Μετονομασια του Δημου Σωστου σε Δημο Παπικιου

Επανέρχεται ο συμπολίτης Κώστας Δώδος στην πρότασή του για μετονομασία του Δήμου Σώστου σε Δήμο Παπικίου, πρόταση που είχε υποβάλλει το 2003 στην τότε δημοτική αρχή και η οποία αφού συζητήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο απορρίφθηκε. Σήμερα με επιστολή του ο κ. Δώδος προς τον δήμαρχο Σώστη κ. Καδή Ισμέτ επαναφέρει την πρόταση και όπως τονίζει « με την παράκληση της επανεισαγωγής του θέματος στο Δ.Σ. σύμφωνα με το άρθρο 7 οαρ.1 του Ν.3463/2006. Προσφεύγω στην αποδεδειγμένη εκ μέρους σας προβολή της Ιστορίας του Δήμου Σώστη που διαφεντεύετε, με την πίστη ότι η ευφυία και η διορατικότητά σας μπορούν να διαβλέψουν τα πολλαπλά οφέλη του Δήμου από την εκτέλεση αναπτυξιακών έργων ενταχθησομένων σε Ειδικά Ευρωπαϊκά Προγράμματα».

Για την ιστορία, όταν ο κ. Δώδος κατέθεσε την συγκεκριμένη πρόταση τον Οκτώβρη του 2003 αιτιολογώντας την πρωτοβουλία του και στηριζόμενος στο γεγονός ότι πολλοί δήμοι διατήρησαν την ιστορική τους ονομασία με τον «Καποδίστρια» τόνιζε τα εξής:

«Ο Δήμος Σώστου θα μπορούσε να ονομαστεί «Δήμος ΠΑΠΙΚΙΟΥ», σε ανάμνηση των ιστορικών συμβάντων σπουδαίας και ευρύτερης σημασίας στο όρος Παπίκιο, στους πρόποδες και στις κορυφές του οποίου βρίσκεται η έδρα του και όλοι οι οικισμοί του.

Το όρος Παπίκιο υπήρξε από τα πιο σημαντικά Μοναστικά Κέντρα του Βυζαντίου που αναπτύχθηκαν στον Βαλκανικό χώρο. Μεγάλος αριθμός Βυζαντινών Ναών και άλλων κτισμάτων που έχουν εντοπιστεί βόρεια των οικισμών Πολύανθου, Ληνού, Σώστου, Μίσχου και Θάμνας, στους πρόποδες της Ροδόπης, επιβεβαιώνουν την ορθότητα της άποψης αυτής. Η πρώτη αναφορά του Παπικίου στις γραπτές πηγές γίνεται στο Τοπικό του Γρηγορίου Πακουριανού, αξιωματούχου του Βυζαντίου, για τη Μονή της Θεοτόκου Πετριτζονίτισσας (Μπατσκόβου), που συντάχθηκε το έτος 1083. Στο όρος Παπίκιο εκάρησαν μοναχοί επιφανή πρόσωπα του Βυζαντίου, όπως ο πρωτοστράτωρ Αλέξιος Αξούθ και ο νόθος υιός του Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ (1143-1180), σεβαστοκράτωρ Αλέξιος. Εδώ προσήλθε στο τέλος της ζωής του ο ηγεμώντων Σέρβων Στέφανος Α΄ Νεμάνια και ασπάσθηκε το μοναχικό σχήμα (1195). Ο Ιωάννης Ζωναράς μαρτυρεί ότι στους πρόποδες του Παπικίου κατασκήνωσε ο αυτοκράτωρ Αλέξιος Α΄ Κομνηνός (1081-1118) κατά το διάστημα της εκστρατείας του εναντίον των Παυλικιανών. Οι δύο Αθηναίοι Μοναχοί Βαρνάβας και Σωφρόνιος, ιδρυτές, της Μονής Σουμελά του Πόντου, μαρτυρούν ότι επισκέφθηκαν το Παπίκιο όρος και ότι αυτό διέθετε περί τα 370 Μοναστήρια. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, που αντλούνται από το βίο των εν λόγω 2 Μοναχών, και που συνέγραψε ο Ακάκιος Σαββαϊτής στο πρώτο τέταρτο του 13ου αιώνα. «Αρχήν δε τη κατοικήσει τους όρους γέρων τις πρώτος κατώκησεν εκείσε την κλήσιν έχων πάππος και δια τούτο Παπίκιον». Με την ιστορία του Παπικίου συνδέονται τα ονόματα του Γρηγορίου Παλαμά, αρχιεπισκόπυ Θεσσαλονίκης, και του Οσίου Μαξίμου του Καυσοκαλυβίτη, που επισκέφθηκαν τη Μοναστική Κοινότητα στις αρχές του 14ου αιώνα και έμειναν στην περιοχή για μικρό χρονικό διάστημα. Από τις ιστορικές μαρτυρίες συμπεραίνεται ότι η Μοναστική Κοινότητα του Παπικίου βρισκόταν σε μεγάλη ακμή τον 11ο και 12ο αιώνα. Από τον 13ο αιώνα και μετά σημειώνεται μια καθοριστική κάμψη στη ζωή του Μοναστικού Κέντρου, που φθάνει σε πλήρη μαρασμό στα τέλη του 14ου αιώνα. Σε ανασκαφικές έρευνες που έγιναν στο Μοναστηριακό συγκρότημα του οικισμού Ληνού βρέθηκε ο τάφος στον οποίο ενταφιάσθηκε η αυτοκράτειρα Μαρία Βοτανειάτη, όταν οι σχέσεις της με τους Κομνηνούς διαταράχθηκαν και απογοητευμένη από τον πρόωρο θάνατο του υιού της το έτος 1095 κατέφυγε στη μοναστική ζωή του Παπικίου. Το Παπίκιο, πέραν του ότι υπήρξε σημαντικό Μοναστικό Κέντρο κατά τη Βυζαντινή περίοδο, διασώζει σήμερα το Βυζαντινό του χαρακτήρα ανόθευτο από νεώτερα στοιχεία και μεταγενέστερες επεμβάσεις. Από την άποψη αυτή αποτελεί μοναδικό παράδειγμα στην επιστημονική έρευνα που μπορεί να καταδείξει τον τρόπο ανάπτυξης και λειτουργίας του Βυζαντινού Μοναχισμού. Πληρέστερες πληροφορίες για την ιστορία του Παπικίου, μπορεί κανείς να αντλήσει από τον Αρχαιολογικό Οδηγό «ΠΑΠΙΚΙΟ ΟΡΟΣ», που επιμελήθηκε ο Νικόλαος Ζήκος, Αρχαιολόγος της 12ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Καβάλας και που εκδόθηκε με φροντίδα της Περιφέρειας και του Περιφερειακού Ταμείου Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (από αυτόν οδηγό έχουν αντληθεί και οι πιο πάνω ιστορικές πληροφορίες).

