854 εκατομμυρια ανθρωποι θα κοιμηθουν νηστικοι αποψε…

Εν έτει 2007 8.855 είναι οι εξακριβωμένοι νεκροί μετανάστες από το 1993. Σημειωτέον ότι από αυτή τη μακάβρια λίστα απουσιάζουν οι πνιγμένοι στη Μεσόγειο θάλασσα, που τους πρώτους εννιά μήνες του χρόνου έφτασαν τους 500, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ή τους 1.000 σύμφωνα με τα στοιχεία των οργανώσεων.

Από την άλλη, οι φτωχοί στην Ευρώπη ξεπερνούν τα 70 εκατ.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 μέχρι σήμερα, ο πλούτος στην Ευρώπη -το πραγματικό ΑΕΠ- αυξήθηκε κατά 80%-90%, ενώ ο πληθυσμός μόλις κατά 15%. Στις ΗΠΑ κατά 150%, ενώ ο πληθυσμός κατά 32%.

Στην Ελλάδα το ΑΕΠ από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 αυξήθηκε κατά 85%, ενώ ο πληθυσμός κατά 13%. Τι έγινε όλος αυτός ο πρόσθετος πλούτος; Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα των ΗΠΑ, από το 95% του πρόσθετου πλούτου συγκεντρώθηκε στο 10% του πληθυσμού.

Στην Ευρώπη και στην Ελλάδα τα πράγματα δεν είναι τόσο ακραία, αλλά οι εισοδηματικές ανισότητες δεν είναι και εντυπωσιακά διαφορετικές.

Παρ’ όλα αυτά σήμερα -σύμφωνα με τους επίσημους στατιστικούς ορισμούς- οι άνεργοι στην Ευρώπη είναι σχεδόν 20 εκατομμύρια, οι φτωχοί ξεπερνούν τα 70 εκατομμύρια και οι άστεγοι, σύμφωνα με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, κινούνται μεταξύ 5-7 εκατομμυρίων. Στη χώρα μας οι φτωχοί υπερβαίνουν τους 2,2 εκατ. και οι «στατιστικά» άνεργοι φτάνουν τους 500 χιλιάδες, αριθμός ο οποίος διογκώνεται σημαντικά αν συνυπολογίσουμε τους αποθαρρημένους και κυρίως τους υποαπασχολούμενους.

Ποια είναι η κόκκινη γραμμή που συνδέει αυτούς τους νεκρούς στην απελπισμένη προσπάθειά τους για μια καλύτερη ζωή, με τα 18 εκατομμύρια που αφανίζει κάθε χρόνο η πείνα;

Η καταγωγή τους, αφού προέρχονται από τις αναπτυσσόμενες χώρες, μα κυρίως η φτώχεια.

Αυτή που σκοτώνει κάθε τρία δευτερόλεπτα που περνούν ένα παιδί. Υπολογίστε πόσα παιδιά έχουν πεθάνει από την πείνα και τις αρρώστιες που αυτή συνεπάγεται μέχρι να διαβάσετε τούτες τις γραμμές…

Υπάρχει άραγε μεγαλύτερη τρομοκρατία από την απόλυτη ένδεια, το γεγονός ότι απόψε θα κοιμηθούν νηστικοί 854 εκατομμύρια άνθρωποι, από αυτήν την πραγματικότητα που σκοτώνει ετησίως 10 εκατομμύρια παιδιά; Υπάρχει άραγε πιο επείγον θέμα κοινωνικής δικαιοσύνης αυτή τη στιγμή στον πλανήτη από το να σωθούν οι ζωές αυτών των παράπλευρων θυμάτων ενός ακήρυχτου πολέμου;

Και όμως λύσεις υπάρχουν, αρκεί να απαιτήσουμε την εφαρμογή τους: αν θέλουμε να μειωθεί ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα έως το 2015, πρέπει να διαγραφούν όλα τα χρέη των φτωχότερων χωρών, καθώς με τα υπέρογκα ποσά που οι αναπτυσσόμενες χώρες πληρώνουν για την εξυπηρέτηση των δανείων στερούνται αναγκαίων πόρων για να επενδύσουν στη βελτίωση της εκπαίδευσης, της υγείας και της ανάπτυξης.

Από τα 10 εκατομμύρια παιδιά που πεθαίνουν κάθε χρόνο από την πείνα, τα 7 εκατομμύρια πεθαίνουν ως αποτέλεσμα της κρίσης που προκαλεί το χρέος. Την ίδια στιγμή το παγκόσμιο εμπόριο κλέβει από τις φτωχές χώρες 1,3 δισ. δολάρια την ημέρα, 14 φορές το ποσό που λαμβάνουν σε βοήθεια.

Για τα μεγέθη και τα χαρακτηριστικά της εισοδηματικής φτώχειας -προσοχή, όπως αυτή η έννοια προσεγγίζεται από στατιστική άποψη- έχουν γραφεί επανειλημμένως πολλά: 20% του πληθυσμού, μεγαλύτερη ένταση μεταξύ ανέργων, συνταξιούχων, οικογενειών με παιδιά ιδιαίτερα αυτών με ένα γονέα, πάνω από τις μισές φτωχές οικογένειες είναι οικογένειες με παιδιά, ο 1 στους 3 φτωχούς είναι εργαζόμενος και η 1 στις 3 οικογένειες με παιδιά και τουλάχιστον ένα εργαζόμενο (δηλ. μια «μέση» κατά το κοινό αίσθημα οικογένεια) είναι φτωχή.

Όλα αυτά τα ποσοστά και οι δείκτες προκύπτουν από ένα στατιστικό όριο φτώχειας που φτάνει ετησίως τα 11.800 ευρώ για μια οικογένεια δύο ενηλίκων με δύο παιδιά, ποσό που αντιστοιχεί σε 14 μηνιαίους μισθούς των 850 ευρώ.

Την ίδια στιγμή οι στατιστικά «μη φτωχοί» δηλώνουν ότι το μέσο ελάχιστο μηνιαίο καθαρό εισόδημα για την αντιμετώπιση των αναγκών τους ανέρχεται σε 2.100 ευρώ, ενώ οι στατιστικά «φτωχοί» σε 1.340 ευρώ, ποσά διπλάσια και τριπλάσια όχι μόνο από τους βασικούς μισθούς, αλλά και από τα στατιστικά όρια της φτώχειας: αξιοσημείωτο είναι ότι σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, το 80% των μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα (σχεδόν 2 εκατ. άτομα) αμείβονται με λιγότερα από 1.000 ευρώ το μήνα, το 10% του συνόλου των εργαζομένων αμείβονται με τους βασικούς μισθούς (600 ευρώ – 800 ευρώ ), ενώ το 20% (σχεδόν 1 εκατ. άτομα) αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερη δουλειά.

Πηγή: Ινστιτούτο Κοινωνικής Πολιτικής

Επιμέλεια: Α.Χ.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.