Οι Παλαιστινιοι πληρωνουν το τιμημα του ολοκαυτωματος των Εβραιων

Η εκεχειρία αποτελεί το μεγάλο ζητούμενο πλέον για να επανέλθει η ηρεμία στη Λωρίδα της Γάζας. Εν τω μεταξύ συνεχίζει το Ισραήλ τις επιθέσεις εναντίον της περιοχής και ταυτόχρονα δηλώνει πως εξετάζει το σχέδιο εκεχειρίας Αιγύπτου – Γαλλίας με αποτέλεσμα ακαθόριστη να παραμένει η έναρξή της. Από την άλλη η Τουρκία αναδεικνύεται σε ισχυρή περιφερειακή δύναμη μεσολάβησης αφού με το επιτυχημένο παρελθόν που έχει στη μεσολάβηση μεταξύ Συρίας και Ισραήλ τώρα αναλαμβάνει τη σύνθεση διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης στη Γάζα.

Για όλα αυτά τα θέματα ο ΠτΘ συζητά σήμερα με το Γρηγόριο – Ευάγγελο Καλαβρό, καθηγητή Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΔΠΘ:

ΠτΘ: κ. Καλαβρέ η καταστροφή που συντελείται τον τελευταίο καιρό στη Λωρίδα της Γάζας σαφώς και δεν αποτελεί άσκηση του δικαιώματος άμυνας του Ισραήλ εξαιτίας των ρουκετών που έριξε η Χαμάς. Ποια είναι η πραγματική βάση της επίθεσης;

Γ.-Ε.Κ.: Πρώτ’ απ’ όλα θα ήθελα να ευχηθώ σε εσάς και στους αναγνώστες σας καλή χρονιά, έστω κι αν αυτή αρχίζει άσχημα και για την περιοχή της Μέσης Ανατολής και για την Νοτιανατολική Ευρώπη και για τη γενικότερη κατάσταση της ειρήνης και της σταθερότητας στον κόσμο, αλλά και για τη χώρα μας. Η επίθεση του Ισραήλ κατά της Λωρίδας της Γάζας, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Ισραηλινής πλευράς, αποτελεί ενάσκηση του αναγνωριζομένου από το Διεθνές Δίκαιο δικαιώματος της άμυνας, επειδή από την Λωρίδα της Γάζας εβάλετο με ρουκέτες σε μία απόσταση περίπου εξήντα χιλιομέτρων το νότιο τμήμα του Ισραήλ. Το δικαίωμα της άμυνας αναγνωρίζεται μεν από το Διεθνές Δίκαιο, πλην όμως πρέπει να ασκείται,- λόγω της αρχής της αναλογικότητας που ισχύει και στο Διεθνές Δίκαιο,- εντός των επιβαλλομένων ορίων. Φυσικά, δεν έχω πληροφορίες περί του μεγέθους της επίθεσης και της διάρκειας που ελάμβανε χώρα από την περιοχή της Λωρίδας της Γάζας στην νότια πλευρά του Ισραήλ, για να προσδιορίσω, εάν η εισβολή, όπως αυτή εξελίχθηκε με στρατιωτική δηλαδή επέμβαση, συνιστά μια άσκηση του δικαιώματος της άμυνας στο αναγκαίο μέτρο. Επειδή η κατάσταση αυτή συνεχίζεται για πολλά χρόνια πρέπει κανείς να συνεκτιμήσει το γεγονός αυτό για να προσδιορίσει το μέγεθος της αντίδρασης. Όμως, θα ήταν νομίζω λάθος να περιορίσει κανείς την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί μεταξύ του κράτους του Ισραήλ και της ασκούσης κυριαρχία στη Λωρίδα της Γάζας κυβέρνησης της Χαμάς στο σημείο που άρχισε η τελευταία να βάλει με ρουκέτες κατά του νοτίου τμήματος του Ισραήλ. Θέλω να υπενθυμίσω ότι έχει προηγηθεί η επιβολή αποκλεισμού, εμπάργκο, από το Ισραήλ από τις χερσαίες και τις θαλάσσιες προσβάσεις στη Λωρίδα της Γάζας. Νομίζω ότι τα δύο τελευταία χρόνια το Ισραήλ χωρίς να έχει δικαίωμα επέβαλλε ένα χερσαίο και ναυτικό αποκλεισμό, ο οποίος στρέφεται εναντίον της ασκούσης κυριαρχία στην περιοχή αυτή κυβέρνηση της Χαμάς, η οποία θέλω να επισημάνω ότι έχει εκλεγεί με άψογες δημοκρατικές εκλογές σε ενιαίες βέβαια εκλογές που έλαβαν χώρα και για τη Δυτική Όχθη και για τη Λωρίδα της Γάζας, όταν ήσκει κυριαρχία στη Λωρίδα της Γάζας η Παλαιστινιακή αρχή υπό τον πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς. Επίσης να υπενθυμίσω ότι ο Αμπάς είχε δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Χαμπίγια, τον πρωθυπουργό της Χαμάς και ότι για ένα διάστημα λειτούργησε το καθεστώς αυτό και για τις δύο περιοχές και ησκήθη κυριαρχία σε αυτές από την ενιαία Παλαιστινιακή αρχή. Στη συνέχεια να υπενθυμίσω ότι άρχισαν οι προστριβές μεταξύ της Φατάχ και της Χαμάς, οι οποίες οδήγησαν στην εκδίωξη της Φατάχ και άρα της παλαιστινιακής αρχής και του προέδρου Μαχμούντ Αμπάς απο τη Λωρίδα της Γάζας εις την οποία πλέον παρέμεινε ασκούσα μόνη κυριαρχία η κυβέρνηση της Χαμάς. Πρέπει λοιπόν να έχει κανείς υπόψη του και αυτά τα δεδομένα για να προσδιορίσει αν οι συνθήκες, και όχι το μέτρο της αντίδρασης, υπό τις οποίες έλαβε χώρα η στρατιωτική επέμβαση του Ισραήλ κατά της Γάζας είναι δικαιολογημένες ή όχι για την άσκηση του δικαιώματος της άμυνας.

