Π. Γεωργαντζελη: Οι νεοι εχουν δικαιωμα στη γνωση

Στο περιθώριο της εκδήλωσης η Πολυξένη Γεωργαντζέλη μίλησε στον ΠτΘ για τη νοοτροπία της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στην επαγγελματική εκπαίδευση, τονίζοντας ότι είναι σημαντικό οι γονείς να ενδιαφερθούν για την επιλογή των παιδιών τους, στην οποία ως αρωγοί υφίστανται κέντρα συμβουλευτικής όπως τα ΚΕΣΥΠ και τα ΓΡΑΣΥ.

ΠτΘ: Πώς κρίνετε τη νοοτροπία που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία και θέλει τα παιδιά να γίνονται επιστήμονες, θεωρώντας πως επιστήμη είναι ό,τι σχέση με την Ιατρική, τη Νομική, το Πολυτεχνείο…

Π.Γ.: Δεν είναι, όμως, θέμα μόνο της ελληνικής κοινωνίας. Η Γερμανία επί 25 χρόνια ασχολήθηκε με το να αξιώσει την επαγγελματική εκπαίδευση. Η Ιταλία αγωνίζεται, ψάχνει ν’ αντιγράψει και να εξετάσει τι θα κάνει, ενώ η Ισπανία είναι σε καλύτερο επίπεδο. Εδώ, στην Ελλάδα η επαγγελματική εκπαίδευση πρέπει ν’ αξιωθεί στην ελληνική κοινωνία, να την εμπιστευτεί η κοινωνία.

Το θέμα είναι το πώς αποφασίζει ο σύγχρονος νέος. Υπάρχουν πολλές εκπαιδευτικές δομές, όπως τα ΚΕΣΥΠ, πρόσφατα τα ΓΡΑΣΥ (Γραφεία Σύνδεσης με την Αγορά Εργασίας κι Επαγγελματικού Προσανατολισμού) που του δίνουν πληροφόρηση. Παρόλα αυτά, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες δεν τα επισκέπτονται.

ΠτΘ: Δίνονται κίνητρα από το σχολείο για να τα επισκεφτεί ο μαθητής;

Π.Γ.: Και βέβαια. Ενημέρωση γίνεται πάρα πολύ συχνά από τους εκπαιδευτικούς και τις διευθύνσεις των κατά τόπους σχολείων, πλην όμως η συμμετοχή των γονιών είναι μικρή, ακόμη και στο να πάρουν τη βαθμολογία των παιδιών την ημέρα που δίνονται οι βαθμοί προόδου. Ως επακόλουθο, είναι η παρατηρούμενη αδιαφορία στο να επισκεφθούν τα κέντρα επαγγελματικού προσανατολισμού και να έχουν μια σοβαρή πληροφόρηση γύρω από το τι μπορεί το παιδί τους να κάνει. Οι σύμβουλοι σκύβουν πάνω από το πρόβλημα του κάθε νέου, τον αξιολογούν και του λένε με βάση τις δυνατότητές του τι μπορεί να κάνει. Ελάχιστοι νέοι καταφεύγουν, αλλά όσοι υιοθετούν τη συμβουλευτική έχουν μεγάλες επιτυχίες, βιοπορούν σωστά και προχωρούν στη ζωή τους. Αγωνία του υπουργείου Παιδείας είναι να λειτουργήσουν κατά το δυνατόν καλύτερα αυτές οι δομές. Οι συνάδελφοι επισκέπτονται τα γυμνάσια, κάνουν μικρές και μεγάλες ενημερώσεις, αλλά θα πρέπει και οι γονείς ν’ ασχοληθούν σοβαρά με τον επαγγελματικό προσανατολισμό των παιδιών τους. Θα πρέπει ν’ αποδεχτούν τις δυνατότητες που έχει. Ένα άλλο σημείο είναι ότι είτε δεν αποδέχονται τα παιδιά τους είτε τα υπεραξιολογούν.

