Χορευουν με τα κυματα οι αλιεις του Εβρου…

Με «Θεούς» και «Δαίμονες», εντός και εκτός θαλάσσης παλεύουν τα τελευταία χρόνια οι εργαζόμενοι στον κλάδο της αλιείας στην περιοχή του Έβρου. Η ραγδαία αύξηση των λειτουργικών τους εξόδων, λόγω της υπέρογκης αύξησης στην τιμή του πετρελαίου, οι άνισες συνθήκες εκμετάλλευσης του θαλάσσιου πλούτου μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων αλιέων, αλλά και η μελλοντική έναρξη λειτουργίας του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη βάζουν, σύμφωνα με τους ίδιους, «την ταφόπλακα» στον κλάδο.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο των παράκτιων αλιέων Αλεξανδρούπολης, κ. Δημήτριο Σαρίκα, σύντομα οι περισσότεροι αλιείς θα πρέπει ή να εγκαταλείψουν την πόλη της Αλεξανδρούπολης προς αναζήτηση εργασίας ή να ασχοληθούν με άλλο επάγγελμα. Η σταγόνα, ωστόσο, που ξεχείλισε το «ποτήρι της οργής» των ψαράδων της περιοχής ήρθε από το Κεντρικό Λιμεναρχείο της Αλεξανδρούπολης, με την κατάσχεση μεγάλης ποσότητας χταποδιών, μικρού μεγέθους, σύμφωνα με τις οδηγίες της Ε.Ε.. Τα χταπόδια είχαν αλιευθεί ανοιχτά του Θρακικού Πελάγους.

Το συγκεκριμένο μέγεθος χταποδιού, βάσει των κανονισμών της Ε.Ε., απαγορεύεται για τους Έλληνες ψαράδες, αλλά επιτρέπεται για τους Τούρκους.

Οι 300 γενναίοι του Θρακικού Πελάγους

Στην παράκτια αλιεία, στην ευρύτερη περιοχή του νομού, εργάζονται περί τις τριακόσιες οικογένειες. Υπολογίζεται ότι πρόκειται για τουλάχιστον δύο άτομα από κάθε οικογένεια, που απασχολούνται πλήρως ή μερικώς με την αλιεία.

«Από αυτές οι 150 περιμένουν να ζήσουν αποκλειστικά από το χώρο της αλιείας, οι υπόλοιπες έχουν και κάποιο δεύτερο επάγγελμα μέσα στην οικογένεια για να ζήσουν».

Στο Θρακικό Πέλαγος, υπάρχουν συγκεκριμένα είδη που είναι στόχοι της παράκτιας αλιείας.

Αυτά εμφανίζονται κάποιες εποχές του χρόνου, σε μεγάλες ποσότητες και τα «κυνηγούν» όλοι οι παράκτιοι, όπως η γαρίδα, είδος που αφήνει υψηλά οικονομικά οφέλη στον ψαρά, η γλώσσα, το χταπόδι, η σουπιά και η κουτσομούρα. Σε ποσότητες επίσης, αλλά χωρίς το αντίστοιχο οικονομικό όφελος, είναι τα είδη του κεφάλου κυρίως, που αποτελούν και τους βασικούς στόχους του παράκτιου ψαρά.

Κι όσον αφορά στο κέρδος ενός παράκτιου αλιέα; «Τα τελευταία χρόνια έχουν μειωθεί τα αλιεύματα και αυτό έχει ως επακόλουθο τη μείωση των εσόδων». Βέβαια η μείωση αυτή έχει ξεκινήσει, πριν αρχίσουν να μειώνονται τα αλιεύματα και οφείλεται στην πολύ μεγάλη αύξηση των λειτουργικών εξόδων. «Αυτό συμβαίνει τα τελευταία 20 χρόνια και σε πολλές περιπτώσεις έχει υπερβεί το 100%», δηλώνει ο κ. Σαρίκας.

