« Κανοντας σκειτ νιωθω ελευθερος»

Ο Θεόδωρος Καραδιαμαντής, είναι μαθητής στην Γ΄ Τάξη του 2ου Γυμνασίου Κομοτηνής. Με μια «σανίδα» περιδιαβαίνει τους δρόμους της πόλης κάνοντας αρκετά συχνά φιγούρες που κάνουν τους μεγαλύτερους σε ηλικία να αναρωτιούνται: «Μα, πώς τα καταφέρνουν αυτά τα παιδιά;». Ο ίδιος απαντά πώς το σκέιτ είναι ένα άθλημα που απαιτεί εξάσκηση. «Μια καλή σανίδα γίνεται από επτά «φύλλα» καναδέζικου ξύλου. Τα πρεσάρουμε για να είναι ελαστική και να μην σπάει τόσο εύκολα»,δηλώνει αποκαλύπτοντας τα μυστικά της συναρμολόγησης και προσθέτει:«Στην συνέχεια χρησιμοποιείς γυαλόχαρτο για να μην γλιστράνε τα πόδια σου στα κόλπα και τα tracks, τα οποία αποτελούνται από ροδάκια και το στήριγμα.»

Πώς ξεκίνησες την ενασχόληση μ’ αυτό το άθλημα;

Το σκέιτ το αρχίσαμε με τους φίλους μου το καλοκαίρι, στην αρχή για πλάκα, μετά μας άρεσε και το σκέιτ έμεινε.

Τι απαιτείται για μπορεί κανείς να ισορροπήσει;

Χρειάζεται συνεχής ενασχόληση. Προσπαθούμε, κάνοντας συνέχεια εξάσκηση, να το μάθουμε όσο καλύτερα μπορούμε.

Δηλαδή, ισχύει ό,τι στα άλλα αθλήματα;

Είναι χόμπι για μας, είναι ευχάριστη ενασχόληση. Το σκέιτ είναι ένας διαφορετικός τρόπος να περνάς την ώρα σου.

Από ποια μέρη αποτελείται;

Μια καλή σανίδα γίνεται από επτά «φύλλα» καναδέζικου ξύλου. Τα πρεσάρουμε για να είναι ελαστική και να μην σπάει τόσο εύκολα. Στην συνέχεια χρησιμοποιείς γυαλόχαρτο για να μην γλιστράνε τα πόδια σου στα κόλπα και τα tracks, τα οποία αποτελούνται από ροδάκια και το στήριγμα.

Από πού προμηθεύεται κανείς όλα αυτά που ανέφερες;

Πήραμε το καθένα εξάρτημα ξεχωριστά και τα συναρμολογήσαμε μόνοι μας.

Και πόσο στοίχισαν;

Αυτή η σανίδα στοίχισε, μόνο το ξύλο, σαράντα ευρώ, αλλά μπορεί κανείς να βρει σανίδες από είκοσι ευρώ, μέχρι εκατό. Την σανίδα μου την έχω από το Καλοκαίρι, είναι μέτρια. Υπάρχουν και καλύτερες.

Τι στάθηκε αφορμή για να κάνεις σκέιτ;

Ένας φίλος μου πρωτοξεκίνησε και άρεσε και στους υπολοίπους. Βλέπαμε το σκέιτ και σε παιχνίδια play station κι έτσι σιγά – σιγά αρχίσαμε να ασχολούμαστε με το άθλημα.

Τόση ώρα που σε παρακολουθώ, συμπεραίνω ότι μάλλον είναι επικίνδυνο…

Είναι επικίνδυνο. Υπάρχουν πολλοί ανάπηροι, αλλά είναι αυτοί που κάνουν πιο extreme κόλπα, εμείς κάνουμε τα πιο απλά.

Οι επιφάνειες πώς γλιστρούν κάτω από τις ρόδες;

Χρειάζεται κερί και σαπούνι για να αλείβεις τις επιφάνειες για κάποια κόλπα που χρειάζεται να κάνεις, να σέρνεσαι και να γλιστράς πάνω στις επιφάνειες.

Ποια μέρη επιλέγετε για να κάνετε τα κόλπα σας;

Χαμηλά μέρη κυρίως και τα πλατύσκαλα του Σπαθιού. Αν δείτε τα πλατύσκαλα στο ηρώο της πόλης θα δείτε ότι είναι «φαγωμένα».

Οι γονείς σου πώς αντέδρασαν;

Όταν το πρωτάκουσε η μαμά μου έλεγε ότι δεν θέλει να ακούσει ότι είμαι πάνω σε κάτι τέτοιο και ότι θα σκοτωθώ. Σιγά – σιγά το συνήθισαν.

Κράνος δεν πρέπει να φοράς;

Πρέπει, αλλά εμείς κάνουμε απλά κόλπα. Τα φοράμε στις ράμπες.

Υπάρχουν και άλλοι σαν και εσάς;

Υπάρχουν αρκετοί στην Κομοτηνή. Η παρέα μας είναι περίπου δέκα άτομα που ασχολούνται με τα σκέιτ.

Ποια είναι τα σχόλια του κόσμου;

Όσα παιδιά είναι κοντά στην ηλικία μας μας κοροϊδεύουν. Οι γιαγιάδες λένε «πρόσεχε θα χτυπήσεις» και κάποιοι άλλοι εντυπωσιάζονται.

Εσύ τι νιώθεις κάνοντας σκέιτ;

Νιώθω ελευθερία. Συνήθως κάνω σκέιτ για επίδειξη ή για να περνάω καλά με την παρέα μου. Δεν το μετάνιωσα στιγμή που ασχολήθηκα. Είναι το καλύτερο χόμπι που υπάρχει.

Και το ποδήλατο, το έχεις ξεχάσει;

Σπάνια το χρησιμοποιώ το ποδήλατο. Ξέχασα και το ποδόσφαιρο. Μόνο στην γυμναστική στο σχολείο παίζω.

Πηγαίνεις με τα σκέιτ στο φροντιστήριό σου;

Στην αρχή πήγαινα, αλλά όταν άρχισαν να με κοροϊδεύουν τα άλλα παιδιά σταμάτησα να πηγαίνω.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.