Διαστασεις,4578
1ον
-Πού πας;
– Πουθενά.
– Περίμενε, θα ‘ρθω μαζί σου!
Γίνεται αυτό πάτερ μου ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΝΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΑΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΥΓΩ ΜΕ ΟΣΗ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ (δράμα όπως αντιλαμβάνεσθε); Όλα γίνονται κι αυτό και άλλα πολλά… όπως; Όπως:
Aν φορέσεις:
– Μαύρο σορτσάκι
– Ποδοσφαιρικά παπούτσια
– Σουτιέν πρόστυχο με αντίστοιχο μαλλί και βάψιμο…
– Mια σφυρίχτρα στο λαιμό και δύο κάρτες (μία κίτρινη και μία κόκκινη) σφηνωμένες στο σουτιέν
Τι θα έχεις ντυθεί;
Π—-να Διαιτησία!
Αυτά λένε οι Βάζελοι και λοιποί αντι-ολυμπιακοί (κάτι σαν τα λοιπά μικρά κόμματα) που δεν λένε να χωνέψουν ότι ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ πήρε το 10ο πρωτάθλημα τα τελευταία 11 χρόνια… ΔΕΚΑΤΟ (ολογράφως) και… ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΑΣ. Αν και η ιστορία με τον Ρίμπο μας έκανε λίγο ΡΟΜΠΑ, για να λέμε και την αλήθεια…
2ο Χθες πάτερ μου,
το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης παρουσίασε δύο καταξιωμένους Έλληνες ζωγράφους, τον Δημήτρη Μπάκα και τον Δημήτρη Σταθόπουλο σε έκθεση με θέμα: «Ακουαρέλες» (δύο έργα τους στη στήλη σήμερα). Τα έργα του πρώτου, όπως έγραψε ο Π. Τέτσης, «προξενούν ευχάριστη έκπληξη και θαυμασμό, ειδικά για την τεχνική ικανότητα του χειρισμού του δύσκολου υλικού της υδατογραφίας». Ο δεύτερος, που είχα την τιμή να τον γνωρίσω και να φιλοξενηθεί στον πάνω όροφο της στήλης (βλέπε: Άνθρωποι), αποδεικνύει με το έργο του ότι είναι ένας σημαντικός καλλιτέχνης. Επειδή πάτερ ξέρω ότι σου αρέσουν οι εκθέσεις θα σου πω μόνον ότι θα διαρκέσει έως τις 13/6 και θα είναι ανοικτή για το κοινό καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή 9.00-14.00 το πρωί και 19.00-21.00 το απόγευμα. Για να μην χαθείς, το ΙΔΡΥΜΑ ΘΡΑΚΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ βρίσκεται στην οδό ΟΔΥΣΣΕΩΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ ( η Ρεπούση θα χανόταν σίγουρα: «Ποιος είναι ο κύριος;» θα έλεγε)- 12 ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ (πάλι μέσον έβαλες πάτερ;) στην ΞΑΝΘΗ. Φεύγοντας πάρε κανένα γλυκάκι από κάποιο ζαχαροπλαστείο της πόλης –κατά προτίμηση καριόκες (και ουχί καριόλες αρκετές έχει η Κομοτηνή… ΠΗΞΑΜΕ)- γιατί μου αρέσουν πολύ… ΚΑΙ ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΠΑΤΕΡ, αλλά αυτά είναι «σκληρά ναρκωτικά» για μας ΤΑ ΜΠΑΤΙΡΑΚΙΑ… για να πάρουμε πίνακα φεύγοντας από έκθεση ζωγραφικής κι εγώ κι εσύ θα πρέπει να τον έχουμε κλέψει ΠΡΩΤΑ… ΝΟΜΙΖΩ; Να είμαστε δηλαδή ΑΛΗΤΑΚΙΑ ΜΠΑΤΙΡΑΚΙΑ…
3ο Ευτυχώς που τέλειωσαν τα [Ελευθέρια] πάτερ μου…
