«Ο γενεθλιος τοπος βαζει τη μεγαλυτερη σφραγιδα στην εξελιξη του ατομου»

Παρουσιάζεται σήμερα Παρασκευή στο ξενοδοχείο «Ξενία» της πόλης μας το βιβλίο του Άρη Μανούδη «50 χρόνια μακριά από τη γενέθλια πόλη», μέσα από το οποίο ο συγγραφέας επιχειρεί ένα απολογισμό δράσεών του για τη γενέθλια πόλη, την Κομοτηνή.

Ο κ. Άρης Μανούδης ήταν ο ιδρυτικός Πρόεδρος της Αδελφότητας Κομοτηναίων Θεσσαλονίκης, Πρόεδρος της Επιτροπής Στήριξης Πρωτοβουλιών για τη Θράκη και μέλος του Δ.Σ. του Κέντρου Ανάπτυξης Μακεδονίας Θράκης. Μέσα στο βιβλίο θα βρει κανείς λεπτομέρειες από την ανάμειξή του στα παραπάνω συλλογικά όργανα αλλά και τις ατομικές του προσπάθειες με επίκεντρο πάντα θέματα της Κομοτηνής και της Θράκης.

Άρης Μανούδης όμως…

ΠτΘ: κ. Μανούδη ποια είναι η σχέση σας με την γενέθλια πόλη;

Α.Μ.: Γεννήθηκα στην Κομοτηνή λίγο πριν ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Αναγκάστηκα να φύγω γιατί ο πατέρας μου είχε φύγει με το εκστρατευτικό σώμα στη Μέση Ανατολή και επειδή ο πόλεμος δεν τελείωνε αναγκαστήκαμε να πάμε και εμείς. Γυρίσαμε το 1945 με τους γονείς μου στην Κομοτηνή όπου και έζησα συνεχώς μέχρι το 1958. Τις εγκύκλιες σπουδές μου τις ολοκλήρωσα σε αυτή. Μετά το γυμνάσιο έφυγα ακολουθώντας σπουδές στην Αθήνα, στο Λονδίνο. Επιστρέφοντας εργάστηκα στην Αθήνα, ακολούθως στη Θεσσαλονίκη όπου και παραμένω μέχρι σήμερα.

ΠτΘ: Όλα αυτά τα χρόνια διατηρείτε τη σχέση σας με την πόλη και όχι μόνο από το γεγονός ότι από εδώ είναι και η σύζυγός σας…

Α.Μ.: Αυτό είναι σημαντικότατο, αλλά κυρίως διατηρώ τις σχέσεις μου γιατί μέχρι το 1980 περίπου ζούσαν οι γονείς μου, συνέχισα όμως να διατηρώ τη σχέση γιατί στην Κομοτηνή ζούσαν η οικογένεια της γυναικός μου, οι συγγενείς μου, οι γείτονες, οι συμμαθητές, οι φίλοι… Και επειδή υπάρχει ένας ιδιαίτερος δεσμός και μια καταβολή από τον πατέρα μου να αγαπούμε τα πάτρια εδάφη δεν έκοψα ποτέ τις σχέσεις μου με την Κομοτηνή αλλά και φρόντισα στη Θεσσαλονίκη κυρίως να μεταφέρω ένα τρόπο προβολής της ή ένα τρόπο συναντήσεως των Κομοτηναίων της Θεσσαλονίκης.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι ο γενέθλιος τόπος καθορίζει την προσωπικότητά μας;

Α.Μ.: Αναμφισβήτητα ναι. Στον γενέθλιο τόπο μαθαίνει κανείς τα ωραιότερα γράμματα. Στο δημοτικό και στο γυμνάσιο της Κομοτηνής έμαθα τα περισσότερα γράμματα στη ζωή μου. Όλα όσα έμαθα στα Πανεπιστήμια είναι ειδικότητες, λεπτομέρειες. Βέβαια εξαρτάται και από το περιβάλλον που θα ζήσει κανείς. Αλλά το πώς μαθητεύει κανείς τις εγκύκλιες σπουδές, το πώς διαπαιδαγωγείται από την οικογένεια τα πρώτα χρόνια, το τι συντροφιές κάνει στις γειτονιές, όπου δημιουργεί τους πρώτους και παντοτινούς φίλους, όλα αυτά, και μάλιστα σε μια εποχή αθωότητας και λιγότερων προβληματισμών, όσο δύσκολες αν ήταν, δεν ήταν οι εποχές που ζήσαμε τότε, αφήνουν τα σημάδια τους. Εγώ νομίζω ότι ο γενέθλιος τόπος είναι εκείνος που βάζει τη μεγαλύτερη σφραγίδα στην εξέλιξη του ανθρώπου.

