Review… με νεα αποψη

Πολλοί αναρωτιούνται όταν ακούν ένα νέο άνθρωπο να λέει «θέλω και εγώ να βάλω ένα λιθαράκι για το καλό του τόπου που γεννήθηκα», πώς θα τα καταφέρει. Και όμως, όταν ακούσεις ένα νέο της εποχής μας να λέει σπούδασα και γύρισα στον τόπο μου για να βοηθήσω με αυτές τις οποίες δυνάμεις έχω στην ανάπτυξη, στην βελτίωση της ποιότητας ζωής, τότε ναι, απαντάς αυτός έχει τη θέληση, τη δύναμη, την όρεξη για προσφορά στον τόπο του και σίγουρα θα βάλει το «λιθαράκι» του.

Η Ελεονόρα Γκουγκή γεννήθηκε στο Διδυμότειχο, αποφοίτησε από το τμήμα «Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας» του Πανεπιστημίου Αιγαίου και, μετά από κατατακτήριες εξετάσεις το 2004, φοιτά στο τμήμα «Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξεινίων χωρών» του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Μετά από εξετάσεις στο ΑΣΕΠ προσφέρει τις υπηρεσίες της ως Σύμβουλος Απασχόλησης στην Εταιρία Έρευνας και Ανάπτυξης Βόρειου Έβρου ΑΕ και συμμετέχει σε άλλα αναπτυξιακά προγράμματα στην περιφέρεια Διδυμοτείχου.

Παράλληλα, οι ανησυχίες της και οι προβληματισμοί της για την ανάπτυξη του τόπου όπου γεννήθηκε και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν κυρίως οι νέοι της περιοχής μας την ώθησαν στην εθελοντική ενασχόληση με τα «κοινά» και συμμετέχει πλέον ως μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου Κοινωνικής Φροντίδας του Δήμου Διδυμοτείχου και στο ΔΣ της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής Ανάπτυξης του Δήμου και ευελπιστεί να προχωρήσει ο θεσμός του Συμβουλίου Νεολαίας και στο Διδυμότειχο, ώστε πλέον να γίνει ένα ζωντανό κύτταρο προβληματισμού νέων ιδεών και ανάπτυξης του τόπου της που τόσο αγαπάει και θέλει να προσθέσει το δικό της πλέον «λιθαράκι».

• Πιστεύω στον άνθρωπο και τις δυνατότητές του όταν αποφασίσει να τις χρησιμοποιήσει. Σίγουρα το Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας είναι από τις σχολές που δεν σου παρέχουν επαγγελματική σταδιοδρομία στην περιοχή μας, αν σκεφτείτε ότι μετά το πρώτο έτος αυτοί που παρακολουθούν τη σχολή είναι αυτοί που πραγματικά τους ενδιαφέρει το αντικείμενο και θέλουν να ασχοληθούν με τον άνθρωπο, με τις ανάγκες του, όπως καταγράφονται, όχι μόνο στην εποχή μας, αλλά και σε όλη τη διαδρομή της εξέλιξης.

• Όταν τελείωσα τη σχολή ειλικρινά η μεγαλύτερη επιθυμία μου ήταν να γυρίσω στο Διδυμότειχο, στην πόλη που γεννήθηκα, που αγάπησα, που παραμελήθηκε και δεν αναγνωρίστηκε και, αν είναι δυνατόν, αυτά που έμαθα να τα χρησιμοποιήσω για το καλό αυτής της πόλης.

• Πιστεύω ότι όταν αγαπάς τον τόπο σου έχεις τις ρίζες για να μπορείς να στεριώσεις και να δημιουργήσεις. Εάν δεν αγαπάς τον τόπου σου και δεν θέλεις την ανάπτυξή του, δεν επιθυμείς να τον αναδείξεις, να νιώσεις περήφανος για την καταγωγή σου, τότε χάνεις την ταυτότητά σου, χάνεις την έννοια του νοιάζομαι, του προσφέρω και φυσικά την ικανοποίηση ότι αυτή είναι η πόλη μας, που μπορεί να προσφέρει τα πάντα, φτάνει να την αγαπήσουμε.

• Πιστεύω ότι το Διδυμότειχο είναι μια πόλη με ιστορική διαδρομή, που δεν έχει αναδειχθεί όσο θα έπρεπε για να αποτελέσει πόλο έλξης, τόσο στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό. Με πονάει γιατί μπορούμε να το αναδείξουμε και να του εξασφαλίσουμε τη θέση που του αξίζει και θέλω να συμβάλλω με όσες δυνάμεις έχω σε αυτήν την προσπάθεια.

• Όταν ξεκίνησα ως σύμβουλος απασχόλησης η πρώτη μου ομάδα αποτελούνταν περίπου από σαράντα άτομα και άρχισε να χτυπά το κινητό μου μέρα νύχτα, τότε συνειδητοποίησα ότι τελικά δεν είναι το πρωτεύον η εύρεση της εργασίας, αλλά το πώς θα τους δώσεις να καταλάβουν ποιοι είναι, τι μπορούν να κάνουν, πως μπορούν να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες που δίνονται, και το βασικότερο ότι η δουλειά δεν είναι ντροπή και ούτε είναι πανάκεια η θέση στο δημόσιο.

• Νομίζω ότι πρέπει επιτέλους οι γονείς να αποφασίσουν ότι και εμείς οι νέοι έχουμε τις δικές μας επιλογές, τα δικά μας θέλω, που μπορεί να είναι τελικά αντίθετα με τα δικά τους, όχι γιατί δεν θέλουν το καλό μας, αλλά εμείς θέλουμε οι νέοι να φέρουμε το καινούριο, να παλέψουμε για κάτι διαφορετικό.

• Δεν θέλω να μπω σε μια διαδικασία επανάστασης των νέων ή διεκδίκησης των νέων για το τι πρεσβεύουν, απλώς πιστεύω ότι επιτέλους πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις απόψεις μας, το τι θέλουμε από τη ζωή, πώς θέλουμε την περιοχή μας, πώς επιθυμούμε την ποιότητα της ζωής, να μας βάλουν και μας να τους πούμε πώς εμείς βλέπουμε με το δικό μας μάτι την εξέλιξη της περιοχής μας που μας αφορά και επιλέξαμε να ζήσουμε!

• Πιστεύω ότι ο καθένας είναι έντονα προβληματισμένος με την πολιτική γιατί τον ενδιαφέρουν απλά πράγματα, όπως η ποιότητα ζωής, η θέση εργασίας το μέλλον που θα ζήσουν, ποιες θα είναι οι επιλογές τους, αλλά και από την άλλη πλευρά οι πολιτικοί θεωρούν ότι αυτό που κάνουν είναι για το καλό όλων μας, μάλλον μου θυμίζει το «ποιος έκανε το αυγό την κότα ή η κότα το αυγό;». Είναι μια αμφίδρομη σχέση που τελικά θα πρέπει να γίνει μια αληθινή προσέγγιση και από τις δυο πλευρές, για να μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα για το καλό της περιοχής μας, του τόπου μας, εξάλλου πολιτική σημαίνει πολιτισμός και πολιτισμός πρώτιστα είναι η αγάπη για τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

• Κι εγώ θέλω να σας ευχαριστήσω γι’ αυτή τη φιλοξενία και υπόσχομαι ότι θέλω να προσφέρω στον τόπο μου με όλες τις δυνάμεις μου από όποιον τομέα προσφοράς μου ζητηθεί, και θα έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο. Είναι αυτό που πραγματικά με ενδιαφέρει και θα εργασθώ γι’ αυτό!!!

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.