Η ΚΑΒΑΛΑΡΙΣΣΑ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ…

«Ο προορισμός δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία, όσο το ίδιο το ταξίδι και οι εμπειρίες που αποκομίζεις από τη διαδρομή, τις δυσκολίες, και το δέσιμο που αποκτάς με τους συνταξιδιώτες σου». Καβαλάρισσα της ασφάλτου, η Ιωάννα Πουρνάρα, όταν δεν ασχολείται με τη διαφήμιση και την προβολή, βρίσκεται πάνω σε μια μοτοσικλέτα HONDA MAGNA 700, μια τετρακύλινδρη VF μοντέλο του ΄86, η οποία ήρθε στην Ελλάδα από την Αμερική.

Η ΚΑΒΑΛΑΡΙΣΣΑ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ…

Πότε οδηγήσατε για πρώτη φορά μοτοσικλέτα;

Οδήγησα για πρώτη φορά πριν από 25 περίπου χρόνια. Μου έδειξε ο καλός μου φίλος και κατόπιν κουμπάρος μου Λευτέρης Τσολάκης. Νομίζω ότι ήταν «έρωτας κεραυνοβόλος».

Πότε πήρατε δική σας; Θυμάστε τον τύπο της;

Αμέσως μετά τα πρώτα μαθήματα αγόρασα το πρώτο μου αυτόματο πενηνταράκι ένα «chapi» κόκκινο με άσπρο. Το όχημα αυτό το κράτησα δύο περίπου χρόνια και μ’ αυτό έφαγα και την πρώτη μου τούμπα. Ήμουν ήδη παντρεμένη και πήγαινα στο σπίτι το μεσημέρι μετά τη δουλειά. Ακριβώς στην στροφή της Αγίας Βαρβάρας, στη συνοικία Στρατώνες, παίρνοντας τη στροφή μπροστά στο στρατόπεδο και στα έκπληκτα μάτια του φρουρού του φυλακίου. Αυτός ο τύπος μηχανής χαρακτηριζόταν από μια μικρή αστάθεια στις στροφές, γιατί ήταν χαμηλό, με χονδρές ρόδες. Λίγο και από το χωματάκι που μαζεύεται ακόμη και τώρα εκεί, έκανα ένα μεγαλόπρεπο πέσιμο. Σωματικά δεν χτύπησα καθόλου, παρά μόνο ένα μικρό γδάρσιμο στο αριστερό μου χέρι, αλλά «τσαλακώθηκε» η αξιοπρέπειά μου. Παρ’ όλα αυτά, από τα γέλια δεν μπορούσα να ανεβώ και να φύγω. Μετά από δύο χρόνια, αγόρασα ένα καινούριο YHAMAHA SR 125. Ένα ημιτσόπερ βυσσινί το οποίο υπάρχει ακόμη. Περιττό να σας πω ότι καμάρωνα σαν το παγώνι, όταν την οδηγούσα. Ήταν μια κούκλα αστραφτερή και για μένα ήταν κάτι το θαυμάσιο. Το 1987 γέννησα την κόρη μου και την οδηγούσα μέχρι που μπήκα στην πρώτη εβδομάδα του ένατου μήνα. Η κόρη μου ανέβηκε για πρώτη φορά στη μοτοσικλέτα ενός έτους και κάτι. Γαντζωνόταν στο καπάκι της βενζίνης, πάνω στο ντεπόζιτο και δεν μπορούσες να την ξεκολλήσεις με τίποτε.