«50 χρόνια μακριά από τη γενέθλια πόλη»

ΠτΘ: Ερχόμαστε λοιπόν στο βιβλίο σας «Πενήντα χρόνια μακριά από τη γενέθλια πόλη»…

Α.Μ.: Όπως έλεγε ένας Γάλλος φιλόσοφος το παρελθόν είναι αναπόσπαστο μέρος του κόσμου. Εξερευνώντας το ανακαλύπτουμε αυτό που κρύβεται στα βάθη του είναι μας. Επειδή έρχεται κάποια στιγμή που αντιλαμβανόμαστε πως ό,τι πάθουμε δεν αποτελεί παρά μόνο αναμνήσεις, τόλμησα να περιλάβω σε ένα βιβλίο όλα όσα έγιναν στη διάρκεια των πενήντα ετών για την Κομοτηνή από μένα.

ΠτΘ: Τι στοιχεία περιλαμβάνεται στο βιβλίο σας;

Α.Μ.: Στο πρώτο μέρος του βιβλίου γίνεται μια επί τροχάδην αναφορά αυτών που έζησα όλα αυτά τα χρόνια και βέβαια μέσα σε αυτήν την περιγραφή περιλαμβάνονται και μερικά περιστατικά που δείχνουν στοιχεία έξω από μένα. Δηλαδή διαπίστωσα σε διάφορα μέρη του κόσμου τη μεγάλη απήχηση που έχει η Ελλάδα, από το Μεξικό μέχρι την Ινδία. Επίσης μέσω διαφόρων περιστατικών που έζησα, κυρίως στην Αγγλία ως φοιτητής, διαπίστωσα πόσο διαφορετικά οργανωμένοι είναι οι άνθρωποι εκτός Ελλάδος. Επίσης σημειώνω πόσο ατυχής ήταν στον οικονομικό τομέα η πολιτική των ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα, δεδομένου ότι η πρώτη μου εργασία ήταν στο Υπουργείο Οικονομίας, στον Τομέα της Προσέλκυσης Ξένων Επενδύσεων και ακολούθως εργάστηκα σε μια μεγάλη ξένη εταιρεία στη Θεσσαλονίκη στο Διυλιστήριο. Όλα αυτά στο εισαγωγικό μέρος του βιβλίου.

Στο κυρίως μέρος του βιβλίου γίνεται αναφορά στην συμβολή μου στις προσπάθειες των Κομοτηναίων αλλά και γενικότερα των Θρακιωτών στη Θεσσαλονίκη να οργανώσουμε και να δραστηριοποιήσουμε τα παροικιακά σωματεία εκεί, δεδομένου ότι ήμουν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της «Θρακικής Εστίας» για δεκαπέντε περίπου χρόνια, υπήρξα ιδρυτικό στέλεχος και Πρόεδρος της «Αδελφότητας Κομοτηναίων Θεσσαλονίκης», και από τα βασικότερα στελέχη της μέχρι και σήμερα που γιορτάζουμε τα 35χρονά της, ήμουν πρόεδρος στην Επιτροπή Υποστήριξης Πρωτοβουλιών για τη Θράκη για δέκα χρόνια, ήμουν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Ανάπτυξης Μακεδονίας – Θράκης για άλλα δέκα χρόνια. Αν όλα αυτά τα συγκεντρώσει κάποιος θα περάσει τα εκατό χρόνια.

ΠτΘ: Συνήθως κ. Μανούδη αυτούς τους συλλόγους που δρουν μακριά από τον τόπο θεωρούμε ότι υφίστανται για να συγκεντρώνονται τα μέλη και να θυμούνται… Από την εμπειρία σας μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο για την αναβάθμιση της περιοχής τους ή και για το μέλλον της περιοχής;

