Προταση για διοικητικη μεταρρυθμιση

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του διήμερου θεματικού συνεδρίου για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση, με ένα κείμενο συμπερασμάτων του Δ.Σ. της ΚΕΔΚΕ, που εγκρίθηκε κατά μεγάλη πλειοψηφία. Παρών στο συνέδριο ο δήμαρχος Αιγείρου κ. Βαγγέλης Λίτσος που μας μεταφέρει την πρόταση της ΚΕΔΚΕ που αφορά στην αναδιάρθρωση της διοικητικής δομής της χώρας. Οι δήμαρχοι ζητούν να καθιερωθεί ο Β΄ Βαθμός Αυτοδιοίκησης σε επίπεδο Περιφέρειας με αιρετούς Περιφερειάρχες και Περιφερειακά Συμβούλια. Ο ι συνενώσεις των δήμων να γίνουν με κριτήρια πληθυσμιακά, χωροταξικά, πολιτισμικά και κοινωνικοοικονομικά, να υπάρξει ουσιαστική φορολογική αποκέντρωση χωρίς την επιβολή νέων φόρων.

ΠτΘ: κ. Λίτσο ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του διήμερου θεματικού συνεδρίου της ΚΕΔΚΕ για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση, ένα θέμα που απασχολεί εδώ και καιρό την επικαιρότητα. Κατ’ αρχήν υπήρξε ένα γενικό πλάνο συζήτησης;

Β.Λ.: Ήταν μια Γενική Συνέλευση της ΚΕΔΚΕ όπου συζητήθηκε με την παρουσία όλων των αυτοδιοικητικών, που δε συμμετέχουν στη Γενική Συνέλευση, το ζήτημα της διοικητικής μεταρρύθμισης έτσι όπως το οριοθέτησε αφενός η μελέτη του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης και αφετέρου η πρώτη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΚΕ που στην ουσία και αυτή τέθηκε και στην κρίση και στην επικύρωση του ευρύτερου σώματος της Γενικής Συνέλευσης.

ΠτΘ: Πώς λοιπόν οριοθετεί το θέμα η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΚΕ;

Β.Λ.: Η άποψη της ΚΕΔΚΕ έτσι όπως διατυπώθηκε μετά τη μελέτη που έγινε από το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης αξιολογεί ότι σαφώς και χρειάζεται να γίνει μια ουσιαστική μεταρρύθμιση του διοικητικού και πολιτικού συστήματος της χώρας σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν ότι η αυτοδιοίκηση βλέπει τη μεταρρύθμιση σαν κάτι συνολικό που θα δένει οργανικά με την όλη κατεύθυνση της χώρας και όχι απλά με ένα μεμονωμένο γεγονός που θα έχει να κάνει με την τοπική αυτοδιοίκηση.

ΠτΘ: Αυτό σημαίνει πλήρη αναδιάρθρωση του διοικητικού συστήματος…

Β.Λ.: Σημαίνει ότι θα πρέπει να ξεκινήσουμε με τη διάρθρωση του κράτους μας, οριοθετώντας τις τρεις βασικές δομές της διοίκησης, ξεκινώντας από την κεντρική διοίκηση, η οποία κατά την άποψη της ΚΕΔΚΕ και ομόφωνα όλων των αυτοδιοικητικών είτε της ΕΝΑΕ, είτε της ΚΕΔΚΕ, έχει να κάνει με το κράτος στρατηγείο, το οποίο θα έχει ελάχιστες αλλά επιτελικές αρμοδιότητες σε συγκεκριμένους τομείς που πιθανόν να μη ξεπερνούν τα πέντε δάχτυλα του ενός χεριού. Η εθνική άμυνα, η εσωτερική ασφάλεια, η υγεία, η εκπαίδευση είναι οι τομείς που θα πρέπει να έχει μια κεντρική διοίκηση και να δίνει τις γενικές κατευθύνσεις. Από εκεί και πέρα, όλα τα άλλα πρέπει να ανατεθούν σε εγγύτερους προς τον πολίτη βαθμούς εξουσίας. Σύμφωνα με τη θέση λοιπόν της ΚΕΔΚΕ, όλες οι άλλες αρμοδιότητες πρέπει να μεταβιβασθούν στην τοπική αυτοδιοίκηση, όποια δε αρμοδιότητα έχει υπερτοπικό χαρακτήρα θα πρέπει να ανατεθεί στην περιφέρεια, η οποία θα αποτελεί το δεύτερο βαθμό αυτοδιοίκησης, θα είναι αιρετή σε όλες τις εκφάνσεις της, και στα συλλογικά της όργανα, δηλαδή στο περιφερειακό συμβούλιο και στα μονοπρόσωπα, δηλαδή στον περιφερειάρχη. Αυτή είναι η άποψη της ΚΕΔΚΕ για τη δομή της χώρας.

