«Με τη μουσικη σταματουν και τα αγρια θηρια»

«Από την κούνια είμαι με το ακορντεόν στα χέρια. Το πρώτο μου το άφησαν οι Γερμανοί και ευτυχώς γιατί αλλιώς θα ήμουν με την ποντιακή λύρα», θυμάται ο Ιορδάνης Χαραλαμπίδης, ογδόντα ετών σήμερα. Από τα Γιαννιτσά βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη και από εκεί γύρισε όλη την Ελλάδα με ένα ακορντεόν στα δύο του χέρια, παίζοντας και τραγουδώντας για τη χαρά και τη λύπη, για την αγάπη και τον έρωτα…

Πότε αρχίσατε να παίζετε ακορντεόν;

Από την κούνια είμαι με το ακορντεόν στα χέρια. Το πρώτο μου το άφησαν οι Γερμανοί και ευτυχώς, γιατί αλλιώς θα ήμουν με την ποντιακή λίρα

Πού διδαχθήκατε τη μουσική;

Γεννήθηκα στα Γιαννιτσά, αλλά μουσική πρωτοδιδάχθηκα στο Ωδείο «Ντο Ρε Μι», επί της Εγνατίας, στη Θεσσαλονίκη.

Θυμάστε τους πρώτους σας δασκάλους;

Δίδασκαν Εβραίοι μουσικοί. Ήταν πρόθυμοι να μου δείξουν. Μετά πήγα κοντά σε παραδοσιακούς και χρόνο το χρόνο μάθαινα και καλύτερα. Μου αποκάλυψαν την τέχνη τους.

Και τώρα, μετά από τόσα χρόνια, πάλι στους δρόμους;

Παίζω μια ζωή ακορντεόν. Γυρίζω στους δρόμους τώρα. Παλιότερα πήγαινα στις ταβέρνες.

Ποιων μουσικές δημιουργίες παίζετε;

Παίζω Γούναρη, Αττίκ, Τσιτσάνη, Καζαντζίδη, Βαμβακάρη και άλλους πολλούς.

Είναι δύσκολη η δουλειά σας;

Δύσκολη είναι, αλλά υπάρχει δουλειά χωρίς δυσκολίες; Ύστερα, είναι μια δουλειά που πρέπει να παίξεις, έχεις – δεν έχεις κέφι.

Εσείς κέφι έχετε πάντα;

Ο ίδιος ο κόσμος μπορεί να σου δώσει το κέφι, ακόμη και όταν δεν το έχεις. Αν σε προσέξουν, μπορούν να σου δώσουν αμέσως το κέφι. Όταν δεν σε προσέχουν, δεν είναι καλή η ψυχολογία.

Πώς αντιδρά ο κόσμος;

Άλλοι στέκονται και ακούνε και άλλοι όχι. Η μουσική νομίζω ότι αρέσει σε όλους. Οι Έλληνες ακούνε περισσότερο. Και οι Γερμανοί, οι Ολλανδοί και οι Νορβηγοί στέκονται και ακούνε και δίνουν, μάλιστα, και καλό χαρτζιλίκι.

Πηγαίνατε και στα τουριστικά μέρη;

Ναι, γύριζα και στα νησιά. Μέχρι την Πάρο έφτασε η χάρη μου! Εκεί με πλησίασε ένας νεαρός και μου λέει: «Θα παίζουμε μαζί και ό,τι βγάλουμε δικά σου»! Με το πρώτο κομμάτι που παίξαμε του είπα ότι είναι ανώτερος από μένα. Το κατάλαβα ότι ήξερε, αμέσως εκείνος αποκάλυψε την ταυτότητά του λέγοντας ότι είναι συνθέτης.

Αντέχουν ακόμη τα πόδια σας να είστε στους δρόμους;

Τα κότσια μου αντέχουν. Είμαι ογδόντα χρονών, αλλά και μπαστούνι να χρειαστεί να πάρω, το ακορντεόν δεν το αφήνω.

Δεν κουραστήκατε να παίζετε;

Όχι, το ακορντεόν με κρατά στη ζωή. Δεν καταλαβαίνω τίποτα. Με έχει σώσει γιατί φεύγω από τα καφενεία, από το κουτσομπολιό και την κακία. Βγάζω και το μεροκάματό μου, τι άλλο θέλω, το μπελά μου;

Δηλαδή είστε ευχαριστημένος με τη ζωή σας;

Καλά περνάω, δόξα τω Θεώ. Ευτυχώς που ξέρω αυτή τη δουλειά, γιατί αλλιώς με τη σύνταξη, Παναγιά μου βοήθα! Θα είχα πεθάνει από την πείνα!

Ποια τραγούδια ή μουσικά κομμάτια σας αρέσουν περισσότερο;

Μου αρέσουν τα χαρούμενα τραγούδια, αλλά αρκετά συχνά παίζω τραγούδια λύπης και πόνου, αυτά, ομολογώ, με αγγίζουν περισσότερο. Η μουσική είναι πάντα της λύπης…

Υπάρχει κάτι ομορφότερο από τη μουσική;

Όχι, δεν υπάρχει κάτι ομορφότερο από τη μουσική. Με τη μουσική σταματούν και τα άγρια θηρία.

Διάσημους έχετε γνωρίσει κάνοντας αυτή τη δουλειά;

Πριν γίνει Πρωθυπουργός ο Καραμανλής με είχε ακούσει να παίζω και ήρθε να με παρακαλέσει να πάω να παίξω και για την παρέα του. Του έπαιξα ένα ποντιακό τραγούδι που μιλούσε για την προσφυγιά και τότε τον είδα να συγκινείται.

Η πολιτική σας ενδιαφέρει;

Δεν πάω εύκολα στις κάλπες εγώ, αν δεν δω έργα. Ψήφισα μόνο στις εκλογές του Δήμου. Και τα δύο μεγάλα κόμματα πιστεύω ότι έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους.

Πολιτικά μουσικά κομμάτια παίζετε;

Κατήργησα με τη μουσική τις διακρίσεις, δεν έχει αριστερά και δεξιά για μένα, αυτά τα έπαιζα όταν ήμουν μικρός. Αυτά έβαζαν τους ανθρώπους να τσακώνονται. Καλύτερα να παίζεις για την αγάπη και για τον έρωτα, γι’ αυτά που ενώνουν τους ανθρώπους.

Κι όταν παίζετε ακορντεόν τραγουδάτε;

Σιγοτραγουδώ τους στίχους για να καταλαβαίνουν οι μη μυημένοι ποια τραγούδια παίζω.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.