Τρια + τεσσερα βιβλια για μεγαλους αλλα και μικρους…

Βιβλία και σήμερα… Με έμφαση αυτή τη φορά στους μικρούς φίλους και τον καταπληκτικό κύριο Κροκ των εκδόσεων Καστανιώτη με τις πολλές εκπλήξεις ανά τεύχος και έκδοση… Αλλ’ όχι μόνον… Εφόσον τα δύο μυθιστορήματα που διαλέξαμε, αυτό του Σέργιου Γκαγκά, μέσω της ηρωίδας του ηθοποιού μας φέρνει στο επίκαιρο και για εμάς εφέτος, με την πρεμιέρα του ΔΗΠΕΘΕ μας, θέατρο των Φιλίππων, αλλά και αυτό της Λίας Μεγάλου- Σεφεριάδη επιλέγει ως μυθιστορηματικό του χώρο ένα τούρκικο τσιφλίκι στη Δυτική Μακεδονία, τότε τα χρόνια τα παλιά, κατά τη διάρκεια του μακεδονικού αγώνα… Και κοντά σ’ αυτά αστυνομική λογοτεχνία, από την Ολλανδία και το Άμστερνταμ, της διάσημης αλλά και βραβευμένης συγγραφέως και δημοσιογράφου Σάσκια Νόορτ…

Γκάκας Σέργιος, «Στάχτες», Καστανιώτης, Αθήνα 2008

Κυριακή 9.25 μ.μ.

Το περιεχόμενο του συρταριού είναι απλωμένο στο γραφείο του Χαλκίδη. Ένας ασημένιος αναπτήρας Ζίπο με τα αρχικά του• το πρώτο δώρο που του είχε κάνει. Μια φωτογραφία τους στα καμαρίνια του αρχαίου θεάτρου των Φιλίππων. Τα μακριά μαύρα γάντια που φορούσε στις «Δούλες». Ένα πλακέ μπουκάλι Dewar’s που του το ‘χε πετάξει κατακέφαλα στο δωμάτιο 603 του ξενοδοχείου «Galaxy» στην Πάτρα. Δύο αποκόμματα εισιτηρίων του κινηματογράφου «Τριανόν», «Η ταυτότητα μιας γυναίκας» του Αντονιόνι, οι μοναδικοί θεατές στην αίθουσα, έξω χιόνιζε. Ένα πακέτο Player’s• τα ίχνη του κόκκινου μεθυσμένου φιλιού έχουν πια χαθεί. Και τα σύντομα σημειώματα που τον περίμεναν στις ρεσεψιόν των ξενοδοχείων, καλοκαίρι του ‘97. Δεκαεννιά σημειώματα• δεν τα ‘χει διαβάσει από τότε. Κι ένα πιστόλι των εννιά χιλιοστών που λάμπει στο μισοσκόταδο.

Αθήνα, χειμώνας του 2004. Μια παλιά μονοκατοικία καίγεται μαζί με τους τέσσερις ενοίκους της. Ένας αποτυχημένος δικηγόρος κι ένας σκληρός μπάτσος προσπαθούν να βρουν τους ενόχους και να πνίξουν τις ενοχές τους. Παράλληλα, διεκδικούν την ίδια γυναίκα• μια μοιραία ηθοποιό που στοιχειώνει το παρελθόν τους. Όταν συνειδητοποιούν πως μπλέχτηκαν σε μια σκοτεινή ιστορία, αναγκάζονται να σκαλίσουν τις στάχτες και να «λερώσουν» τα χέρια τους.

O Σέργιος Γκάκας γεννήθηκε το 1957 στην Aθήνα. Σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο PARIS-VIII. Από το 1979 εργάζεται ως σκηνοθέτης. Έχει γράψει τέσσερα θεατρικά έργα για παιδιά. Διηγήματά του περιλαμβάνονται στις συλλογές «Πέντε ζωγράφοι ζητούν συγγραφέα» (2003) και «Το Χαλάνδρι που γνώρισα» (2005). «Το μυθιστόρημά του Κάσκο» (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2001) κυκλοφόρησε το 2006 στη Γαλλία από τον εκδοτικό οίκο Liana Levi με τον τίτλο «La piste de Salonique» και από τον εκδοτικό οίκο Crocetti στην Ιταλία με τον τίτλο «Intrigo a Salonicco».

