«Ο μεγαλος αντιπαλος του αγροτη ειναι ο καιρος»

Ο Ηλίας Γκαντίδης είναι κάτοικος της Αιγείρου και καλλιεργητής της γης. Ο μοναδικός παραγωγός ρεβιθιών και φασολιών στον οικισμό του. Αναφέρεται στις αντίξοες καιρικές συνθήκες και στα αυξημένα έξοδα της καλλιέργειας. Μιλά για τα προβλήματα των παραγωγών και για τις συνήθειες των νέων που δεν επιλέγουν τον πρωτογενή τομέα για την επαγγελματική τους αποκατάσταση.

«Σκέφτηκα να δοκιμάσω, μήπως είναι καλύτερες παραγωγές. Τελείωσαν, όμως, για μένα, είναι η τελευταία φορά που σπέρνω. Κανείς άλλος δεν βάζει στο χωριό, του χρόνο τα παρατώ κι εγώ και τα ρεβίθια και τα φασόλια. Επτά χρόνια τώρα σκέτο βάσανο, δεν απόλαυσα καλές στιγμές», δηλώνει για τις καλλιέργειές του και σημειώνει με πίκρα για τη ζωή του αγρότη: «Εγώ την βλέπω να χειροτερεύει. Κάθε πέρσι και καλύτερα λέμε στο χωριό και δεν έχουμε άδικο».

Πώς πήγε η δουλειά φέτος;

Η δουλειά μηδέν. Είναι η τελευταία φορά που σπέρνω, μας γέμισαν το μάτι τα έξοδα και τα εργατικά.

Τι καλλιεργείτε;

Βαμβάκια, καλαμπόκια, σιτάρια και ρεβίθια.

Είστε αναγκασμένος να βρίσκεστε στο χωράφι κάθε μέρα;

Βέβαια, αν δεν μπεις κάθε μέρα μέσα στο χωράφι την χάνεις την παραγωγή. Αν δεν είσαι εκεί να συμπαρασταθείς στο φυτό, να το φροντίσεις, τότε αποτέλεσμα μηδέν.

Πώς επιλέξατε τα ρεβίθια και τα φασόλια;

Σκέφτηκα να δοκιμάσω, μήπως είναι καλύτερες παραγωγές. Τελείωσαν, όμως, για μένα, είναι η τελευταία φορά που σπέρνω. Κανείς άλλος δεν βάζει στο χωριό, του χρόνο τα παρατώ κι εγώ και τα ρεβίθια και τα φασόλια. Επτά χρόνια τώρα σκέτο βάσανο, δεν απόλαυσα καλές στιγμές.

Πόσο δίνει το στρέμμα η καλλιέργεια του ρεβιθιού;

Αν είναι καλή, 150 και 170, η πιο άχρηστη δίνει κάτω από τα 100. Έχουμε και τον καύσωνα. Τα έκαψε σε μια εβδομάδα, δεν τα άφησε ο καύσωνας να ωριμάσουν. 120 και 100 κιλά έδωσα τελικά, από τα 200 που υπολογίζαμε ότι θα παίρναμε. Πάντα κάτι γίνεται και η παραγωγή μειώνεται.

Με αποτέλεσμα;

Μηδέν, όπως σας είπα. Βάλτε και τα πολλά μεροκάματα που έχει η παραγωγή και άντε βγάλτε άκρη τι γίνεται με τη ζωή του αγρότη.

Τώρα που θα στραφείτε;

Τώρα θα διαλέξουμε παραγωγές που μαζεύονται με τη μηχανή. Καλαμπόκια, σιτάρια, βαμβάκια, αν και αυτά έχουν έξοδα, αλλά δεν έχουμε άλλη λύση.

Για ποια παραγωγή ήταν η φετινή χρονιά καλή;

Φέτος κάτι έδωσε το σιτάρι. Ήταν καλύτερα από πέρσι. Με το βαμβάκι ο αγρότης κερδίζει από τις επιδοτήσεις, από την παραγωγή δεν μένει τίποτα, ίσα – ίσα να πληρώσει εργάτες και μηχανές και στην τσέπη ούτε ευρώ από την πώληση του προϊόντος.

Την ζωή του αγρότη την βλέπετε να έχει καλυτερεύσει;

Όχι, εγώ την βλέπω να χειροτερεύει. Κάθε πέρσι και καλύτερα λέμε στο χωριό και δεν έχουμε άδικο.

Αυτό οφείλεται στις χαμηλές τιμές στις οποίες πωλούνται τα προϊόντα που παράγετε;

Δεν οφείλεται μόνο στις κακές τιμές. Είναι και οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Ο καύσωνας τα καίει όλα. Το καλαμπόκι μέσα στο νερό να είναι μ’ αυτές τις ζέστες θα έχει απώλεια. Τα σιτάρια επίσης, θα έπαιρνα 600 κιλά και πήρα 400, ο μεγάλος αντίπαλος του αγρότη είναι ο καιρός και οι καιρικές συνθήκες έχουν αλλάξει, δεν βοηθούν πια.

Μετανιώσατε που γίνατε αγρότης;

Όχι, δεν το μετάνιωσα πολύ, αλλά προς τα εκεί βαδίζω. Ορίστε, του χρόνου δεν θα σπείρω ούτε ρεβίθια ούτε φασόλια.

Οι νέοι πάντως δεν επιλέγουν το επάγγελμά σας για να ζήσουν…

Να σου πω: εγώ έχω τρία παιδιά, ούτε τα χωράφια ξέρουν. Πολύ καλά κάνουν που φεύγουν. Μακριά από τα χωράφια θα ζήσουν καλύτερα.

Ναι, αλλά έτσι θα εισάγουμε τα πάντα που θα βάζουμε στο τραπέζι μας…

Μα ήδη εισάγουμε για να φάμε. Ο κόσμος πρέπει να φάει. Να φάει θέλει, να δουλέψει δεν θέλει. Ο νέος θέλει καλό ίσκιο, άδειες, ρεπό και φραπέ, για τα χωράφια ούτε κουβέντα.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.