«Το ταξιδι του εθελοντη»

Στην αίθουσα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Ροδόπης παρουσιάστηκε το βράδυ της Δευτέρας το βιβλίο του Κυριάκου Καθάριου «Το ταξίδι του εθελοντή», με αναγνώστη τον πρόεδρο του Δ.Σ. του «Δικτύου 21» Φαήλο Κρανιδιώτη. Την εκδήλωση διοργάνωσε η εφημερίδα «Αντιφωνητής».

Κ. Καθάριος: «Ένιωσα ότι έκανα καλό στη χώρα μου»

Ο συγγραφέας κ. Καθάριος και ο δικηγόρος κ. Κρανιδιώτης απάντησαν σε ερωτήσεις στο περιθώριο της εκδήλωσης. Αφού μετέφερε την ικανοποίησή του για την παρουσίαση του βιβλίου του στην Κομοτηνή, ο Καβαλιώτης συγγραφέας μίλησε για τη σχέση του με τη Σερβία. «Δεν υπήρχε καμία προηγούμενη σχέση. Η απόφαση να πάω εθελοντής ήταν δική μου. Υπήρχε ένα άλλο κλίμα τότε στην Ελλάδα, περισσότερο πατριωτικό και θεώρησα ότι ήταν καλό να κάνω κάτι για μια υπόθεση που ήταν φλέγουσα τότε στη Βαλκανική. Κάνοντας αυτό ένιωθα ότι έκανα καλό στην ίδια μου τη χώρα. Τα χρόνια πέρασαν, δεν το έχω μετανιώσει και γυρνώντας στην Ελλάδα μετά από αρκετά χρόνια έγραψα το βιβλίο, για ν’ αφήσω ένα ιστορικό χνάρι, μια ανάμνηση, γιατί οι ιστορικές αναμνήσεις πρέπει ν’ αφήνονται σαν παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές, μια και ό,τι δεν γράφεται χάνεται».

Ο κ. Καθάριος ανέφερε ότι το βιβλίο του έχει μεταφραστεί στα σέρβικα, κυκλοφορεί στη Σερβία κι έχει κάνει μια μεγάλη παρουσίαση στο Βελιγράδι, ενώ στην Ελλάδα είναι η δεύτερη έκδοση, δείγμα ότι το βιβλίο πάει καλά. «Το βιβλίο δίνει κάποια ιστορικά στοιχεία τα οποία η πλειοψηφία του κόσμου δεν τα γνωρίζει παρόλο που είναι γραμμένα με τρόπο μυθιστορηματικό» είπε.

Στη διάρκεια των τεσσάρων μηνών της εκεί παραμονής του δεν έμαθε τη γλώσσα παρά μόνο τα βασικά σε σχέση με τις συνθήκες πολέμου, «τις σκοπιές, πυροβόλησε, πέσε κάτω, χιόνι, βροχή, λάσπη, χαρακώματα».

Οι Έλληνες εθελοντές πήγαν μεμονωμένοι στη Σερβία, όπως μετέφερε ο Κυριάκος Καθάριος και δεν ήταν μισθοφόροι. «Τα χρήματα που πήρα ήταν ο μισθός του στρατιώτη, για τέσσερις μήνες 4.000 δρχ. και πέντε πακέτα τσιγάρα, όσα παίρνει κι ένας Έλληνας στρατιώτης στον Ελληνικό Στρατό. Όποιος πήγαινε εκεί κατατασσόταν στο Σερβικό Στρατό, έπαιρνε ρούχα και τον έστελναν σε κάποιες περιοχές. Άλλοι πήγαν στο μέτωπο κι άλλοι σε περιοχές όπου υπήρχε πρόβλημα. Οι Έλληνες που πήγαμε εκεί ήμασταν 80 με 100 άτομα, αλλά σκόρπιοι σε διάφορες μονάδες και διαφορετικές χρονικές περιόδους. Υπήρχαν κάποιοι νεκροί, προσωπικά γνωρίζω μόνο έναν που θεωρείται αγνοούμενος και τέσσερις τραυματίες. Δεν έχω στοιχεία για πολλούς γιατί η περιοχή ήταν μεγάλη».

Ο Κ. Καθάριος πήγε εκ νέου στη Σερβία το 1998, στο χωριό που ήταν τότε, στο Βοϊκοβίτσι. «Εκεί έχω μόνο φίλους. Μας φιλοξένησε μια οικογένεια που την γνωρίζαμε. Ξαναπήγα το 2001 και το 2003 στην παρουσίαση του βιβλίου όπου στο Βελιγράδι υπήρχε πολύς κόσμος. Ήρθε ο Σύλλογος Αναπήρων Πολέμου, είχαμε συγκινητικές στιγμές».

