«Υπαρχουν πολλα παιδια που εργαζονται»

Ο Χρήστος Χουσίδης είναι 16 ετών. Μαθητής στο Λύκειο και ταυτόχρονα εργαζόμενος. Μιλά για τις δυσκολίες της δουλειάς, όταν αυτή συνδυάζεται με τις απαιτήσεις του σχολείου. Αποκαλύπτει επίσης τους λόγους που βγάζουν πρόωρα έναν μαθητή στην εργασία. «Οι δουλειές που προσφέρονται είναι αρκετές, αλλά συνήθως επιλέγει να εργάζεται σε καφετέριες. Να κάνει γνωριμίες, να βρίσκεται μέσα σε κόσμο. Κάτι το οποίο του αρέσει κιόλας. Δεν θα του άρεσε να κλειστεί μέσα, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να βλέπει κάποιον», δηλώνει και απαντά στο ερώτημα αν εφαρμόζονται οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας: «Μέτρα πρόληψης ατυχημάτων δεν υπάρχουν ή, όταν υπάρχουν, δεν είναι επαρκή. Η υγιεινή και η ασφάλεια δεν εφαρμόζονται στην πράξη. Αλλιώς λέει ο Νόμος ότι πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες και αλλιώς εφαρμόζονται στην πράξη».

Από πότε εργάζεστε;

Έχω εργαστεί πολύ καιρό ως έφηβος. Οι συνθήκες δεν είναι καλές όταν δουλεύεις σε μικρές ηλικίες.

Εσείς γιατί δουλεύετε;

Για ένα χαρτζιλίκι, για να έχει κάποιος να πίνει τον καφέ του.

Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας εφαρμόζονται στους χώρους που εργάζεστε;

Μέτρα πρόληψης ατυχημάτων δεν υπάρχουν ή, όταν υπάρχουν, δεν είναι επαρκή. Η υγιεινή και η ασφάλεια δεν εφαρμόζεται στην πράξη, αλλιώς λέει ο Νόμος ότι πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες και αλλιώς εφαρμόζονται στην πράξη.

Ανάμεσα σε ποιες δουλειές μπορεί να επιλέξει ένας έφηβος;

Οι δουλειές που προσφέρονται είναι αρκετές, αλλά συνήθως επιλέγει να εργάζεται σε καφετέριες. Να κάνει γνωριμίες, να βρίσκεται μέσα σε κόσμο. Κάτι το οποίο του αρέσει κιόλας. Δεν θα του άρεσε να κλειστεί μέσα, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να βλέπει κάποιον.

Οι έφηβοι πληρώνονται κανονικά, όσο και οι ενήλικες συνάδελφοί του;

Εξαρτάται από το πού θα δουλεύεις, το πόσο θα δουλεύεις, το τι είδους δουλειά θα κάνεις. Εξαρτάται ο μισθός σου από πολλά.

Πόσες ώρες εργάζεστε;

Έξι και οκτώ ώρες την ημέρα, μπορεί και δώδεκα, εξαρτάται από τη δουλειά.

Πότε διαβάζετε και πότε ξεκουράζεστε;

Πας στο σχολείο, κάθεσαι το μεσημέρι, ξεκουράζεσαι, διαβάζεις και το απόγευμα στη δουλειά, δεν μπορείς να κάνεις κάτι ιδιαίτερο για να το πετύχεις.

Τι νομίζετε ότι χάνετε;

Την χαλάρωση. Επιλέγουμε συνήθως δουλειές που έχουν σχέση με την συναναστροφή με άλλα άτομα. Όταν εργάζεσαι σε μια καφετέρια και τον καφέ σου θα πιεις και τους φίλους σου θα τους δεις, απλά θα είσαι συνέχεια όρθιος και θα τρέχεις από εδώ και από εκεί.

Οι γονείς πώς αντιδρούν;

Άλλοι είναι περήφανοι για τα παιδιά τους, άλλοι στεναχωριούνται γιατί τους βλέπουν ελάχιστα μέσα στο σπίτι και όλο λείπουν στη δουλειά, στο σχολείο ή θα κοιμούνται και τους βλέπουν ελάχιστα.

Πώς συμπεριφέρονται οι εργοδότες στους έφηβους εργαζόμενους;

Οι εργοδότες συμπεριφέρονται αρκετά καλά. Δεν έχουν πρόβλημα επειδή ο άλλος είναι έφηβος ή επειδή δεν είναι μεγάλος. Μερικοί, βέβαια, σε βλέπουν μικρό και σε υποτιμάνε κάπως. Πιστεύω ότι εξαρτάται από το χαρακτήρα του εργοδότη. Κάθε εργοδότης είναι και μια ξεχωριστή περίπτωση.

Και οι πελάτες; Πώς αντιδρούν στη θέα ενός μικρού εργαζόμενου;

Οι πελάτες, άλλοι σε βλέπουν μικρό και «σου τη λένε», οι περισσότεροι όμως δεν δίνουν σημασία αν είσαι μικρός ή μεγάλος.

Τόσο καιρό που εργάζεστε έχετε δει κάποια επιτροπή ελέγχου εργασίας να έρχεται στον χώρο και να διενεργεί έλεγχο;

Μια φορά είχε έρθει επιτροπή ελέγχου. Ρωτούσε για όλους τους εργαζόμενους.

Ένσημα «κολλάτε»;

Ένσημα σ΄ αυτή την ηλικία δεν κολλάει κανείς.

Υπάρχουν πολλά παιδιά στην ηλικία σας που εργάζονται;

Υπάρχουν πολλά παιδιά που εργάζονται. Σχεδόν όλοι. Οι λόγοι είναι ίδιοι: το χαρτζιλίκι, η αυτονομία, νιώθει ο έφηβος άνετα, θέλει να συνδράμει κι αυτός στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Πώς το ζουν, τους κουράζει;

Εξαρτάται πώς το βλέπει ο καθένας. Σε άλλους αρέσει, σε άλλους όχι. Άλλοι λένε ότι σιγά- σιγά έτσι μαθαίνουν και τους κανόνες της δουλειάς. Εξαρτάται πώς σκέφτεται το κάθε παιδί.

Εσείς το μετανιώσατε που εργάζεστε;

Δεν το μετανιώνω. Μόνο όταν συμβαίνουν διάφορα «σκηνικά» και οδηγούν σε κόντρες μεταξύ εργοδοτών και εργαζόμενων ή μεταξύ εργαζόμενων, αλλά αυτά συμβαίνουν στη δουλειά και πάντα θα υπάρχουν. Διαφωνίες μεταξύ ανθρώπων πάντα θα υπάρχουν.

Τελικά πού μαθαίνεις, στα θρανία του σχολείου ή στη ζωή την ίδια;

Η ζωή είναι αληθινό σχολείο. Αλλιώς είναι στη θεωρία και αλλιώς είναι στην πράξη. Στην ζωή μαθαίνεις. Απλά οι γονείς των παιδιών, επειδή είμαστε μικροί ακόμη, θέλουν να τα μαθαίνουμε στη θεωρία, στα θρανία, στο σχολείο και όχι στην πράξη. Φοβούνται, νοιάζονται και ανησυχούν.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.