Διαστασεις,19/09/08

1ο Η βρισιά … είναι πολύ αρχαιότερη από την ειρωνεία. Η πρώτη βρισιά χρονολογείται πριν από 4.300 χρόνια και έχει καταγραφεί με ιερογλυφικά στον τάφο της Αιγύπτιας βασίλισσας…Οπότε αφήστε με, πάτερ μου, να βρίσω, στα ιερογλυφικά δεν είμαι καλή, αλλά στα μπινελίκια κάτι μπορώ να κάνω… Βέβαια τα δικά μου μπινελίκια, πόρρω απέχουν από την κομψότητα των προσβολών που ξεστόμισαν ένας Τσώρτσιλ, ένας Γκλάντστον και ένας Ντισραέλι… Άφθονο μελάνι έχει χυθεί για τα «καρφιά» του Τσώρτσιλ. Οι διάλογοί του με τη λαίδη Άστορ (όταν του είπε: «Κύριε, αν ήσασταν σύζυγός μου, θα έβαζα δηλητήριο στο ποτό σας», εκείνος της απάντησε: «Κυρία, αν ήσασταν σύζυγός μου, θα το έπινα ευχαρίστως») και με την Μπέσι Μπράντοκ («Ουίνστον, είσαι μεθυσμένος!». «Μπέσι, είσαι άσχημη και το πρωί θα ξεμεθύσω») συγκαταλέγονται μεταξύ των βρετανικών θησαυρών. Το ίδιο και αυτό το σχόλιό του για τον Κλίμεντ Άτλι (που τον έλεγε «πρόβατο με προβιά προβάτου»): «Είδα ένα άδειο ταξί να φτάνει στην Ντάουνινγκ Στριτ κι όταν άνοιξε η πόρτα, βγήκε έξω ο Άτλι». Από αυτή τη φαρμακερή κομψότητα του Τσώρτσιλ σπάνια γλίτωναν οι πολιτικοί του αντίπαλοι και ποτέ οι καλεσμένοι του. Κάποτε ένας από αυτούς άπλωσε τη χούφτα του στο κουτί με τα υπέροχα πούρα του λέγοντας: «Για τον δρόμο!» Και ο Τσώρτσιλ του αποκρίθηκε: «Δεν ήξερα, κύριε, πως ήρθατε από τόσο μακριά».

2ο Να μια τέτοια αμοιβαία …

… αντιπάθεια, υψηλού επιπέδου, μου λείπει σ’ αυτόν τον τόπο. Οι κατινιές με χαλούν, δεν τις μπορώ, θέλω υψηλού επιπέδου βρίσιμο…(γι’ αυτό το επιδιώκω συστηματικά, αλλά μάταιος κόπος, οι κατίνες και οι κατίνοι, κατινιές κάνουν) αντιπάθεια υψηλού επιπέδου, όπως του Ντισραέλι και του Γκλάντστον που έδωσε αριστουργήματα, ούτε κατά διάνοια… Ο Γκλάντστον είπε κάποτε στον Ντισραέλι: «Εσύ θα πεθάνεις είτε στη φυλακή είτε από αφροδίσιο». Και αυτός του απάντησε: «Αγαπητέ μου, αυτό εξαρτάται από το αν θα αγκαλιάσω τις αρχές σου ή την ερωμένη σου». Το πρόβλημα σήμερα ίσως να είναι πως οι πολιτικοί αντίπαλοι δεν αντιπαθούν πια ο ένας τον άλλον αρκετά για να εμπνευστούν τέτοιες φαρμακερές ατάκες. Αντιθέτως, εδώ επιδίδονται σε «ευχαριστίες», ειδικά ο ένας έχει ανοίξει «ΙΕΚ Ευχαριστιών» γι’ αυτό και ο τόπος μας θυμίζει «Γραφείο Κηδειών»…

3ο Διαβάζω στους TΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS (τι μούσι θεέ μου…)

Θα καταρρεύσει το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα; Δεν το νομίζω, αλλά δεν είμαι και εντελώς σίγουρη. Η παραδοσιακή τραπεζική, όπου οι καταθέτες άφηναν τα χρήματά τους στο γκισέ και έπειτα τα δάνειζαν οι τραπεζίτες με μακροπρόθεσμο ορίζοντα σε άλλους πελάτες, έχει σε μεγάλο βαθμό εκλείψει και έχει αντικατασταθεί με αυτό που έχει επικρατήσει να λέγεται «σκιώδες τραπεζικό σύστημα». Μαύρο φίδι που μας έφαγε δηλαδή…θα πληρώνω το στεγαστικό μου και από τον τάφο…Το νέο σύστημα υποτίθεται ότι θα ήταν πιο ασφαλές στη διαχείριση του κινδύνου…Άλλο μούσι αυτό…

4ο Εδώ γελάτε…

Μια υπέροχη ξανθιά μπαίνει στο γραφείο του διευθυντή της εφημερίδας.

– Γεια, του λέει. Θέλω να με προσλάβεις γραμματέα σου.

– Γραφομηχανή ξέρεις; ρωτάει αυτός.

– Όχι, του λέει, αλλά μπορώ να μάθω.

– Στενογραφία;

– Όχι, αλλά μπορώ να μάθω.

– Αγγλικά;

– Όχι, αλλά μπορώ να μάθω…

Ο τύπος τα έχει παίξει.

– Καλά, της ρωτάει, τίποτα δεν ξέρεις;

– Όχι, του λέει αυτή, αλλά μπορώ να μάθω…

– Και, δε μου λες, τουλάχιστον. Πόσα λεφτά θέλεις;

– Ενάμιση εκατομμύριο το μήνα, λέει αυτή.

– Τρελάθηκες κορίτσι μου; Εδώ έχω δύο αρχισυντάκτες, της απαντάει, και παίρνουν και οι δύο μαζί εννιακόσιες χιλιάδες.

Και η ξανθιά:

– Καλά. Τότε… πήδ.. τους αρχισυντάκτες σου!

Υ.Γ.

Η ξανθιά ηρωίδα μας βρίσκεται στο σούπερ-μάρκετ και ψωνίζει. Εκείνη τη στιγμή χτυπάει το κινητό της και απαντάει:

– Εμπρός, ε, Λάκη εσύ είσαι; Πώς ήξερες ότι ήμουν εδώ;

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.