Εμποριο ανθρωπων βασει νομων προσφορας και ζητησης
Κοινωνίες ένοχες της ελληνικής επικράτειας, κατ’ επίφαση ηθικές, που σκεπάζουν τα εν οίκω και τα εν δήμω για να μη διαταραχθεί η γαλήνη και κύρια η ισορροπία. Μαστρωπία, εκβιασμοί, βιασμοί, εμπόριο οργάνων, εμπόριο παιδιών με υπεύθυνους ενίοτε ευυπολήπτους Έλληνες πολίτες που «εξυπηρετούν» τις ανάγκες μιας κοινωνίας για σεξ με γυναίκες και ανηλίκους, για επεμβάσεις, χρησιμοποιώντας αλλοδαπές ή ανθρώπους με πολύ χαμηλά εισοδήματα. Η πραγματικότητα πόρω απέχει από τα «11 λεπτά» του Κοέλο, είναι όμως πολύ κοντά σε υποθέσεις που δικάζονται πρωτόδικα ή σε δεύτερο βαθμό σε δικαστήρια ανά την Ελλάδα, από τις οποίες σπάνια ο θύτης καταδικάζεται για κακούργημα.
Η Γενική Γραμματεία Ισότητας του υπουργείου Εσωτερικών πραγματοποιεί στην Κομοτηνή από τις 24 έως τις 26 Σεπτεμβρίου σεμινάριο με θέμα «Εκπαίδευση Ελλήνων Φορέων για την Αντιμετώπιση της Διεθνικής Σωματεμπορίας», σε συνεργασία με το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας και το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης στην Αθήνα.
Το σεμινάριο διεξάγεται στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολυλειτουργικού Κέντρου του δήμου Κομοτηνής στο πλαίσιο του προγράμματος της Hellenic Aid που υλοποιεί η Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του υπουργείου Εξωτερικών. Όπως είχε μεταφέρει στον ΠτΘ η εκπρόσωπος της Γ.Γ. Ισότητας στην Περιφερειακή Επιτροπή Ισότητας ΑΜ-Θ, Μαρία Τριφωνίδου «το σεμινάριο στοχεύει στην ενημέρωση των υφισταμένων δομών της Ελλάδος που επικεντρώνονται στην αντιμετώπιση της παράνομης διακίνησης και εμπορίας γυναικών και κατ’ επέκταση στη δημιουργία ενός κατάλληλα καταρτισμένου προσωπικού το οποίο θα έχει τη δυνατότητα να διαχειριστεί αποτελεσματικά και σύμφωνα με τους νέους διεθνείς κανόνες συμπεριφοράς τα περιστατικά διεθνικής σωματεμπορίας».
Την πρώτη μέρα του σεμιναρίου χαιρέτησαν η γενική διευθύντρια του ΚΕΘΙ, Ιφιγένεια Κατσαρίδου, η ειδική σύμβουλος κοινοτικών προγραμμάτων του ΚΕΘΙ, Καλλιόπη Βλαχογιάννη – Καραχάλιου και ο αρχηγός της ελληνικής αποστολής στο Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης Δανιήλ Εσδράς.
Η κ. Καραχάλιου εξήγησε ότι το ΚΕΘΙ είναι ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που χρηματοδοτείται από τη Γ.Γ. Ισότητας. «Εκπονεί μελέτες με την οπτική του φύλου και τα προγράμματά του είναι είτε ευρωπαϊκά είτε εθνικά κι έχουν σχέση με τους 4 άξονες: την εκπαίδευση, την απασχόληση, τη βία κατά των γυναικών και τις γυναίκες στα κέντρα λήψης των αποφάσεων».
Πρόσθεσε ότι σε όλη την Ελλάδα τρέχουν 33 προγράμματα, στα οποία μετέχουν κι ευρωπαίοι εταίροι. Η ενημέρωση των γυναικών είναι ανάλογη με το πρόγραμμα. «Γι’ αυτά της παιδείας έχουμε ένα πολύ μεγάλο πρόγραμμα – τρέχει και στο νομό σας εδώ και 3 χρόνια – για την ευαισθητοποίηση των καθηγητών της μέσης εκπαίδευσης για τα θέματα ισότητας και παρεμβατικά προγράμματα, με σκοπό ν’ αλλάξει η νοοτροπία όσον αφορά στην ισότητα.
Για την απασχόληση ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα πανελλαδικά «Ολοκληρωμένες παρεμβάσεις υπέρ των γυναικών», όπου ωφελούμενες είναι 9.000 γυναίκες, εκ των οποίων οι 5.000 πήραν κι επιδότηση από τον ΟΑΕΔ για να κάνουν δική τους επιχείρηση.
