«Αν οι ανθρωποι θελουν να συμβιωσουν, θα το πετυχουν»

Ήρθαν από την Κύπρο στην Θράκη. Καλεσμένοι του 2ου Γυμνασίου Κομοτηνής. Κύπριοι έφηβοι μαθητές, η Μαρίνα Πασιά, 15 ετών, μαθήτρια του Λανίτειου» Γυμνασίου της Λεμεσού και ο 14χρονος Βασίλης Μαυρόγιαννος, συμμαθητής της. Μιλούν με αγάπη για την Κύπρο και τον λαό τους. Σχολιάζουν τη στάση των Ευρωπαίων απέναντι στο «Κυπριακό», αλλά και την προσπάθεια της Τουρκίας να γίνει μέλος της Ε.Ε.

Ο Κυπριακός Ελληνισμός γιόρτασε την 1η Απριλίου την 52η επέτειο της δικής του επανάστασης: την επέτειο του επικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59. Ύστερα από την άρνηση της αποικιοκρατικής Βρετανίας να αναγνωρίσει στον λαό της Μεγαλονήσου το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, ο κυπριακός ελληνισμός εξεγέρθη και αξίωσε δυναμικά την ελευθερία του.

«Η συμβίωση είναι θέμα των ανθρώπων. Αν οι άνθρωποι θέλουν να συμβιώσουν, θα το πετύχουν, αν δεν θέλουν, τότε είναι δύσκολο να επιτευχθεί» δηλώνει η 15χρονη Μαρίνα και προσθέτει: «Μας βαραίνει συνεχώς, κάθε μέρα ακούμε και κάτι για την εισβολή, κάθε μέρα μας λένε και κάτι κι αυτό μας προβληματίζει πάρα πολύ.»

Μαρίνα Πασιά, μαθήτρια Γυμνασίου στην Λεμεσό της Κύπρου:

«Αν οι άνθρωποι θέλουν να συμβιώσουν, θα το πετύχουν»

Τι σ΄ αρέσει στην Κύπρο, στο νησί σου περισσότερο και τι δεν σ’ αρέσει;

Ωραία είναι στην Κύπρο, μ’ αρέσουν οι άνθρωποι. Υπάρχει μια ζεστή ατμόσφαιρα μεταξύ των ανθρώπων. Δεν μ’ αρέσει το γεγονός ότι μας αρέσει πολύ η επίδειξη, θέλουμε να δείχνουμε, να προβάλλουμε τους εαυτούς μας. Άλλες χώρες της Ε.Ε. είναι πολύ πιο εξελιγμένες, όπως η Ελλάδα, πολύ πιο μπροστά από εμάς, αλλάς δεν είναι έτσι.

Το θέμα της κατοχής πώς το ζεις;

Μας βαραίνει συνεχώς, κάθε μέρα ακούμε και κάτι για την εισβολή, κάθε μέρα μας λένε και κάτι για την Κατοχή κι αυτό μας προβληματίζει πάρα πολύ. Δεν ξέρουμε πώς να το αντιμετωπίσουμε, γιατί δεν το έχουμε ζήσει. Από την μια πλευρά, λέμε, εντάξει να συμβιώσουμε, να ησυχάσουμε κι από την άλλη πώς να ξεχάσεις την εισβολή τους κι ό,τι έχουν κάνει; Δεν ζήσαμε κάποια πράγματα και δεν ξέρουμε πώς να αντιμετωπίσουμε το θέμα.

Η συμβίωση μεταξύ Κυπρίων και Τούρκων είναι εύκολη;

Είναι θέμα των ανθρώπων. Αν οι άνθρωποι θέλουν να συμβιώσουν, θα το πετύχουν, αν δεν θέλουν, τότε είναι δύσκολο να επιτευχθεί.

Υπάρχουν ακόμη ανοιχτές πληγές;

Ναι, πολλές! Άνθρωποι που έχουν χάσει τους δικούς τους. Η πιο μεγάλη γενιά είναι ακόμη πολύ πληγωμένη από αυτό που έγινε. Συζητούν πολύ το Κυπριακό.

Ήσουν υπέρ ή κατά του Σχεδίου Ανάν;

Ήμουν κατά του συγκεκριμένου σχεδίου, αλλά είμαι υπέρ ενός σχεδίου που θα αλλάξει τα πράγματα, γιατί αλλιώς έτσι θα μείνουμε. Πρέπει να υπάρξει ένα σχέδιο που θα έχει κάποια ωφέλεια για μας, το Σχέδιο Ανάν δεν είχε.

Από τη στάση των Ευρωπαίων είσαι ευχαριστημένη;

Είμαι ευχαριστημένη, θα μπορούσαν ίσως να κάνουν και κάτι παραπάνω.