Τώρα τι μηχανή έχετε;

Μετά από δέκα περίπου χρόνια αποφάσισα να την πουλήσω για να αγοράσω μια μεγαλύτερη. Αυτό βέβαια δεν στάθηκε τελικά δυνατόν, γιατί εν τω μεταξύ άλλαξαν οι προτεραιότητες της οικογένειας και η απόκτηση ενός σπιτιού κρίθηκε πιο αναγκαία. Έτσι μετά από αναμονή μερικών χρόνων, κατόρθωσα να αποκτήσω, μια μοτοσικλέτα HONDA MAGNA 700 μια τετρακύλινδρη VF μοντέλο του 86, η οποία ήρθε στην Ελλάδα από την Αμερική, από το Michigan, μέσω Ολλανδίας, στα χέρια του Σίμου Κτίστη. Είναι μια κούκλα με καμπύλες και την λατρεύω. Εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον ιδιοκτήτη που την αποχωρίστηκε για χάρη μου, και τον Λευτέρη τον «παππού» των μοτοσικλετιστών Κομοτηνής, γιατί χωρίς την παρέμβασή του, δεν θα τα κατάφερνα.

Πώς αντέδρασαν οι δικοί σας;

Ο πατέρας μου από την αρχή αντέδρασε ήπια. Άλλωστε ήμουν παντρεμένη. Η μητέρα μου βέβαια είχε πάθει σοκ. Ακόμη και τώρα δεν παύει να μου δίνει συμβουλές. Ο δε σύζυγος, είναι αυτός που μου επέτρεψε, με την ελευθερία και την ισονομία της σχέση μας, να έχω αυτή την πορεία στη ζωή μου και η οποία δεν αφορά μόνο την μοτοσικλέτα.

Ποια τα πλεονεκτήματα να οδηγεί κανείς μηχανή;

Η μοτοσικλέτα είναι πιο ευέλικτη από ένα αυτοκίνητο. Κατά την οδήγηση το ένστικτο λειτουργεί και το μυαλό παίρνει στροφές. Μπορείς να την παρκάρεις πολύ πιο εύκολα, και είναι πιο οικονομική. Έχει μεγαλύτερες επιταχύνσεις από ένα αυτοκίνητο και σταματάει πιο γρήγορα. Η χρήση της μοτοσικλέτας σε καθημερινή βάση μειώνει τους χρόνους και τις αποστάσεις.

Μειονεκτήματα υπάρχουν; Ή κάποιες ιδιαίτερες προϋποθέσεις;

Απαιτείται ειδικός εξοπλισμός κατά τη διάρκεια της οδήγησης, για την προστασία του αναβάτη από τις καιρικές συνθήκες και για την ασφάλειά του. Και παρόλο που οι επιδόσεις της είναι καλύτερες από του αυτοκινήτου, σε περίπτωση ατυχήματος ο αναβάτης είναι περισσότερο εκτεθειμένος άρα περισσότερο ευάλωτος. Ένα απλό φρενάρισμα μπορεί να αποβεί μοιραίο. Βέβαια, ένα ακόμη μειονέκτημα το οποίο αφορά αποκλειστικά γυναίκες, είναι η εμφάνιση. Όταν πιάνουν τα κρύα και αρχίζουν οι βροχές η κατάσταση είναι δυσκολότερη για μια γυναίκα, καθώς τα αδιάβροχα δεν είναι και πολύ της μόδας! Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας όμως…

Τι πρέπει να προσέχει ο οδηγός μιας μηχανής;

Κατ’ αρχάς θα πρέπει να διατηρούμε σε καλή κατάσταση τα τεχνικά μέρη της μοτοσικλέτας και τα λάστιχα. Κατά δεύτερο και πιο σημαντικό, τους αυτοκινητιστές οδηγούς γιατί, μη γνωρίζοντας τις ικανότητες επιτάχυνσης και φρεναρίσματος της μοτοσικλέτας και την διαφορετικότητά της, την αντιμετωπίζουν είτε σαν αυτοκίνητο είτε ανταγωνιστικά. Η χρήση κράνους είναι απαραίτητη, ειδικά σε μακρινές αποστάσεις. Σε μικρές διαδρομές μέσα στην πόλη, δεν ξέρω αν είναι απαραίτητο. Εμένα με ενοχλεί, γιατί δεν έχω καλή ορατότητα δεξιά και αριστερά και αρκετές φορές, ειδικά το καλοκαίρι, γίνεται επικίνδυνη. Σταματώντας στα φανάρια ή σε μποτιλιαρίσματα, μου έτυχε πολλές φορές, με ανοιχτό το τζάμι του κράνους μου, να ιδρώνω τόσο πολύ από την ζέστη που ένοιωθα ότι θα έχανα τις αισθήσεις μου. Φανταστείτε έναν οδηγό αυτοκινήτου, καλοκαίρι, να έχει κλειστά τα παράθυρα του αυτοκινήτου του, χωρίς κλιματιστικό, με καλυμμένα πίσω και πλάγια τα τζάμια με αδιαφανές υλικό έως το σημείο που του επιτρέπει να βλέπει από τους καθρέφτες. Αν δεν μπορείτε να το φανταστείτε, μπορείτε να το δοκιμάσετε!