Τώρα, τρέχει ένα καινούριο πρόγραμμα «Συνοδευτικές υποστηρικτικές υπηρεσίες» και προσφέρουμε τη συμβουλευτική σ’ αυτές τις γυναίκες, δηλαδή τους δίνουμε τη δυνατότητα να κάνουν κάτι δικό τους, στηρίζοντάς τους μέσα από ένα επιχειρησιακό πλάνο, ή να δουλέψουν σε εξηρτημένη εργασία, μέσω συμβουλευτικής.
Από τα προγράμματα κατά της βίας των γυναικών είναι και το παρόν που αφορά στην «Εκπαίδευση Ελλήνων Φορέων για την Αντιμετώπιση της Διεθνικής Σωματεμπορίας» και διεξάγεται σε όλη την Ελλάδα. Αφορά στην ενδοοικογενειακή βία, τη σεξουαλική παρενόχληση και το τράφικινγκ (σωματεμπορία).
Στον άξονα «Γυναίκες στα κέντρα λήψης των αποφάσεων» έχουμε προγράμματα μέσα από τα οποία προσπαθούμε να ενδυναμώσουμε τις γυναίκες και μέσα από εγχειρίδια που έχουμε επιχειρούμε να τις πείσουμε να λάβουν μέρος στο κοινωνικό γίγνεσθαι γιατί διαφορετικά οι αποφάσεις θα λαμβάνονται ερήμην μας κι ας μην ξεχνάμε ότι το 52% είναι γυναίκες» κατέληξε.
Ο νόμος της σιωπής
Ο διευθυντής του γραφείου Ελλάδος στο Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης Δανιήλ Εσδράς εξήγησε ότι συνδιοργανώνουν με το ΚΕΘΙ το ενημερωτικό καραβάνι που σαν στόχο έχει να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες πάνω σε συγκεκριμένα θέματα, όπως είναι το εμπόριο ανθρώπων και η ενδοοικογενειακή βία. «Πολλές φορές, αυτά τα δύο συναντιούνται κι έχουμε πολλές περιπτώσεις αλλοδαπών που έχουν παντρευτεί Έλληνες οι οποίοι πέρα από τη βία που ασκούν στις συζύγους τους, τις εκδίδουν και μάλιστα με το χειρότερο τρόπο, εξαναγκαστικά. Αυτό συμβαίνει συνήθως στα μεικτά ζευγάρια, όταν ένας Έλληνας παντρεύεται μια ξένη κι εκεί είναι πολύ πιο «εύκολο», γιατί δυστυχώς το θύμα δεν γνωρίζει τη γλώσσα, εκβιάζεται ότι θα απελαθεί αν μιλήσει.
Υπάρχουν περιπτώσεις γάμων που γίνονται γι’ αυτό το λόγο, δηλαδή κάποιος φέρνει μια αλλοδαπή για να την εκμεταλλευτεί, ο ίδιος ή κάποιοι που τον έβαλαν, χρησιμοποιώντας σαν πρόσχημα το γάμο».
Η βία, όπως εξήγησε ο κ. Εσδράς, προέρχεται από το σύζυγο κι όχι μόνο καθώς πρόκειται για συμμορίες κι οργανωμένο έγκλημα. «Οι πολίτες και ειδικά οι εισαγγελείς και οι δικαστές θα πρέπει να βγάλουν από το μυαλό τους την ενδεχόμενη εικόνα που έχουν από τα παλιά όπου μιλούσαμε για το «νταβατζή», το φιλότιμο παιδί που παρουσιάζεται σε ελληνικές ταινίες, όπως ο Γιώργος Φούντας. Ο Φούντας δεν υπάρχει και θα πρέπει να τον ξεχάσουν».
Ο κ. Εσδράς θέτει μια άλλη παράμετρο στο θέμα, αυτή της σιωπής η οποία αποκλείει στην ουσία την τιμωρία του θύτη ή των θυτών και την απόδοση δικαιοσύνης. «Σε πολλές περιπτώσεις, ενώ έχουμε συλλήψεις δεν έχουμε καταδίκες. Ακόμη κι όταν είναι κακούργημα συμβαίνει στον πρώτο ακόμη βαθμό να γίνει σωματεμπορία ή απλή μαστρωπία – σύμφωνα με το νόμο του 2002 που αναφέρεται στην εμπορία ανθρώπων είναι κακούργημα -, άρα είναι πλημμέλημα.