Το εμπάργκο γεννά διεθνή ευθύνη σε βάρος του Ισραήλ- Υπερβολική η τωρινή αντίδρασή του

ΠτΘ: Πώς κρίνετε την αντίδραση αυτή του Ισραήλ;

Γ-Ε.Κ.: Από το μέγεθος της αντίδρασης και κυρίως από τα θύματα δεν έχω καμία δυσκολία να σας πω ότι η αντίδραση ήταν υπερβολική. Δεν μπορούσε να αντιμετωπισθεί αυτή η κατάσταση με αστυνομικά μέτρα, δεδομένου ότι στη Λωρίδα της Γάζας δεν συνυπάρχει κυριαρχικό στο Ισραήλ. Άρα δεν μπορούσε να αντιμετωπισθεί με μία αστυνομική επιχείρηση, άλλωστε η ρίψη ρουκετών είναι μια καθαρά επιθετική ενέργεια κατά το Διεθνές Δίκαιο, η οποία επιτρέπει στο κράτος που δέχεται την επίθεση να ασκήσει το δικαίωμα της άμυνας. Όμως πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι έχει προηγηθεί ο αποκλεισμός πράξη παράνομη κατά το Διεθνές Δίκαιο και πρέπει να επισημανθεί και η πολιτική διάσταση του ζητήματος ότι εν πάση περιπτώσει η Χαμάς έχει εκλεγεί νομίμως από τους Παλαιστινίους. Εάν αυτή η κυβέρνηση δεν αρέσει στο Ισραήλ ή σε κάποιους αυτό δε σημαίνει ότι δικαιούνται να επιβάλουν εμπάργκο. Το εμπάργκο γεννά διεθνή ευθύνη εις βάρος του Ισραήλ το οποίο βέβαια κινείται εκτός του Διεθνούς Δικαίου, δεν είναι μέλος της Γενικής Συνέλευσης, έχει όμως τα γνωστά πολιτικά στηρίγματα κυρίως μέσα στο Συμβούλιο Ασφαλείας αλλά και μέσα στη Γενική Συνέλευση.

Η στάση της διεθνούς κοινότητας- Οι παλαιστίνιοι πληρώνουν για το ολοκαύτωμα

ΠτΘ: Προβληματισμό γεννά η στάση της διεθνούς κοινότητας απέναντι σε όλα αυτά τα οποία γίνονται στη Λωρίδα της Γάζας. Γιατί;

