«Τα μελη της μουσουλμανικης μειονοτητας πρεπει να μαθουν καλα την ελληνικη γλωσσα»

«Ναι, σπουδάζουν. Πηγαίνουν στα δημόσια ή στα μειονοτικά σχολεία. Εγώ, αν ήμουν στη θέση τους, θα επέλεγα στην Ελλάδα μια σχολή γιατί θα μάθαινα την ελληνική γλώσσα και θα με βοηθούσε πάρα πολύ» δηλώνει ο κ. Καρά Αμέτ Ογλού Μεμέτ, συνταξιούχος κάτοικος Κικιδίου. Μιλά στον «Κόσμο» για τη ζωή στο Κικίδιο, τα προβλήματα των αγροτών και τις συνήθειες των μουσουλμάνων. Ερωτηθείς για τη θέση της μουσουλμάνας γυναίκας, σχολιάζει: «Είναι πολύ δύσκολο να κάνω ένα σχόλιο. Νομίζω, ότι μας επηρεάζει η θρησκεία, είναι άλλη η θέση της γυναίκας. Ύστερα, φταίει το γεγονός ότι είμαστε αναλφάβητοι. Αργά ξύπνησε η διάθεση για μάθηση στις γυναίκες. Επηρεαζόμαστε και σιγά –σιγά θα υπάρξουν οι αλλαγές. Δεν βοηθάει καθόλου και το γεγονός ότι η μουσουλμανική μειονότητα ασχολείται κυρίως με τη γεωργία. Μένει στα χωριά, είναι αποκομμένοι από το κέντρο, από την Κομοτηνή και νομίζουν ότι όλη η ζωή είναι στο χωριό».

Αν σας έλεγα να μου παρουσιάσετε τη ζωή σας τι θα λέγατε;

Ότι, είμαι κάτοικος Κικιδίου. Γεννήθηκα το 1941 στο Κικίδιο και ακόμη συνεχίζω να μένω εκεί. Το 1974 τελείωσα το Ιεροσπουδαστήριο της Κομοτηνής και ασχολούμαι με τη γεωργία. Εκλέχτηκα στην τότε Κοινότητα Κοσμίου Κοινοτικός Σύμβουλος και είμαι εκλεγμένος μέχρι σήμερα. Ήμουν και πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου και σήμερα είμαι μέλος. Είμαι 67 ετών και συνταξιούχος του ΟΓΑ.

Ικανοποιημένος από τη σύνταξη που παίρνετε;

Παίρνω 550 ευρώ σύνταξη του ΟΓΑ και εξακολουθώ να εργάζομαι στα χωράφια. Όλος ο κόσμος ξέρει ότι ο αγρότης περνά δύσκολες μέρες. Τα βαμβάκια, τα καπνά και τα άλλα τα προϊόντα δεν δίνουν πολλά χρήματα. τα έξοδα είναι πολύ υψηλά, ένα ρεζερβουάρ γεμίζει με εκατό ευρω. Πόσα στρέμματα θα οργώσουν; Τα εγκαταλείπουν τα καπνά.

Τι καλλιέργειες έχετε στο χωριό σας;

Στο Κικίδιο καλλιεργούν ελάχιστα βαμβάκια και πολλά καπνά. Έχουμε 95 καλλιεργητές καπνού. Πριν, έβγαζαν πιο πολλά, όταν έπεσε η τιμή των καπνών, ο κόσμος έχασε και την όρεξή του να καλλιεργεί. Ο καπνοπαραγωγός δεν είναι ευχαριστημένος.

Οι νέοι μένουν στον οικισμό σας;

Ευτυχώς ναι! Βρισκόμαστε δίπλα στην Κομοτηνή, σχεδόν έχουμε ενωθεί, οπότε οι νέοι δουλεύουν έξω και βοηθούν τις οικογένειές τους.

Σπουδάζουν σήμερα τα παιδιά των μουσουλμάνων;

Ναι, σπουδάζουν. Πηγαίνουν στα δημόσια ή στα μειονοτικά σχολεία. Εγώ, αν ήμουν στη θέση τους, θα επέλεγα στην Ελλάδα μια σχολή γιατί θα μάθαινα την ελληνική γλώσσα και θα με βοηθούσε πάρα πολύ.

