Θανασης Χτενας: «Η αναρριχηση διδασκει να ξεπερνας τα προβληματα και να μην εγκαταλειπεις ποτε»

Ο 1ο αγώνας της χρονιάς στο άθλημα της αναρρίχησης πέρασε στην ιστορία του αθλήματος. Οι περιφερειακοί αγώνες που διοργανώθηκαν με πολλή επιτυχία στην Κομοτηνή, από τον Ορειβατικό Σύλλογο της πόλης μας, έδωσαν στους συμμετέχοντες το δικαίωμα της συμμετοχής και σε άλλους αγώνες, αλλά και τη χαρά της αναρρίχησης σε μια πίστα προδιαγραφών, όπως αυτή του 1ου Λυκείου. Οι Θανάσης Χτενάς και Τόμας Πιέτα από την Καβάλα μοιράστηκαν την πρώτη θέση και τις εντυπώσεις. Ικανοποιημένοι από τη συμμετοχή τους, μιλούν στον «Κόσμο» για τη γοητεία που βρίσκουν σε ένα άθλημα που δεν είναι ακόμη ευρέως γνωστό στην Ελλάδα…

Πόσα χρόνια ασχολείστε με την αναρρίχηση;

Θ.Χ.: Ασχολούμαι με το άθλημα της αναρρίχησης 13 χρόνια.

Τι απαιτεί;

Θ.Χ.: Είναι ένα άθλημα που απαιτεί συνδυασμό μυαλού και δύναμης.

Πού αθλείστε;

Θ.Χ.: Εξαρτάται, γιατί υπάρχουν δύο τύποι αναρρίχησης: Τύπος αναρρίχησης στη φύση, σε βράχους, με σχοινί και τύπος αναρρίχησης σε πίστα με στρώματα ή με σχοινί.

Αναμενόμενη η πρωτιά;

Θ.Χ.: Ήμασταν προετοιμασμένοι και όλα κύλησαν ομαλά. Πήρα την πρώτη θέση μαζί με τον Τόμας Πιέτα.

Τι απαιτεί η ενασχόληση με το άθλημα;

Τ.Π.: Είναι ένα πολύ εντυπωσιακό άθλημα. Θέλει πολλή δουλειά, πολλή προπόνηση, ό,τι προσωπικό χρόνο έχεις να τον αφιερώσεις σ΄ αυτό.

Τι είδους χαρές προσφέρει;

Τ.Π.: Συνδυάζει πολλά πράγματα. Εκδρομές στη φύση, πολύ καλή παρέα κι αυτό είναι που το κάνει ξεχωριστό. Όλοι είμαστε μια πολύ καλή παρέα, σαν μια οικογένεια.

Τι αναφορές βρίσκετε να έχει η αναρρίχηση με την καθημερινή μας προσπάθεια;

Τ.Π.: Ο τρόπος που αγωνίζεσαι να κάνεις μια διαδρομή και να σκαρφαλώσεις κάπου, μοιάζει με την προσπάθεια που κάνεις στην καθημερινότητά σου, το πώς συναντούμε εμπόδια συνεχώς και με πολύ σκληρή δουλειά καταφέρνουμε και τα προσπερνάμε και πετυχαίνουμε τους στόχους μας.

Στην καθημερινότητα, όπως καλά ξέρετε, μερικές φορές, δεν φτάνει η πολύ σκληρή δουλειά, μετρούν κι άλλα για να πετύχεις στόχους και να ανταμειφθεί η προσπάθεια…

Τ.Π.: Έχετε δίκαιο. Συνήθως, όμως, όλα είναι πολύ δύσκολα. Και η αναρρίχηση διδάσκει. Άλλωστε, στον αθλητισμό πρέπει να περνάμε καλά και να μαθαίνουμε.

Δηλαδή, η κατάταξη γίνεται πάντοτε αξιοκρατικά;

Τ. Π.: Όχι, όχι δεν γίνεται πάντα αξιοκρατικά. Υπάρχουν και οι ατυχείς στιγμές, το θέμα είναι να δώσεις ό,τι καλύτερο έχεις, δεν έχει σημασία αν θα βγεις πρώτος ή δεύτερος, το θέμα είναι να περάσεις καλά. Αυτό έχει σημασία για μας.