Για το αν θα πήγαινε ξανά εθελοντής ο κ. Καθάριος είπε ότι δε μπορεί ν’ απαντήσει σ’ αυτό το ερώτημα γιατί οι εποχές είναι διαφορετικές. «Το σίγουρο είναι ότι δεν μετάνιωσα και θεωρώ ότι όσοι πήγαμε εκεί κάναμε καλό στη χώρα μας».

Ο Φαήλος Κρανιδιώτης δέχτηκε με χαρά να συμμετάσχει στην παρουσίαση του βιβλίου, για το οποίο δήλωσε πως είναι ένα πολύ καλό βιβλίο, «μια έντιμη και καλογραμμένη αφήγηση της ιστορίας των Ελλήνων στο Βοσνιακό Πόλεμο» και συνέχισε με την ιστορική σύνδεση της Ελλάδας με τη Σερβία. «Υπάρχει μια άλλη μεγάλη παράδοση που δε γνωρίζουμε, αυτή της μαζικής συμμετοχής πάρα πολλών Σέρβων στους δικούς μας αγώνες. Στη δική μας Επανάσταση πολλοί δεν ξέρουν ότι ο στρατηγός Χατζηχρήστος, ο πρώτος διοικητής του Επαναστατικού Ιππικού ήταν Σέρβος, το όνομά του ήταν Κρίστο Δάγκοβιτς και ο Βάσος Μαυροβουνιώτης ήταν Μαυροβούνιος.

Το βιβλίο αφορά έναν πόλεμο, όπου η αλήθεια έχει διαστραφεί με το χειρότερο τρόπο από τον τύπο και τα ΜΜΕ και συναντήθηκαν γεωπολιτικά πολύ ισχυρές δυνάμεις και η πραγματική εικόνα είναι τελείως διαφορετική από αυτή την οποία έχουν αποδώσει τα mainstream ΜΜΕ».

Σε ερώτηση του ΠτΘ για ομάδες Σέρβων που έδρασαν ακραία εθνικιστικά και τα οποία δημιούργησαν ένα αρνητικό κλίμα στην παγκόσμια κοινή γνώμη, ο κ. Κρανιδιώτης απάντησε. «Αυτό που είναι σίγουρο κι έχει αποδειχτεί κι από αμερικανικές πηγές και ανθρώπους που υπηρέτησαν σε καίριες θέσεις ήταν πως βασικός παράγοντας του πολέμου ήταν ότι το καθεστώς της Βοσνίας, υπό τον Αλία Ιζεμπέκοβιτς ήταν ένα καθεστώς ισλαμικού φονταμανταλισμού, με πολύ ισχυρούς δεσμούς με την Περσία, με τις μυστικές υπηρεσίες της Περσίας, την Αλ Κάιντα. Περίπου 4.000 μουτζαχεντίν πολέμησαν στο πλευρό των μουσουλμάνων της Βοσνίας, έχοντας κάνει εκατόμβες.

Σίγουρα υπήρξαν ακρότητες κι από τις δύο πλευρές, όμως πιστεύω ότι το κύριο βάρος και η αφετηρία του πολέμου πέφτει στην πλευρά των μουσουλμάνων και στα τεράστια λάθη της αμερικανικής πολιτικής. Επίσης, αποτέλεσε ένα φυτώριο για τη νέα γενιά της τρομοκρατίας. Πάρα πολλοί από τους ισλαμιστές τρομοκράτες που έχουν συλληφθεί ή έχουν πέσει νεκροί σε συμπλοκές ανά την Ευρώπη έχουν βρεθεί με βοσνιακά διαβατήρια. Τρεις από τους υπαρχηγούς του Οσάμα μπιν Λάντεν σκοτώθηκαν στη Βοσνία.

Αυτό που αξίζει να δει κάποιος είναι την ιστορική συνέχεια και τη σχέση που είχε ο μουσουλμανικός βοσνιακός φονταμανταλισμός (οι ιστορικές του ρίζες) με το ναζισμό στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τους «αδελφούς μουσουλμάνους» και τους «νέους μουσουλμάνους» όπως ονομάστηκαν στη Βοσνία, που ήταν οργανώσεις με έντονη τρομοκρατική δράση. Υπάρχει και μια ατζέντα που δεν ήταν κρυφή και δεν προβαλλόταν από τα ΜΜΕ και αφορούσε την επιβολή ενός θεοκρατικού καθεστώτος και η εξόντωση – εκδίωξη όλων των χριστιανών, γιατί και οι Κροάτες έπεσαν θύματα των μουσουλμάνων στη Βοσνία» κατέληξε.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.