντήσεις είναι εθιμοτυπικές και όχι επικοινωνιακές. Η κάθε Ομοσπονδία εκφράζει τις απόψεις της. Καλό είναι ότι ξεκινά την επικοινωνία ο νέος υπουργός με τις Ομοσπονδίες για να ενημερωθεί για τα ζητήματα της εκπαίδευσης. Αλλά καλό είναι καμιά φορά να προχωρήσουμε και περαιτέρω. Πέρα από τις εθιμοτυπικές επισκέψεις ας λάβει υπόψη του και τα αιτήματα, γιατί κάθε φορά οι Ομοσπονδίες κατέρχονται και με κάποια αιτήματα, θεσμικά, οικονομικά. Ας κοιτάξουν και αυτά τα αιτήματα. Για παράδειγμα χρόνιο αίτημα της Ομοσπονδίας μας είναι η ενίσχυση των περιφερειακών πανεπιστημίων που χρήζουν άμεσης βοήθειας. Αυτά αγνοούνται όμως. Δεν χρειάζεται μόνο να συναντήσουμε τις Ομοσπονδίες, το θέμα είναι από εκεί και πέρα τι κάνουμε.

Πριν από λίγο επισκέφτηκα το κτίριο της ΑΣΠΑΙΤΕ στις Σάπες που προς τιμήν του ο υπουργός κ. Στυλιανίδης κατάφερε να ιδρύσει στη Θράκη. Εγκαταστάθηκε σε ένα διατηρητέο κτίριο του 1926 όπου στεγαζόταν το παλιό δημοτικό σχολείο των Σαπών. Σε ελάχιστους μήνες έγινε μια έξοχη δουλειά και επιβεβαιώνεται αυτό που λέω πάντοτε, ότι εάν δεν πέσουν χρήματα δεν γίνεται δουλειά στην εκπαίδευση. Το κτίριο είναι έξοχο και το Σάββατο θα εγκαινιασθεί από τον κ. Στυλιανίδη. Εδώ πραγματικά λες «ήρθαν χρήματα και έγινε δουλειά». Δίπλα βλέπεις το δημοτικό σχολείο Σαπών σε προκάτ, εκείνα τα άθλια κατασκευάσματα που μέσα βάζουμε τα όνειρα των μικρών παιδιών μας, τα οποία όμως δεν φυλακίζονται σε ένα κτίριο προκάτ το οποίο είναι στυλ φυλακής γιατί έχει από έξω κάγκελα.

ΠτΘ: Μήπως τελικά και το οικονομικό πρέπει να αποτελέσει αρχή διαλόγου;

Θ.Κ.: Είμαι των ανθρωπιστικών επιστημών, δυστυχώς όμως αν δεν ξεκινήσουμε από το οικονομικό κομμάτι, δουλειά δεν μπορεί να γίνει δουλειά. Το πρώτο είναι οι υποδομές. Η αξιολόγηση των πανεπιστημίων, των σχολείων των εκπαιδευτικών δυστυχώς περνά από εκεί. Πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες υποδομές με σύγχρονα εποπτικά μέσα. Δεν μπορούμε σήμερα να κάνουμε μάθημα με την κιμωλία και με τον μαυροπίνακα.

ΠτΘ: Το γεγονός της λειτουργίας πολλών επιτροπών, μία υπό τον κ. Μπαμπινιώτη, μία υπό τον κ. Βερέμη, μία επιτροπή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για τις αλλαγές στο νόμο πλαίσιο, μία επιτροπή βουλευτών που ζήτησε ο υπουργός, μήπως αποτελεί πρόβλημα;

Θ.Κ.: Σίγουρα. Κινδυνεύει κάθε επιτροπή να βγάλει το δικό της πόρισμα, τις δικές της προτάσεις και να ψάχνουμε να τις συνταιριάξουμε, γεγονός πολύ δύσκολο. Το θέμα είναι ότι και ο καθένας κοιτάζει και την προσωπική του προβολή. Βλέπω ήδη κάποιο πρόβλημα με την παραγκώνιση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας υπό τον κ. Βερέμη και μια παραφυάδα του ΕΣΥΠ που ξεφυτρώνει, το Συμβούλιο που αρχίζει και συγκροτείται σε σώμα υπό τον κ. Μπαμπινιώτη. Σίγουρα θα υπάρξει πρόβλημα μεταξύ των δύο ανδρών που είναι κορυφαίες προσωπικότητες στη χώρα. Η επιλογή του κ. Μπαμπινιώτη είναι η καταλληλότερη αλλά αυτό το «άπλωμα» σε πάρα πολλές επιτροπές θα φέρει σίγουρα πρόβλημα.

ΠτΘ: Χωρίς προηγούμενες δεσμεύσεις μπορεί να γίνει διάλογος;

Θ.Κ.: Το θεωρώ δύσκολο. Δεν έχουμε καλό ιστορικό προηγούμενο. Ας μην είμαστε όμως ισοπεδωτικοί και ας αφήσουμε μία ελπίδα επιτέλους. Ας ελπίσουμε ότι από εδώ και πέρα θα γίνει κάτι καλό. Η διάθεση, θεωρώ από όλους τους συνομιλητές που θα καθίσουν στο τραπέζι των συζητήσεων, πρέπει να είναι πάντοτε για το καλό της εκπαίδευσης, για το καλό των παιδιών μας, των ζωντανών οργανισμών που θα είναι το αύριο της χώρας μας.

ΠτΘ: κ. Καραφύλλη σας ευχαριστούμε πολύ.

Θ.Κ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.