ΠτΘ: Σύμφωνα με αυτή την άποψη καταργούνται οι νομαρχίες…

Β.Λ.: Αυτά είναι λεπτομέρειες, οι οποίες σύμφωνα με την άποψη του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της ΚΕΔΚΕ δεν παίζουν σημαντικό ρόλο. Είναι δευτερεύοντα ζητήματα το πώς η υφιστάμενη δομή θα ενσωματωθεί μέσα στη νέα, αν θα παραμείνει, αν θα καταργηθεί ή αν θα αλλοιωθεί, όπως δευτερεύον ζήτημα είναι και ο αριθμός δήμων που θα προκύψει. Είναι γνωστό ότι εδώ και καιρό γίνεται συζήτηση για τον αριθμό των νομαρχιών, των δήμων και των περιφερειών. Όλα αυτά όμως είναι δευτερεύοντα ζητήματα και δεν τα συζητήσαμε καθόλου. Σύμφωνα με αυτά που συζητήθηκαν, μοιάζει τελικά ασήμαντο το θέμα του αριθμού των δήμων ή των νομαρχιών ή των περιφερειών, παρά το γεγονός ότι αυτό το θέμα προβάλλεται. Για αυτούς όμως που γνωρίζουν τα θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης, το μείζον θέμα είναι αυτό.

ΠτΘ: κ. Λίτσο είναι όμως ένα θέμα που απασχολεί και τις τοπικές κοινωνίες;

Β.Λ.: Θεωρώ ότι υπάρχει μια κατευθυνόμενη προσπάθεια να συζητάμε πάνω σε αυτό που είναι το έλασσον και να αφήνουμε τα μείζονα που αφορούν στην διοικητική μεταρρύθμιση στο σύνολό της. Αυτό θέτει ως προαπαιτούμενο η αυτοδιοίκηση για να δεχθεί να συζητήσει. Δε συζητάμε για περιφέρειες αιρετές, ούτε καν για συνενώσεις δήμων. Δε συζητάμε για μεταβίβαση όλων των αρμοδιοτήτων πλην πέντε τομέων.

ΠτΘ: κ. Λίτσο, είπατε ότι πέραν των τομέων που θα ανατεθούν στην κεντρική διοίκηση, οι υπόλοιπες αρμοδιότητες θα ανατεθούν σε εγγύτερους προς τον πολίτη βαθμούς εξουσίας.

Β.Λ.: Οι αρμοδιότητες των δήμων σήμερα είναι περίπου 1200 και μετά τη μεταρρύθμιση υπολογίζεται ότι θα είναι 5500 αρμοδιότητες. Από αυτές κάποιες θα μεταβιβασθούν στον πρώτο και άλλες στο δεύτερο βαθμό, γιατί έχουν υπερτοπικό χαρακτήρα. Για παράδειγμα, είναι αδύνατο να γίνει διαχείριση υδάτων σε ένα ποτάμι που περνά από τρεις δήμους. Μη ξεχνάμε ότι υπάρχουν ποτάμια που περνούν από τρεις νομούς. Γι’ αυτό η διαχείριση υδάτων θα πρέπει να ανατεθεί στην περιφέρεια. Υπολογίζουμε ότι από τις 5500 αρμοδιότητες περίπου 1000 θα μεταβιβασθούν στην Περιφερειακή αυτοδιοίκηση και οι υπόλοιπες θα μείνουν στους δήμους.

