«Η διπλωματια των πολεων ειναι πιο προχωρημενη απο αυτη των κρατων»

Πριν δύο χρόνια λειτούργησαν δύο Internet Cafe στην Παλαιστίνη, τώρα ετοιμάζουν το «Βήμα Νέων της Μεσογείου». Ο λόγος για τα μέλη του Δικτύου «Αμφικτιονία Πόλεων της Μεσογείου». Συζητάμε με τον διευθυντή του Δικτύου κ. Βασίλη Ξένο, για την κοινή προσπάθεια των ενενήντα πόλεων από εννέα χώρες που προτάσσει την συνεργασία όλων των χωρών της Μεσογείου, χωρίς αποκλεισμούς και με την στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.).

«Τους έχουμε φέρει στο τραπέζι του διαλόγου, έχουμε συνυπογράψει τη διακήρυξη, έχουμε υλοποιήσει κοινά προγράμματα με την στήριξη της Ε.Ε. Με τη συνεργασία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (ΚΕΔΚΕ) φέραμε και παιδιά από το Ισραήλ και την Παλαιστίνη για κατασκηνώσεις στην Ελλάδα», δηλώνει σήμερα στο «Εμείς η Πόλις» ο κ. Ξένος πιστεύοντας ότι ένας άλλος κόσμος, ειρηνικός, είναι εφικτός.

Με τι ασχολείται το Δίκτυο «Αμφικτιονία Πόλεων της Μεσογείου»;

Με την ανάδειξη της Μεσογείου. Είναι ένα Δίκτυο το οποίο συγκροτούν ενενήντα πόλεις από εννέα χώρες της Μεσογείου με στόχο την ανάδειξη των Μεσογειακών χαρακτηριστικών και θέλοντας να πείσουμε την Ε.Ε. ότι στην πορεία που έχει επιλέξει δεν μπορεί να μείνει έξω η «Μεσόγειος».

Δήμοι από ποιες χώρες συμμετέχουν στο Δίκτυο;

Συμμετέχουν δήμοι από τη Γαλλία, την Ιταλία, την Αλβανία, τη Σερβία, την Ελλάδα, την Τουρκία, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη και την Κύπρο.

Είναι χώρες που τις συνδέει η Μεσόγειος και τι άλλο;

Το χαρακτηριστικό είναι ότι όλοι είναι αυτοδιοικητικοί οργανισμοί. Η διπλωματία των πόλεων είναι πολύ πιο προχωρημένη από τη διπλωματία των κρατών. Μιλάμε διαφορετική γλώσσα και για πράγματα που, ίσως, οι μεγάλοι να μην τα συζητάνε ή, αν τα συζητάνε, να τα αφήνουν στο περιθώριο.

Δήμοι από το Ισραήλ και την Παλαιστίνη, πώς γίνεται αυτό, όταν οι χώρες βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση;

Τους έχουμε φέρει στο τραπέζι του διαλόγου, έχουμε συνυπογράψει τη διακήρυξη, έχουμε υλοποιήσει κοινά προγράμματα με την στήριξη της Ε.Ε.. Με τη συνεργασία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (ΚΕΔΚΕ) φέραμε και παιδιά από το Ισραήλ και την Παλαιστίνη για κατασκηνώσεις στην Ελλάδα.

Συνεργάζεστε σεβόμενοι τις ιδιαιτερότητες και τα χαρακτηριστικά του καθενός; Ποια γλώσσα έχει επιλέξει το Δίκτυο;