Γ.-Ε.Κ: Η στάση του Διεθνούς Κοινότητας δεν είναι διαφορετική από αυτή που έχει τηρήσει γενικώς στο παρελθόν έναντι του προβλήματος που ανέκυψε ήδη από το 1948 με τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ. Τότε η Διεθνής Κοινότητα ή οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής,- και συγκεκριμένα η λύση που εδόθη στο ζήτημα της δημιουργίας κράτους υπέρ των Εβραίων προήλθε από τη Μεγάλη Βρετανία, η οποία την εποχή εκείνη είχε την κηδεμονία της Παλαιστίνης, και ήταν αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής της, η οποία ενεργούσα κατά κάποιο τρόπο πολιτικά εν ονόματι των νικητών του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, προχώρησε σε πρωτοβουλία προς το νεοσύστατο τότε Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών μετά τη διακήρυξη Μπαλφούρ, – επέβαλαν τη δημιουργία στην περιοχή κράτους του Ισραήλ εξοφλώντας τον ανοικτό λογαριασμό που είχαν οι νικητές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έναντι των Εβραίων λόγω του ολοκαυτώματος. Αυτό πληρώνουν σήμερα οι Παλαιστίνιοι. Πληρώνουν το τίμημα της συγνώμης που οφείλουν οι νικητές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου για το ολοκαύτωμα.

Συνεπώς υπό μια έννοια και με κάποια υπερβολή λέω, ότι έχει δίκαιο ο Αχμαντινετζάντ που λέει ότι εκείνοι που ευθύνονται για το ολοκαύτωμα όφειλαν να αποζημιώσουν το Ισραήλ και δεν φταίει τίποτα ο αραβικός κόσμος και ειδικότερα οι Παλαιστίνιοι να πληρώνουν το τίμημα συγνώμης των νικητών προς τους Εβραίους για το ολοκαύτωμα.

ΠτΘ; Βλέπουμε όμως και στην περίπτωση των Παλαιστινίων να συντελείται ένα ολοκαύτωμα…

Γ.-Ε.Κ: Εδώ είναι η ένσταση. Εκείνοι οι οποίοι υπήρξαν θύματα του ολοκαυτώματος όφειλαν να είναι περισσότερο προσεκτικοί και να μην επαναλαμβάνουν τις μεθόδους τις ιστορικές υπό τις οποίες έλαβε χώρα η γενοκτονία των Εβραίων κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό που έχει καθιερωθεί να ονομάζεται ολοκαύτωμα. Όφειλαν να έχουν διδαχθεί ότι αυτά τα εγκλήματα δεν οδηγούν σε λύσεις και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι από το 1948 μέχρι σήμερα και μέχρι να δημιουργηθεί Παλαιστινιακό κράτος η αντιπαλότητα θα συνεχισθεί μεταξύ των Εβραίων και Παλαιστινίων. Μη ξεχνάμε ότι και το Ισραήλ δεν το έχουν ακόμη αναγνωρίσει τα περισσότερα κράτη. Μόλις και η δική μας χώρα το αναγνώρισε το 1992 επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη.

Διπλωματία και επίλυση του προβλήματος

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι υπάρχουν περιθώρια στη διπλωματία για την επίλυση του θέματος;

Γ.-Ε.Κ: Σε πρώτη φάση πρέπει να σιγήσουν τα όπλα. Πρέπει να επέλθει εκεχειρία. Δηλαδή εκεχειρία η οποία να σημαίνει και απόσυρση του Ισραήλ από τη Λωρίδα της Γάζας αλλά και την παύση της προσβολής του νοτίου τμήματος του Ισραήλ από τους Παλαιστίνιους. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να παύσει και η επιβολή χερσαίου και ναυτικού αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας, γιατί και αυτό είναι παράνομο. Διότι, όπως είπαμε, μη δούμε την προσβολή με ρουκέτες ως μεμονωμένο γεγονός, διότι αυτή είναι αντίδραση στον αποκλεισμό. Πρέπει να παύσει ο αποκλεισμός, πρέπει η διεθνής κοινότητα να αποδεχθεί το γεγονός ότι ο Παλαιστινιακός λαός επέλεξε με νόμιμες και δημοκρατικές διαδικασίες τη Χαμάς, της οποίας μάλιστα σήμερα η εκλογική δύναμη είναι ακόμη μεγαλύτερη και όχι μόνο στη Λωρίδα της Γάζας αλλά και στη Δυτική Όχθη, ακριβώς, διότι όπως και στην περίπτωση της επίθεσης κατά του Λιβάνου πριν από ενάμισι χρόνο από το Ισραήλ, η Χαμάς αποδεικνύεται ο μόνος φορέας, ο οποίος διεκδικεί για λογαριασμό των Παλαιστινίων τη δημιουργία κράτους και την αναγνώρισή του από το Ισραήλ. Εάν σήμερα εγίνοντο εκλογές, είμαι σίγουρος ότι η Χαμάς θα ελάμβανε μεγαλύτερο ποσοστό από εκείνο το οποίο έλαβε όχι μόνο στη Λωρίδα της Γάζας αλλά και στη Δυτική Όχθη.

