Διαστασεις, 4760

1Ο Πάτερ μην φάτε πολύ την Πρωτοχρονιά…

Δείτε τι έπαθαν οι κολλητές μου οι: Γκουίνεθ Πάλτροου, Τζούλια Ρόμπερτς, Σάντρα Μπούλοκ και Κάθριν Ζέτα Τζόουνς, δεν με άκουσαν τα Χριστούγεννα και ιδού στις φωτογραφίες… με λίγα κιλά παραπάνω. Εντάξει πάτερ μου, η ύπαρξη του Αη Βασίλη είναι αδιαμφισβήτητη για εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο. Το ερώτημα, όμως, που ταλαιπωρεί εξίσου παιδιά και ενήλικες κάθε εποχής είναι με ποιο τρόπο ο καλοκάγαθος άγιος καταφέρνει να μοιράσει εκατομμύρια δώρα σε όλο τον κόσμο μέσα σε ένα μόνο βράδυ; Έχετε καμία απάντηση να μου δώσετε; Η θεία Ροδούλα λέει ότι το κατόρθωμα του Αη Βασίλη είναι αποτέλεσμα πολύ σκληρής δουλειάς και ενδελεχούς επιστημονικής μελέτης. Μάλιστα, πιστεύει ότι ο άγιος χρησιμοποιεί τη θεωρία της σχετικότητας, που διατύπωσε ο Αϊνστάιν, για να πραγματοποιήσει το φανταστικό του ταξίδι. Ο χρόνος διαστέλλεται και ο χώρος συστέλλεται σύμφωνα με αυτή τη θεωρία και έτσι ο Αη Βασίλης μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του σε ένα βράδυ χωρίς να αφήσει κανέναν παραπονεμένο. Πιστεύει πάτερ ότι τυλίγει το έλκηθρό του και τους ταράνδους σε ένα «νέφος σχετικότητας». Εκεί, μπορεί να περάσει ένας ολόκληρος μήνα, που, ωστόσο, εκτός σύννεφου θα μοιάζει με ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου. Μάλιστα, κατά πάσα πιθανότητα το σύννεφο αυτό συστέλλεται και διαστέλλεται έτσι ώστε να μπορεί ο Άγιος να μπαίνει στα σπίτια ακόμα και από τα μικρότερα περάσματα, όπως είναι οι κλειδαρότρυπες ή το πορτάκι του σκύλου. Πάτερ, πόσο ήπιε για να αναπτύξει αυτή την θεωρία; Όσον αφορά εμάς έχουμε ξαπλώσει όλη τη διάρκεια της χρονιάς σε ένα νέφος ασχετοσύνης και δεν λέμε να κουνηθούμε… «Έπειτα από προσεκτικούς υπολογισμούς Μαρία παιδί μου κατέληξα ότι εντός έξι μηνών 750 έλκηθρα μπορούν να επισκεφθούν όλα τα σπίτια του κόσμου ταξιδεύοντας με 134,4 χλμ./ώρα μέσα στο νέφος της σχετικότητας». Τζούπ!

2ο Πάτερ, ο Terry Eagleton: «Μετά τη θεωρία». Μετάφραση – εισαγωγή Πέγκυ Καρπούζου. Εκδόσεις Μεταίχμιο, σελ. 317 είναι το βιβλίο που βρήκα στο δωμάτιο του ΝΕΜΟ, τι να υποψιαστώ; Ότι τώρα βρίσκεται στην πράξη;

Ο Βρετανός καθηγητής Τέρι Ιγκλετον επιχειρεί μια αποτίμηση της σημερινής πραγματικότητας στα πεδία της λογοτεχνικής και πολιτισμικής θεωρίας. Επιλέγοντας έναν μάλλον ειρωνικό τίτλο, ο συγγραφέας υπενθυμίζει τη βεβαιότητα με την οποία οι μεταμοντερνιστές εξήγγειλαν τον θάνατο της θεωρίας, έναν θάνατο που δεν είναι ο μόνος: συνοδεύεται από αυτούς της Ιστορίας, των ιδεολογιών, των «μεγάλων αφηγήσεων», του συγγραφέα, του υποκειμένου και πάει λέγοντας, καθώς δεν άφησαν κανέναν ζωντανό. Ο Ιγκλετον αρνείται μεν πεισματικά να προσυπογράψει το προτεινόμενο πιστοποιητικό θανάτου, αποδέχεται ωστόσο κατηγορηματικά το γεγονός ότι η θεωρία αντιμετωπίζει στους καιρούς μας μια βαθιά, οδυνηρή κρίση. (Όχι ότι στην πράξη τα πάμε καλύτερα.). Η μελέτη των θεμελιωδών συντεταγμένων της και η διερεύνηση των προοπτικών υπέρβασής της, στο πλαίσιο πάντα της αναγκαιότητας ύπαρξης και οργανικής σύνδεσης της θεωρίας με την πραγματική ζωή, αποτελούν τα βασικά θέματα με τα οποία καταπιάνεται στο παρόν έργο του ο συγγραφέας… Τώρα, να δω και τον ΝΕΜΟ να περνά από την θεωρία στην πράξη και τι στον «Κόσμο»! «Αν η θεωρία σημαίνει έναν επαρκώς συστηματικό στοχασμό πάνω στις βασικές υποθέσεις μας, τότε παραμένει απαραίτητη όπως πάντα. Τώρα όμως ζούμε την επομένη αυτού που κάποιος θα μπορούσε να αποκαλέσει “υψηλή θεωρία”». Τζούπ! Αυτός πάτερ το έπαθε από τα μελομακάρονα…