Είναι εύκολο για μια γυναίκα οδηγό να βρει τον κατάλληλο εξοπλισμό;

Δεν είναι τόσο εύκολο όσο είναι για τους άντρες, όμως η κατάσταση βελτιώνεται. Τα προβλήματα για τις γυναίκες εντοπίζονται κυρίως στις δερμάτινες φόρμες και στα νούμερα στις μπότες. Η ελληνική αγορά δεν ενημερώνεται για τις ανάγκες των γυναικών στον μοτοσικλετιστικό εξοπλισμό, επειδή είμαστε μειοψηφία. Οπότε, δεν υπάρχει ούτε ποικιλία ούτε νούμερα. Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα είναι ότι φέρνουν γυναικείο εξοπλισμό για περιστασιακές συνεπιβάτριες και όχι ποιοτικό για γυναίκες οδηγούς. Τα τελευταία χρόνια όμως, ο εξοπλισμός για την γυναίκα σε αυτό το επίπεδο έχει βελτιωθεί σημαντικά. Η κατάσταση αυτή είναι απόλυτα δικαιολογημένη από τους εμπόρους, αν αναλογιστούμε δε πως ο Έλληνας οδηγός μοτοσικλέτας σε μεγάλο ποσοστό δεν έχει μυηθεί ακόμα στον ορισμό του προστατευτικού εξοπλισμού και στην αναγκαιότητα αυτού, πολύ περισσότερο αν μιλάμε για τη μονοψήφια ποσοστιαία μονάδα που καταλαμβάνουν οι γυναίκες μοτοσικλετίστριες.

Πώς αντιδρούν οι γυναίκες όταν σας βλέπουν;

Αντικρίζοντας μια ομάδα μοτοσικλετιστών να ταξιδεύει ή να σταματάει σε έναν τόπο, όχι μόνο οι γυναίκες, αλλά όλοι οι παρευρισκόμενοι, γυναίκες-άνδρες και παιδιά συναρπάζονται. Στα ταξίδια που έχω κάνει, πάρα πολλοί οδηγοί αυτοκινήτων αντικρίζοντας μοτοσικλετιστές αναβοσβήνουν τα φώτα ή κορνάρουν προς χαιρετισμό.

Οι άντρες, τι σχόλια εισπράττετε από αυτούς;

Είναι δύσκολο γι’ αυτούς να καταλάβουν ότι είμαστε γυναίκες, όταν φοράμε τις φόρμες, τα μπουφάν και τα κράνη. Όταν ξεκίνησα να οδηγώ, ήμαστε κάτι το εξωπραγματικό και μου άρεσε η επιπλέον προσοχή που έδειχναν οι άνδρες. Τα σχόλια που εισπράττω συνήθως είναι θετικά. Είναι πολύ ωραίο να δέχεσαι το θαυμασμό αντρών και γυναικών απλά επειδή οδηγείς μια μοτοσικλέτα, αλλά είναι εξίσου λυπηρό κάποιοι να προσπαθούν να σου «κλείσουν το δρόμο» γι’ αυτό. Υπάρχουν βέβαια και ειρωνικά σχόλια για τις γυναίκες οδηγούς γενικά. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα, για να κατανοήσετε τη διαφορά στην αντιμετώπιση ανδρών-γυναικών οδηγών μοτοσικλετιστών. Αν πέσει η μηχανή μου, δεν μπορώ να τη σηκώσω μόνη μου από το έδαφος, γιατί ζυγίζει 230-240 κιλά. Έστω ότι βρίσκομαι σε κάποιο σημείο στους πολυσύχναστους δρόμους που διέρχονται από την Εθνική Τράπεζα και χάνω την ισορροπία της μηχανής μου. Φανταστείτε λοιπόν τα σχόλια των διερχομένων οδηγών για το φύλο μου, τις ικανότητες οδήγησής μου και για το… γενεαλογικό μου δένδρο και αντίστοιχα φανταστείτε τα σχόλια για έναν άνδρα μοτοσικλετιστή, του οποίου το όχημα θα έχει πέσει. Είμαι χαμένη από χέρι! Η πραγματικότητα βέβαια είναι εντελώς διαφορετική, γιατί ούτε και οι άνδρες μπορούν να σηκώσουν τη μηχανή τους από το έδαφος χωρίς βοήθεια, εκτός από κάποιες μηχανές που έχουν μικρό βάρος.

