«Τα τριαντα φιλια του ηλιου»
Η τελευταία δημιουργική εργασία του Νίκου Λυγερού είναι το μυθιστόρημα με τίτλο «Τα τριάντα φιλιά του ήλιου». Σχετίζεται δε άμεσα με τη Θράκη, αφού εκδόθηκε στην Ξάνθη από τις εκδόσεις Σπανίδη και κοσμείται από χαρακτικά και κοσμήματα της εβρίτισσας ζωγράφου Σύνης Αναστασιάδη.
Το βιβλίο μιλά για ανθρώπους που έχουμε ξεχάσει και για όσους προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρέπει να τους ξεχάσουμε, γιατί δήθεν δεν υπήρξαν, ισχυρίζεται ο συγγραφέας του. «Η ιδέα ήταν να ασχοληθώ με τη μαγιά και όχι με το ψωμί, για το οποίο όλοι μιλάνε και ξεχνούν ότι πρέπει να γίνει ένα ψωμί που θα θυσιασθεί για να γίνει μαγιά. Οι πρώτες επαναστάσεις έπρεπε να γίνουν, να θυσιαστούν αυτοί οι άνθρωποι, αλλά σήμερα μας λένε ότι πρέπει αυτοί να ξεχαστούν για να αλλάξει το υπόβαθρο» θα πει ο Νίκος Λυγερός σε συνέντευξή του για το νέο του πνευματικό γέννημα.
Με βάση τη μνήμη, τον προφορικό λόγο και τον λαϊκό πολιτισμό, το πιο πρόσφατο βιβλίο του Νίκου Λυγερού αποτελεί παράθυρο στην ιστοριογνωσία μέσα από μια ματιά α-λήθειας. Είναι ένα βροντερό όχι στη λήθη και μια μεγαλοπρεπής αξίωση της μνήμης να παραμείνει ζωντανή μέσα από το μύθο που γέννησε η πραγματικότητα. Όσο κλειστό κι απόκρυφο κι αν παρουσιάζεται το βιβλίο, συνιστά ωστόσο έναν κύκλο ανοιχτό. Κανένα αξιόλογο κείμενο δεν μπορεί να είναι αποκομμένο από τις ανθρώπινες ανταλλαγές και τα βιωματικά διλήμματα. Και η πιο φαινομενικά ξεκομμένη λογοτεχνική διατύπωση βυζαίνει ένα πολιτισμικό και ιστορικό γίγνεσθαι.
Ο λόγος του ίδιου του συγγραφέα ορίζει την αύρα που αποπνέει το νέο του βιβλίο και μας βοηθά στη διείσδυση στον εσωτερικό του κόσμο. Η ανάγνωση αποκτά έτσι κατευθυντήριες γραμμές, όχι απαραίτητα περιοριστικές, αλλά ίσα – ίσα ανοιχτές σε νέους ορίζοντες κι αναγνώσεις, με όλες τις αισθήσεις και «κερασμένες» όλες τις τέχνες.
Μία από αυτές, η ζωγραφική, παίρνει τη θέση της μουσικής σε ένα βιβλίο που παύει να είναι ένα συμβατικό μυθιστόρημα ή μια ποιητική συλλογή διηγημάτων και γίνεται μια οπτική όπερα. «Τα «Τριάντα φιλιά του ήλιου» είναι οι τριάντα σελίδες ενός ξεχασμένου ημερολογίου που δεν πρέπει να το αγγίξει κανείς δίχως το πνεύμα του Κάφκα ή του Κούντερα. Σ’ αυτό δεν υπάρχουν ημερομηνίες, μόνο μέρες. Δεν υπάρχουν επώνυμοι, μόνο ήρωες. Δεν υπάρχουν ανώνυμοι, μόνον άνθρωποι. Είναι η ιστορία μιας αναμενόμενης λήθης. Είναι η μνήμη μιας άγνωστης θυσίας. Είναι τα ίχνη ενός οράματος. Κάθε πρόσωπο του βιβλίου είναι ένα κομμάτι ενός ανύπαρκτου λαού στον οποίο χρωστάμε την ελευθερία της σκέψης μας».
«Ο συγγραφέας συνδυάζει ερωτικές με πολεμικές σκηνές δίχως να διαχωρίζει τον πόθο από το πάθος. Οι άνθρωποι του έργου, καταδικασμένοι εις ζωή, παλεύουν εναντίον της τύχης για να γράψουν το πεπρωμένο τους. Ο καθένας μόνος μέσα στην ερημιά του πλήθους, βλέπει αυτό που όλοι κοιτάζουν: τον μύθο της ιστορίας. Και ο καθένας μαζί με τους άλλους ζει την ιστορία του μύθου. Ζούμε μαζί τους με τη δύναμη του πολέμου και του έρωτα όταν κάθε στιγμή είναι ένα κομμάτι αθανασίας. Το επικό ύφος γίνεται τρυφερή κίνηση μέσα στη νύχτα της βαρβαρότητας. Τα τέρατα αντιστέκονται στα κτήνη για να μη χαθεί ο άνθρωπος. Ο κλέφτης αντιπροσωπεύει το νοητικό σχήμα του Προμηθέα. Δεν υπάρχουν τα δικαιώματα που δεν διεκδικούμε. Πρέπει να τα κλέψουμε από τον κατακτητή. Τα φαντάσματα του αγώνα ανήκουν στο παρελθόν αλλά όχι μόνο. Είναι τα ερείπια του άλλου αγώνα».
«Αν ο συγγραφέας επικεντρώνεται στην πρώτη επανάσταση, δεν είναι για τη θυσία μα για το έργο της. Οι τότε αγωνιστές ήξεραν πριν δώσουν την πρώτη μάχη ποιο θα ήταν το τέλος τους. Ήξεραν ότι η αντίσταση ήταν πρόωρη. Ήξεραν όμως ότι πρέπει να γίνει, όχι για να νικήσουν μα για να χάσουν, όχι για να δοξαστούν μα για να ξεχαστούν. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να σωθεί ο μύθος. Δεν υπήρχε άλλος δρόμος για τους καταδικασμένους. Διότι δίχως σταύρωση δεν θα υπήρχε ανάσταση».
«Τα τριάντα φιλιά του ήλιου» παρουσιάστηκαν ήδη στο κοινό του Σουφλίου και της Αλεξανδρούπολης, στις 16 και 17 Μαΐου αντίστοιχα, ενώ σήμερα Παρασκευή, 18 Μαΐου, παρουσιάζονται στις Φέρρες, στις 8.30 το βράδυ, στο αμφιθέατρο του Δήμου Φερών.
Το βιβλίο παρουσιάζουν ο συγγραφέας και η ζωγράφος Σύνη Αναστασιάδη. Επίσης, σε σκηνοθεσία Νίκου Λυγερού, θα ερμηνεύσουν αποσπάσματα η ηθοποιός Μαρία Παπαδοπούλου, η Σάνη Καπράγκου κι ο Δημοσθένης Φυντανίδης, συνοδεία μουσικής από τους Κώστα Βενετικίδη στο τσέλο, Γιώργου Παπαϊωάννου στο βιολί και Γιάννη Οικονόμου στο ραμπάμπ.
Α.Χ.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
