Σεμιναριο για την αντισεισμικη αμυνα των σχολειων

Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης, με ευθύνη του γραφείου Αγωγής Υγείας, και σε συνεργασία με τον Οργανισμό Αντισεισμικής Προστασίας διοργάνωσαν διήμερο σεμινάριο, για τους διευθυντές, υποδιευθυντές και εκπαιδευτικούς των σχολείων της Ροδόπης, με θέμα «Αντισεισμική Άμυνα Σχολικών Μονάδων» την Τρίτη και την Τετάρτη στο αμφιθέατρο του Μουσικού Σχολείου Κομοτηνής. Το σεμινάριο περιλάμβανε και άσκηση των μαθητών και των εκπαιδευτικών σε περίπτωση σεισμού, η οποία πραγματοποιείται κάθε χρόνο στα σχολεία της χώρας.

Μηχανικοί του Οργανισμού Αντισεισμικής Προστασίας ενημέρωσαν εκπαιδευτικούς και στελέχη της Δευτεροβάθμιας για το «σεισμικό κίνδυνο» στην Ελλάδα, ο οποίος τη φέρνει στην πρώτη θέση στην Ευρώπη και στην έκτη στον κόσμο. Η φράση – σύνθημα του ΟΑΣΠ είναι «Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τους σεισμούς» και στοχεύει στην ενεργό συμμετοχή όλων σε μια προσπάθεια μείωσης των αρνητικών επιπτώσεων σε περίπτωση σεισμού.

Ο προϊστάμενος της Β/θμιας Κώστας Πα­νδρε­μέ­νος εξήγησε ότι η αφορμή δόθηκε από την επιθυμία ενός σχολείου για επιμόρφωση (Γυ­μνά­σιο Καλ­λί­στης). «Θε­ω­ρή­σα­με ό­τι αυ­τή η ε­πι­μόρ­φω­ση θα ή­ταν κα­λό να γί­νει σε ό­λους τους εκ­παι­δευ­τι­κούς της Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης ό­λου του νο­μού. Ήρ­θα­με σε ε­πι­κοι­νω­νί­α με τον Ο­Α­ΣΠ και μη­χανι­κοί του Ορ­γα­νι­σμού α­πο­δέ­χτη­καν την πρό­σκλη­ση.

Ε­πει­δή ο νο­μός μας έ­χει ι­διαι­τε­ρό­τη­τες σε ό,τι α­φο­ρά το αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μικό – το 40% με 50% των εκ­παι­δευ­τι­κών κά­θε χρό­νο αλ­λά­ζουν – φρο­ντί­σα­με, πα­ρό­τι έ­χου­με 22 σχο­λεί­α να ε­πι­μορ­φω­θεί τε­τρα­πλά­σιος α­ριθ­μός εκ­παι­δευ­τι­κών, δηλαδή περίπου 90 ά­το­μα, ώ­στε να μπο­ρέ­σου­με με την τε­χνο­γνω­σί­α την ο­ποί­α απο­κτή­σα­με αυ­τές τις δύ­ο μέ­ρες να έ­χου­με μί­α α­σφα­λή α­ντι­με­τώ­πι­ση των γε­γονό­των».

Ευχαρίστησε τους μη­χα­νι­κούς του Ο­Α­ΣΠ, με τη βο­ή­θεια των ο­ποί­ων έ­γι­νε η η­με­ρί­δα και σχολίασε «μας ε­ντυ­πω­σί­α­σαν με τα θέ­μα­τα που πα­ρου­σί­α­σαν. Πράγ­μα­τι μά­θα­με πράγ­μα­τα, τα ο­ποί­α εν­δε­χο­μέ­νως να μην τα εί­χα­με ξα­να­κού­σει».

Ανέφερε ότι το 95% των σχο­λεί­ων μας εί­ναι σχε­δόν και­νού­ρια. «Μό­νο το Ε­σπε­ρι­νό εί­ναι με­γα­λύ­τε­ρο α­πό ει­κο­σα­ε­τί­ας, ενώ ό­λα τα άλ­λα εί­ναι και­νού­ρια, έ­χουν χτι­στεί με και­νού­ριες προ­δια­γρα­φές και εί­ναι σε πά­ρα πο­λύ κα­λή κα­τά­στα­ση.

Ο Ο­Α­ΣΠ, σε συ­νερ­γα­σί­α με τη Δευ­τε­ρο­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση ε­δώ και τρί­α χρό­νια έ­χει ξε­κι­νή­σει τον έ­λεγ­χο ό­λων των κτι­ρί­ων, α­πό τα πα­λιό­τε­ρα στα νε­ό­τε­ρα. Γίνεται δηλαδή έ­λεγ­χος της στα­τι­κό­τη­τας των κτι­ρί­ων αυ­τών, ώ­στε να ξέ­ρου­με που βρι­σκό­μα­στε κι ο έ­λεγ­χος πά­ει πο­λύ κα­λά».