Πληθώρα λαθών και από τις δύο πλευρές

ΠτΘ: Το «μεσανατολικό» είναι ένα πρόβλημα που κρατά χρόνια. Πιστεύετε ότι έχουν γίνει λάθη και από τις δύο πλευρές για την επίλυσή του;

Γ.-Ε.Κ.: Λάθη έχουν κάνει και οι δύο πλευρές. Και η Ισραηλινή πλευρά η οποία έχει υπερκτιμήσει την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, που κάποια στιγμή θα τελειώσει, και το Ισραήλ θα βρεθεί ξεκρέμαστο αλλά και οι Παλαιστίνιοι οι οποίοι δεν απομονώνουν τα ακραία στοιχεία, τα οποία κάθε φορά που προσεγγίζει η ειρήνη με βάση ένα ειρηνευτικό σχέδιο, μια διεθνή σύμβαση. όπως η συνθήκη του Όσλο, τη δυναμιτίζουν, εν ονόματι της εξυπηρέτησης ετεροκλήτων συμφερόντων. Και πρέπει να σας τονίσω ότι και ο Γιασέρ Αραφάτ, εις τον οποίον οφείλεται η συνθήκη του Όσλο, έκανε τεράστιο λάθος, όταν δηλαδή απήτησε ολόκληρη την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του υπό ίδρυσιν Παλαιστινιακού κράτους, εζήτησε πράγμα που οι Εβραίοι δεν μπορούσαν να δώσουν. Αν ζητούσε μόνο το ανατολικό τμήμα, δηλαδή την παλαιά πόλη της Ιερουσαλήμ, ίσως να είχαμε οδηγηθεί σε μια λύση με βάση τη συνθήκη του Όσλο του προβλήματος της Παλαιστίνης. Επεδίωξε το μείζον και τελικά τα έχασε όλα. Υπάρχουν λάθη και από τις δύο πλευρές και βέβαια τα λάθη αυτά τα πληρώνει η ειρήνη και η σταθερότητα στην περιοχή και ολόκληρη η Διεθνής Κοινότητα.

ΠτΘ: κ. Καλαβρέ σας ευχαριστούμε πολύ.

Γ-Ε.Κ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Γεγονότα στο Φαρμακονήσι

ΠτΘ: κ. Καλαβρέ το κενό εξουσίας όπως είπατε στις ΗΠΑ επηρεάζει τόσο πολύ τις περιφερειακές σχέσεις των διαφόρων κρατών;

Γ.-Ε.Κ.: Τονίζω ιδιαιτέρως το κενό εξουσίας που υπάρχει στις διεθνείς σχέσεις λόγω της εκλογής του Ομπάμα και της μη ορκωμοσίας του ακόμα και της πλήρους αποδυνάμωσης της κυβέρνησης Μπους. Υπό την οπτική αυτού του κενού πρέπει κανείς να δει και τα χθεσινά απίστευτα γεγονότα που έλαβαν χώρα πάνω από το Φαρμακονήσι κατά τα οποία ηπειλήθη σύρραξη μεταξύ της χώρας μας και της Τουρκίας, υπό συνθήκες παρόμοιες με εκείνες των Ιμίων. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το γεγονός έλαβε χώρα αυτή την εποχή που έχουμε μια αποδυναμωμένη αμερικανική κυβέρνηση και ένα πρόεδρο που ακόμη δεν έχει ορκιστεί και δεν έχει αναλάβει. Για αυτό το λόγο χρειάζεται, γενικότερα από όλο τον κόσμο και ειδικότερα οι χώρες που γειτνιάζουν με σημεία που αποτελούν κομβικά σημεία περιφερειακών συγκρούσεων, ιδιαίτερη προσοχή και μία ιδιαίτερη αυτοσυγκράτηση, διότι αρκεί μια σπίθα για να ανάψει μία φωτιά, η οποία θα σβήσει, διότι όλοι οι περιφερειακοί πόλεμοι κάποια στιγμή τελειώνουν, αλλά είναι αιματηροί και δεν τελειώνουν χωρίς συνέπειες για τους εμπλεκομένους. Δηλαδή αν γίνει ένας πόλεμος μιας εβδομάδας ή δέκα ημερών και σταματήσει μη νομίζουμε ότι οι εμπλεκόμενοι θα εξέλθουν από τη σύγκρουση αυτή αναιμάκτως. Θα πληρώσουν βαρύ τίμημα. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή και αυτοσυγκράτηση.

