Η μεγαλη πτωση
Η οικοδομική δραστηριότητα, η παραδοσιακή – τουλάχιστον από το ‘90 και μετά – μηχανή ανάπτυξης της τοπικής οικονομίας (όσο κι αν φαντάζει περίεργο δεκάδες διαφορετικά είδη επαγγελμάτων και κατηγορίες επιχειρήσεων κινούνται γύρω από την οικοδομική δραστηριότητα) σημείωσε ήδη μίνι κραχ, το ομολογούν και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές του χώρου. Από την «χρυσή» εποχή του «φρενήρη» ρυθμού ανεγέρσεων οικοδομών οι εργολάβοι περνούν σε δυσκολότερες μέρες. Χαρακτηριστικό σημάδι τη κάμψης ο αριθμός αδειών για νέες οικοδομές. Το 2007 εγκρίθηκαν 614 οικοδομικές άδειες, το 2002 είχαν εκδοθεί 717 και το 2001 825. Στις καλύτερες, αλλά περασμένες πια, μέρες είχε συμβάλει και η ανέγερση νέων οικοδομών από τους Νέο-πρόσφυγες στην περιοχή της Νέας Μοσυνούπολης, στην Κομοτηνή, αλλά και η ζήτηση κατοικιών για ενοικίαση. Από το 2003 και μετά άρχισαν να διαγράφονται τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια. Την χρονιά εκείνη είχαν εκδοθεί 612 άδειες. Σύμφωνα με τους εργαζομένους στην Πολεοδομική Υπηρεσία Ροδόπης, σημειώνεται πτώση στον αριθμό των ανεγέρσεων νέων μεγάλων οικοδομών, όπως και στροφή στην ανοικοδόμηση σε οικισμούς. Ιδιαίτερη κινητικότητα παρουσιάζεται σε οικισμούς, όπως αυτοί των: Αρριανών, Φιλύρας, Ροδίτη και Κόσμιου. Σ΄ ό,τι αφορά τον όγκο της οικοδομής εμφανίζεται, επίσης, εντυπωσιακά μειωμένος.
Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης επαίρεται ότι έχει λάβει όλες εκείνες τις πρωτοβουλίες που εγγυούνταν τη συνέχιση της ανάπτυξης. Ο κλάδος της οικοδομής φαίνεται πώς τους ξέφυγε. Τα στοιχεία εμπεριέχουν ένα σαφές δυσμενές μήνυμα που πρώτοι διάβασαν οι άνθρωποι του χώρου. Οι ρυθμοί ανάπτυξης, όποια χαρακτηριστικά κι αν είχε αυτή στον τόπο μας, μπορούν να επιβραδυνθούν ακόμα περισσότερο. Τους φόβους αυτούς ενισχύουν παράγοντες, όπως η περαιτέρω αύξηση των επιτοκίων των στεγαστικών δανείων, η ακρίβεια, που καθιστά δύσκολη τη συνεπή εξυπηρέτηση του δανείου και, ίσως, η άνοδος των αντικειμενικών αξιών. Σιγά –σιγά, ολοένα και περισσότεροι, δεν πείθονται με το επιχείρημα: Πάρε τώρα ένα στεγαστικό δάνειο, που τα δίνουν και εύκολα, απόκτησε το δικό σου σπίτι και σιγά – σιγά θα το ξεπληρώνεις δίνοντας κάτι παραπάνω από το ενοίκιο για τη δόση του δανείου. Τώρα, ας όψεται η ακρίβεια, η ανασφάλεια, η part time εργασία, οι μισθοί των 600 και των 700 ευρώ, όλα αλλάζουν. Και όλα ενισχύουν τους φόβους για συνέχιση της καθοδικής πορείας της οικοδομικής δραστηριότητας.
Κι όμως, το κεραμίδι εξακολουθεί να συγκινεί βαθύτατα τον νεοέλληνα. Τυχαίο είναι νομίζετε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν πέντε εκατομμύρια κύριες και εξοχικές κατοικίες; Ή τυχαίο είναι το γεγονός ότι οκτώ στους δέκα Έλληνες κατοικούν σε ιδιόκτητη στέγη; Το σπίτι είναι αντικείμενο πόθου για τον Έλληνα. Το χτίζει, το περιποιείται και το φροντίζει πιστεύοντας ότι θα τον ακολουθήσει και στη μεγάλη φυγή από τον μάταιο τούτο κόσμο. Κι όμως, ήρθε η στιγμή που τον εμποδίζει να κάνει δικό του το αντικείμενο του πόθου του. Το ερώτημα που γεννάται, εκτός από την σκληρή διάψευση των ονείρων, είναι πού θα «απορροφηθούν» όλοι αυτοί οι άνθρωποι που εργάζονται στο χώρο της οικοδομής; Πόσες καινούργιες θέσεις εργασίας έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή; Πώς θα αντιμετωπιστεί αυτό το ισχυρό πλήγμα; Ποιες πρωτοβουλίες έχουν ληφθεί ή έχουν δρομολογηθεί να ληφθούν για να μην δεχτούν δεκάδες νοικοκυριά της περιοχής μας τις δυσμενείς συνέπειες; Κατάλαβαν αλήθεια ότι τα τελευταία στοιχεία για την πορεία της οικοδομικής δραστηριότητας δεν αφορούν μόνον πέντε έξι εργολάβους, αλλά εκατοντάδες ανθρώπους που εργάζονται στο χώρο; Τι απέγινε ο νέος αναπτυξιακός νόμος; Τι τα συγχρηματοδοτούμενα έργα; Εκτός κι αν συνεχίσει η υποτιθέμενη ανάπτυξη να στηρίζεται στην ξέφρενη πορεία δανεισμού των Ελλήνων. Μαζί με την κατάρρευση της οικοδομικής δραστηριότητας, θα καταρρέουν εκατοντάδες επαγγέλματα και πολλές κατηγορίες επιχειρήσεων που εξαρτώνται από αυτήν. Αυτό είναι το μέλλον που ονειρεύονται για την περιοχή;
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
