Προ Χριστου και Μετα Χριστον εποχη του πολιτικου μας συστηματος στις σχεσεις των κομματων και η «αβασταχτη ελαφροτητα» της Ν.Δ.

Στη διδασκαλία της ιστορίας μάθαμε ότι η πορεία των πραγμάτων έχει δύο χρονικά σημεία αναφοράς: τους προ Χριστού χρόνους και τη μετά Χριστόν περίοδο. Συνήθως, στην ελληνοχριστιανική μας εκπαίδευση όσα συνέβησαν πριν απ’ τη γέννηση του Χριστού τα θεωρούσαν λίγο – πολύ κακά πράγματα, ενώ μετά την έλευση του Μεσσία η ανθρωπότητα άρχισε να εκπολιτίζεται, να αποκτά ηθικές αρχές και να προοδεύει.

Αυτή η γραμμή άρχισε να εφαρμόζεται σήμερα και στην πολιτική ζωή του τόπου από τα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη (δυστυχώς έχουν και κάποιους ελάχιστους βοηθούς γενικότερα απ’ την αριστερά), τα οποία επινόησαν πλέον την προ ΝΔ περίοδο και τη νέα εποχή που ανέτειλε μετά την ανάληψη της εξουσίας από τη ΝΔ Έτσι λοιπόν, ό,τι συνέβαινε πριν από τη ΝΔ ήταν κακό, ενώ τα «άνθη του κακού» εξοστρακίστηκαν μόλις η ΝΔ ήλθε στα πράγματα.

Κι όμως «φίλοι μου» ο απολογισμός της (σ.σ.: συνολικής) διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ (το αναφέρω για τους ενδοπασοκικούς αλληλοσπαραγμούς) είναι πολύ θετικός παρά τα ανυπόφορα λαϊκίστικα συμπαρομαρτούντα που πλαισίωναν κάποτε τακτικές του επιλογές.

Σε πρώτη φάση αποκατέστησε την ισονομία στον τόπο μας, αλλά και την «δημοκρατία του χωροφύλακα και των διώξεων» του ‘74-‘81 βγάζοντας από το πολιτικό και κοινωνικό περιθώριο τον πληθυσμό των κατατρεγμένων (έχουμε και σήμερα περιπτώσεις και νοσταλγούς αυτής της περιόδου αλλά και της προγενέστερης απ’ αυτήν).

Πέτυχε δε γενναία αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος, που έδωσε αξιοπρέπεια στα λαϊκά και μεσαία στρώματα του πληθυσμού και στερέωσε κοινωνικά τη δημοκρατία!

Σε δεύτερη φάση ανέλαβε το εγχείρημά ενός δομικού εκσυγχρονισμού της χώρας, με σοβαρά επιτεύγματα κατά την περίοδο9 ‘96-2000 (ΟΝΕ και μεγάλα έργα – εξωτερική πολιτική) σε αντίθεση με την τετραετία 2000-2004, η οποία δεν απέδωσε υπό το βάρος ενός σχεδιασμού για την Ελλάδα μάλλον, παρά για τον Έλληνα πολίτη και υπό την πίεση ποικίλων συμφερόντων που καθώς έδειξε η υπόθεση του χρηματιστηρίου ευνοούσαν τον εκσυγχρονισμό με όρους δικής τους κατοχύρωσης, συμφερόντων απέναντι στα οποία ο τότε πρωθυπουργός δεν έδειξε την απαιτούμενη αποφασιστικότητα, ώστε να επιβληθεί αυτών (των συμφερόντων) και να συνεχίσει.

Ακολούθησε βέβαια η ήττα του 2004 (και έπειτα και άλλες) και ήρθε η νεοδημοκρατική διακυβέρνηση με εξαιρετικά χαμηλές επιδόσεις όχι μόνο στην αποτελεσματικότητα αλλά και την ηθική τάξη.

Θα αναφερθώ παρακάτω σ’ αυτή τη «ΛΑΜΠΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ 2004-08».

Πρέπει να το κάνω αφού αναφέρθηκα στις περιόδους ‘74-‘81, ‘81-’88, ‘93-‘96 (εδώ τώρα αναφέρομαι και είναι η δικαίωση του αείμνηστου Α.Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ), ‘96-2000, 2000-2004. Βέβαια θα μου πείτε (ξέχασα την περίοδο ‘89-‘93 αλλά τι να πρωτοπείς γι’ αυτή την περίοδο!