Διατηρούμε όλοι τις γλώσσες μας οι οποίες είναι και οι επίσημες γλώσσες του Δικτύου. Δεν έχει μείνει στο περιθώριο καμία. Αλλά ταυτόχρονα παλεύουμε για να πείσουμε και την Ευρώπη ότι σ αυτή την θάλασσα που γεννήθηκαν οι πολιτισμοί, οι ρίζες των οποίων βρίσκονται σ’ αυτά που λέει σήμερα η Ε.Ε, δεν μπορεί να μένουν στο περιθώριο και να παρακολουθούν από μακριά μια Ευρώπη, η οποία τρέχει με τις ταχύτητες που τρέχει και οι δήμοι οι οποίοι βρίσκονται στη λεκάνη τη μεσογειακή είτε αρχίζουν από την Συρία και το Λίβανο, είτε φθάνουμε στο Μαρόκο και στην Τυνησία να είναι απλοί θεατές. Εμείς δεν λέμε να γίνουν μέλη της Ε.Ε., αλλά δεν μπορεί όμως να τρέχουμε εμείς με άλλες ταχύτητες και από την άλλη να μιλάμε για μια κοινωνία ισότητας.

Και απέναντι σε φαινόμενα, όπως αυτά της παγκοσμιοποίησης τι στάση κρατάτε;

Είμαστε κατά της παγκοσμιοποίησης, είμαστε υπέρ της οικουμενικότητας, γιατί πιστεύουμε ότι στην οικουμενικότητα οι λαοί έχουν την δυνατότητα από μόνοι τους να πλάσουν αυτό που οι ίδιοι θέλουν, βασισμένοι στις πολιτισμικές τους αναφορές, αντίθετα με την Παγκοσμιοποίηση που έρχεται από πάνω για να επιβάλει κάποιους όρους στην ανάπτυξη της κοινωνίας.

Ποιο θεωρείτε σημαντικότερο σ’ αυτά που έχει πετύχει το Δίκτυο με την λειτουργία του;

Έχουμε πετύχει αρκετά, το σημαντικότερο είναι ότι, ενώ ξεκινήσαμε με ένα όραμα δεκατριών δημάρχων, εδώ και δεκαοκτώ χρόνια, κατορθώσαμε να αναγνωριστεί αυτή η δυνατότητα της ίδρυσης Δικτύων από τον Ελληνικό Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων. Πείσαμε την Ε.Ε. ότι πρέπει να αρχίσει να δίνει κονδύλια σε δήμους που είναι μέλη της, της ευρωμεσογειακής ζώνης, να διαχειριστούν δηλαδή κάποια χρήματα, αλλά με τη συμμετοχή δήμων και από την απέναντι πλευρά, να έχουν κι αυτοί δικαίωμα σ’ αυτό που εμείς κάνουμε. Άρχισε εδώ και ένα χρόνο να βλέπει η Ε.Ε. ότι μπορούν τελικά και οι χώρες που βρίσκονται στην υπόλοιπη Μεσόγειο να τύχουν χρηματοδοτήσεων. Περνάει η νοοτροπία ότι πρέπει να πάμε μαζί.

Τη απώλεσε η Μεσόγειος στο διάβα των χρόνων;

Πιστεύω ότι η Μεσόγειος συνεχώς δίνει, δεν έχει χάσει κάτι Κι αν θέλετε μέσα από αυτές τις καταστροφές και από αυτές τις παρεμβάσεις που γίνονται στα όρια της Μεσογείου από τους ισχυρούς κι αυτές προβληματίζουν τον κόσμο, απογυμνώνουν από τα ερείσματα τους ισχυρούς και σε μας αρχίζει να εδραιώνεται η συνείδηση ότι αυτοί οι λαοί που σήμερα δεν έχουν πατρίδα ή που τους χωρίζουμε ή που έχουν δεινά οικονομικά, κοινωνικά και στα οποία εμείς σιωπούμε, γιατί δεν υπάρχει εξωτερική πολιτική από την Ε.Ε., την περιμένει ο κόσμος, αλλά αυτή την στιγμή δεν υπάρχει. Εκτιμάμε ότι μπαίνει σε κάποια κανάλια σύμφωνα με τις επιταγές κάποιων άλλων. Όλα αυτά συμβάλλουν στο να νιώσει ο κόσμος ότι εδώ, σ’ αυτή τη γωνιά του πλανήτη που λέγεται «Μεσόγειος» μπορεί οι λαοί να συνυπάρξουν, να ζήσουν με αποδοχή της διαφορετικότητας και χωρίς παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων.

