Η ανοδος της βενζινης βλαπτει σοβαρα τις μετακινησεις

Το πετρέλαιο ανεβαίνει, η αμόλυβδη πλησιάζει να γίνει είδος πολυτελείας και το αυτονόητο της θέρμανσης στο χώρο του σπιτιού φιλτράρεται και ζυγίζεται ανάλογα με τα έσοδα και το αν το ρεύμα συμφέρει περισσότερο από το πετρέλαιο, άρα αν τα κλιματιστικά είναι προτιμότερα από τα καλοριφέρ. Το χειρότερο στην τρελή κούρσα του πετρελαίου, που έφτασε τα 100 δολάρια το βαρέλι, είναι ότι δεν ξέρουμε πού θα τερματίσει, όπως και το δεδομένο της πτώσης της τιμής του δολαρίου έναντι του ευρώ και το ενδεχόμενο ν’ ανακάμψει.

Με τον πρατηριούχο υγρών καυσίμων Γρηγόρη Κακαρέλη συζητήσαμε στην εκπομπή «Βομβιστές Δυτικών Προαστίων» για την κατακόρυφη άνοδο των τιμών των υγρών καυσίμων όπως διαπιστώνουμε παρατηρώντας τις τιμές της αμόλυβδης που πλησιάζει το 1,1. «Εδώ και 2 – 3 εβδομάδες έχουμε συνεχώς άνοδο των τιμών, έχουν ανεβεί διεθνώς. Το βαρέλι είναι γύρω στα 100 δολάρια και είναι μια από τις μεγαλύτερες αυξήσεις των τελευταίων ετών. Οι χώρες του ΟΠΕΚ το διατυμπάνιζαν ότι η τιμή θα φτάσει τα 100 δολάρια στο τέλος του έτους αλλά ήδη η τιμή έφτασε τα 100. Ακούγεται πλέον ότι η τιμή θα φτάσει τα 120 δολάρια το βαρέλι, γεγονός καθόλου ευχάριστο. Οι τιμές των καυσίμων ανεβαίνουν διεθνώς, το ίδιο και στη χώρα μας. Η φθηνότερη τιμή είναι 1,04 για την αμόλυβδη και το πετρέλαιο θέρμανσης έχει φτάσει τα 69 λεπτά, τιμή πολύ υψηλή.

Όλοι δυσανασχετούν από τις αυξήσεις και τα νοικοκυριά δε μπορούν ν’ ανταπεξέλθουν».


Ο κ. Κακαρέλης σημείωσε ότι οι τιμές επηρεάζονται από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που εκτελεί η Τουρκία στο Βόρεια Ιράκ, επομένως κανείς δε μπορεί ν’ αποκλείσει το «σενάριο τρόμου» των 120 δολαρίων το βαρέλι. «Όταν άκουγα την τιμή των 100 δολαρίων θεωρούσα ότι θα είναι κάτι προσωρινό αλλά παρατηρούμε ότι η τιμή ανεβαίνει διαρκώς από την αρχή του έτους, επομένως δεν ξέρουμε τι να πιστέψουμε».

Καιρός για οικονομία

Ο καταναλωτής νιώθει μια αμηχανία μια και δεν γνωρίζει πότε να βάλει βενζίνη και ποια στιγμή θα είναι η πιο συμφέρουσα. Όταν ανεβαίνει λίγο η τιμή υπάρχει σε κάποιους η αίσθηση ότι σε κοντινό χρόνο θα πέσει, ενώ σε άλλους η άποψη ότι θα συνεχιστεί η κούρσα της ανόδου. Ο κ. Κακαρέλης αντιλαμβάνεται ότι ο πελάτης είναι στο μεταίχμιο ανάμεσα στην άνετη ζωή και την απόφαση να περιορίσει τις μετακινήσεις του με ΙΧ ή και να μειώσει τις ώρες που καίει το καλοριφέρ. «Ο κόσμος άρχισε να κατανοεί τις αυξήσεις και προσπαθεί να κάνει οικονομία. Όταν βλέπουν καλό καιρό σβήνουν τα καλοριφέρ, βάζουν λιγότερη βενζίνη για να μη βλέπουν το ρεζερβουάρ γεμάτο και κάνουν βόλτες κι επιλέγουν μόνο τη διαδρομή δουλειά – σπίτι, σπίτι – δουλειά» εξήγησε, με την παρατήρηση ότι σε μια επαρχιακή πόλη δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις με μέσα μαζικής μεταφοράς όπως ο ηλεκτρικός, το τραμ. «Στην Κομοτηνή και σε όλη η περιφέρεια οι κάτοικοι είναι δεμένοι με το αυτοκίνητο, αλλά δεν περισσεύουν πλέον τα χρήματα για να κάνουν περιττές βόλτες. Τα δυο – τρία τελευταία χρόνια υπάρχει μεγάλη κρίση.

