Διαστασεις,4553
1ον Ανώμαλη προσγείωση πάτερ μου,
δεν λέω ακόμη να το χωνέψω. Η ραστώνη έχει αφεθεί πίσω κι εγώ έχω πέσει με τα μούτρα στη δουλειά, (η τελευταία πρόταση γράφτηκε με την ελπίδα ότι θα διαβαστεί από τη Διευθύντριά μου [η τελευταία φορά που διάβασε κάτι δικό μου (επειδή δεν είναι η γραφή μου, «λογοτεχνική γραφή επιπέδου» – σιγά μην κατρακυλούσα τόσο χαμηλά), ήταν η απόλυσή μου, που μου έγραψε για να την έχει έτοιμη, όπως μου είπε]. Χάθηκε, πάτερ μου, να γνωρίζω κι εγώ ένα τέτοιο μυστικό, όπως αυτό με το κρυφό ομόλογο; Πώς αποκόμισαν εκείνοι τεράστια κέρδη, έτσι κι εγώ, στο κόλπο, μέσα (ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΜΕ ΔΟΥΝ ΚΑΙ μονάχη και θα με περάσουν για ΜΟΝΑΧΗ). Γνωρίζοντας τα τσιλιμπουρδίσματα των ανδρών επιφανών ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ τι κερδίζω πάτερ μου; ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟ…
Γι’ αυτό σας λέω πάμε, πάμε να φύγουμε από εδώ… Η μόνη που θα το καταλάβει θα είναι πάλι η Διευθύντριά μου, «πού πήγε πάλι και χάθηκε;» θα πει, όταν δεν θα βρίσκει άλλον να ΤΟΝ στολίζει… με τον κλασικό τρόπο που στολίζουν τα αφεντικά τους εργαζομένους, οι προϊστάμενοι τους υφιστάμενους και οι πλούσιοι τους φτωχούς… ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΥ ΚΑΤΣΕΙ ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΟ ΓΑΜΩΤΙ ΜΟΥ;
2ον Μεταφερόμαστε στην Αρχαία Ελλάδα, πάτερ!
Ένα ανοιξιάτικο πρωινό πλησιάζει τον Σωκράτη κάποιος γνωστός του και του λέει:
– «Σωκράτη, ξέρεις τι έμαθα μόλις τώρα για τον καλύτερό σου φίλο;».
– «Περίμενε ένα λεπτό», του λέει ο Σωκράτης «πριν μου πεις οτιδήποτε, θέλω να σου κάνω το τεστ του τριπλού φιλτραρίσματος».
– «Το τεστ του τριπλού φιλτραρίσματος;» ρωτάει ο γνωστός του.
– «Ακριβώς» απάντησε ο Σωκράτης. – «Πριν μου πεις οτιδήποτε σχετικά με τον καλύτερό μου φίλο, να το πρώτο φιλτράρισμα: η αλήθεια. Είσαι σίγουρος πως αυτό που θέλεις να μου διηγηθείς είναι αλήθεια;».
– «Ε, όχι!» απάντησε ο γνωστός «Στην πραγματικότητα το άκουσα να το λένε».
– «Ωραία, άρα δεν ξέρεις την αλήθεια ή όχι! Έτσι περνάμε στο δεύτερο φιλτράρισμα: την καλοσύνη. Αυτό που θέλεις να μου διηγηθείς είναι κάτι καλό;».
– «Όχι! Αντιθέτως!» απάντησε ο γνωστός.
– «Ωραία! Άρα θέλεις να μου διηγηθείς κάτι αρνητικό. Και τώρα το τελευταίο φιλτράρισμα: η χρησιμότητα. Αυτό που θέλεις να μου πεις για τον καλύτερό μου φίλο θα έχει κάποια χρησιμότητα για μένα;».
– «Όχι! Νομίζω πως όχι!».
– «Λοιπόν», συνεχίζει ο Σωκράτης, «αυτό που θέλεις να μου πεις δεν είναι αλήθεια, δεν είναι καθόλου καλό και δεν μου χρησιμεύει να το ξέρω! Άρα γιατί να μου το πεις;».
Να γιατί ο Σωκράτης ήταν ένας μεγάλος φιλόσοφος και απολάμβανε μεγάλης εκτίμησης! Και να γιατί ο Σωκράτης δεν έμαθε ποτέ… ότι η γυναίκα του τον απατούσε με τον καλύτερό του φίλο!
