«Ειμαι καλωδιωμενος στην αναζητηση ενος συνεχους «μπαμ»»

ΠτΘ: Έχετε κάνει δουλειές που κάνουν «μπαμ». Όταν ήμασταν πιτσιρίκια τραγουδούσαμε το «Πάμε στον Άδωνη για καφέ». Μετά ήρθε η «Σωτηρία της ψυχής» που έχει μείνει ακόμη στα πιο αγαπημένα, το «Μόνο μια φορά», το «Αυτή η νύχτα μένει» με τη Δήμητρα Παπίου που ακούστηκε στην ομώνυμη ταινία και πολυτραγουδήθηκε. Τώρα, το «Πόσο σ’ αγαπώ». Για να γράψει κάποιος ένα τραγούδι που κάνει «μπαμ» πρέπει να γίνει ένα «μπαμ» πρώτα μέσα του;

Σ.Κ.: Είμαι πάρα πολλά χρόνια στη δουλειά, ειλικρινά, δεν έχω κατορθώσει να βρω τη συνταγή αυτού του «μπαμ». Έχω ακούσει αρκετά «μπαμ» μέσα μου και για τα τραγούδια που αναφέρατε και για άλλα. Είμαι καλωδιωμένος στην αναζήτηση ενός συνεχούς «μπαμ», αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση με το «Πόσο σ’ αγαπώ» είχα ένα γερό «μπαμ» που μού γέννησε το τραγούδι αυτό και το οποίο με τη σειρά της η τηλεόραση το έκανε διάσημο.

Πολλές φορές, την ώρα που γεννάμε ένα «μπαμ» δεν ξέρουμε ποια θα είναι η μοίρα του. Δεν περίμενα ότι ένα τραγούδι σαν το «Πάτωμα» 20 χρόνια μετά την ώρα που γράφτηκε θα ξαναγύριζε με τόσο δυναμική κατάταξη στις επιλογές.

ΠτΘ: Άρα περνάμε δύσκολα και μας αρέσει να το ακούμε αυτό στα τραγούδια, γιατί το «Πάτωμα» είναι ζόρικο.

Σ.Κ.: Παρόλα αυτά ήρθε μετά από χρόνια να δηλώσει ότι είναι στη ζήτηση. Πιστεύω ότι ο τρόπος που ζούμε και θέλουμε να αισθανόμαστε τα πράγματα ή το ένα τραγούδι μπορεί να μας κάνει να κλάψουμε είναι μέσα στην ιαματική σχέση της τέχνης με τον ακροατή.

Στην κωμωδία λέμε «ναι»

ΠτΘ: Δεν ξέρω αν είναι πιο σημαντικό το να κάνεις τον άλλον να γελάσει ή να κλάψει γιατί και τα δύο είναι θεραπεία ψυχής κι εξίσου σημαντικά. Αν σκεφτούμε ότι οι Ιάπωνες έχουν τη θεραπεία του γέλιου που είναι εξαιρετική εκτιμώ ότι οι Έλληνες έχουν κάνει τη θεραπεία της μουσικής που είναι ξεχωριστή.

Σ.Κ.: Είναι αλήθεια. Εμένα μ’ ενδιαφέρει και το γέλιο. Τα τελευταία χρόνια με αφορμή το γεγονός ότι γράφω κείμενα για τη «Σπείρα» και δοκιμάζω και μια συνθήκη μου που δεν την είχα εκτιμήσει ιδιαίτερα συνειδητοποιώ ότι ευχαριστιέμαι πάρα πολύ την ώρα που γελάει ο κόσμος μ’ ένα αστείο κείμενο μου.

Το γέλιο μού αρέσει πολύ. Είμαι φαν.

ΠτΘ: Βλέπετε κωμωδίες; Πάτε σε παραστάσεις stand up comedy;

Σ.Κ.: Ναι, βλέπω ό,τι μπορώ σε γελαστικό.