Κάποτε, το βράδυ την Πέμπτη, την Παρασκευή, το Σάββατο και την Κυριακή, είχαμε πάρα πολύ κίνηση γιατί ο κόσμος έβγαινε έξω, πολλοί μετακινιόντουσαν από το χωριό στην πόλη. Τώρα, μετά τις 8.30 το βράδυ οι δρόμοι είναι άδειοι, άρα έχουν μειωθεί οι συχνές έξοδοι».
Αυτό βέβαια δεν σχετίζεται μόνο με τη βενζίνη αλλά και με την αύξηση πολλών προϊόντων.

Βενζίνη με το… σταγονόμετρο

Ο κ. Κακαρέλης εξηγεί ότι πολλοί επιλέγουν για τη βραδινή έξοδο ένα μαγαζί κοντινό παρά τη μετακίνηση που κοστίζει, μια και υπολογίζουν το πόση βενζίνη θα βάλλουν. «Δεν περισσεύουν τα χρήματα, βάζουν λίγη βενζίνη μια και δυσανασχετούν βλέποντας τις τιμές. Η δική μας δουλειά πέφτει, ενώ τα κέρδη μας παραμένουν τα ίδια. Ακόμη κι αν η τιμή έφτανε στα 10 ευρώ το λίτρο δεν θα επηρεαζόταν τα κέρδη μας, παρόλο που κάποιοι νομίζουν ότι οι βενζινοπώλες βγάζουν πολλά χρήματα όταν ανεβαίνει η τιμή. Αντίθετα συμπιέζουμε τα κέρδη μας για να μην ανεβαίνουν οι τιμές και είναι χειρότερα για το κοινό και τους βενζινοπώλες».

Ο κ. Κακαρέλης
παρατηρεί ότι οι αυξήσεις των προϊόντων είναι δυσανάλογες μ’ αυτές του πετρελαίου και σχολιάζει ότι μια και η αγορά των καταναλωτικών αγαθών ελέγχεται από μεγάλες αλυσίδες το καταναλωτικό κοινό θα πρέπει να αντιδράσει, ελέγχοντας από πού αγοράζει. «Πάμε σε μονοπώλια και σε συγχώνευση επιχειρήσεων που γίνονται από 10 – 3 κι αύριο θα μείνει ένας. Το κακό είναι ότι μ’ αυτόν τον τρόπο ελέγχεται η αγορά, άρα οι τιμές».

Αναγνωρίζει ότι κάποιοι συνάδελφοί του έχουν υψηλά τις τιμές, κύρια στα χωριά, ειδικά στις απομακρυσμένες περιοχές που οι βενζινοπώλες «δεν έχουν δουλειά και δε μπορούν να βγάλουν το μεροκάματό τους».

Ο κ. Κακαρέλης
παρατήρησε ότι το κοινό καταλογίζει ευθύνες στους βενζινοπώλες ενώ στην ουσία η ευθύνη είναι του κράτους. «Ο βενζινοπώλης δουλεύει μ’ ένα κέρδος της τάξης του 4% από το οποίο πληρώνει ΦΠΑ, φόρο εισοδήματος, περαιώσεις. Είμαστε ένας φοροεισπράκτορας για το κράτος. Το πετρέλαιο αφορολόγητο έχει 40 λεπτά και πωλείται ένα ευρώ και πέντε λεπτά. Βέβαια, το κράτος συντηρείται από τους φόρους στα τσιγάρα, τα ποτά και τα καύσιμα αλλά και από το ΦΠΑ».

Θύμισε ότι η ισοτιμία ευρώ – αμερικανικού δολαρίου αυτή τη στιγμή είναι ευνοϊκή για το ευρώ αλλά όταν ανέβει η τιμή του δολαρίου οι συνέπειες θα είναι τραγικές. «Τώρα έχουμε 1 ευρώ με 1,45 στο δολάριο, αλλά αν ανέβει τα καύσιμα θ’ ανέβουν πάρα πολύ. Αυτή τη στιγμή είναι σαν ν’ αγοράζουμε με 60 δολάρια το βαρέλι. Η τιμή του δολαρίου αυτή τη στιγμή είναι ένα οικονομικό τέχνασμα, για να είναι ανταγωνιστικά τα προϊόντα τους στην Ευρώπη, αλλά κάποια στιγμή θ’ ανέβει» σχολίασε, υποστηρίζοντας ότι η ειρήνη και η ομαλότητα θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στις τιμές των καυσίμων.

Μαρία Αμπατζή

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.