Από τους άλλους μοτοσικλετιστές ποιες οι αντιδράσεις;

Νομίζω ότι με αποδέχονται παρόλες τις αδυναμίες μου. Αλλά δεν παύω κάθε στιγμή να παλεύω να αποδείξω ότι είμαι ισάξιά τους. Η γυναίκα υστερεί, σωματικά, σε σχέση με τους άνδρες σ’ αυτόν τον τομέα. Οι μηχανές είναι κατασκευασμένες με βάση τον ανδρικό σωματότυπο. Αν λοιπόν δεν έχεις μακριά πόδια, όπως εγώ, είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα.

Ποια μακρινά ταξίδια έχετε κάνει με τη μηχανή;

Όταν αγόρασα την μηχανή μου αφού έκανα τον απαραίτητο τεχνικό έλεγχο και άλλαξα τα λάστιχα, σε είκοσι ημέρες έκανα το πρώτο μου μεγάλο ταξίδι στο Σαλάντι Ναυπλίου όπου ήταν η 23η Πανελλήνια συγκέντρωση μοτοσικλετιστών. Από τότε έχω συμμετάσχει στη συγκέντρωση του Άρδα, όπου πήγα με την κόρη μου και στην περσινή της Ασπροβάλτας. Βέβαια έχω άλλες 8 προηγούμενες συμμετοχές ως συνοδηγός. Στην αρχή όλοι με αντιμετώπιζαν με επιφύλαξη, αλλά τώρα νομίζω ότι έχω γίνει η «μαμά» των μοτοσικλετιστών της Λέσχης Κομοτηνής. Έχω πάει επίσης στην Κων/πολη στο περυσινό MOTO GP και κατόπιν στο Μπόλου της Τουρκίας, μια θαυμάσια ορεινή περιοχή, περίπου 200-250 χλμ προς Άγκυρα. Φέτος δεν κατάφερα να πάω στο grant pri της Κωνσταντινούπολης για δύο λόγους. Ο ένας ήταν ότι είχα μια φοβερή γρίπη και ο άλλος ότι δεν είχα καινούρια ταυτότητα. Στη φετινή συγκέντρωση που έγινε στα Καμένα Βούρλα πήγα μαζί με την κόρη μου.

Που θα θέλατε να ταξιδέψετε με την μοτοσικλέτα σας;

Θα ήθελα να κάνω ένα μεγάλο ταξίδι 10-15 ημερών. Ο προορισμός δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία, όσο το ταξίδι αυτό καθαυτό και οι εμπειρίες που αποκομίζεις από τη διαδρομή, τις δυσκολίες, και το δέσιμο που αποκτάς με τους συνταξιδιώτες σου.

