Διαστασεις, 18/6/08

1ο Έτσι θα κάνουμε τώρα τις αγορές μας πάτερ μου;

Αντί για ψώνια στο super market της αγοράς θα πηγαίνουμε στον πλησιέστερο αναρχικό χώρο, για να κάνουμε, εννοείται, μαζί τις αγορές αμέσως μετά; Θα παίρνουμε τρόφιμα και χωρίς να τα πληρώνουμε, θα τα μοιράζουμε σε γειτονικές λαϊκές αγορές; Κλέφτες μας θέλουν; Αν όχι, γιατί πρώτοι μας κλέβουν τόσο; Η Ελλάδα είναι η τρίτη χώρα μετά την Ολλανδία και την Ιταλία με την πιο ακριβή βενζίνη. Η αμόλυβδη στη χώρα μας, από το 1,111 ευρώ ανά λίτρο τον Ιανουάριο, ανέβηκε στο 1,118 τον Μάρτιο, στο 1,228 τον Μάιο, για να πωλείται σήμερα 1,26 ευρώ το λίτρο. Οι κερδοσκόποι (πάλαι ποτέ μαυραγορίτες) άρπαξαν την ευκαιρία και εκτίναξαν τις τιμές προϊόντων άμεσης ανάγκης σε ποσοστό έως και 48% από την αρχή του χρόνου, προκαλώντας δυσβάσταχτο κόστος στους πολίτες. Από την πλευρά του, το Υπουργείο Ανάπτυξης με τα 45 μέτρα που εξήγγειλε επιχειρεί τώρα να φρενάρει την ανοδική πορεία των τιμών. “Η ακρίβεια είναι ένα θηρίο που δεν νικιέται με νοκ άουτ”, δήλωσε ο υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας, μέχρι πρότινος υποστήριζε πάλι ότι το «θηρίο» αυτό απαντάται μόνον στα δελτία των οκτώ. Σχετικά με τις αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ που προανήγγειλε ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της από 1/1/2009, ο κ. Φώλιας διαβεβαίωσε πως δεν θα υπάρξει καμία νέα αύξηση πέραν των ήδη αποφασισμένων και υπογεγραμμένων. Όταν αποφασίζονται αυτές οι αυξήσεις, εμάς γιατί δεν μας φωνάζουν πάτερ μου να πούμε τον λόγο μας (βλέπε πόνος); Να πούμε την άποψη μας λέω, γιατί μετά, δεν ξέρω αν το έχουν προσέξει, αλλά σε μας στέλνουν τον λογαριασμό…

2ο «Κέρδισαν ό,τι κέρδισαν, μας γυρίζουν την πλάτη»…

… διαβάζω στο «The Guardian» πάτερ μου… (η γνωστή μούρη)… Μήπως έχετε ακούσει το ανέκδοτο με τον Άγγλο, τον Ιρλανδό και όλους τους υπόλοιπους από τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ανάλογα με την εκτίμηση που τρέφετε προς την Ε.Ε., είναι είτε ξεκαρδιστικό είτε καθόλου μα καθόλου αστείο. Η Ιρλανδία εντάχθηκε στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) το 1973 ως το φτωχότερο έθνος και σήμερα, που το κατά κεφαλήν της εισόδημα είναι το πέμπτο μεγαλύτερο παγκοσμίως, είναι η χώρα που απειλεί να καταστρέψει το εγχείρημα του Ευρωσυντάγματος. Τότε, οι σχέσεις του Δουβλίνου με το Λονδίνο χαρακτηρίζονταν από ένταση λόγω της βίας στη Βόρειο Ιρλανδία. Η «Αιματοβαμμένη Κυριακή» συνέβη το 1972. Η Ευρώπη έδειχνε να υποστηρίζει τις θέσεις του Δουβλίνου και έτσι στο σχετικό δημοψήφισμα, η συντριπτική πλειοψηφία των Ιρλανδών ψήφισε υπέρ της ένταξης. Την εποχή εκείνη, η ιρλανδική οικονομία στηριζόταν σχεδόν αποκλειστικά στις εξαγωγές μπίρας, βουτύρου και κρέατος στη Βρετανία. Η ένταξη στην ΕΟΚ έπληξε τους παραγωγούς των παραπάνω προϊόντων. Μπορεί η κοινή αγροτική πολιτική να αύξησε τα εισοδήματα των αγροτών και των κτηνοτρόφων της χώρας, πλην όμως, η κατακόρυφη αύξηση της αξίας των καλλιεργήσιμων εδαφών μείωσε τις προοπτικές των νεαρών αγροτών. Μέχρι το 1980, το ετήσιο εισόδημα της μέσης ιρλανδικής οικογένειας είχε μειωθεί στο 1/3 εκείνου πριν από την ένταξη στους κόλπους της ΕΟΚ και η χώρα εισήλθε σε μια περίοδο ύφεσης. Τρεις διαδοχικές εκλογές σε διάστημα μικρότερο των δύο ετών ανέδειξε την αδυναμία των πολιτικών της εποχής να διαχειριστούν την παραπαίουσα οικονομία της Ιρλανδίας.