Δεν αξίζει ούτε καν αναφορά γιατί θα στεναχωρηθούν πολλοί «φίλοι και εχθροί» πολλοί σύντροφοι και μη σύντροφοι (ακόμη φίλοι της αριστεράς σας θεωρούμε συντρόφους)! Ειδικά σήμερα που γράφει η «ελαχιστότητά μου», αυτές τις γραμμές έτυχε να διαβάσω ένα άρθρο του κ. Κόκκινου (γνωστού δικαστικού λειτουργού) και παράλληλα η καλή μου σύντροφος Λίνα μου έκανε για μεσημεριανό ντολμαδάκια. Ξέρετε φίλοι μου οι συνειρμοί ήταν τρομακτικοί!

Δεν ένιωσα καλά (όχι φυσικά απ’ το φαγητό της καλής μου, ούτε από το περιεχόμενο του άρθρου του κ. Κόκκινου). Απλώς μου ’ρθαν στο μυαλό τα ΑΙΣΧΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ‘89-‘93 (Συγκυβέρνηση και κυβέρνηση Μητσοτάκη). ΜΟΝΟ ΛΥΠΑΜΑΙ! ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ!

Και ας έρθουμε όπως προανέφερα στη «ΛΑΜΠΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ» 2004 μέχρι σήμερα:

Το ένα μετά το άλλο τα ρεκόρ καταρρίπτονται. Τι να πρωτοπούμε; Για υποθέσεις των Πακιστανών, για τις υποκλοπές, για τα καρτέλ γάλακτος, για τα λιμάνια, για τον Ζαχόπουλο, για τους δεκάδες – εκατοντάδες κουμπάρους – αδερφούς – συγγενείς που «αρμέγουν» τον κρατικό κορβανά – τα ομόλογα – τις περήφανες πωλήσεις κι εκποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, την «καλύτερη προστασία των παικτών απ’ την αστυνομία», τη Ζαρντινιέρα την «καλύτερη καθημερινότητα», το καλάθι της νοικοκυράς την ΑΚΡΙΒΕΙΑ, τη δικαιοσύνη (σ’ αυτό το θέμα θα αναφερθώ στις επόμενες σειρές).

Σίγουρα ξέχασα πάρα πολλά! «Τα γενναία μέτρα υπέρ των αγροτών» – το ασφαλιστικό, την «φοβερή αντιμετώπιση της κρατικής μηχανής προς τους πυρόπληκτους και τους σεισμόπληκτους», το κλείσιμο των εργοστασίων; Σίγουρα ξαναξέχασα πάρα πολλά!

Απίστευτη η ανικανότητα και οι γκάφες! Το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΕΚΟΡ ΤΗΣ ΝΔ είναι οι διορισμοί. Για να μη σας κουράζω με επίσημα στοιχεία υπευθύνου του τομέα διοίκησης του ΠΑΣΟΚ Ντίνου Ρόβλια από τις 7 Μάρτη 2004 μέχρι 31-12-2007 προωθήθηκαν και επικυρώθηκαν περίπου 640.000 αιτήματα για προσλήψεις στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα – αριθμητικό δεδομένο το οποίο διορίζει τον πληθυσμό της μισής Θεσσαλονίκης!!!

Η Ανεργία λέει έπεσε με τα τετράωρα και τα προγράμματα ΕΠΟΠ – συνεντεύξεις – μόνο για τους «γαλάζιους αστέρες» και με εκπαραθύρωση, βέβαια του ΑΣΕΠ για να μην πούμε ουσιαστική κατάργησή του (όπως πολλών ανεξάρτητων αρχών).

«ΣΥΡΡΙΚΝΩΝΕΤΕ ΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ του ΑΣΕΠ και ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ», δεν το λέει βασικά ο υπογράφων το κείμενο.

Το ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ το λέει ουσιαστικά απαντώντας στο Υπουργείο Εξωτερικών (πρακτικό 5Θ/1-4-2008) με απόφαση κόλαφο στην προσπάθεια παράκαμψης της Ανεξάρτητης Αρχής. Το Ανώτατο Δικαστήριο κρίνει σε πρώτο στάδιο ως αντισυνταγματικό το επίμαχο διάταγμα αλλά και τον Νόμο (3566/2007) στον οποίο βασίζεται το σχέδιο προεδρικού διατάγματος του ΥΠΕΞ με το οποίο παρακάμπτεται. Το ΑΣΕΠ απ’ τον καθορισμό των όρων διαγωνισμού για την πρόσληψη διοικητικών υπαλλήλων στο υπουργείο!

Εννοείται ότι αυτή η προσπάθεια γίνεται και από άλλους οργανισμούς και υπουργεία!!!