ΑΝ ΠΑΤΕΡ ΜΟΥ ΕΦΑΡΜΟΣΩ ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΟ ΤΕΣΤ ΤΟΥ ΤΡΙΠΛΟΥ ΦΙΛΤΡΑΡΙΣΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΤΕΣΣΕΡΑ (ΚΑΙ ΒΑΛΕ και βάλε) ΧΡΟΝΙΑ…
3ον Σήμερα δεν έχω καθόλου όρεξη για δουλειά…
… θα το παίξω Καραμανλής… Ή μάλλον όχι, καλύτερα τηλεοπτικό παράθυρο, ο Καραμανλής έχει και τα δίδυμα να γκρινιάζουν… και ποιος τα ακούει; Τηλεοπτικό παράθυρο, και μάλιστα θα αναπτύξω ένα από τα πολλά σοβαρά θέματα της εποχής μας… Γνωρίζατε πάτερ μου ότι το χαρτί υγείας σε ρολό, και με τη διάτρηση που το χωρίζει σε φύλλα, γεννήθηκε στις ΗΠΑ το 1884 (Ξέχασα να ευχαριστήσω τον Αμερικανό πρόξενο); Πριν απ’ αυτό χρησιμοποιούνταν διάφορα υλικά (δεν πάει ο νους μου στο πονηρό πάτερ, εκεί είναι πάντα των αναγνωστών). Οι πρωτόγονοι χρησιμοποιούσαν φύλλα και κλαδάκια, όπως κάνουν και ορισμένα είδη πιθήκων (άρε ΔΑΡΒΙΝΕ μεγάλε!). Μέχρι και πριν από έναν αιώνα χρησιμοποιούνταν ξερά φύλλα, ειδικά εκείνα που περιβάλλουν τον καρπό του αραβοσίτου (εξ ου και η φαγούρα). Στις Ινδίες και στον αραβικό κόσμο χρησιμοποιούνται από παράδοση τα δάχτυλα του αριστερού χεριού (Τώρα το λέτε; Τώρα; Μετά από τόσες χειραψίες με Ινδούς μετανάστες; Κι εγώ που νόμιζα ότι μου δίνουν το χέρι της καρδιάς…!). Το χαρτί άρχισε να χρησιμοποιείται το 18ο αιώνα, με τη γέννηση των ημερήσιων εφημερίδων (Εεεε όχι, θα γράφω σε εβδομαδιαία). Οι εφημερίδες διατήρησαν αυτή τη διπλή λειτουργία – της ενημέρωσης και του καθαρισμού – μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες (οπότε έχασαν τη λειτουργία της ενημέρωσης). Η πρώτη φορά που παράχθηκε χαρτί υγείας ήταν στην Αγγλία το 1880, όμως δεν ήταν σε ρολό, αλλά σε φύλλα συσκευασμένα σε κουτί, τα οποία δεν ήταν και τόσο απαλά (Είναι γνωστό ότι οι Άγγλοι αρέσκονται στα σκληρά – τους το χρωστούσα πάτερ από την εποχή της Θάτσερ ακόμη…!). Γιατί αυτό το ύφος; Έχετε την εντύπωση ότι στα τηλεοπτικά παράθυρα μαθαίνετε σοβαρότερα;
4ον Εδώ γελάτε
Δύο εργαζόμενοι σε μια μεγάλη εταιρία συναντιούνται στον δρόμο:
– Τα ‘μαθες τα νέα; ρωτάει ο ένας.
– Ποια νέα;
– Σήμερα το πρωί πέθανε ο αντιπρόεδρος της εταιρίας!
– Σοβαρά; Μα καλά, πώς;
– Έπαθε καρδιακή προσβολή. Κοντά του ήταν μονάχα η γραμματέας του, ξέρεις, εκείνη η ξανθιά…
– Πώς δεν την ξέρω…
– Δυστυχώς όμως τον έκαψε τον άνθρωπο…
– Τι εννοείς;
– Να, εκείνος της έλεγε να τηλεφωνήσει στο 166 κι εκείνη περίμενε να της πει και τα υπόλοιπα τέσσερα νούμερα…
Υ.Γ.
Γυναίκα: Αγάπη μου; Κοιμάσαι με άλλες γυναίκες;
Άνδρας: Όχι αγάπη μου, μόνο μαζί σου. Με τις άλλες μένω ξύπνιος όλο το βράδυ!
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