Επομένως, όταν δικηγόροι διαπιστώνουν ότι δε μπορούν ν’ αποδείξουν ότι ο κατηγορούμενος είναι αθώος τον περνούν σαν μαστροπό. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι μιλάμε για εξαναγκαστική πορνεία και δεν είμαστε στην Τρούμπα της δεκαετίας του ’50 και του ’60 αλλά σε μια κόλαση σφαγής».
Ο κ. Εσδράς τόνισε ότι το φαινόμενο είναι πάρα πολύ ανησυχητικό. «Μπορεί να υπάρχει μια ύφεση σε ό,τι αφορά στο σεξ αλλά αυτό δεν οφείλεται στο ότι αποφάσισαν να μην εκμεταλλεύονται τις γυναίκες, απλά γίνονται συλλήψεις και σε άλλου είδους σωματεμπορίας όπως είναι για περιπτώσεις εργασίας, παιδοφιλίας, παιδικής πορνογραφίας, παράνομων υιοθεσιών, ακόμη κι εμπορίου οργάνων».
Στο ερώτημα κατά πόσο η ελληνική κοινωνία παραμένει απαθής στις «σύγχρονες μορφές» σωματεμπορίας, ο κ. Εσδράς μίλησε για ένα στόχο που έχουν θέσει και είναι δύσκολο να τον πετύχουν. «Δυστυχώς, έχουμε μεγαλώσει χωρίς να γνωρίζουμε το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτή δεν είναι μια «καραμέλα», αλλά η ουσία κι αυτό αποτυπώνεται στην καθημερινότητά μας, τη συμπεριφορά μας. Άρα, το να πείσουμε κάποιον ότι αυτό που κάνει δεν είναι καλό και μάλιστα συμμετέχει σ’ ένα έγκλημα είναι ένας μεγάλος αγώνας. Αυτός δεν το βλέπει έτσι γιατί ποτέ δεν του έμαθε κανείς τι σημαίνουν ανθρώπινα δικαιώματα. Πρέπει, επομένως, να ξεκινήσουμε από την Πρώτη Δημοτικού γιατί αν κάποιος φτάσει στο πανεπιστήμιο έχει διαμορφωθεί σαν προσωπικότητα και άνθρωπος».
Ο κ. Εσδράς έδωσε ένα παράδειγμα που εκφράζει το εκπαιδευτικό κοινό ανά τον κόσμο γύρω από τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Πέρυσι, είχα κάνει μια ομιλία στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ όπου συμμετείχαν οι αντιπρόσωποι όλων των κρατών και τους είπα ότι δεν πρέπει ν’ αυταπατώνται κι ότι αν δεν ξεκινήσουμε να μαθαίνουμε στα παιδιά μας τα ανθρώπινα δικαιώματα από τη μέρα που γεννιούνται δε θα μπορέσουμε ποτέ ν’ αντιμετωπίσουμε αυτές τις καταστάσεις. Μιλώντας σε παρόμοια ακροατήρια, αισθάνομαι σαν να έχω έναν πυροσβεστήρα χειρός και να προσπαθήσω να σβήσω μια φωτιά πετρελαιοπηγής κι αυτό δεν γίνεται. Εάν, όμως, μ’ αυτόν τον πυροσβεστήρα όφειλα να σβήσω μια μικρή φωτιά θα το πετύχαινα. Αυτό δείχνει το μέγεθος της καταστροφής που γίνεται στα σχολεία».
Ο κ. Εσδράς φάνηκε αισιόδοξος με την παρουσία του Ευριπίδη Στυλιανίδη στο υπουργείο Παιδείας, για το οποίο όμως παρατήρησε ότι είναι αρκετά αρτηριοσκληρωτικό και δεν περνούν εύκολα καινοτομίες, με εισαγωγή μαθημάτων που είναι τώρα εκτός διδακτέας ύλης κι όμως είναι πολύ σημαντικά. Κοντά στα στοιχεία δημοκρατίας θα έπρεπε τα παιδιά να διδάσκονται το σεβασμό στο συνάνθρωπο. Παρατήρησε ότι θεωρείται αυτονόητο στους περισσότερους να «νοικιάσουν» μια Βουλγάρα χωρίς να γνωρίζουν ότι αυτό δεν είναι το σωστό. «Όσες φορές έχω συζητήσει με τον τυπικό πελάτη αντιμετωπίζει το θέμα ως η κοπέλα να κάνει αυτό που θέλει γιατί είναι «βιζιτού». Αυτός θεωρεί ότι την πληρώνει…»
Όλα εμπορεύσιμα!