Μειώνονται τα αλιευτικά αποθέματα

Αρνητική εξέλιξη υπήρξε και η μείωση των αλιευτικών αποθεμάτων. Κυρίως λόγω της υπερ-αλίευσης, της μόλυνσης και της ρύπανσης της θάλασσας από τα φυτοφάρμακα που καταλήγουν σ΄ αυτή από τα ποτάμια. Παράλληλα, δεν λαμβάνεται το παραμικρό μέτρο για την προστασία του γόνου και των μικρών ψαριών. Όπως παραδέχεται ο κ. Σαρίκας τα τελευταία χρόνια, σημειώνεται ανεξέλεγκτη αλιεία από τους ερασιτέχνες ψαράδες. «Αν αναλογιστεί κανείς ότι έχουμε 1 εκατ. ερασιτεχνικές άδειες αλιείας, αμέσως καταλαβαίνει κάποιος ότι μπορεί οι ποσότητες που αλιεύονται κατά άτομο να μην είναι μεγάλες, αλλά λόγω του μεγάλου όγκου που υπάρχει στην ερασιτεχνική αλιεία σαφώς και υπάρχει πρόβλημα. Δεν πάρθηκαν μέτρα, όταν έπρεπε, και σήμερα φτάσαμε σε σημεία οριακά.»

Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο στο Θρακικό Πέλαγος, λόγω της έντονης δραστηριότητας του αλιευτικού στόλου της Τουρκίας. «Πρόκειται», όπως περιγράφει ο κ. Σαρίκας, «για νέο αλιευτικό στόλο, πολύ σύγχρονο, εκσυγχρονισμένο σε πολύ μεγάλο βαθμό, με τη συμμετοχή εταιριών μεγάλων συμφερόντων, με πολύ μεγάλα σκάφη που αλιεύουν ανεξέλεγκτα.»

Επειδή δεν ανήκουν στην Ε.Ε., δεν έχουν υποχρέωση να ακολουθούν την πολιτική της και τα μέτρα που λαμβάνονται για τους Θρακιώτες αλιείς.

«Έτσι, σήμερα, φτάσαμε να έχουμε «συγκρούσεις» στην περιοχή του Θρακικού Πελάγους.»

Στην καταγγελία ότι χρησιμοποιούν γεννήτριες πολλών χιλιάδων κεριών οι οποίες είναι απαγορευμένες για τους Έλληνες αλιείς προβαίνει ο πρόεδρος των μηχανοτράτων και γρι-γρι μέσης αλιείας, «ο ΦΑΡΟΣ», ο κ. Γιάννης Αλεξανδρίδης. Παράλληλα σημειώνει ότι οι ίδιοι δουλεύουν με υγραέριο και γενικά με παραδοσιακές μεθόδους.

«Τα δίχτυα τους είναι πιο πυκνά που πιάνουν ακόμη και την αθερίνα.» δηλώνει ο κ. Αλεξανδρίδης και σημειώνει: «Προκαλούν ζημιά στα διεθνή ύδατα και μπαίνουν και στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Κάνουμε συστάσεις στο λιμεναρχείο και μας λένε ότι εμείς δεν μετράμε καλά.»

Ταφόπλακα ο Αγωγός…

Κατ΄ επανάληψη οι αλιείς του Έβρου εκφράζουν την αντίθεσή τους στην κατασκευή και λειτουργία του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς Αλεξανδρούπολη. «Για εμάς ο αγωγός θα είναι η «ταφόπλακά» μας» δηλώνει ο κ. Σαρίκας και σημειώνει: «Στην περίπτωσή μας δεν έχει να κάνει η κατασκευή του αγωγού με την περίπτωση ατυχήματος. Για εμάς θα είναι αρκετή και μόνη η κίνηση των πλοίων που θα έρθουν στην περιοχή. Θα έχουμε τεράστιο πρόβλημα.»

Σύμφωνα με τους αλιείς του Έβρου είναι συγκεκριμένα τα σημεία στο Θρακικό Πέλαγος, όπου βρίσκουν καταφύγιο τα μικρά ψάρια και αναπαράγονται. Με τη κίνηση των πλοίων κάποια είδη θα απομακρυνθούν από την περιοχή γιατί δεν θα βρίσκουν το καταφύγιο που εντόπιζαν όλα αυτά τα χρόνια και ένα από τα βασικά είδη «στόχοι» είναι η γαρίδα που η απώλειά της, μεταφράζεται, στην απώλεια του 1/3 των εσόδων τους.

Αποτέλεσμα όλων των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν είναι η συρρίκνωση του χώρου, ενώ πριν από δέκα χρόνια, στην Αλεξανδρούπολη υπήρχαν 32 σκάφη, σήμερα είναι μόνο 17,δηλαδη τα μισά. «Οι αριθμοί», όπως σημειώνει ο κ. Αλεξανδρίδης, «από μόνοι τους μαρτυρούν πολλά».

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.