ΠτΘ: Όλα αυτά όμως απαιτούν κι ένα λειτουργικό κόστος…

Β.Λ.: Το επόμενο βήμα μας είναι να δούμε, το λειτουργικό κόστος, ώστε ο δήμος να ασκήσει αξιοπρεπώς αυτές τις αρμοδιότητες. Θα πρέπει λοιπόν να δούμε τι ελάχιστο κόστος έχει και ποια θα είναι η εξέλιξη σε βάθος χρόνου αυτού του κόστους. Με βάση αυτό θα γίνει μια αναλογιστική μελέτη, η οποία θα αποδώσει και το κόστος του Καποδίστρια Β΄. Με βάση αυτό το κόστος, θα υπολογισθεί και ο αριθμός των δήμων, δηλαδή, αφού υπολογισθεί το κόστος και γνωρίσουμε περίπου το λειτουργικό κόστος ενός δήμου, θα εξετάσουμε πόσους δήμους το κράτος μας αντέχει να συντηρήσει, γιατί οι πόροι είναι συγκεκριμένοι. Σε αυτό το σημείο όμως να πούμε ότι η ΚΕΔΚΕ θέτει ως προαπαιτούμενο τη φορολογική αποκέντρωση, διαφορετικά σταματά το διάλογο. Η άποψη των δήμων είναι απλή. Ούτε ένας καινούριος φόρος, όλοι οι φόροι μεταβιβάζονται σε τοπικό επίπεδο. Η φορολογική αποκέντρωση πρέπει να γίνει. Δυστυχώς, όμως, τα μηνύματα που παίρνουμε από την κυβέρνηση οδηγούν ακριβώς στο αντίθετο. Φόροι που μέχρι σήμερα εισπράττονταν από τους δήμους μεταβιβάζονται πλέον και θα εισπράττονται από το κεντρικό κράτος. Κλασικό παράδειγμα –και θα δείτε ότι στο τέλος του καλοκαιριού θα σκάσει η βόμβα, αν αντέξουν βέβαια μέχρι τότε οι δήμοι, γι’ αυτό και μπορεί να σκάσει και πιο μπροστά,- τα τέλη των λαϊκών αγορών. Μέχρι τώρα πληρώνονταν στα δημοτικά ταμεία, απολύτως λογικό, εφόσον οι δήμοι έχουν και τη διαχείριση των κοινοτικών χώρων, γιατί οι δρόμοι και οι πλατείες είναι δημοτικοί χώροι όπου γίνονται οι δημοτικές αγορές και οι δήμοι φροντίζουν για την υγιεινή των χώρων αυτών, οπότε οι δήμοι εφόσον έχουν τα έξοδα, θα πρέπει να έχουν και τα έσοδα. Με απόφαση των Υπουργείων Οικονομικών και Ανάπτυξης, απαγορεύεται στους δήμους πλέον να εισπράττουν έσοδα από τις λαϊκές αγορές. Θα πρέπει να εκδοθεί απόφαση του γενικού γραμματέα της Περιφέρειας, που θα καθορίζει το ποσό ανά τετραγωνικό. Οι τιμές θα είναι διαφορετικές κατά ζώνες και κατά δήμους, τα ποσά θα κατατίθενται κεντρικά στη ΔΟΥ, θα τα συγκεντρώνει το κεντρικό κράτος και μετά με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, θα ξαναμοιράζονται στους δήμους. Αν καθίσει κάποιος και σκεφτεί το νόημα που υπάρχει σε όλη αυτή τη διαδρομή που πρέπει να κάνει ο μικροπωλητής και τις εργασίες του δήμου θα δει ότι γίνεται μια διαδικασία χωρίς να κερδίζει κανείς τίποτα, εφόσον το ευκολότερο θα ήταν να κατατεθούν τα χρήματα απευθείας στο δήμο. Αντί λοιπόν να έχουμε φορολογική αποκέντρωση έχουμε φορολογική συγκέντρωση και ξαναγυρνάμε σε εποχές που η αυτοδιοίκηση τις είχε ξεχάσει. Και αυτό δεν καταγγέλθηκε κομματικά αλλά επίσημα από το Συμβούλιο της ΚΕΔΚΕ και γι’ αυτό δε μπορεί να κατηγορηθεί η ΚΕΔΚΕ γιατί τα τελευταία δέκα χρόνια οι αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου είναι ομόφωνες.