Όταν ήσασταν παιδί ήταν διαφορετικά τα πράγματα;

Στα δικά μας χρόνια, δεν είχαμε στα σχολεία προγράμματα. Μπαίναμε στις οκτώ στην αίθουσα και βγαίναμε το μεσημέρι. Πηγαίναμε τρώγαμε στο σπίτι και ερχόμαστε ξανά στο σχολείο. Μέχρι το βράδυ ήμασταν στην αίθουσα. Είχαμε πολλές ώρες για μάθηση και έτσι μαθαίναμε. Εγώ ήξερα να τραγουδώ ελληνικά και τουρκικά τραγούδια, ήμασταν πιο καλά, μέναμε σχεδόν όλη την ημέρα στο σχολείο, οπότε υποχρεωνόταν ο δάσκαλος και μας μάθαινε.

Σε σχέση με τα παιδιά σήμερα, το επίπεδο των μαθητών ήταν καλύτερο;

Στην Ε΄ Τάξη του Δημοτικού Σχολείου ήξερα πολύ καλά μαθηματικά, τα μεγαλύτερα ποτάμια της Ελλάδας, τους νομούς, τα νησιά. Τώρα, ρωτάω τα παιδιά τι ύψος έχει ο Όλυμπος και κανείς δεν ξέρει. Τους ρωτώ ποιος είναι ο μεγαλύτερος ποταμός στην Ελλάδα και δεν γνωρίζουν. Ήξερα την αρχαία ιστορία, αλλά διαβάζαμε την ελληνική ιστορία στα τουρκικά και την μαθαίναμε καλύτερα.

Τι νομίζετε ότι πρέπει να γίνει για να έχουν καλύτερες επιδόσεις;

Τα παιδιά της μειονότητας πρέπει να βρουν έναν τρόπο να διαβάζουν στα ελληνικά την ιστορία, την γεωγραφία και τα άλλα μαθήματα. Το θέμα είναι τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας να μάθουν την ελληνική γλώσσα καλά για να καταλαβαίνουν. Νομίζω ότι είναι γενικό το κακό. Περισσότερη δουλειά γίνεται στα φροντιστήρια οπότε το παιδί μαθαίνει εκεί και δεν νομίζω να δείχνουν ενδιαφέρον οι δάσκαλοι, όσο πρέπει.

Την κόρη σας την στείλατε στο σχολείο;

Προσπάθησα, αλλά δεν μπόρεσα να την κάνω να μάθει γράμματα. Δεν είχε μεράκι η ίδια. Την έστειλα στο δημοτικό, στο Γυμνάσιο, αλλά δεν μπόρεσε να περάσει την τάξη, έμεινε δύο χρόνια. Μετά προσπάθησα να την στείλω στο Εσπερινό, αλλά δεν είχε μεράκι η κόρη μου.

Εσείς, είχατε αυτό που λέτε «μεράκι»;

Είχα μεράκι, το 1954 πήγαινα στο χωριό, στο δημοτικό σχολείο και λέω «γιατί να μην πάω έκτη τάξη στην Κομοτηνή;». Νόμιζα ότι εκεί θα είχα καλύτερους δασκάλους, πήγα και είδα ότι δεν υστερούσα σε τίποτα από τα άλλα παιδιά. Δεν ζορίστηκα καθόλου.

Τη θέση της μουσουλμάνας γυναίκας πώς τη σχολιάζετε;

Είναι πολύ δύσκολο να κάνω ένα σχόλιο. Νομίζω ότι μας επηρεάζει η θρησκεία, είναι άλλη η θέση της γυναίκας. Ύστερα, φταίει το γεγονός ότι είμαστε αναλφάβητοι. Αργά ξύπνησε η διάθεση για μάθηση στις γυναίκες. Επηρεαζόμαστε και σιγά – σιγά θα υπάρξουν οι αλλαγές. Δεν βοηθάει καθόλου και το γεγονός ότι η μουσουλμανική μειονότητα ασχολείται κυρίως με τη γεωργία. Μένει στα χωριά, είναι αποκομμένοι από το κέντρο, από την Κομοτηνή και νομίζουν ότι όλη η ζωή είναι στο χωριό.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.