Γιατί ακόμη προκαλεί αίσθηση η οδήγηση μιας μηχανής από γυναίκα;

Πρώτον γιατί δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες οδηγοί μοτοσικλετών και δεύτερον γιατί στο υποσυνείδητο όλων, από τις δημοφιλείς αμερικάνικες ταινίες ακόμη, οι μοτοσικλετιστές, οι «μηχανόβιοι» όπως αποκαλούνται, έχουν ταυτιστεί με δυνατούς άγριους άνδρες, αναμεμιγμένους με ναρκωτικά, σεξ, βία και κάθε λογής κακό. Κάτι που απέχει παρασάγγας από την πραγματικότητα. Οι μοτοσικλετιστές είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, επαγγελματίες, καταστηματάρχες και οικογενειάρχες, οι οποίοι έχουν διαλέξει το συγκεκριμένο όχημα γιατί τους εκφράζει καλύτερα. Θα πρέπει όμως να παραδεχτούμε όλοι ότι η μηχανή δεν παύει να είναι ένα ερωτικό αντικείμενο. Αποπνέει μια αίσθηση ερωτισμού, περιπέτειας και ριψοκινδυνότητας, σε συνάρτηση με τον αναβάτη της. Αυτό το στοιχείο είναι που την κάνει ακαταμάχητη.

Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι χιλιάδες χάνουν τη ζωή τους στην ελληνική άσφαλτο;

Οι Έλληνες οδηγοί διακατέχονται από ένα έντονο αίσθημα κυριαρχίας, θέλουν να είναι αρχηγοί ακόμη κι όταν οδηγούν. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι πέρα από την ευθύνη που επιρρίπτουμε στους δρόμους – κάτι το οποίο, σε αρκετές περιπτώσεις, είναι αληθές – ο παράγων άνθρωπος είναι αυτός που παίζει καθοριστικό ρόλο στα ατυχήματα. Η αίσθηση του ΕΓΩ είμαι ο καλύτερος οδηγός και όλοι οι άλλοι έχουν λιγότερες ικανότητες από εμένα, η βιασύνη, η απροσεξία, ο μη σωστός υπολογισμός του χρόνου και της απόστασης που απαιτείται σε μια προσπέραση, και η κατανάλωση αλκοόλ είναι οι πιο σημαντικοί παράγοντες, της μεγάλης «σφαγής», της ανθρωποθυσίας που συντελείται στην άσφαλτο κάθε μέρα.

Από ό,τι κατάλαβα δεν βάζετε καλό βαθμό στους Έλληνες οδηγούς…

Σε ένα μεγάλο ποσοστό των οδηγών, λίαν επιεικώς ένα έξι, για να μην πω ένα τρία, όπως λέει και ο Ιάσων Τριανταφυλλίδης. Σε κάθε διασταύρωση, με ή χωρίς σηματοδότη ή μποτιλιάρισμα, γίνεται το έλα να δεις. Προσπεράσεις από δεξιά, πονηροί ελιγμοί με σκοπό το πολυπόθητο προσπέρασμα και ειδικά σε διαβάσεις που υπάρχει χώρος για διπλή τοποθέτηση οχημάτων. Στην δε οδήγηση έξω από την πόλη προσπεράσματα αντικανονικά που θέτουν σε κίνδυνο τους άλλους οδηγούς και συμπεριφορές απαράδεκτες. Οι υπόλοιποι τηρούν τους κανόνες οδικής ασφάλειας ή κάνουν μικρές παραβιάσεις.

Τον νέο ΚΟΚ και τα μέτρα της Τροχαίας πώς τα κρίνετε;

Είναι παροχή «πρώτων βοηθειών» και όχι θεραπευτικά. Είναι απαράδεκτο να επιδιώκεται μείωση των τροχαίων με τσουχτερά πρόστιμα. Αυτό που λείπει είναι η παιδεία και η σωστή κυκλοφοριακή αγωγή των οδηγών. Θα πρέπει να γίνεται κτήμα η σωστή και ηθική συμπεριφορά των οδηγών από πολύ μικρή ηλικία. Δεν ξέρω αν με το «κύμα» αυτό των αλλαγών στα σχολεία υπάρχει ειδικό μάθημα, πιστεύω όμως ότι, αν δεν υπάρχει, θα πρέπει να δημιουργηθεί και μάλιστα ιδιαίτερης βαρύτητας, έτσι ώστε τα παιδιά μας να μην παραδειγματίζονται από τις λάθος δικές μας ενέργειες, αλλά από τη σωστή διαπαιδαγώγηση από ειδικούς. Και γιατί όχι να ξανακαθίσουμε όλοι στα θρανία, αν έτσι μπορούμε να σώσουμε έστω και μία ζωή.

