«Το μεγαλυτερο ποσοστο απωλειας ισορροπιας και πτωσεων οφειλεται στην αφηρημαδα»
Ο Α. Αραμπατζής είναι Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολονίας. Κατάγεται από την Νέα Βύσσα του Έβρου. Σήμερα είναι επικεφαλής μιας ομάδας επιστημόνων και ερευνητών, που τα τελευταία δέκα χρόνια μελετά τις κινήσεις του σώματος, τις πτώσεις των ηλικιωμένων αναζητώντας λύσεις που θα απαλλάξουν πολλούς από τον εφιάλτη των πτώσεων. «Αυτό που προτείνουμε είναι διαφορετικές ασκήσεις, κινήσεις οι οποίες εμπεριέχουν μηχανισμούς της μηχανικής ισορροπίας, δηλαδή, κάτι διαφορετικό από ό,τι γίνεται σήμερα, κάτι που ήδη δουλεύει σε πειραματικό στάδιο στην Κολονία», δηλώνει ο καθηγητής και εξηγεί: «Εμείς προσανατολιζόμαστε περισσότερο στο να μην πέσουν. Συνήθως, η πτώση οφείλεται στην απώλεια της ισορροπίας, η οποία προέρχεται από μια μη καλή συγκέντρωση του ατόμου κατά τη διάρκεια εκτέλεσης μιας απλής καθημερινής κίνησης».
Τι μελετάτε αυτόν τον καιρό στο εργαστήριό σας;
Τον κινητικό έλεγχο του ανθρώπινου σώματος μετά από πτώσεις για τη διατήρηση της δυναμικής ισορροπίας. Πρόκειται για μέθοδο, η οποία έχει εφαρμογές στους ηλικιωμένους γιατί υπάρχει ένα σημαντικό πρόβλημα πτώσεων σ΄ αυτούς τους ανθρώπους, που έχει μεγάλες συνέπειες, όσον αφορά στην ποιότητα ζωής τους.
Τι ακριβώς προτείνετε;
Αυτό που προτείνουμε είναι διαφορετικές ασκήσεις, κινήσεις οι οποίες εμπεριέχουν μηχανισμούς της μηχανικής ισορροπίας, δηλαδή, κάτι διαφορετικό από ό,τι γίνεται σήμερα, κάτι που ήδη δουλεύει σε πειραματικό στάδιο στην Κολονία.
Πρόκειται για κινήσεις οι οποίες τι το διαφορετικό προσφέρουν;
Είναι κάποιες κινήσεις που προσομοιώνουν πτώσεις και οι ασκούμενοι, προσπαθούν πάλι να έρθουν σε ισορροπία. Κάνουν κάποιους βηματισμούς προς όλες τις κατευθύνσεις για να αυξήσουν τη βάση στήριξής τους. Στη συνέχεια, κάνουν σε κινούμενο έδαφος κινήσεις προσπαθώντας να κρατήσουν την ισορροπία τους. Ή μικρά άλματα σε μικρά στρώματα που διαταράσσουν λίγο την ισορροπία τους.
Απευθύνεστε περισσότερο στους ηλικιωμένους;
Είναι περισσότερο λύση για τους ηλικιωμένους, που σκοντάφτουν συχνά. Καταφέρνουν να έρθουν πιο εύκολα σε ισορροπία αποφεύγοντας τους τραυματισμούς. Την ώρα της πτώσης αποφεύγουν το κακό.
Έχει εφαρμογή και σε άλλες ηλικίες;
Νομίζω ότι έχει εφαρμογή σε όλους, απλώς στους ηλικιωμένους το πρόβλημα είναι πιο μεγάλο. Μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις ηλικίες. Είναι μια τεχνική του σώματος που προστατεύει από την πτώση.
Πώς φτάσατε σ΄ αυτό το σημείο;
Δεν είναι κάτι που το πετύχαμε από τη μια μέρα στην άλλη. Δουλεύουμε τουλάχιστον μια δεκαετία με τις πτώσεις και ειδικά πτώσεις ηλικιωμένων. Βρήκαμε ότι άτομα τα οποία φτάνουν γρήγορα σε πτώσεις και έχουν προβλήματα πτώσεων δεν χρησιμοποιούν σωστά αυτούς τους μηχανισμούς, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη δυναμική ισορροπία. Αυτό ήταν το έναυσμα να φτιάξουμε το ασκησιολόγιο.
Υπάρχουν μυστικά στην πτώση… Ποια είναι η συνήθης αιτία πτώσης;
Ναι, εμείς προσανατολιζόμαστε περισσότερο να μην πέσουν. Συνήθως είναι χάσιμο της ισορροπίας η οποία προέρχεται από μια μη καλή συγκέντρωση του ατόμου κατά τη διάρκεια εκτέλεσης μιας απλής καθημερινής κίνησης. Έχει να κάνει με το νοητικό επίπεδο του εγκεφάλου, θα μπορούσαμε να το πούμε αφηρημάδα.
Χρόνο το χρόνο τα περιστατικά αυξάνονται;
Ναι, με την ηλικία αυξάνονται. Είναι συνήθως μετά τα 60 – 65, τότε αυξάνονται ραγδαία και μετά τα 70 και 75 πάρα πολύ.
Δουλεύετε μόνος στην Κολονία;
Έχω στην δική μου ομάδα, άλλους δύο Έλληνες. Επίσης, εκτός από τους Έλληνες, υπάρχουν Ιταλοί, Γερμανοί, Ισπανοί.
Ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά της εργασίας σε ένα ερευνητικό κέντρο του εξωτερικού;
Αρνητικά και θετικά υπάρχουν παντού. Είμαι χρόνια στη Γερμανία και είμαι ευχαριστημένος εκεί. Αν κάνω μια σύγκριση με τα ελληνικά πανεπιστήμια, νομίζω ότι υπάρχει μια καλύτερη οργάνωση, η οποία οφείλεται στο ότι τα πανεπιστήμια εκεί λειτουργούν περισσότερα χρόνια από ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια και η εμπειρία τους είναι μεγαλύτερη. Στη Γερμανία κάθε κρατίδιο έχει τους δικούς του νόμους, άρα υπάρχουν πανεπιστήμια και πανεπιστήμια. Εγώ είμαι στη Βόρεια Ρηνανία, όπου μέχρι πέρσι τα πανεπιστήμια ήταν υπό κρατική αιγίδα. Τώρα έχουν αυτονομηθεί. Δεν μπορώ να πω ποιο ήταν το πιο σωστό γιατί ακόμη βρισκόμαστε στον πρώτο χρόνο. Υπάρχουν θετικά και αρνητικά.
Ιδιωτικά πανεπιστήμια λειτουργούν στη Γερμανία;
Όχι πάρα πολλά, ελάχιστα
Ποια λειτουργούν καλύτερα, τα δημόσια ή τα ιδιωτικά;
Τα δημόσια λειτουργούν καλύτερα γιατί έχουν μια καλύτερη υλικοτεχνική υποδομή και μεγαλύτερη εμπειρία.
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