Άσκηση ετοιμότητας

Με την ολοκλήρωση της ενημέρωσης ξεκίνησε η πρακτική άσκηση. Χτύ­πη­σε το κου­δού­νι και οι μα­θη­τές βγή­καν α­πό τις αί­θου­σές τους σα να ε­πρό­κει­το για σει­σμό.

Μι­λώ­ντας στους συγκεντρωμένους μαθητές, ο κ. Παν­δρε­μέ­νος, τους ε­νημέ­ρω­σε ό­τι αυ­τή η ά­σκη­ση γί­νε­ται για να κα­τα­λά­βουν πώς μπο­ρούν να βγουν α­πό το κτί­ριο, με α­σφά­λεια.

Ο αρ­χι­τέ­κτο­νας μη­χα­νι­κός, προ­ϊ­στά­με­νος εκ­παί­δευ­σης – ε­νη­μέ­ρω­σης του Ο­Α­ΣΠ Πα­να­γιώτης Πα­πα­δά­κης ανέφερε ότι οι μη­χα­νι­κοί τους βγά­ζουν τα δι­κά τους συ­μπε­ρά­σμα­τα α­πό τον τρό­πο με τον ο­ποί­ο τα παι­διά εκ­κε­νώ­νουν το σχο­λεί­ο τους, ενώ συμβούλεψε τους μα­θη­τές την ε­πό­με­νη φο­ρά που θα κάνουν την ά­σκη­ση να την αντιμετωπίσουν λί­γο πιο συ­γκροτη­μέ­να. «Να μην τρέ­χε­τε στη σκά­λα, να μην πη­γαί­νε­τε ό­λοι μα­ζί, να μην προ­σπα­θεί­τε να κα­τε­βεί­τε α­πό τις ά­κρες της σκά­λας, πράγ­μα­τα, δη­λα­δή, που κά­νουν συνή­θως τα παι­διά. Για φα­ντα­στεί­τε, σ’ έ­να σει­σμό κα­τα­στρο­φι­κό να πη­γαί­νε­τε τρέ­χο­ντας στην σκά­λα. Θα έ­χε­τε γλι­τώ­σει α­πό το σει­σμό και θα κιν­δυ­νεύ­ε­τε α­πό το συ­νω­στι­σμό».

Ο κ. Παπαδάκης αναφέρθηκε στις περιπτώσεις των Γρεβενών και της Κοζάνης, σημειώνοντας ότι ζούμε σε μί­α σει­σμο­γε­νή πε­ριο­χή.

Ο Πα­να­γιώ­της Πα­πα­δά­κης εξήγησε ότι ο Ο­Α­ΣΠ από την ίδρυσή του προ­σπα­θού­σε να κα­λύ­ψει τα σχο­λεί­α. «Πη­γαί­να­με αρχικά σε σχο­λεί­α και μι­λού­σα­με ά­με­σα στους μα­θη­τές, για θέ­μα­τα αυ­το­προ­στα­σί­ας, σε πε­ρί­πτω­ση σει­σμού. Α­πό το 1999 – χω­ρίς να έ­χει κα­ταρ­γη­θεί αυ­τού του εί­δους η ε­νη­μέ­ρω­ση των μα­θη­τών – έ­χει αρ­χί­σει και μια άλ­λη δρα­στη­ριό­τη­τα, που έ­χει να κά­νει με σεμι­νά­ρια για τους εκ­παι­δευ­τι­κούς. Συ­νή­θως, αυ­τά εί­ναι δι­ή­με­ρα, τρι­ή­με­ρα και τε­τρα­ή­με­ρα, κατά τα ο­ποί­α πη­γαί­νου­με σε νο­μούς, έρ­χο­νται εκπαι­δευ­τι­κοί α­πό κά­θε σχο­λεί­ο οι ο­ποί­οι πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας αυ­τό το σε­μι­νά­ριο και παίρ­νο­ντας αρ­κε­τό εκ­παιδευ­τι­κό υ­λι­κό α­πό τη με­ριά μας, μπο­ρούν να λει­τουρ­γή­σουν στο σχολεί­ο τους ως πολ­λα­πλα­σια­στές, κα­τά κά­ποιον τρό­πο, μια που ε­μείς δεν μπο­ρούμε να κα­λύ­ψου­με όλα τα σχο­λεί­α της ε­πι­κρά­τειας».