ΠτΘ: Θυμόσαστε κάτι που να είδατε τελευταία στο θέατρο ή τον κινηματογράφο και σας έκανε να γελάσετε;

Σ.Κ.: Δυστυχώς, τα πιο αστεία ήταν στο «Παρά Πέντε», ήταν η σειρά που μού άρεσε πολύ.

ΠτΘ: Στο τελευταίο επεισόδιο, όμως, κλάψαμε.

Σ.Κ.: Για μένα αυτή είναι η νίκη της κωμωδίας. Με ευχαρίστησε το γεγονός ότι ο άνθρωπος που γράφει αυτή τη σειρά έχει αληθινή συνείδηση της κωμωδίας.

ΠτΘ: Μια και αναφερθήκατε στο «Παρά Πέντε», παρατηρούμε ότι έχετε πολύ πετυχημένες συνεργασίες με το Mega. Φέτος ήταν οι «Επτά θανάσιμες πεθερές» και η «Μαρία η άσχημη».

Σ.Κ.: Το γεγονός είναι ότι δε διαλέγω με σχέση το τι με συμφέρει, αλλά σε σχέση με το πού είναι οι φίλοι μου. Είναι γνωστό ότι δεν πολυσυμπαθώ την τηλεόραση και οι δυο περιπτώσεις έγιναν για φίλους, στις «Πεθερές» είναι η Βίκυ Σταυροπούλου που είναι πολύ φίλη και στη «Μαρία την άσχημη», ο Πάνος Ζώης. Δεν έχω κάτι ιδιαίτερο με το Mega και δε σας κρύβω ότι είμαι πολύ σκληρός στις διαπραγματεύσεις μου μ’ αυτούς τους μηχανισμούς.

ΠτΘ: Ξεκινήσατε γράφοντας μουσική για το θέατρο. Σας λείπει το ότι στην Ελλάδα δε γράφεται τόσο συχνά μουσική για το θέατρο ή τον κινηματογράφο;

Σ.Κ.: Ο βασικός λόγος που δημιούργησα ένα μουσικό θίασο κι έχω στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια με τρομερό πάθος είναι γιατί ήθελα να υπάρχει σε μια χώρα που γέννησε το μουσικό θέατρο μια δυνατή εκπροσώπηση. Δυστυχώς ούτε τα κρατικά μας θέατρα το στηρίζουν αυτό.

Ευχαριστιέμαι ότι μέσα στο μουσικό γίγνεσθαι των μουσικών ελληνικών πραγμάτων ένας συνθέτης στα σύγχρονα χρόνια έκανε αυτή την κίνηση. Παλαιότερα το είχε κάνει ο Γιώργος Μουζάκης, ο Μάνος Χατζιδάκις είχε κάνει κάποιες απόπειρες και χαίρομαι διότι η πίστη μου σ’ αυτό το είδος γέννησε νέα ταλέντα. Έφερα κοντά μας κι άλλους ανθρώπους που τους αρέσει αυτή η έκφραση και κύρια ξεμπλόκαρε φωνή από άλλες ομάδες. Μετά τη «Σπείρα» άρχισε να δημιουργείται ένα ρεύμα.

ΠτΘ: Έχετε μία πολύ καλή σχέση με το διαδίκτυο και προωθείτε τη μουσική σας μέσα από αυτό. Το θεωρείται ως μια καλή λύση για τους καλλιτέχνες, είτε είναι νέοι είτε καταξιωμένοι όπως εσείς;

Σ.Κ.: Από τα πιο ευχάριστα πράγματα για μένα είναι να διαβάζω στους bloggers το τι μου σούρνουνε. Εκεί πραγματικά παίρνεις μία γεύση το ότι είσαι ορατός από διάφορα μάτια, διάφορες διαθέσεις, από ανθρώπους που μπορεί να μη σε πηγαίνουν καθόλου ή να τους τη δίνει στα νεύρα. Την ώρα που το συνειδητοποιείς ή το διαβάζεις σε κείμενα τρίτων έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και πλάκα. Δε σας κρύβω ότι πολλές φορές έχω συμφωνήσει και με κάποιους που μού τα σούρνουνε.

