Διαστασεις,4681

1ο Καλημέρα πάτερ μου! Καληνύχτα Μαργαρίτα!

Μία μικρή Παλαιστίνια κάθεται ανάμεσα στα συντρίμμια κατεστραμμένου κτιρίου μετά από επιδρομή Ισραηλινών στον καταυλισμό προσφύγων Αλ Αΐν στη Ναμπλούς της Δυτικής Όχθης. Η επιδρομή άφησε πίσω της πάνω από πέντε κατεστραμμένα κτίρια, δύο νεκρούς και 70 τραυματίες… Αλλά αφού δεν είναι τα σπίτια μας και τα δικά μας παιδιά δεν μας ενδιαφέρει, οπότε πάμε παρακάτω πάτερ μου… Η θεία Ροδούλα παρακολουθεί κάτω από καταρρακτώδη βροχή περισσότερους από 500 βουδιστές μοναχούς από την ανατολική Ρανγκούν που κατευθύνθηκαν στη διάσημη Παγόδα Σβενταγκόν, συγκρότημα βουδιστικών ναών στο κέντρο της πόλης, διαμαρτυρόμενοι για το στρατιωτικό καθεστώς στη Ρανγκούν… «Κάθε τι που θυμίζει καθεστώς Μαρία παιδί μου σηκώνει την τρίχα». Λέτε πάτερ να τα έχει μπλέξει με κανέναν μοναχό κι από μοναχός σκέτο να γίνει: μοναχός – μοναχός; Η Ταραντούλα πάλι πάτερ βάλθηκε να μαζεύει τις αφίσες και τα φυλλάδια που άφησε πίσω της η εκλογική αναμέτρηση της 16ης του Σεπτέμβρη. «Δεν μπορεί όλα σε τούτη την πόλη να τα κάνει ο Ναλμπάντης» λέει… (αυτό αν δεν είναι συνεργασία ΚΚΕ και ΝΔ, τότε τι είναι;)… Ο ΝΕΜΟ προσπαθεί, λύνοντας τον κύβο του Ρούμπικ με κλειστά μάτια, να πάρει μέρος στο 4ο παγκόσμιο πρωτάθλημα που γίνεται στη Βουδαπέστη. Είναι πάλι απένταρος, εκεί θα διεκδικήσει έπαθλο πολλών χιλιάδων ευρώ και θα το διασκεδάσει, όπως λέει… προς το παρόν πάτερ, θα πρέπει να μάθει να το λύνει με ανοιχτά μάτια… Χλωμό το βλέπω, το μόνο που έλυσε στη ζωή του ήταν τα κορδόνια του παπουτσιού του, είχε λυθεί το άλλο, δεν ήξερε να το δένει, οπότε έλυσε και το δεύτερο για να είναι ασορτί… Η πεταλούδα στην άλλη φωτογραφία, έμαθε πώς η στήλη είναι γλυκιά σαν μέλι και έφτασε… ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΔΙΚΩ… ίσα – ίσα που στέλνω και το μήνυμα στη Διευθύντριά μου: «Αφήστε τα λουλούδια να ανθίσουν!».

2ο Οι διπλανοί πάτερ μου, έζησαν μια ακόμη περιπέτεια…

…τρικυμιώδης η σχέση τους, όπως σας έχω ήδη πει: Ο σύζυγος αρρώστησε και είναι στο κρεβάτι του Νοσοκομείου. Η ζωηρούλα σύζυγος δίπλα του. Πιο εκεί εγώ που με έστειλε η Διευθύντριά μου να κάνω ρεπορτάζ για το σημαντικό έργο του Δ. Αβραμόπουλου στο χώρο της Υγείας (γράφουμε και καμιά ανακρίβεια πού και πού), που θα συνεχιστεί και την νέα τετραετία… ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΜΑΣ…

Αυτός: Αγάπη μου βλέπεις πεθαίνω. Πες μου πριν αφήσω την ψυχή μου. Με απάτησες ποτέ;

Αυτή: Θέλεις να πω την αλήθεια;

Αυτός: Ναι, αγάπη μου!