ΠτΘ: Το θέμα της χωροταξίας δεν σας απασχόλησε καθόλου;

Β.Λ.: Το επόμενο βήμα που τίθεται, είναι με ποιους όρους θα γίνει η χωροταξία, κάτι που τελικά δίνουν μεγάλη σημασία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αλλά και ο κόσμος. Το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχει οριοθετήσει πολύ αυστηρά τα κριτήρια με τα οποία θα πρέπει να γίνουν οι συνενώσεις και αυτές θα πρέπει να ψηφισθούν σε νόμο πριν ανακοινωθούν τα όρια των δήμων, δηλαδή να είναι ψηφισμένα με νόμο έτσι ώστε η επιτροπή η οποία θα αναλάβει τα όρια των δήμων να αναγκάζεται να υπακούει σε ένα νόμο. Αν δοθούν απλά ως οδηγίες αυτό δε διασφαλίζει κατά τη γνώμη τουλάχιστον των αυτοδιοικητικών το αδιάβλητο της υπόθεσης και θα έχουμε τα παρατράγουδα του πρώτου Καποδίστρια και θα έχουμε το κόψε και ράψε και κυρίως οι συνενώσεις θα γίνουν με άλλα κριτήρια, κάθε άλλο παρά αυτοδιοικητικά.

ΠτΘ: Ποια είναι τα κριτήρια που θέτει το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης;

Β.Λ.: Ως κριτήρια μπαίνουν ο πληθυσμός, η γεωγραφία, η κοινωνική συνοχή, η ανεργία, δηλαδή σημαντικά θέματα που έχουν να κάνουν με ποιο τρόπο θα πρέπει να προσεγγίσουμε τη χωροταξική διάρθρωση της αυτοδιοίκησης των νέων ΟΤΑ. Ακόμη και σε αυτό θα πρέπει να υπάρχουν διαφοροποιήσεις, γιατί οι ΟΤΑ έχουν μεγάλες διαφορές από περιοχή σε περιοχή. Για παράδειγμα αν σε μια περιοχή ορεινή για τη δημιουργία ενός δήμου τεθεί όριο πληθυσμιακό, συγκεκριμένα 30000 κατοίκων υπάρχει περίπτωση ένας οικισμός από την έδρα του να απέχει τέσσερις ώρες. Όπως επίσης, δεν μπορεί να είναι εντελώς τσιμενταρισμένο και άκαμπτο μοντέλο ο τρόπος που θα χωροθετηθούν και θα διαρθρωθούν τα νησιά. Στα νησιά, αν για παράδειγμα στόχος είναι η δημιουργία δήμων 10000 κατοίκων και η Ικαρία έχει 2000, πώς θα γίνει δήμος; Η Ικαρία δε μπορεί να συνενωθεί με άλλα νησιά, άρα θα γίνει δήμος. Εξ αρχής είναι γνωστό ότι τα νησιά δεν επικοινωνούν μεταξύ τους και ότι για να πάει κανείς από το ένα νησί στο άλλο, πάει μέσω Πειραιά. Οι πιο πολλές υπηρεσίες των νησιών, ενώ είναι έδρα νομών έχουν έδρα τον Πειραιά, μόνο και μόνο γιατί εξυπηρετούνται οι πολίτες καλύτερα, επειδή δεν επικοινωνούν μεταξύ τους τα νησιά. Για να μην έχουμε τέτοια τραγελαφικά στους δήμους θα πρέπει να δούμε με άλλα κριτήρια τους ορεινούς και νησιωτικούς δήμους, με άλλα κριτήρια τα μεγάλα αστικά κέντρα που έχουν άλλα προβλήματα, και με άλλο τρόπο τις πεδινές περιοχές. Θα πρέπει δηλαδή το γενικό αυτό μοντέλο να μπορεί να προσαρμοσθεί στις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν σε κάθε περιοχή. Βέβαια εδώ δεν πρέπει να φτάσουμε στο άλλο σημείο, δηλαδή ότι ο κάθε δήμος είναι και μια ειδική περίπτωση, γιατί ακούγεται και αυτό. Ο κάθε δήμαρχος θα θέλει ο δικός του δήμος να είναι ειδική περίπτωση και ακούμε αστείες αιτιάσεις.