Υλοποιείται κάποιο πρόγραμμα τώρα;

Μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου κατατίθεται πρόγραμμα στο πλαίσιο του Προγράμματος: «Ευρώπη για τους Πολίτες» με δύο στόχους: Ο ένας στόχος είναι να μιλήσουμε για την Ευρώπη που θέλουμε, να ακούσουμε τους λαούς που δεν ανήκουν στην Ε.Ε, πώς βλέπουν την Ένωση και πώς την Ευρωπαϊκή Συνθήκη. Ο άλλος να φτιάξουμε ένα μόνιμο διαδικτυακό τόπο, όπου όλοι από όλες τις χώρες της Μεσογείου θα μπορούν να συζητούν, να βρίσκονται, να ανταλλάσσουν προβληματισμούς για ένα σωρό θέματα. Επίσης, επιδιώκουμε να θεσμοθετήσουμε το «Βήμα Νέων της Μεσογείου» εντός του 2008.

Πώς θα λειτουργεί το «Βήμα Νέων της Μεσογείου»;

Νέοι, αιρετοί, μέχρι την ηλικία των 25 ετών, νέοι από τα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, της Δευτεροβάθμιας και της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης να μπορούν μια φορά κάθε δύο χρόνια να συναντώνται, να ορίζουν τη θεματολογία και να συζητούν. Εμείς θα αναλάβουμε τη δέσμευση, τις θέσεις και τις προτάσεις των νέων ανθρώπων να τις μεταφέρουμε στα ευρωπαϊκά όργανα, με την πίστη ότι κάτι θα προλάβουμε. Μιλάμε για μια άλλη Ευρώπη, την Ευρώπη των λαών κι όχι την Ευρώπη των Ηγετών. Χιλιοειπωμένο αυτό, αλλά εμείς στο Δίκτυο το πιστεύουμε, γιατί βλέπουμε ότι στο ίδιο τραπέζι μπορούν να καθίσουν ο Ισραηλινός με τον Παλαιστίνιο. Αφού μπορούμε και τα βρίσκουμε ποιος ο λόγος να βομβαρδίζει ο ένας τον άλλον.

Παρεμβάσεις – αποφάσεις όμοιες με αυτές των πάλαι ποτέ Μεσογειακών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων είναι εφικτές στις μέρες μας;

Νομίζω πως ναι, θα μπορέσουν να γίνουν κάποια πράγματα. Απαραίτητη προϋπόθεση να έχουμε ειρήνη. Πριν δύο χρόνια με τη συνεργασία της ΚΕΔΚΕ φτιάξαμε στην Παλαιστίνη δύο κέντρα Internet για τους νέους. Φαντάζεστε το τοπίο; Αλλού να πέφτουν οι βόμβες και σε κάποια γωνιά ενός Internet Cafe οι νέοι να «ταξιδεύουν» στο διαδίκτυο. Εκεί λοιπόν είχαμε πενήντα Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές συνδεδεμένους και ανάμεσα σε δύο βομβαρδισμούς, θαμώνες που έκαναν χρήση των υπηρεσιών. Κάποια στιγμή, όμως, έρχεται ο εμφύλιος, ο βομβαρδισμός και γίνονται όλα σκόνη. Πρέπει στη Μεσόγειο να εγκαθιδρυθεί άπαξ δια παντός ειρήνη. Δεν μπορεί να λέει η Ευρώπη μόνο ότι «εγώ δίνω τα λεφτά» και την άλλη μέρα το πρωί να πέσει μια βόμβα. Η Ε.Ε. πρέπει να έχει την εξωτερική της πολιτική και να πει: «Όχι, εγώ στο ΙΡΑΚ, στο ΙΡΑΝ δεν πάω.» Πρώτα η ειρήνη.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.