Να μην αναφερθούμε βέβαια στις καταγγελίες πολιτευτών και βουλευτών τη ΝΔ(????) για τον διαγωνισμό – παρωδία της Πυροσβεστικής – ασχολήθηκαν όλα τα Μ.Μ.Ε. με τις στημένες απαντήσεις μέσω SMS και τη συνέντευξη των τριών λεπτών (όχι δευτερολέπτων καλά ακούσατε)!!! Όπως βέβαια και με τις προσλήψεις των ΕΠΟΠ (είναι γνωστά περί των γαλάζιων ερωτήσεων – συνεντεύξεων).

Πάει καιρός πια που οι διακηρύξεις του κ Πρωθυπουργού ότι έχει «ανοικτό μέτωπο με τη διαφθορά» προκαλούν κυρίως τη θυμηδία όσων τις ακούνε!

Ωστόσο δεν είναι μόνο η πρωθυπουργική αξιοπιστία που δοκιμάζεται σκληρά, από τέτοιες καταστάσεις. Υπάρχουν και σοβαρότερες παρενέργειες! Και εδώ βέβαια θα δανειστώ και θα χρησιμοποιήσω μερικές ομάδες από τη στήλη του Ερρίκου Μπαρτζινόπουλου στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ. Ας το συγχωρήσει στην ταπεινότητά μου σαν φανατικό αναγνώστη του. «Γράφει λοιπόν στο άρθρο του: και η σοβαρότερη α’ αυτές είναι αναμφισβήτητα η μείωση του κύρους της Δικαιοσύνης και των λειτουργών της, μια και εκείνο για το οποίο μόνιμα διαβεβαιώνουν οι κυβερνώντες τον ελληνικό λαό είναι ότι η δικαστική διαδικασία θα οδηγήσει στην αλήθεια, πλην, όμως μέχρι στιγμής ποτέ και για καμιά περίπτωση δεν έχει συμβεί.

Εύλογα, κατά συνέπεια, ανακύπτει για κάθε σοβαρό πολίτη το ερώτημα: τι είναι αυτό που έχει εμποδίσει τη δικαστική διερεύνηση όλων των σοβαρών υποθέσεων των τελευταίων χρόνων, με αποτέλεσμα άλλες μεν να έχουν καταλήξει στο αρχείο και άλλες να έχουν ουσιαστικά παραπεμφθεί στις καλένδες; Οι πιθανές απαντήσεις είναι δύο: ή οι ασχολούμενοι ή δεν θέλουν να αναδείξουν την πραγματικότητα που κρύβει η κάθε υπόθεση. Αλλά ό,τι απ’ τα δύο κι αν συμβαίνει, το βέβαιο είναι ότι ο μέσος πολίτης, μόνο κολακευτική εικόνα δεν σχηματίζει για τη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και τους λειτουργούς της».

Και βέβαια ο Ερρίκος (και αυτό το συμπέρασμα βγάζω) δε μιλάει για τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δικαστών. Αυτών που παλεύουν και αποδίδουν δικαιοσύνη μέσα σε άσχημες συνθήκες και στρεβλώσεις τις λειτουργίες του συστήματος απονομής του δικαίου. Του συνταγματικού και αναφέρω δικαιώματος ακόμη και του τελευταίου πολίτη της χώρας που πρέπει να προστατεύεται! «Τους δικαστές μας» που και να πληρώνονται καλά πρέπει και να δουλεύουν σε αξιοπρεπείς συνθήκες. Αν μη ξεχάσω βέβαια τις αρκετές καταδίκες της χώρας μας απ’ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για πάρα πολλά θέματα!

Αγαπητές φίλες και φίλοι, σύντροφοι ή όχι!

Δεν μας αξίζει μια τέτοια κυβέρνηση. Δεν μας αξίζει ένα πολιτικό σύστημα «κλειστό κλαμπ».

Μας αξίζουν πολιτικοί με όραμα, ειδικά νέοι, που η καταξίωσή τους θα πρέπει να βασίζεται ή στην επαγγελματική τους πορεία ή στη συμμετοχή τους σε κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες».

Όχι πάντως δημιουργήματα του Life Style, των τηλεοπτικών «παραθύρων» και «τραπεζιών», των γόνων, πεθερών, γαμπρών ή των οικογενειακών «τζακιών».

ΟΙ ΝΕΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ

ΑΝ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ…ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΑ Η ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΤΕΤΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟ…

ΧΟΡΤΑΣΑΜΕ «ΚΟΜΗΤΕΣ» ΚΑΙ «ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΩΛΗΝΑ»

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ!

Του

Γιώργου Μανανά,

Δημοτικού Συμβούλου Κομοτηνής

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.