ΠτΘ: Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε ν’ ακούτε.

Σ.Κ.: Ναι, ναι. Κανείς μας δεν είναι τέλειος. Αυτό που θα ‘θελα να συμβεί μέσα στα χρόνια που μιλάμε είναι να μην πει κάποιος «αυτός πέρασε τζάμπα από τη ζωή».

ΠτΘ: Αυτό έχει «πολλά μέσα του». Είναι λιγότερο η επιτυχία και περισσότερο οι άνθρωποι που μας αγαπούν και μας ξέρουν.

Σ.Κ.: Ναι. Σηκώνει πολύ κουβέντα, αλλά όσο κανείς απομακρύνεται από το εγώ του κι αισθάνεται διαθέσιμος στην κοινότητα τα πράγματα αρχίζουν και απλοποιούνται αρκετά.

ΠτΘ: Κάποιες φορές θα πρέπει και η κοινότητα να είναι έτοιμη να το δεχτεί, γιατί πολλές φορές στεκόμαστε επιφυλακτικοί.

Σ.Κ.: Το κοινό έχει γνώμη, είναι άνθρωποι.

ΠτΘ: Πιστεύετε στο ένστικτο του κόσμου;

Σ.Κ.: Απόλυτα. Μού έχει συμβεί να έχω απέναντί μου ένα κοινό αδιάφορο. Την ώρα που αυτό δε σε καταβάλει και είσαι αληθινός απέναντί τους θα τους κερδίσεις.

ΠτΘ: Έχετε επιρροές από ελληνική και ξένη μουσική. Υπάρχουν κάποια κομμάτια που αγαπάτε πολύ και τα βάζετε για ν’ ακούσετε;

Σ.Κ.: Ο τρόπος που ακούω δεν έχει να κάνει με τη διασκέδαση αλλά έχει να κάνει με την εκπαίδευσή μου. Κατά καιρούς ακούω ένα cd για μεγάλο διάστημα. Δυστυχώς, δεν ακούω για ν’ ακούσω. Αυτό θα μού συμβεί ίσως τυχαία στο ραδιόφωνο ή βάζοντας να παίξει ένας σταθμός που συνήθως επιλέγω να είναι σταθμός που παίζει τραγούδια που μ’ αρέσουν. Για την ακρίβεια, ακούω Κiss FM που παίζει γενικής κλίμακας ξένα τραγούδια από τη γενιά μου κι έπειτα και κύρια δεν έχει διαφημίσεις και λόγια.

Ακούω τα πάντα.

ΠτΘ: Εάν κάνατε ένα πάρτυ και μπορούσατε να καλέσετε ερμηνευτές, δημιουργούς (είτε ζουν είτε έχουν φύγει από τη ζωή) ποιοι θα θέλατε να είναι μέσα;

Σ.Κ.: Η Ella Fitzgerald, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μανόλης Χιώτης, ο Nino Rota, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Γιώργος Ζαμπέτας, η Χαρούλα Αλεξίου, ο παίκτης Καραντίνης, ο Τομ Γούειτς και η Φεϊρούζ. Πώς το ακούτε;

ΠτΘ: Νομίζω ότι θα είναι μια ενδιαφέρουσα παρέα.

Σ.Κ.: Πλάκα θα έχει.

ΠτΘ: Αν το κάνατε νομίζω ότι θα ερχόντουσαν πολλοί.

Σ.Κ.: Και οι πεθαμένοι;

ΠτΘ: Όχι, νομίζω ότι θα ερχόντουσαν πολλοί για να τους ακούσουν.

Σ.Κ.: Αυτό σίγουρα.

ΠτΘ: Καλές διακοπές και πάντα να έχουμε καλές δουλειές από εσάς.

Σ.Κ.: Σας ευχαριστώ.

Μαρία Αμπατζή