3ο Μια φορά κι ένα καιρό, ήταν ένα παραμύθι πάτερ…

Το παραμύθι αυτό ήταν πολύ αγαπητό από όλα τα παιδιά του κόσμου και κάθε σούρουπο οι γιαγιάδες μάζευαν τα εγγόνια τους γύρω από το τζάκι για να αρχίσει η αφήγηση… Τα χρόνια πέρασαν. Τα παιδιά άλλαξαν. Οι γιαγιάδες περνούν τον καιρό τους μπροστά από την τηλεόραση. Όμως, το παραμύθι συνεχίζει να κεντρίζει τη φαντασία των παιδιών και να αποτελεί ίσως ένα από τα τελευταία αναχώματα πριν από την απόλυτη επικράτηση της αυτοκρατορίας της εικόνας (… «που ζούσε σε ένα ψηλό κάστρο στην άκρη ενός απότομου γκρεμού»…). Τον κυρίαρχο ρόλο που συνεχίζουν να διαδραματίζουν στην καθημερινότητα των παιδιών τα παραμύθια, καταδεικνύει έρευνα που διενεργήθηκε. Όπως κατέδειξε η έρευνα, τέσσερα στα δέκα παιδιά (ποσοστό 37,8%) ακούει κάθε ημέρα παραμύθια, ενώ το 95% των παιδιών ακούει παραμύθια τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα, γεγονός που επιβεβαιώνει τον κυρίαρχο ρόλο του παραμυθιού στην παιδική καθημερινότητα. Και εμείς οι μεγάλοι πάτερ μου, δεν πάμε πίσω… Εμείς να δείτε τι παραμύθια ακούμε. All seasons… Τα κλασικά παραμύθια υπερτερούν σε συντριπτικό ποσοστό (80,6%) έναντι των σύγχρονων παραμυθιών, τόσο από τους γονείς όσο και από τα ίδια τα παιδιά, με την Κοκκινοσκουφίτσα και τη Χιονάτη να καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις της λίστας με τα πιο αγαπημένα παραμύθια… Εντάξει πάτερ, να το πιστέψω, αλλά και οι παραμυθάδες της πολιτικής στα κλασικά ανήκουν…

4ο Εδώ γελάτε…

Ένα ζευγάρι έχει δύο δίδυμα παιδιά, από τα οποία το ένα είναι κωφάλαλο. Μετά από συνεχείς επισκέψεις στους πιο διάσημους γιατρούς, η μάνα δέχεται τη μοίρα τους. Ο πατέρας, όμως, πέφτει σε βαθιά μελαγχολία. Φεύγει από το σπίτι και αρχίζει να γυρνάει ρακένδυτος. Η γυναίκα του με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του, τον βρίσκει μετά από μήνες κάτω από μια γέφυρα.

– Ρε Κώστα,τι πράματα είναι αυτά που κάνεις; του λέει ο συνάδελφός του.

– Τι να κάνω, ρε Τάκη; Το παιδί μου θα μείνει μουγκό και κουφό για όλη του τη ζωή. Με τι κουράγιο να ζήσω;

– Σώπα, ρε! Εγώ ξέρω μια τσιγγάνα, που τα γιατρεύει όλα.

Ο Κώστας παίρνει κουράγιο, μαζεύει όλες του τις οικονομίες και πάει να βρει την τσιγγάνα:

– Θα ανέβεις στο βουνό, θα μαζέψεις τσάι και θα το δώσεις καυτό στο παιδί την πιο κρύα νύχτα του χειμώνα. Μετά θα το βουτήξεις 3 φορές στην παγωμένη θάλασσα. Μπορεί να πονέσει, αλλά η γλώσσα του θα πηγαίνει ροδάνι!

Ο Κώστας κάνει ό,τι του είπε η τσιγγάνα. Το πιο κρύο βράδυ του χειμώνα βράζει το τσάι και το δίνει στο παιδί. Μετά, ενώ εκείνο ουρλιάζει από τους πόνους, το παίρνει, το βάζει στο αμάξι και το πηγαίνει στη θάλασσα. Το βουτάει μια… “Μπαααα!”, το βουτάει δύο… “Μααααα!”, το βουτάει τρεις… “Μαλάκααααααααα!”.

Έκπληκτος, παίρνει το παιδί, το τυλίγει σε μια κουβέρτα, το βάζει πάλι στο αμάξι και ξεκινά για το σπίτι. Μόλις φτάνει, βλέπει τη γυναίκα του στην πόρτα να τον κοιτά με ειρωνικό ύφος:

– Τι έγινε; τον ρωτά.

– Γυναίκα, δε θα το πιστέψεις! Το παιδί μίλησε! Με είπε μαλάκα!

– Καλά σου είπε, αφού πήρες το άλλο μας παιδί!

Υ.Γ.

Τελικά μάθαμε ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο; Η Εύη Τσέκου…

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.