ΠτΘ: κ. Λίτσο όλα αυτά απαιτούν χρήματα…

Β.Λ.: Καποδίστριας Β’, διοικητική μεταρρύθμιση, όπως θέλετε ονομάστε το, χωρίς χρήματα δε γίνεται. Αυτό που τελικά συμφώνησαν στην ΚΕΔΚΕ, όχι τόσο εύκολα όμως, γιατί υπήρξαν αντιρρήσεις και διχογνωμίες, αλλά παρόλα αυτά αποφασίστηκε ομόφωνα, ότι ΝΑΙ να προχωρήσουμε στη διοικητική μεταρρύθμιση, αλλά πρώτα να δούμε και τις δεσμεύσεις που υπάρχουν από πλευράς της κυβέρνησης. Περιμένουμε λοιπόν να ακούσουμε τι θα πει το Υπουργείο Οικονομικών και όχι με λόγια και εγκυκλίους αλλά με το προσχέδιο του Προϋπολογισμού που θα κατατεθεί στις 5 Οκτωβρίου. Ο διάλογος ουσιαστικά παγώνει. Η θα συζητούνται τεχνικής σημασίας προβλήματα περισσότερο και τα ουσιαστικά θα συζητηθούν από τις 5 Οκτωβρίου και μετά έως τις 10 Νοεμβρίου που θα πραγματοποιηθεί το τακτικό συνέδριο της ΚΕΔΚΕ, όπου θα ληφθεί τελική απόφαση από την αυτοδιοίκηση για το αν τελικά θα συμπράξει με την κεντρική διοίκηση στη διοικητική μεταρρύθμιση ή αν θα διαχωρίσει τη θέση της. Εάν τα πρώτα ποσά που χρειάζονται για το 2009 για να ξεκινήσει η διοικητική μεταρρύθμιση δεν έχουν αποτυπωθεί στο προσχέδιο του προϋπολογισμού, δε θα συμπράξει η αυτοδιοίκηση στη διοικητική μεταρρύθμιση με την εξής έννοια. Σε καμία περίπτωση η καμπούρα της αυτοδιοίκησης δε θα σηκώσει την καχεξία του διοικητικού συστήματος της χώρας. Δηλαδή το να ενώσουμε τρεις φτωχούς δήμους με τα ίδια έσοδα, θα κάνουμε ένα μεγάλο δήμο φτωχό. Δεν αλλάζει τίποτα. Ίσα –ίσα που κάνουμε και πιο συγκεντρωτικούς θεσμούς, με αποτέλεσμα να έχουμε και άλλα προβλήματα στα ήδη υπάρχοντα. Αν τρεις δήμοι δε φθάνουν τα τακτικά τους έσοδα για να πληρώσουν το προσωπικό τους υπάρχει περίπτωση να ενωθούν και να μπορούν να το πληρώσουν; Αδύνατο γιατί θα έχουν τα ίδια προβλήματα. Δε γίνεται να μοιράσουμε τη φτώχεια μας και να τη διαιρέσουμε σε λιγότερα και μεγαλύτερα σχήματα. Πάλι φτώχεια και μιζέρια είναι.

ΠτΘ: Απαιτείται αναδιάρθρωση των οικονομικών της αυτοδιοίκησης;