Επίσης, ο σύγχρονος νέος παρασύρεται πάρα πολύ από τις αποφάσεις των φίλων του. Καταξιώνεται στην παρέα του, οπότε θα πρέπει να έχει την αποδοχή της, πέρα από την αποδοχή της οικογένειας και της ευρύτερης κοινωνίας. Επομένως, φτάνουμε σ’ αυτό που παρατηρείται σήμερα το 70% να στρέφεται στη γενική παιδεία, με απώτερο σκοπό και όραμα την τριτοβάθμια εκπαίδευση και τον τίτλο που θα προκύψει, και το 30% να επιλέγει την επαγγελματική εκπαίδευση. Στόχος του υπουργείου είναι σταδιακά ν’ ανατρέψει αυτό το ποσοστό. Ελπίζω και είμαι βέβαιη ότι θα τα καταφέρει.

ΠτΘ: Έχει γίνει κατανοητό ότι σταδιακά μειώνονται οι επαγγελματίες στην αγορά εργασίας και οι αμοιβές τους είναι όχι απλά αξιοπρεπείς αλλά συχνά πολύ καλύτερες από αυτές του ιδιωτικού τομέα, ενίοτε κι από αυτές των στελεχών, άρα υπάρχει ένα πολύ σημαντικό κίνητρο στο να κατευθυνθούν σταδιακά στην επαγγελματική εκπαίδευση;

Π.Γ.: Το αντιλαμβάνονται, αλλά οι νέοι έχουν δικαίωμα στη γνώση. Πολλοί μαθητές μου που τους συναντώ στο δρόμο έχουν επιλέξει σχολές από τις οποίες δεν υπάρχει δυνατότητα επαγγελματικής αποκατάστασης λόγω της πληρότητας των αντίστοιχων ειδικοτήτων. Σπουδάζουν, όμως, με πάθος και μού λένε ότι δικαίωμα στη γνώση έχουν όλοι και δεν είναι δυνατόν τη γνώση να τη συνδυάζουμε με το βιοπορισμό. Υπάρχει ένα ποσοστό νέων που δηλώνουν ότι θέλουν να σπουδάσουν κάτι συγκεκριμένο γιατί τους αρέσει, ενώ το επάγγελμα που θα ασκήσουν είναι ένα άλλο ζήτημα. Καλό είναι βέβαια να μπορούν να συνδυαστούν οι σπουδές με το βιοπορισμό κι όσοι μπορούν να το κάνουν είναι διπλά κερδισμένοι. Δεν είναι δυνατόν, όμως, να κατευθύνεις ένα νέο όταν έχει τάση κι επιθυμία να σπουδάσει ένα γνωστικό αντικείμενο με μόνο γνώμονα την ανεργία ή το βιοπορισμό.

ΠτΘ: Παρατηρούμε ότι οι σχολές αστυνομίας από τη στιγμή που μπήκαν στη διαδικασία των πανελληνίων εξετάσεων κι εντάχθηκαν στα μηχανογραφικά και στην τριτοβάθμια κατά κάποιο τρόπο αναβαθμίστηκαν στα μάτια των παιδιών.

Π.Γ.: Μέσα από το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων και με την υπάρχουσα μεγάλη προσφορά, ανέβηκαν οι βάσεις, δηλαδή συγκέντρωσαν περισσότερους καλούς μαθητές. Καταξιώθηκαν, επομένως, άμεσα από τη στιγμή που τράβηξαν καλύτερα μυαλά.

Σε ένα συνέδριο που έγινε πρόσφατα από τους χημικούς αναφέρθηκε ότι το Τμήμα Χημείας είχε παλιά την υψηλότερη βάση, άρα συγκέντρωνε τα μεγαλύτερα μυαλά. Η έρευνα, όμως, έχει πλέον πρόβλημα διότι περνούν μαθητές με αρκετά χαμηλότερη επίδοση σε σύγκριση με το παρελθόν. Έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας ότι τα καλύτερα μυαλά συγκεντρώνουν οι Σχολές Πληροφορικής, οι Ιατρικές, οι Στρατιωτικές.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ.

Π.Γ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.