Τη συμπεριφορά των τροχονόμων πώς την κρίνετε;

Εδώ δεν θα αναφερθώ σε ποσοστά. Όλοι οι οδηγοί, μοτοσικλέτας και μη, έχουμε προσωπικές εμπειρίες, που έχουν να κάνουν με τροχονόμους. Νομίζω, ότι μαζί με τους οδηγούς, θα πρέπει να καθίσουν και οι τροχονόμοι στα θρανία. Να γίνουν πιο ευγενικοί και να τεθούν στην υπηρεσία των πολιτών δημιουργικά και όχι αυταρχικά.

Τους ελληνικούς δρόμους πώς τους αξιολογείτε;

Τα τελευταία χρόνια, έχουν γίνει, κατά κοινή ομολογία, βελτιώσεις καταπληκτικές στο οδικό σύστημα της χώρας μας. Βέβαια, αυτό δεν μας προστατεύει από τα ατυχήματα, όπως ξέρουμε καλά όλοι και φυσικά δεν παύουν να υπάρχουν σημεία καρμανιόλες όπως π.χ. τα Τέμπη και το πέταλο του Μαλιακού. Και πάλι εδώ θέλω να τονίσω τη συμπεριφορά των οδηγών, οι οποίοι ενώ γνωρίζουν την επικινδυνότητα των σημείων αυτών, δεν μεταβάλλουν στο ελάχιστο την κακή οδική τους συμπεριφορά, επιδεικνύοντας υπομονή και οδηγώντας πιο προσεκτικά.

Θα θέλατε τα παιδιά σας να οδηγούν μηχανή;

Δεν θα με ενοχλούσε. Η κόρη μου είναι 20 χρόνων και πρόσφατα απέκτησε το δικό της «παπί». Τώρα θα πρέπει να κάνουμε αρκετή δουλειά κάνοντας μαζί διαδρομές, έτσι ώστε να βελτιωθεί η οδήγησή της.

Οι γονείς ανησυχούν με τα δίτροχα των παιδιών τους;

Υπάρχει πολύ μεγάλη ανησυχία και όχι αδικαιολόγητα, από την μεριά των γονιών, η οποία επικεντρώνεται στην σωματική τους ακεραιότητα. Προσωπική μου άποψη είναι ότι θα πρέπει να δίδονται τα διπλώματα οδήγησης σε μεγαλύτερη ηλικία, έτσι ώστε τα παιδιά να έχουν ωριμάσει περισσότερο. Διαφορετικά χρησιμοποιεί τη μηχανή ένας 16χρονος, διαφορετικά ένας 18χρονος και διαφορετικά ένας ενήλικος. Ακόμη η άρνηση και η απαγόρευση των γονιών στη χρήση μοτοσικλέτας ωθεί τα παιδιά να χρησιμοποιούν αλόγιστα οχήματα τρίτων, χωρίς να έχουν πάρει μαθήματα ασφαλούς οδήγησης. Προτείνω στους γονείς να απευθύνονται σε σχολές οδήγησης για την απόκτηση διπλώματος των παιδιών τους, έτσι ώστε να παίρνουν όσο το δυνατόν περισσότερα εφόδια.

Τελικά τι συμπεραίνετε, η γυναίκα τα καταφέρνει στους δύο τροχούς;

Η γυναίκα τα καταφέρνει εξίσου καλά και στους δυο τροχούς, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς που μέχρι χθες ανδροκρατούνταν. Βέβαια, δεν παύει ούτε στιγμή να αγωνίζεται για να αποδείξει την αξία της, μάλιστα περισσότερο από το κανονικό και σίγουρα περισσότερο από ό,τι οι άνδρες.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.