Αυτή: Κι αν δεν πεθάνεις;

Είναι αυτά τα τρυφερά συναισθήματα μεταξύ των παντρεμένων που με συγκινούν τόσο, όσο χρειάζεται για να αποφύγω τον γάμο!

3ο Προχθές η Ταραντούλα έκανε το τραπέζι στους νέους ψηφοφόρους του ΚΚΕ στο Νομό Ροδόπης. Στο σπίτι μου εννοείται… Όχι – όχι χώρεσαν όλοι στο σαλόνι, δεν χρειάστηκε να ανοίξουμε και την μπαλκονόπορτα… Τραπέζι για να πανηγυρίσουν την άνοδο των ποσοστών τους… Κυριακάτικο πρωινό στην κουζίνα με την Ταραντούλα να τηγανίζει, αγουροξυπνημένη εγώ, ετοιμάζω τον καφέ, πίνω μια γουλιά και μετά πάω και στέκομαι ακριβώς δίπλα, παρατηρώντας προσεκτικά το τηγάνι.

Πίνω άλλη μια γουλιά καφέ… Και αρχίζω να φωνάζω πανικόβλητη:

– Πρόσεχε… ΠΡΟΣΕΧΕ! Βάλε κι άλλο βούτυρο! Θεούλη μου! Έχεις βάλει μαζί στο τηγάνι! ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ Γύρνα τα. Γύρνα τα ΤΩΡΑ! Χρειάζονται κι άλλο βούτυρο. Μα που θα βρούμε κι άλλο ΒΟΥΤΥΡΟ; Ωραία… ΠΡΟΣΕΧΕ, θα σου ΚΟΛΛΗΣΟΥΝ! Προσεχτικά… ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ! Σου είπα ΠΡΟΣΕΧΕ! Ποτέ δεν μ΄ ακούς εμένα… ΠΟΤΕ! Γρήγορα! Γύρνα τα ΓΡΗΓΟΡΑ! Είσαι τρελή; Τα έχεις παίξει; Ξέχασες να τα αλατίσεις, όλο το ξεχνάς το αλάτι. Βάλε αλάτι. ΑΛΑΤΙ! ΒΑΛΕ ΑΛΑΤΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ!

Η Ταραντούλα, πάτερ μου, έχει μείνει αποσβολωμένη.

– Τι έπαθες Μαρία παιδί μου; Τι φωνάζεις μέσα στο αυτί μου;

Ξαφνικά ηρεμώ τελείως και απαντάω…

– Ήθελα να σου δείξω πως είναι να σε έχω συνοδηγό όταν οδηγώ… ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕ, δεν την ξαναπαίρνω στο αυτοκίνητο μαζί μου… Άσε που έχει πάντα μαζί της το κοκαλάκι του Μητσοτάκη για να πέσουν (πόσο ακόμα, που έχουν γίνει ένα με το έδαφος της Ροδόπης) τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ όπως λέει και το μόνο που γίνεται είναι να χαλάει το Fiatάκι μου…

4ο Εδώ γελάτε… (μέχρι τώρα γιατί δεν γελούσατε γαμώτι μου, τζάμπα τα γράφω; ΤΖΑΜΠΑ όντως!)

Γυρνάει η κόρη στο σπίτι γεμάτη χαρά και λέει:

– Μαμά, μπαμπά, πήρα ρόλο στη θεατρική παράσταση του σχολείου!

– Τι ρόλο κορίτσι μου; ρωτάει η μαμά.

– Παίζω μία νοικοκυρά που είναι 10 χρόνια παντρεμένη.

– Μπράβο, λέει ο μπαμπάς, και άμα παίξεις καλά την επόμενη φορά θα σου δώσουν σίγουρα και ομιλούντα ρόλο…

Υ.Γ.

Τον δαγκώσαμε τον ΟΦΗ πάτερ μου…

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.