Ποια προσόντα απαιτεί η αναρρίχηση από τον αθλητή, εκτός από την πολύ καλή φυσική κατάσταση;

Θ.Χ.: Καθαρό μυαλό σίγουρα. Να είσαι συγκεντρωμένος, να περιορίσεις το άγχος, όσο μπορείς και να απολαύσεις εκείνη τη στιγμή, να νιώσεις ότι είσαι εσύ, ο εαυτός σου και ο βράχος ή η πίστα.

Πού είναι πιο δύσκολη η αναρρίχηση, στον βράχο ή στην πίστα;

Θ.Χ.: Σίγουρα στο βράχο γιατί είσαι στο φυσικό χώρο, υπάρχουν παράγοντες που δεν μπορείς να προβλέψεις. Ενώ μια πίστα απλά την βλέπεις και βλέπεις πού πρέπει να πας. Ο βράχος είναι πάντοτε πολύ διαφορετικός.

Η φύση είναι πάντοτε απρόβλεπτη;

Θ.Χ.: Ακριβώς έτσι, η φύση είναι απρόβλεπτη και δεν είσαι ποτέ προετοιμασμένος για όλα. Ενώ εδώ είσαι σ’ έναν χώρο που μπορείς να προβλέψεις πολλούς παράγοντες και ανάλογα να κινηθείς.

Σ’ έναν περίπου τέτοιον χώρο προπονούμαστε. Λέω περίπου, γιατί στην Καβάλα δεν έχουμε τόσο καλό χώρο, όσο είναι αυτός της Κομοτηνής. Δυστυχώς το άθλημα της αναρρίχησης είναι πολύ πίσω στην Ελλάδα.

Τι θεωρείτε ότι σας έχει διδάξει;

Θ.Χ.: Αυτό που διδάσκει η αναρρίχηση είναι να ξεπερνάς τα προβλήματα, να μην εγκαταλείπεις ποτέ .

Τ.Π.: Η αναρρίχηση βοηθά να βρίσκεις πάντα τρόπους επίλυσης των προβλημάτων με υπομονή και πείσμα.

Τι στόχους βάζετε;

Τ.Π.: Θέλουμε να ανεβάσουμε τη βαθμολογία και το επίπεδο.

Θ.Χ.: Συνεχώς ανεβάζεις τον πήχη ψηλότερα, με προσπάθεια και επιμονή.

Και οι οικείοι σας πώς αντιδρούν στο άκουσμα της ενασχόλησής σας με την αναρρίχηση;

Τ.Π.: Ο πατέρας μου στάθηκε αφορμή να ασχοληθώ μ’ αυτό το άθλημα. Ορειβάτης χρόνια, οπότε είχα ερεθίσματα. Δυσκολότερο θεωρώ να βρεθεί κάποιος που δεν έχει τέτοια ερεθίσματα σ’ έναν τέτοιο χώρο. Και το θεωρώ πιο σεβαστό να έρθει κανείς από έναν χώρο τελείως ξένο και να αγαπήσει ένα τέτοιο άθλημα.

Πάντως, σίγουρα απουσιάζει η αναγνώριση και η προβολή που χαίρει το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και άλλα αθλήματα στη χώρα μας…

Θ.Χ.: Δεν μας ενδιαφέρει τόσο πολύ το δημοφιλές άθλημα, νιώθουμε οικεία στη φύση. Είναι ένα άθλημα που παραμένει ακόμη αγνό και παρθένο, αντίθετα με πολλά άλλα και με την ίδια τη ζωή. Σ’ άλλα αθλήματα δεν στέφεσαι πρωταθλητής αξιοκρατικά, ενώ σ’ αυτό το άθλημα ισχύουν ακόμη αυτοί οι κανόνες κι όσο ισχύουν θα αγωνιζόμαστε. Μετά, αν πάψουν, θα σταματήσουμε κι εμείς.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.