Η Τεχνη της μουσικης επενδυσης
Συναυλία αφιερωμένη στον ελληνικό κινηματογράφο, με μουσικά έργα που φέρουν την υπογραφή του Σταύρου Ξαρχάκου, από τις ταινίες «Τα κόκκινα φανάρια», «Γυμνοί στο δρόμο» και «Λόλα», σ’ ένα κύκλο συναυλιών με τίτλο «Η τέχνη της μουσικής επένδυσης» που ξεκίνησε το Μάρτη του 2007. Τη σουίτα ερμήνευσε προχθές το βράδυ στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κυττάρου η Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Σταύρου Ξαρχάκου.
Ο συνθέτης επεξεργάστηκε ορισμένα μουσικά θέματα μεταφέροντάς τα με μια σύγχρονη άποψη, σεβόμενος πάντα την ατμόσφαιρα της μουσικής και της ταινίας, όπως για παράδειγμα στη «Λόλα» όπου έδεσε έξοχα στοιχεία τζαζ σε μια ταινία που εκτυλίσσεται στην περιοχή της Τρούμπας. Η μουσική γίνεται το μέσο για ένα ταξίδι μαγικό που μοιάζει πότε σαν βαλσάκι, πότε σαν χασάπικο και πότε σαν παράθυρο που ανοίγει στο φινάλε μιας ταινίας για ν’ αντικρύσει ένα βλέμμα ή … μια καλημέρα.
Η ζεστή κι απαλή φωνή του Αλέξη Κωστάλα ήταν η προοικονομία για μια εξαιρετική μουσική βραδιά. Στο περιθώριο της συναυλίας, ο κ. Κωστάλας μίλησε για τη σπουδαιότητα της συναυλίας και το ρόλο της διαχρονικής μουσικής.
Ο Α. Κωστάλας θυμήθηκε ότι είχε έρθει στην Κομοτηνή πριν πολλά χρόνια με τον Σταύρο Ξαρχάκο και οι αναμνήσεις ήταν πολύ όμορφες. «Θυμάμαι έναν φαντάρο που ήθελε πολύ να δει τη συναυλία, είπε ότι του άρεσε πολύ το τραγούδι, αλλά δεν είχε χρήματα, και αυτός ήταν ο Θανάσης Αρβανίτης που στη συνέχεια έκανε δισκογραφία.
Στην Κομοτηνή έχω έρθει πολλές φορές, μού αρέσει και βλέπω ότι αυτή η πόλη είναι όλο και πιο ενδιαφέρουσα και όμορφη. Χαίρομαι πραγματικά, γιατί τώρα ερχόμαστε με την καινούρια δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου. Είναι μια μουσική εργασία, η οποία σου ζητάει ν’ ακούς τη μουσική κι όχι απλά αυτή να λειτουργεί σαν μουσικό χαλί. Ζητάει την προσοχή και την αγάπη σου για τη μουσική».
Σε ερώτηση περί επικαιρότητας της μουσικής που γράφτηκε από τον ελληνικό κινηματογράφο ο κ. Κωστάλας αντιπαρέβαλε στο επίκαιρο το καλό. «Όταν κάτι είναι αληθινό και καλό, τότε έχει μια διαχρονική επικαιρότητα. Το καλό και το αληθινό το έχουμε πάντα ανάγκη. Το επίκαιρο κρατάει όσο και η επικαιρότητά του, δηλαδή σχεδόν μηδέν χρόνο. Για μένα, η μουσική έχει αξία όταν έχει μια διαχρονικότητα.
Δε μ’ απασχολεί το επίκαιρο με την έννοια της είδησης».
Το «ένα τραγούδι, μια ιστορία» που αφορούσε τη μουσική έντονα πριν μερικές δεκαετίες δεν έχει σβήσει για τον Αλέξη Κωστάλα. «Πιστεύω ότι πάντα θα υπάρχουν σημαντικοί συνθέτες και στιχουργοί που αγαπούν και πονάνε αυτό που κάνουν, σέβονται και αγαπούν το κοινό τους. Απλά υπάρχει παράλληλα και μία πολύ δυνατή βιομηχανία κατασκευής τραγουδιών, την οποία ενδιαφέρει απλά να εντυπωσιάσει.
Έχω εμπιστοσύνη στο κριτήριο του κόσμου μακροπρόθεσμα. Ο κόσμος μάς βάζει όλους στη θέση μας κι αυτό φαίνεται στην παραδοσιακή μουσική, την οποία έχει γεννήσει ο ίδιος ο λαός ως μια αξία που την ανακαλύπτει πολλές φορές, μετά από πολύ καιρό και μια διαχρονικότητα.
Ο κόσμος ξέρει μακροπρόθεσμα να αναγνωρίζει και να τιμάει αυτά που αξίζουν».
Μιλώντας για τα ελληνικά σάουντρακ που έγραψαν ιστορία, ο κ. Κωστάλας αβίαστα σκέφτηκε το «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη, σε μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου. «Μπορείτε να φανταστείτε τη θαυμάσια ταινία του Κώστα Φέρρη χωρίς τη μουσική του Σ. Ξαρχάκου, χωρίς το στίχο του Νίκου Γκάτσου;»
Μαρία Αμπατζή
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