Ήδη ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ.κ. Δαμασκηνός ανέλαβε πρωτοβουλία αναβιώσεως του Μοναστικού Κέντρου του Παπικίου με την ίδρυση πολύ κοντά στα σωζόμενα ερείπια των Βυζαντινών Μονών της Νέας Ιεράς Μονής Οσίου Μαξίμου του Καυσοκαλυβίτη στο κέντρο περίπου ολόκληρης της εκτάσεως. Έχει ανεγερθεί περικαλλές κτήριο με ξενώνα δυνάμεως 66 κλινών και επίκειται η επάνδρωση με μοναχική αδελφότητα ώστε μετά διακοπή 6 αιώνων να συνεχισθεί η μοναδική ζωή στο Παπίκιο Όρος.

Σύμφωνα με το άρθρο 11 του ισχύοντος Δημοτικού ή Κοινοτικού Κώδικα (Π.Δ. 410/95 όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε μεταγενέστερα), η μετονομασία Δήμων και Κοινοτήτων και Συνοικισμών γίνεται με Διάταγμα, ύστερα από πρόταση του Δημοτικού και Κοινοτικού Συμβουλίου και σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου Τοπωνυμίων.

Εν όψει των ανωτέρω, με την ιδιότητα του ενεργού πολίτη και κατοίκου του Δήμου Σώστου, παίρνω το θάρρος να προτείνω τη μετονομασία του Δήμου Σώστου σε Δήμου Παπικίου. Η προτεινόμενη μετονομασία συνδέεται αποκλειστικά και μόνο με το ζήτημα της διατήρησης στο διηνεκές της μνήμης των ιστορικών συμβάντων στο όρος Παπίκιο κατά τη Βυζαντινή Περίοδο.

Ας γίνει η μετονομασία αυτή μια δάδα μνήμης, η οποία θα φωτίζει την ιστορία και συγκεκριμένα τα ίχνη της Βυζαντινής παρουσίας στο όρος Παπίκιο.

Να θυμόμαστε πάντα τα λόγια του Καθηγητή Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Αθηνών Α. Δεληβοριά: «Θα υπάρχουμε στο μέλλον όσο μπορούμε να θυμόμαστε. Ο χρόνος της μνήμης μου είναι ο χρόνος της ύπαρξής μας».

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.