«Ολοι οι πλανοδιοι ζουμε στο δρομο και οπου μας βγαλει… »

Η Μαρία Πάσιου είναι 27 ετών και μητέρα ήδη τεσσάρων παιδιών. Πάνω σε ένα φορτηγό εκείνη και η οικογένειά της κινείται σε όλη τη χωρά πουλώντας αυτή την εποχή καρπούζια, πεπόνια και ροδάκινα, φρούτα του καλοκαιριού. Μαζί και τα ανήλικά παιδιά της, χωρίς να έχουν πάει ούτε μια μέρα στο σχολείο. «Αυτό είναι άσχημο», παραδέχεται και σημειώνει, «αλλά τι να κάνουμε; Αν δεν έχεις σπίτι, για πες πώς να κάνεις όσα κανονικά πρέπει; Δεν έχουμε σπίτι, δεν έχουμε σχολείο. Στο φορτηγό και όπου μας βγάλει».

Σήμερα στην Κομοτηνή και αύριο ποιος ξέρει πού. Δύσκολη ζωή για την 27χρονη πολύτεκνη μητέρα που δεν έχει παρά ένα όνειρο: Ένα καλύτερο αύριο για εκείνη και τα παιδιά της. «Ένα σπίτι για να ζω με τα παιδιά μου. Η δική μου η ζωή έτσι θα κυλήσει, τα παιδιά μου να είχαν άλλη ζωή τουλάχιστον. Να μπορούσε κάτι να γίνει για εκείνα. Κάτι προς το καλύτερο», δηλώνει και χωρίς να χάνει το κουράγιό της προσθέτει: «Υγεία να έχουμε κι όλα θα γίνουν, σιγά – σιγά»

Πόσο ετών είστε κυρία Πάσιου;

27 ετών και έχω τέσσερα παιδιά.

Στην Κομοτηνή τι κάνετε;

Ήρθαμε από τα Τρίκαλα για να πουλήσουμε καρπούζια, πεπόνια και ροδάκινα για να βγει το μεροκάματο. Δεν έχουμε τι άλλο να κάνουμε, πού να δουλέψουμε. Προσπαθούμε στο δρόμο, από πόλη σε πόλη και όπου βγει.

Είπατε ότι έχετε ήδη τέσσερα παιδιά. Μικρή δεν είστε για να είστε πολύτεκνη;

Εμείς μικροί παντρευόμαστε, όχι όπως εσείς, μεγάλοι. Ξέρεις τώρα πώς είναι η ζωή μας. Αν δεν παντρευτείς μικρή, πάει έμεινες.

Δηλαδή εσείς πόσων ετών παντρευτήκατε;

14 ετών παντρευτήκαμε με τον άντρα μου, και εκείνος μικρός ήταν. Έτσι είναι η ζωή μας. Τα βλέπεις και τα ξέρεις. Όλοι εμείς οι πλανόδιοι έτσι ζούμε, στο δρόμο και όπου μας βγάλει…

Πόσο χρονών είναι τα παιδιά σας;

11, 10, 8 και το πιο μικρό 3. Τώρα τα έχει ο πατέράς τους στο φορτηγό. Κι αυτά μαζί μας γυρίζουν.

Κανονικά όμως δεν θα έπρεπε να είναι σχολείο;

Δεν πήγαν σχολείο ούτε μια μέρα. Μαζί μας τα έχουμε.

Αυτό είναι άσχημο…

Άσχημο, αλλά τι να κάνουμε; Αν δεν έχεις σπίτι, για πες πώς να κάνεις όσα κανονικά πρέπει; Δεν έχουμε σπίτι, δεν έχουμε σχολείο. Στο φορτηγό και όπου μας βγάλει.

Τα φρούτα που πουλάτε από πού τα πήρατε;

Έχουν γίνει στην Αμαλιάδα. Είναι πολύ καλά. Βοηθάει ο καιρός βλέπεις και εκεί γίνονται πιο πριν. Ακριβά τα παίρνουμε, αλλά τι να κάνουμε; Πουλάμε κι εμείς κι ό,τι βγάλουμε.

Βγαίνει το μεροκάματο;

Βγαίνει. 80 λεπτά το καρπούζι, 2 ευρώ τα πεπόνια, δύο κιλά πέντε ευρώ τα ροδάκινα. Τι να κάνουμε; Το μεροκάματο να βγαίνει. Εεεε κάποιες φορές βγαίνει και κάποιες άλλες όχι. Ό,τι βγάλουμε θα φάμε. Αν δεν είναι καλό το μεροκάματο, θα φάμε λίγο.

Μα γίνεται το φορτηγό να λειτουργεί ως σπίτι;

Με το φορτηγό κινούμαστε, εκεί ζούμε. Εγώ και τα τέσσερα παιδιά μου. Αυτό είναι το σπίτι μας. Δεν έχουμε κάποια άλλη επιλογή, κάποια άλλη λύση, τι να κάνουμε;

Και σε θέματα υγιεινής και καθαριότητας τι κάνετε κυρία Πάσιου;

Βρίσκουμε μια βρύση και πλενόμαστε. Δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά. Είναι δύσκολη η ζωή μας. Αν ήταν εύκολα, θα ήθελαν όλοι να ζουν σε ένα φορτηγό. Βλέπετε κανείς να το θέλει; Λύση ανάγκης είναι. Δύσκολη ζωή, αλλά τι να κάνουμε;

Θα την αλλάζατε, αν μπορούσατε;

Αν μπορούσα, αλλά δεν μπορώ. Τι να κάνω; Πώς να την αλλάξω; Αν γεννηθείς φτωχός, γεννήθηκε φτωχός, πάει τέλειωσε.

Τι θα θέλατε περισσότερο;

Ένα σπίτι για να ζω με τα παιδιά μου. Η δική μου η ζωή έτσι θα κυλήσει, τα παιδιά μου να είχαν άλλη ζωή τουλάχιστον. Να μπορούσε κάτι να γίνει για εκείνα. Κάτι προς το καλύτερο. Υγεία να έχουμε κι όλα θα γίνουν, σιγά – σιγά.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.