Σχολιάζοντας το αν οι μαθητές που συμμετέχουν στις σχετικές ασκήσεις έχουν την αί­σθη­ση του φό­βου, είπε ότι αυτό ε­ξαρ­τά­ται α­πό τις προ­σλαμ­βά­νου­σες που έ­χουν. «Είχα­με έ­να σει­σμό στο Α­γρί­νιο, στη λίμνη Τριχωνίδα, εί­χα­με σο­βα­ρές ζη­μιές απ’ ό­τι εί­δα­με α­πό τα ΜΜΕ. Αυ­τό, ε­άν το ε­κτι­μή­σου­ν οι μαθητές μπο­ρούν να έ­χουν την α­νά­λο­γη αί­σθη­ση φό­βου ή ό­χι. Σί­γου­ρα ό­μως με­γά­λο ρό­λο παί­ζουν και οι κα­θη­γη­τές τους, διό­τι εί­ναι γε­γο­νός ό­τι αν το α­ντι­με­τωπί­σουν σαν α­στεί­ο, την ώ­ρα που θα χρεια­στεί δε θα έ­χουν κά­ποια προ­σλαμ­βάνου­σα πα­ρά­στα­ση, α­πό την ά­σκη­ση που έ­κα­ναν».

Από τους προβληματισμούς των κα­θη­γη­τών διέκρινε το «α­ντέ­χει το σχο­λεί­ο ή ό­χι» κι ενημέρωσε ότι σε γενικές γραμμές οι κα­τα­σκευές των κτι­ρί­ων μας εί­ναι κα­λές. «Έ­χου­με α­πό τους πλέ­ον σύγ­χρο­νους α­ντι­σει­σμι­κούς κα­νο­νι­σμούς, χωρίς αυτό να ση­μαί­νει ό­τι τα κτί­ριά μας εί­ναι α­λώ­βη­τα. Έ­χουν ζη­μιές στους τοί­χους, στα τζά­μια, ζη­μιές που προ­κύ­πτουν α­πό τον ε­ξο­πλι­σμό και την ε­πί­πλω­ση ε­νός χώ­ρου και ζη­μιές που ε­ντέ­λει μπο­ρού­με να τις α­ντι­με­τω­πί­σου­με μό­νοι μας, χω­ρίς κατ’ α­νά­γκη να εί­μα­στε μη­χα­νι­κοί: το να στε­ρε­ώ­σου­με μια ντου­λά­πα, να κά­νου­με μί­α σω­στή διά­τα­ξη των θρα­νί­ων μέ­σα σε μια σχο­λι­κή αί­θου­σα διευ­κο­λύ­νει την α­πο­χώρη­ση των μα­θη­τών. Ο πρώ­τος προ­βλη­μα­τι­σμός τους εί­ναι το κτί­ριο, αν α­ντέ­χει ή ό­χι. Α­φού, ε­ξοι­κειω­θούν μ’ αυ­τόν τον προ­βλη­μα­τι­σμό και μπουν τα πράγ­ματα στη σω­στή τους διά­στα­ση εί­ναι το πώς χει­ρί­ζονται 400 μα­θη­τές σε έ­να σχο­λεί­ο την ώ­ρα του μα­θή­μα­τος, που εί­ναι κά­πως ε­λεγ­χό­με­να τα πράγ­μα­τα και πώς στο διάλ­λει­μα, που δεν εί­ναι πά­ντο­τε ε­λεγ­χό­με­να τα πράγ­μα­τα ή αν η μέ­ρα εί­ναι βρο­χε­ρή ή αν εί­ναι βρά­δι. Έ­χουν προ­βλη­μα­τι­σμούς, με­γά­λες α­γω­νί­ες κι αυ­τό φαί­νε­ται α­πό τις ε­ρω­τή­σεις κι α­πό τη συμ­με­το­χή τους και εν­θαρ­ρύ­νο­νται, κα­τά κά­ποιον τρό­πο».

Ο κ. Παπαδάκης έδωσε κάποια στοι­χεί­α που αφορούν στο σει­σμό της Α­θή­νας. «Α­πό έ­να σύ­νο­λο πε­ρί­που 2.500 σχο­λι­κών κτι­ρί­ων γύ­ρω στα 450 έ­πα­θαν ζη­μιές. Δεν κα­τέρ­ρευ­σε κα­νέ­να, ώ­στε να έ­χου­με πρό­βλη­μα ε­γκλω­βι­σμού α­τόμων κι αυ­τό εί­ναι και το ζη­τού­με­νο. Σε έ­ναν πα­λαιό­τε­ρο σει­σμό στην Κο­ζά­νη και στα Γρε­βε­νά, γύ­ρω στα 10 σχο­λι­κά κτί­ρια που ή­ταν πο­λύ πα­λιά, α­πό λι­θο­δο­μή, τού­βλα, έ­πα­θαν σο­βα­ρές ζη­μιές, εί­χα­με κά­ποιες μι­κρές κα­ταρ­ρεύ­σεις, αλ­λά δεν εί­χα­με α­τυ­χή­μα­τα, για­τί δε λει­τουρ­γού­σαν τα σχο­λεί­α. Αλ­λά, σα σύ­νο­λο, ε­πέ­τρε­παν την εκ­κέ­νω­ση, α­κό­μα και μ’ αυ­τές τις ζη­μιές».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.