Β.Λ.: Χρειάζεται να γίνει σοβαρή αναδιάρθρωση των οικονομικών της αυτοδιοίκησης και πιστεύω ότι σε λίγο καιρό θα είμαστε σε θέση να δημοσιοποιήσουμε πίνακες που δείχνουν ότι το μεγαλύτερο δημοσιονομικό πρόβλημα η χώρα το έχει στην κεντρική διοίκηση. Για παράδειγμα, η συμμετοχή των ΟΤΑ στο δημόσιο χρέος της χώρας είναι κάτω από τη μονάδα. Αλίμονο αν η μαύρη τρύπα της χώρας είναι οι δήμοι. Το πρόβλημα δεν είναι εκεί, όπως δεν είναι και στη γιγάντωση των δήμων. Θα καταρριφθούν πολλοί μύθοι όταν γνωστοποιηθούν οι πίνακες που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο. Είμαστε πολύ πιο πάνω σε μέγεθος πληθυσμιακό δήμων από το μέσο όρο της ΕΕ. Η Ελλάδα έχει μέσο όρο στους 10000 κατοίκους και ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 3000. Το πρόβλημα δεν είναι το πληθυσμιακό μέγεθος, το πρόβλημα ένιαι ότι δυστυχώς στην Ελλάδα ως βασικό κριτήριο κατανομής πόρων, το 80%, μοιράζονται με βάση τον πληθυσμό και με αυτή τη λογική θα πρέπει η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη να παίρνουν το 60% των πόρων του κράτους. Εκεί είναι τα προβλήματα και αυτά προσπαθούν οι μεγάλοι δήμαρχοι να αποκρύψουν. Τα στοιχεία αυτά παρουσιάστηκαν από Καποδιστριακό δήμο και είναι στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής υπηρεσίας και της EUROSTAT και κανείς δεν μπορεί να τα διαψεύσει.

ΠτΘ: κ. Λίτσο στο συνέδριο παραβρέθηκε και ο υπουργός Εσωτερικών κ. Παυλόπουλος. Ποια ήταν η άποψή του;

Β.Λ.: Επειδή πολλοί αναρωτιούνται αν η κυβέρνηση θέλει να προχωρήσει στη διοικητική μεταρρύθμιση ή αν το κάνει για προπέτασμα καπνού ή αν υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον να το προχωρήσει η αίσθησή μου είναι ότι σαφώς η κυβέρνηση επιθυμεί να κάνει την διοικητική μεταρρύθμιση γιατί είναι ένας κοινός τόπος για όλους. Το θέλουν όλοι πλην του ΚΚΕ. Ουσιαστικά όμως η κυβέρνηση πέταξε το μπαλάκι στην ΚΕΔΚΕ και επειδή ξέρουμε ότι τις μεγάλες φωτιές στην ιστορία θα της ανάψει η χωροταξία των ΟΤΑ καλώς ή κακώς, κατά τη γνώμη μου κακώς, αλλά αυτό θα φανεί ως μείζον ζήτημα στην υπόθεση αυτή και επειδή η κυβέρνηση αναμένει την πρόταση χωροταξίας από την ΚΕΔΚΕ, αυτό σημαίνει ότι αυτή θα κόψει και θα ράψει το χάρτη. Η ΚΕΔΚΕ είπε ότι σε αυτή τη λογική δεν μπαίνει και τοποθετήθηκε στο ζήτημα ότι αν η κυβέρνηση αποφασίσει να κάνει μεταρρύθμιση ας καταθέσει πρόταση. Η δίκη μας πρόταση είναι αυτή του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Με αυτή τη βάση συζητάμε και το τελευταίο θα είναι το χωροταξικό. Όσο ερμηνεύω το όλο θέμα μεγάλη εντύπωση μου έκανε αλλά και όλους τους αυτοδιοικητικούς η έκφραση που ”δανείστηκα” από το λόγο του κ. Παυλόπουλου «στόχος μου είναι ο νόμος να φθάσει μέχρι τον Οκτώβριο να ψηφισθεί στη Βουλή». Αυτό το στόχος μου μάλλον δείχνει ότι δεν είναι και τόσο σίγουρη η κυβέρνηση ότι θα υλοποιήσει αυτό το στόχο διαφορετικά η εντύπωση θα ήταν τον Οκτώβριο καταθέτουμε το νομοσχέδιο, είτε καταθέσετε είτε όχι προτάσεις. Όλοι μιλάμε λίγο πολύ τη γλώσσα των πολιτικών και αυτό το «στόχος μου είναι» το εκλαμβάνουμε ότι θα προχωρήσουμε εάν υπάρξει σε μεγάλο βαθμό συναίνεση, διαφορετικά το θέμα το συζητάμε.

ΠτΘ: κ. Λίτσο σας ευχαριστούμε πολύ.

Β.Λ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.