3ο Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, ωστόσο, η Ιρλανδία άρχισε να μειώνει τη φορολογία και ήρε τους εμπορικούς περιορισμούς σε επίπεδα κάτω απ’ αυτά των υπολοίπων μελών της ΕΟΚ. Η οικονομία έπαψε να είναι εξαρτημένη από τη γνωστή μπίρα Guiness και άρχισε να στηρίζεται στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και στα φαρμακευτικά προϊόντα. Από το 1995 έως το 2000, η ιρλανδική οικονομία αναπτύχθηκε με ταχύτατους ρυθμούς και η Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε ο μεγαλύτερος εμπορικός της εταίρος, αγοράζοντας το 70% των εξαγώγιμων προϊόντων της χώρας. Το 2005, οι εξαγωγές προς το Ηνωμένο Βασίλειο είχαν περιοριστεί στο 17%. Από τις χιλιάδες πολυεθνικές που εδρεύουν σήμερα στην Ιρλανδία, λιγότερες από εκατό είναι βρετανικές. Κάπως έτσι η ιρλανδική οικονομία «κέρδισε» το προσωνύμιο της «κέλτικης τίγρης». Οι Ιρλανδοί υποστηρίζουν ότι η ανάπτυξη της οικονομίας δεν οφείλεται αποκλειστικά στις ξένες επενδύσεις, αλλά και στο ιρλανδικό επιχειρηματικό δαιμόνιο. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι η πρόοδος της ιρλανδικής οικονομίας οφείλεται σε σημαντικό βαθμό και στα αναπτυξιακά πακέτα από τις Βρυξέλλες. Η συνολική χρηματοδότηση της Ιρλανδίας από την Ε.Ε. ξεπερνάει τα 40 δισ. ευρώ, αλλά είναι επίσης γεγονός ότι πλέον η χώρα δίνει περισσότερα στις Βρυξέλλες απ’ όσα λαμβάνει. Η Ιρλανδία ήταν μια χώρα οι κάτοικοι της οποίας μετανάστευαν μαζικά στο εξωτερικό σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Η οικονομική της επιτυχία, όμως, την κατέστησε μαγνήτη για τους μετανάστες από την Ανατολική Ευρώπη. Πρόκειται για δύο παράγοντες που επηρέασαν τον τρόπο με τον οποίο ο μέσος Ιρλανδός ερμήνευσε τη Συνθήκη της Λισσαβόνας. Ενδεχομένως, βέβαια, οι Ιρλανδοί να λειτούργησαν με γνώμονα τη λογική, που λέει ότι δεν έχουν πλέον κανένα λόγο να στηρίζουν ένα σχέδιο, το οποίο ναι μεν τους βοήθησε στο παρελθόν, αλλά δεν τους βοηθάει στους χαλεπούς καιρούς του νέου κύματος ακρίβειας. Οπότε: Άντε γεια!

Υ.Γ.

Από την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος… στην υπόλοιπη εβδομάδα του οινοπνεύματος

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.