Χρησιμοποιώ άγκιστρα [ ] και τα εσωκλείω για να μην το σκάσουν και αρχίσουν πάλι από την αρχή (ΔΕΝ ΤΗΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ ΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ). Πάντως θα μου λείψουν: Η κ. Μουστάκα και τα χαρωπά σακάκια της, ασορτί με το χαμόγελο… η κ. Γιαμουστάρη – σκέτο χαμόγελο…ΑΛΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ – ο λόγος του κυρίου Δημάρχου, άλλαζε χαμόγελο και κρατούσε το λόγο, όπου κι αν πήγαινε το λόγο του προγράμματος έλεγε πάτερ μου, γιατί; Αφού πρόγραμμα είχαμε όλοι σπίτι μας… ΝΤΙΠ ΜΑΛΑΚΕΣ ΜΑΣ ΠΕΡΑΣΑΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ… ΞΕΡΟΥΜΕ! Να ακούμε ΑΕΡΟΛΟΓΙΕΣ δεν μάθαμε ακόμη… γι’ αυτό και περιοριστήκαμε στα cd και τα dvd πάτερ, στη μοναξιά των τοίχων ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΜΑΣ, εσώκλειστοι κι εμείς… ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ένα πράγμα… αγρίμια κι αγριμάκια μου… ένα άλλο δεύτερο. Φτωχές επιδόσεις σε μια φτωχή πόλη… και η φτώχεια πάτερ μου απενοχοποιεί το κιτς, την προχειρότητα, την πλαστική άσπρη καρέκλα… ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ ΤΙΣ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΓΥΦΤΟ (ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ: ΧΩΡΙΣ ΔΟΣΗ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ Η ΛΕΞΗ ΓΥΦΤΟΣ) ΠΟΥ ΤΙΣ ΠΟΥΛΑ… Δεν λέμε, ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΟΥΤΕ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΜΟΥ, ότι κάνουμε τέχνη και πολιτισμό… η δε ντόπια θωπεία σε τέτοιου είδους συμπεριφορές της ΝΕΑΣ ΑΡΧΟΥΣΑΣ ΤΑΞΗΣ δουλεύει υπερωρίες… ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ υπονομεύσει την καλόπιστη κριτική, αλλά πάνω από όλα ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΑΙ ΡΕΖΙΛΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΠΟΥ ΑΣΚΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΣΤΟ ΣΠΟΡ (ΓΛΟΥΠ – ΓΛΟΥΠ)…
4ο Εδώ γελάτε…
Ασθενής επισκέπτεται το γιατρό του, που τον εξετάζει επισταμένως για πολλή ώρα και μετά παίρνει σοβαρό ύφος και λέει:
– Σας εξήτασα και έχω νέα να σας πω, αλλά είναι και καλά και κακά… Από πού θέλετε ν’ αρχίσω;
– Καλύτερα απ’ τα κακά πρώτα, γιατρέ…
– Λοιπόν, απ’ ό,τι συμπεραίνω, έχετε προχωρημένο καθολικό καρκίνο και έχετε ακόμη ζωή 3-4 μήνες το πολύ…
– Αμάν, γιατρέ, μ’ έκαψες, λέει ο άρρωστος. Τώρα ό,τι και να μου πεις από δω και πέρα δεν έχει καμία σημασία… Αφού θα πεθάνω που θα πεθάνω σε 3-4 μήνες… αλλά… τέλος πάντων… Λες ότι έχεις και καλά νέα… Ποια ΕΊΝΑΙ αυτά;
– Να, έχεις και προχωρημένο Αλτσχάιμερ, οπότε σε… 5-6 μέρες θα τα ‘χεις ξεχάσει όλα…!
Υ.Γ.
Αλτσχάιμερ… στην Κομοτηνή έχουμε; Δεν έχουμε…
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