Πέρα από τη σεξουαλική εκμετάλλευση υπάρχουν και χειρότερες μορφές, όπως είναι το εμπόριο οργάνων. Ο Δανιήλ Εσδράς έδωσε ένα παράδειγμα που αποτυπώνει την έλλειψη κοινωνικής και σχολικής παιδείας και μάλιστα σε εργαζόμενους που θα έπρεπε να γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Υπήρξαν νέα παιδιά που είπαν ότι είναι καλύτερα να νομιμοποιηθεί το εμπόριο οργάνων και μάλιστα η τοποθέτηση έγινε από ένα μαθητή στη Σχολή Αστυνομίας του Ρεθύμνου. Είπε ότι προτείνει τη νομιμοποίησή του γιατί θα είναι ελεγχόμενο, θα γίνεται σε αποστειρωμένη αίθουσα, άρα δε θα κινδυνεύει ο λήπτης – ο δότης δε μας ενδιαφέρει κι αυτός είναι εξάλλου φτωχός και θα πάρει κάποια χρήματα – κι αυτό εκφράζει μια συγκεκριμένη νοοτροπία.
Το θέμα είναι ότι την άποψη τη μετέφερε ένα νέο παιδί 20 χρονών, κατά τ’ άλλα λαμπρό, γιατί ως γνωστό οι βάσεις για τις Σχολές Αξιωματικών της Αστυνομίας είναι υψηλές. Επιπλέον, θα πρέπει να πω ότι το μισό ακροατήριο ήταν γυναίκες και δεν είδα καμία ευαισθητοποίηση».
Επί της θέσης και του ρόλου των γυναικών απέναντι σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο κ. Εσδράς μετέφερε από την εμπειρία του περιστατικά γυναικών – συζύγων (και μάλιστα όχι αλλοδαπών) που καταθέτουν σε δίκες υπέρ των συζύγων τους που έχουν συλληφθεί για σωματεμπορία είτε ως πελάτες σε περίπτωση σωματεμπορίας. «Ως μάρτυρας υπεράσπισης έρχεται η ίδια η σύζυγος την οποία δεν ενδιαφέρει, δεν θεωρεί ότι είναι «κερατωμένη». Σε δίκη στη Βόρεια Ελλάδα, έχει συμβεί να έρθουν ως μάρτυρες υπεράσπισης του κατηγορουμένου για σωματεμπορία όλοι οι κάτοικοι του χωριού, ο πάπας, ο δάσκαλος, ο δήμαρχος. Ο μόνος μάρτυρας της Πολιτικής Αγωγής – δηλαδή της κοπέλας – ήταν ο αστυνομικός που έκανε τη σύλληψη κι αυτός με το «ζόρι». Είχαμε μια ολόκληρη κοινωνία που μετέφερε ότι ο συγκεκριμένος που είχε την επιχείρηση είναι καλό παιδί, ο παπάς έλεγε ότι κάθε Κυριακή έφερνε τις κοπέλες στην εκκλησία κι ότι δεν τον ενδιέφερε τι κάνουν έξω από την εκκλησία. Να πω στον παπά ότι έξω από την εκκλησία τις εξέδιδε, τις βίαζε, τις κακοποιούσε; Εκ των υστέρων, αποκαλύφθηκε ότι όλοι αυτοί ήταν πελάτες!»
Η κατάθεση του κ. Εσδρά δείχνει ότι όλα κινούνται από το διεθνή νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Ο ίδιος εξάλλου λέει ότι «το εμπόριο ανθρώπων είναι απλά μαθήματα οικονομίας, όπου υπάρχει η προσφορά υπάρχει και η ζήτηση, γι’ αυτό κι ο πελάτης θεωρείται για μένα ο χειρότερος εξ όλων. Ο έμπορος αν δεν έχει κέρδος δε θα το κάνει. Άρα, θα πρέπει να πούμε στον πελάτη να σταματάει να χρησιμοποιεί ανθρώπους για οποιαδήποτε χρήση».
Για το αν υστερεί η Ελλάδα σε θέματα νομοθεσίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, είπε ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο πρόβλημα, αλλά αντιμετωπίζει πρόβλημα στην ευαισθητοποίηση.
Ο κ. Εσδράς επικέντρωσε και στο «περιβάλλον» της περιοχής. «Υπάρχουν στην περιοχή κι άλλα ζητήματα. Η διαφορετικότητα πολλές φορές είναι κάτι που δεν μας αρέσει κι οτιδήποτε είναι διαφορετικό είναι εκτός του κοινωνικού κορμού και τελεί υπό διάκριση. Από ένα σημείο κι έπειτα, όταν υπάρχουν παρόμοιες νοοτροπίες είναι ακόμη πιο δύσκολο το έργο της ευαισθητοποίησης».
Μαρία Αμπατζή
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