Λία Μεγάλου- Σεφεριάδη, «Ολοι αυτοί οι άνθρωποι», Καστανιώτης, Αθήνα 2008

Με την αγορά ενός τούρκικου τσιφλικιού στη δυτική Μακεδονία του 19ου αιώνα ξεκινά το έπος μιας οικογένειας οινοποιών, που, παραδίδοντας τη σκυτάλη από γενιά σε γενιά, δημιουργούν μια από τις καλύτερες οινοποιίες του κόσμου. Η πορεία τους σημαδεύεται από πολέμους, αγώνες, έρωτες, επιτεύγματα, συμφορές. Από λάθη μοιραία, μυστικά, ανατροπές, από σχέσεις δύσκολες αλλά και λυτρωτικές, ανάμεσα σε αδέρφια, ανάμεσα σε γυναίκες και άντρες, σε μητέρες και κόρες, σε πατέρες και γιους. Μια δραματική τοιχογραφία ανθρώπων και καταστάσεων, με φόντο τα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν τον τόπο μας από την εποχή του μακεδονικού αγώνα μέχρι σήμερα. Ένα μυθιστόρημα όπου συμπρωταγωνιστεί ο ζωοδόχος οίνος και δοξάζεται ό,τι περισσότερο αξίζει να δοξαστεί: ο αυτοσκοπός της ζωής.

Η Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1945. Το 1965 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου και ζει μέχρι σήμερα. Το 1966 πρωτοεμφανίστηκε στο περιοδικό «Εποχές» του Άγγελου Τερζάκη με το διήγημα “Έντεκα γράμματα κι ένα υστερόγραφο”. Ακολούθησαν δημοσιεύσεις πεζών και ποιημάτων σε περιοδικά και συλλογικές εκδόσεις. Το 1972 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο, μια ποιητική συλλογή με τίτλο “Ο δραπέτης στο δέντρο”. Από τότε μέχρι σήμερα έχει εκδώσει άλλα έντεκα βιβλία, τα δέκα απ’ αυτά πεζογραφικά. Ποιήματα και πεζά της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ξένες γλώσσες. Επίσης έχει ασχοληθεί και η ίδια με μεταφράσεις βιβλίων, κυρίως κοινωνικοπολιτικών. Το 2001 τιμήθηκε με το βραβείο Ιπεκτσί για το μυθιστόρημά της “Σαν το μετάξι” (Εκδόσεις Καστανιώτη, 1996).

Σάσκια Νόορτ, «Λυκοφιλίες», Μετάφραση: Ινώ Βαν Ντάικ Μπαλτά,

Καστανιώτης, Αθήνα 2008

Μια κρύα νύχτα του χειμώνα η βίλα του Έιβερτ και της Μπαμπέτ Στρέικ γίνεται παρανάλωμα της φωτιάς. O πετυχημένος επιχειρηματίας Έιβερτ χάνει τη ζωή του, αλλά η γυναίκα και τα δυο του παιδιά γλιτώνουν σαν από θαύμα. Oι φίλοι τους, όλοι νέοι και επιτυχημένοι, είναι σοκαρισμένοι και συμπαραστέκονται στην Μπαμπέτ και στα παιδιά όπως μπορούν. Η Κάρεν, που αφηγείται την ιστορία, φιλοξενεί την Μπαμπέτ στο σπίτι της. Λίγες εβδομάδες αργότερα η Χάνεκε, η καλύτερη φίλη της Κάρεν, πέφτει από το μπαλκόνι ενός ξενοδοχείου στο Άμστερνταμ. Αυτοκτονία, συμπεραίνει η αστυνομία. Είναι όμως πράγματι αυτοκτονία; Η Κάρεν δεν μπορεί να το πιστέψει και αρχίζει να ψάχνει για την αλήθεια. Σιγά-σιγά ανακαλύπτει ότι στη χώρα των γιάπηδων δεν είναι όλα ονειρικά πλασμένα…

Ένα συναρπαστικό θρίλερ γεμάτο σασπένς για μια ομάδα ανθρώπων που θέλουν πάση θυσία να διατηρήσουν την εικόνα του επιτυχημένου, πατώντας, κυριολεκτικά, επί πτωμάτων.

Από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες των τελευταίων χρόνων στην Oλλανδία.

Καλές αναγνώσεις!!!

Κείμενα- Επιμέλεια: Τ.Β.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.