Πρέπει δε να πω ότι ορθώς η κυβέρνηση κράτησε χαμηλούς τόνους για το θέμα των Φαρμακονησίων, το οποίο είναι σοβαρό και από τύχη δεν οδηγηθήκαμε σε σύγκρουση. Το μόνο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι ο καλός θεός θα βοηθήσει τη διεθνή ειρήνη για να μην οδηγηθούμε αυτό το διάστημα των δέκα περίπου ημερών σε κάποια σύρραξη, η οποία μετά θα έχει αιματηρά αποτελέσματα και συνέπειες για όλους που θα εμπλακούν.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι το γεγονός στο Φαρμακονήσι θα είναι μεμονωμένο;

Γ.-Ε.Κ.: Έχω την αίσθηση ότι υπάρχει μια αλλαγή στην τουρκική εξωτερική πολιτική, την οποία δεν είμαι σίγουρος ότι έχει εντοπίσει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Δηλαδή υπάρχει ένας αναπροσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας από την κυβέρνηση Ερντογάν από τον προσανατολισμό της Τουρκίας προς την Ευρώπη και την υποστήριξη και την συμμαχία με τη Δύση στην αναζήτηση ενός ευρυτέρου και βαθυτέρου ρόλου περιφερειακής υπερδύναμης με μία στροφή προς το μουσουλμανικό κόσμο. Έτσι εξηγούνται οι πρωτοβουλίες Ερντογάν για την δημιουργία εμμέσου διαλόγου μεταξύ Συρίας και Ισραήλ μετά την εισβολή του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, διάλογος ο οποίος θα συνεχισθεί εν συνεχεία, όπως έτσι εξηγείται η ανάληψη πρωτοβουλίας από τον Ερντογάν συνδιαλλαγής μεταξύ των αντιμαχομένων σε μια εποχή που η μεν Αμερική είναι παντελώς απούσα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει την ατυχία να προεδρεύεται από μία χώρα, η οποία στερείται πείρας στις διεθνείς σχέσεις και επί πλέον είναι δεμένη στο αμερικανικό άρμα, την Τσεχία, και συνεπώς από την εποχή των μεγάλων πρωτοβουλιών της Γαλλίας έχουμε πέσει στην απραξία της τσεχικής προεδρίας. Όλα αυτά τα γεγονότα δημιουργούν κατάλληλες συνθήκες για την ανάληψη πρωτοβουλιών για τον Ερντογάν, οι οποίες εξυπηρετούν εντόνως τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας, διότι επιτρέπουν την επίλυση του μεγάλου ζητήματος, του Κουρδικού, στο οποίο όμως πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η κυβέρνηση Ερντογάν έχει κάνει αξιοπρόσεκτα ανοίγματα με τη δημιουργία κουρδικού καναλιού στην κρατική τουρκική τηλεόραση, η οποία λύση θα είναι πιο κοντά στην αρχή της ενότητας της τουρκικής δημοκρατίας. Πρέπει βέβαια να έχουμε κατά νου ότι η διαμεσολάβηση και η παρέμβαση η διπλωματική σε τέτοιου μεγέθους κρίσεις εξαρτώνται και από το ανάστημα του διαμεσολαβητή. Εννοώ δηλαδή ότι είναι ελάχιστα πιθανό, κυρίως το Ισραήλ και ολιγότερο η Παλαιστίνη δεν ξεχνούν τη σχέση της Τουρκίας στο παρελθόν με τη Δύση, ότι θα προχωρήσουν σε μία λύση την οποία θα πιστωθεί ο Ερντογάν. Εάν δηλαδή επιτευχθεί μία εκεχειρία αυτή θα είναι Γαλλοτσεχικής ενωσιακής ευρωπαϊκής διπλωματική πρωτοβουλία στην περιοχή κυρίως και ολιγότερον ή καθόλου της παρέμβασης Ερντογάν. Πάντως ο αναπροσανατολισμός της Τουρκικής Εξωτερικής πολιτικής προς μία μουσουλμανική προοπτική και προς μία βελτίωση των σχέσεων με τον μουσουλμανικό κόσμο, η οποία ιστορικά αναλαμβάνεται από ένα θρησκευτικό κόμμα που είναι κυβερνών κόμμα στην Τουρκία, αλλάζει τους παράγοντες και τις ισορροπίες και στις διμερείς σχέσεις και στην ευρύτερη περιοχή. Και αυτό πρέπει να τονισθεί και να επισημανθεί για την ελληνική εξωτερική πολιτική η οποία μάλλον δεν έχει αντιληφθεί τη στροφή που έχει γίνει

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.