Διαστασεις,4769
1ο Πάτερ, άκουσα ότι αποφάσισε κάποτε ο Χριστός να κατέβει στη γη, να δει πώς είναι τα πράγματα κάτω… (Μεταξύ μας, το ρίσκαρε πολύ).
Μπαίνει σε ένα μπαρ, κάθεται και δίπλα του κάθονται και τα πίνουν ένας Γερμανός, ένας Γάλλος και ένας Έλληνας. Ο Χριστός δεν πίνει τίποτα. Μετά από λίγο, τον κοιτάει ο Γερμανός, και λέει στον μπάρμαν:
– Δώσε μια μπύρα από μένα στο παιδί που κάθεται εκεί, κρίμα είναι και φαίνεται να διψάει.
Δίνει λοιπόν ο μπάρμαν μια μπύρα στον Χριστό και την πίνει.
Μετά από λίγο, κοιτάει τον Χριστό ο Γάλλος, φωνάζει τον μπάρμαν και του λέει:
– Δώσε ένα μπουκάλι κρασί στο παιδί εκεί, κρίμα είναι να κάθεται έτσι μόνος του και να μην πίνει τίποτα. Εγώ κερνάω.
Πάει λοιπόν ο μπάρμαν στον Χριστό το μπουκάλι το κρασί κι αυτός το πίνει. Δεν περνάει λίγη ώρα, φωνάζει κι ο Έλληνας τον μπάρμαν και του λέει:
– Κέρνα από μένα το παιδί που κάθεται εκεί, ένα καραφάκι ούζο και πήγαινέ του κι ένα περιποιημένο μεζέ, γιατί σαν να φαίνεται πεινασμένος.
Πηγαίνει λοιπόν την παραγγελία ο μπάρμαν στον Χριστό. Κάποια στιγμή σηκώνεται ο Χριστός πλησιάζει τον Γερμανό, τον ακουμπάει στον ώμο. Τινάζεται τότε εκείνος και γεμάτος έκπληξη του λέει:
– Χριστέ μου, εσύ είσαι!
– Πώς με κατάλαβες; απορεί ο Χριστός.
– Αφού μόλις με ακούμπησες, μου πέρασαν τα αρθριτικά μου.
Πλησιάζει τότε ο Χριστός τον Γάλλο και καθώς τον ακουμπάει στον ώμο, αυτός τινάζεται, τον κοιτάζει και του λέει:
– Χριστέ μου, είσαι στα αλήθεια εσύ!
– Μα καλά πώς με αναγνώρισες; Απορεί ο Χριστός.
– Μόλις με άγγιξες, μου πέρασε το άσθμα που με ταλαιπωρούσε χρόνια!
Πλησιάζει τέλος ο Χριστός και τον Έλληνα. Πάει να τον ακουμπήσει, τραβιέται ο Έλληνας.
– Μα καλά τι έπαθες; ρωτά ο Χριστός.
– Χριστέ μου, του λέει ο Έλληνας, χαίρομαι πολύ που σε βλέπω μπροστά μου, αλλά χειρονομίες από σένα δεν θέλω… Είδα κι έπαθα να βγάλω την αναπηρική σύνταξη!
Τι Κόσμος πάτερ μου!
2ο Ο ΝΕΜΟ και 14 συμφοιτητές αποφασίζουν χθες να κάνουν μια πλάκα στον περιπτερά μας τον Μιχάλη. Προτείνει λοιπόν ο ένας να πηγαίνουν και να του ζητάνε τυρί φέτα. Πάει ο πρώτος και λέει:
– Γεια σας! Ένα κιλό φέτα θα ήθελα.
Ξαφνιασμένος ο περιπτεράς του λέει:
– Κύριέ μου, εδώ είναι περίπτερο.
Δεν έχουμε φέτα. Φέτα μπορείτε να βρείτε στο super market απέναντι (στον κ. Πέτρο).
Φεύγει ο πρώτος και πάει ο δεύτερος και λέει:
– Γεια σας! Μισό κιλό φέτα θα ήθελα.
– Κύριέ μου, λέει πάλι ο περιπτεράς, δεν πουλάμε φέτα εδώ. Εδώ είναι περίπτερο.
Ενώ λοιπόν οι φοιτητές του είχαν σπάσει τα νεύρα, ο περιπτεράς είχε μαζέψει εφημερίδες, περιοδικά κ.λ.π. με σκοπό να τα πετάξει όλα στον επόμενο που θα έρθει και θα του ζητήσει φέτα. Πάει και ο τελευταίος, ο ΝΕΜΟ φυσικά, και λέει:
– Γεια σας, εφημερίδες έχετε;
Αφήνει ο περιπτεράς κάτω τις εφημερίδες και τα περιοδικά, φτιάχνει το πουκάμισό του και λέει γεμάτος ευγένεια:
– Βεβαίως και έχουμε!
– Τύλιξέ μου μισό κιλό φέτα!
Είναι η γενιά του άρθρου 16 για να μην ξεχνιόμαστε… Αυτή που κατά τον Αλαβάνο έκανε επανάσταση για να μην αλλάξει τίποτα από το κατεστημένο των ελληνικών πανεπιστημίων…
3ο Οδηγείς ένα αμαξάκι με σταθερή ταχύτητα.
Αριστερά σου, μια μπαλαρίνα σου κλείνει το δρόμο.
Δεξιά σου, ένα όχημα της πυροσβεστικής τρέχει με την ίδια ταχύτητα.
Μπροστά σου βρίσκεται ένα μεγάλο γουρούνι και πίσω σου ένα ελικόπτερο που έχει χαμηλώσει σχεδόν στο επίπεδο του δρόμου…. και κινούνται όλα με την ίδια ταχύτητα που κινείσαι και εσύ. Πως μπορείς να ξεφύγεις από αυτή τη δύσκολη θέση;
ΚΑΤΕΒΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ CAROUSEL!!!
ΑΦΗΣΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ !!!
Με την ευκαιρία να ρωτήσω την the pack πότε σκοπεύει να μαζέψει επιτέλους το Λούνα Παρκ από την πλατεία;
4ο
Εδώ γελάτε…
Ήταν κάποτε ένας ναύτης σε ένα πλοίο και είχαν 3 χρόνια να πιάσουν ξηρά.
Μία μέρα πάει στον καπετάνιο και του λέει:
– Καπετάνιο, θέλω άδεια για τα βαφτίσια του γιου μου.
– Καλά, λέει ο καπετάνιος, τρία χρόνια ταξιδεύουμε! Πώς τον έκανες τον γιο;
– Ε, έλειπα στα γ—–α, να λείπω και στα βαφτίσια;
Υ.Γ.
«Οι ώρες κοντά σου ήταν σαν ν΄ ανεβαίνεις/ μια φανταστική σκάλα/ για να κόψεις ένα ρόδο αληθινό»
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
