Στο Europe Direct της γειτονιας μας…

Σχεδόν κάθε μέρα διαβαίνω το κατώφλι του Europe Direct Κομοτηνής. Το ίδιο, όπως διαπιστώνω, κάνουν και άλλοι, μεγαλύτερης ή μικρότερης ηλικίας από μένα. Στην πλειοψηφίά τους νέα άτομα, έρχονται, κάθονται στις έξι θέσεις που εξασφαλίζουν πρόσβαση στο internet και «σερφάρουν» ενώπιον της οθόνης. Βλέπω και επαγγελματίες να ενημερώνονται για τα e-mail τους και άλλους πάλι για τις τελευταίες εξελίξεις στο χρηματιστήριο. Κάποιοι, με περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους, διαβάζουν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, παίρνουν μια μικρή «γεύση» για τα δρώμενα στον κόσμο, για τις εξελίξεις στο κυβερνητικό στρατόπεδο και τώρα τελευταία για τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ. Η διάταξη των θέσεων, κοντά η μια καρέκλα στην άλλη, μου επιτρέπουν να «πιάνω» και κάποιες από τις κουβέντες τους. περισσότερο ενδιαφέρον δείχνω για τη στιχομυθία των νέων και κυρίως των ξένων που βρίσκονται στην περιοχή μας και έχουν βρει σ΄ αυτό το χώρο έναν καλό τρόπο να «επικοινωνούν» με την πατρίδα τους, συνήθως πρόκειται για άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης…

Η αλήθεια είναι ότι οι σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τα γειτονικά κράτη βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο της πολιτικής των Βρυξελλών. Εκτός από την κοινή ιστορία, η Ένωση διαπιστώνει ότι είναι κοινά τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, μαζί με τον επαναπροσδιορισμό της γεωγραφικής της θέσης, με τη συνεχή διεύρυνσή της έως το 2004, δημιούργησαν την ανάγκη για μεγαλύτερη ασφάλεια και σταθερότητα στην περιοχή. μπορεί εκείνη να θέτει ως πρώτο στόχο τη συνεργασία με τις γειτονικές χώρες, να βασιστεί στην αμοιβαία κατανόηση, τον αλληλοσεβασμό και τη στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης των ασθενέστερων περιοχών. Ωστόσο, έχει ξεχάσει τις μεταξύ μας σχέσεις. Ό,τι δηλαδή κάνει, εις σμίκρυνση, το Europe Direct Κομοτηνής, δεν έχει καταφέρει ακόμη να το πετύχει η Ευρωπαϊκή Ένωση των Βρυξελών, να φέρει τους λαούς κοντύτερα. Αναρωτιέμαι, κοιτώντας τους ξένους και μερικές φορές σπεύδοντας να λύσω απορίες και να τους βοηθήσω, ποιοι είναι οι γείτονες μας; Πώς αισθάνονται οι Ευρωπαίοι με τη γειτονιά τους; Ποιους θεωρούν γείτονες και για ποιους ενδιαφέρονται;

Μερικές φορές, όταν ο ασφυκτικά πάντοτε λειτουργών δημοσιογραφικός χρόνος μου το επιτρέπει, θέτω ερωτήματα στους θαμώνες του χώρου. Προσπαθώ να δω τι ξέρουν για μας. Αν οι γνώσεις τους σταματούν στον Περικλή του Χρυσού Αιώνα ή φθάνουν στον Καραμανλή το νεότερο. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Eurostat, σημαντικό ρόλο στην εικόνα που έχουν οι Ευρωπαίοι για τη γειτονιά τους, παίζει η γεωγραφική εγγύτητα, έχει δηλαδή ιδιαίτερη σημασία η ύπαρξη κοινών συνόρων. Σε αυτή την περίπτωση, φαίνεται ότι τα γειτονικά κράτη έχουν την μεγαλύτερη αποδοχή από τους ερωτώμενους. Επιπλέον, ιστορικοί και συναισθηματικοί δεσμοί (που δημιουργούνται από τα ταξίδια ή τους μετανάστες) μπορούν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη. Ο Φράνκο από την Ιταλία μου λέει ότι αγαπά την Ελλάδα χάρη στο κορίτσι του, την Ελένη. Κάτι είναι κι αυτό, πάντα οι μεγάλοι έρωτες άνοιγαν τους δρόμους της γνωριμίας, σκέφτομαι…

Σχετικά με τις σχέσεις της Γηραιάς Ηπείρου με τις όμορες περιοχές, τα δύο τρίτα των Ευρωπαίων εκτιμά πως οι σχέσεις είναι καλές, όμως το 54% αδιαφορεί για τα τεκταινόμενα στις γειτονικές χώρες. Ωστόσο, μόλις το 20% γνωρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καθορισμένη πολιτική Γειτονίας. Οπότε, η σχέση μας με την φίλη, γείτονα (και κουμπάρα) Τουρκία για να έχει μέλλον, σκέφτομαι πάλι, θα πρέπει τουλάχιστον να στηριχτεί στην συνεργασία. Στη Μεσόγειο, τα κοινά θαλάσσια σύνορα φαίνεται ότι επηρεάζουν τα εθνικά αποτελέσματα. Σε σύγκριση με το μέσο όρο στην υπόλοιπη Ευρώπη, το ποσοστό στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Μάλτα και περισσότερο στην Κύπρο, που δέχεται τις χώρες της Ν.Α. Μεσογείου ως γείτονες είναι υψηλότερο. Μοιραία, το 71% των κατοίκων της Μεγαλονήσου υποστηρίζει την οικονομική υποστήριξη των χωρών της Μέσης Ανατολής και περιοχών που έχουν γνωρίζει πολεμικές συγκρούσεις, όπως π.χ. ο Λίβανος. Το αντίστοιχο ποσοστό στη Γαλλία είναι 56%, στο Βέλγιο 54% και στο Ηνωμένο Βασίλειο 53%.

Το «έχεις γείτονα, έχεις θεό» ισχύει και από την ανάποδη, δηλαδή όχι μόνο για μας τους Ευρωπαίους, αλλά και για τους γείτονές μας που δεν είναι (ακόμη) Ευρωπαίοι. Μάταια προσδοκώ, στο λίγο χρόνο που κάθομαι κάθε μέρα στο Europe Direct, να βρεθώ δίπλα σε έναν Τούρκο internetόβιο. Θα ήθελα να του πω, κοιτώντάς τον στα μάτια και με διάθεση καλής συνεργασίας πάντα, ότι η πολιτική της Άγκυρας έχει περιέλθει σε αδιέξοδο, γιατί τα προβλήματα τα πολιτικά επιμένει να θέλει να τα λύσει στρατιωτικά (βλέπε Βόρειο Ιράκ). Θα ήθελα να του πω, επίσης από έκδηλο ενδιαφέρον για όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα του, ότι η μαζική εισβολή των Τούρκων θα οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, καθώς δεν θα αντισταθούν μόνον οι αντάρτες του PKK, αλλά και οι δυνάμεις της κουρδικής κυβέρνησης. Νομίζω ότι θα με καταλάβαινε, άλλωστε γνωρίζει καλύτερα από μένα την αγωνία για το αύριο που συντροφεύει τον λαό του…

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.