Α.Μ.: Θα ήταν πομπώδης και βαριά έκφραση να πω ότι έπαιξαν ρόλο για το μέλλον της Θράκης. Απλά θα υπογραμμίσω ότι η δραστηριότητα ορισμένων από εμάς στη Θεσσαλονίκη δεν εξαντλείτο μόνο στη συνάντηση με άλλους Κομοτηναίους και στην τήρηση των παραδόσεων. Έτσι θα σας πω ότι λειτουργήσαμε την Επιτροπή Υποστήριξης Πρωτοβουλιών για τη Θράκη, η οποία θα έλεγα ότι είναι μια ομάδα προβληματισμού, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα θέματα που απασχολούσαν τη Θράκη, γιατί τα 35 χρόνια από τότε που ιδρύθηκε η Αδελφότητα, ήταν χρόνια ρευστά κατά τη διάρκεια των οποίων η Θράκη είχε να αντιμετωπίσει διαφόρων ειδών προβλήματα. Σκεφθήκαμε λοιπόν και εμείς ότι αφού αγαπάμε την περιοχή να εκφράσουμε την άποψή μας που ίσως θα ήταν περισσότερο αντικειμενική και όχι επηρεασμένη από την καθημερινότητα. Γι’ αυτό καλέσαμε ανθρώπους από την Κομοτηνή, προέδρους Επιμελητηρίων, Πρυτάνεις Πανεπιστημίων, Δημάρχους της Κομοτηνής, οι οποίοι ήρθαν στη Θεσσαλονίκη, οργανώσαμε συναντήσεις σε κλειστό κύκλο μαζί τους και συζητήσαμε διάφορα θέματα. Ακολούθως ήρθαμε στο Δημαρχείο της πόλης και συναντηθήκαμε με εκπροσώπους στους οποίους εκθέσαμε τις απόψεις μας. Μετά από αυτό τον κύκλο ανταλλαγής απόψεων οργανώσαμε στη Θεσσαλονίκη δύο μεγάλες εκδηλώσεις στο Βιομηχανικό και Εμπορικό Επιμελητήριο στην Τσιμισκή. Η μία των εκδηλώσεων είχε θέμα «Οικονομική – Πνευματική και Στρατιωτική θωράκιση της Θράκης» και στην άλλη το θέμα ήταν «ελάτε να μάθετε τι δεν ξέρετε για τη Θράκη». Και οι δύο οι εκδηλώσεις πλαισιώνονταν από διακεκριμένους ομιλητές όχι μόνο από την Κομοτηνή. Έτσι δημιουργήθηκε ένα αμάλγαμα απόψεων και συζητήσεων με αποτέλεσμα μερικοί στο Κέντρο Ανάπτυξης Μακεδονίας –Θράκης,- εκ των οποίων ο ένας είμαι εγώ και ο άλλος ο κ. Καϊσερλίδης, που θα είναι παρουσιαστής του βιβλίου μου, – να πετύχουμε τη διοργάνωση εκδηλώσεων στην Κομοτηνή αλλά και να υλοποιήσαμε μια μελέτη για τις επιχειρήσεις της Θράκης και την απόδοσή τους, η οποία εκδόθηκε και παρουσιάσθηκε σε μεγάλη συγκέντρωση στη Νομαρχία Ροδόπης . Εκεί λοιπόν προέκυψε και το θέμα της πραγματοποίησης για πρώτη φορά διοργάνωσης περιφερειακών εκθέσεων εκτός Θεσσαλονίκης. Έγινε λόγος για τη Θράκη, υπήρξε μια πρόταση να γίνεται στην Κομοτηνή, την οποία στηρίξαμε και έτσι καθιερώθηκε η έκθεση «Θράκη». Περηφανεύομαι γιατί μετά από αυτή την πρώτη περιφερειακή έκθεση «Θράκη» ξεκίνησαν να κάνουν εμπορικές εκθέσεις και η Αλεξανδρούπολη και η Ξάνθη. Εμείς όμως πήραμε τα πρωτεία. Θέλω να υπογραμμίσω απλά ότι η δραστηριότητα των παροικιακών σωματείων και μιας ομάδας μέσα σε αυτήν δεν ήταν μονάχα να βρισκόμαστε, να ευχαριστιόμαστε και να θυμόμαστε, αλλά ήταν και να προωθήσουμε κάποια θέματα όσο μπορούσαμε.

Θέλω να επισημάνω όμως ότι όλη αυτή η δραστηριότητα εφόσον εδημιουργείτο από εμάς εύρισκε ανταπόδοση, αλλά καμιά φορά δεν είδαμε τους ντόπιους φίλους μας να προσπαθούν να εκμαιεύσουν ή να αξιοποιήσουν την επιθυμία μας. Όσα κάναμε εμείς, και βέβαια καλώς καμωμένα, δεν είχαν αντίδραση. Όμως οι πρωτοβουλίες ξεκινούσαν από εμάς και ποτέ από την Κομοτηνή, χωρίς βέβαια αυτό να εκληφθεί ως παρατήρηση.

ΠτΘ: Ποιοι θα παρουσιάσουν το βιβλίο σας;

Α.Μ.: Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Παρασκευή στο ξενοδοχείο Ξενία με ομιλητές τον κ. Στέφανο Διαμαντή, ακραιφνή Κομοτηναίο, γειτονόπουλο στην οδό Αινείου, όπου ήταν το πατρικό μου σπίτι, τακτικός ερευνητής του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών στη Θεσσαλονίκη, που θα έρθει στη Θεσσαλονίκη μέσω Χίου, γιατί εκεί έχει επαγγελματικές υποχρεώσεις. Ομιλητής επίσης θα είναι ο κ. Ιορδάνης Καϊσερλίδης, διευθυντής της Πολιτιστικής Επιτροπής Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος, παλιός διευθυντής της ημερήσιας οικονομικής εφημερίδας «Εξπρές» και η κ. Ξανθή Κατσαρή – Βαφειάδου, εκδότρια – διευθύντρια του Παρατηρητή της Θράκης.

ΠτΘ: κ. Μανούδη σας ευχαριστούμε πολύ.

Α.Μ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.