Πώς σχολιάζεις την προσπάθεια ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε.;

Η Τουρκία δεν έχει θέση στην Ε.Ε. Ούτε καν ανήκει γεωγραφικά στην Ευρώπη. Ύστερα, είναι διαφορετική η κουλτούρα τους, η νοοτροπία τους, δεν έχουν σχέση με την Ευρώπη. Μόνο για οικονομικά οφέλη θα μπορούσαν να δεχθούν να γίνει μέλος.

Ενδιαφέρεσαι για την Ιστορία;

Ναι με ενδιαφέρει η ιστορία. Τα περισσότερα γεγονότα τα γνωρίζω μέσα από την ιστορία που διδασκόμαστε στο σχολείο.

Ποια ιστορικά γεγονότα θεωρείς σημαντικότερα;

Με συγκινεί ιδιαίτερα η Επανάσταση του 21, όπως και ο απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου, το 55-59.

Ποιος αγωνιστής εκείνης της περιόδου σε συγκινεί;

Με συγκινεί ιδιαίτερα ο Ευαγόρας Παληκαρίδης. Ήταν σχολιαρόπαιδο, 17 ετών κι όμως αγωνίστηκε με την ψυχή του. Και μάλιστα αξιοποίησε αυτό που έκανε καλύτερα, να γράφει στίχους, προς χάρη του αγώνα.

Θα μπορούσες να κάνεις το ίδιο;

Αν χρειαζόταν ναι! Θα το έκανα, θα έδινα την ψυχή μου.

Η γραμμή του Αττίλα τι είναι για σένα;

Ό,τι είναι για όλους τους Κύπριους. Μια γραμμή που μας διχάζει, που μας μοιράζει και μας πονάει αυτό.

Ποιο είναι το όνειρο που έχεις;

Θα ήθελα να δω τον λαό μας, τους Έλληνες και τους Κύπριους πιο ενωμένους και την Κύπρο μας ελεύθερη.

Βασίλη Μαυρόγιαννος, μαθητής Λεμεσού:

«Με τους Τουρκοκύπριους ζούσαμε καλά και νομίζω ότι και τώρα μπορούμε

να ζήσουμε μαζί»

Ποιο τραγούδι σ’ αρέσει να τραγουδάς περισσότερο στους συμμαθητές σου;

Το «Συννεφιασμένε μου Ουρανέ» του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα.

Τι μουσικής ακούς;

Πυξ Λαξ, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Διονύση Τσακνή. Ελληνικό ΡΟΚ δηλαδή.

Πώς είναι να ζει κανείς στην Κύπρο;

Δεν νομίζω να είναι πολύ διαφορετικά από ό,τι σε άλλες χώρες.

Τι έχει το νησί σου και ξεχωρίζει;

Νομίζω την φιλοξενία του. Οι άνθρωποι είναι πολύ ζεστοί. Θέλουν να περάσει κάποιος που έρχεται στον τόπο τους εξαιρετικά.

Το ζήτημα της εισβολής σε προβληματίζει;

Το ακούω συνέχεια να συζητείται στην τηλεόραση, στα ραδιόφωνα. Είχαμε την ευκαιρία πριν λίγα χρόνια να το λύσουμε, δεν το κάναμε όμως και τώρα συνεχίζεται η προσπάθεια για την επίλυση.

Να υποθέσω ότι ήσουν υπέρ του Σχεδίου Ανάν;

Οι γονείς μου ήταν υπέρ του Σχεδίου Ανάν.

Μπορείς να μου πεις ένα επιχείρημα;

Γιατί με τους Τουρκοκύπριους ζούσαμε καλά και νομίζω ότι και τώρα μπορούμε να ζήσουμε μαζί.

Δηλαδή δεν συμφωνείς με τους χειρισμούς του προέδρου;

Νομίζω πως το χειρίσθηκε λάθος, αλλά δεν θα ήθελα να το σχολιάσω.

Τη στάση των Ευρωπαίων πώς την κρίνεις;

Είναι καλή η στάση των ευρωπαϊκών χωρών. Βοηθούν λίγο, μπορούν να κάνουν και κάτι περισσότερο. Και η Ελλάδα βοηθά αρκετά.

Τη νεολαία την απασχολεί το θέμα;

Την προβληματίζει την νεολαία. Με το χρόνο νομίζω ότι θα αντιμετωπισθεί και θα καταφέρουμε να ζήσουμε, χωρίς το Κυπριακό να μας βαραίνει.

Θα συνεχίσεις να μένεις στο νησί, ακόμη κι όταν μεγαλώσεις;

Θέλω να σπουδάσω στην Ελλάδα γιατί έχω ακούσει ότι υπάρχουν καλά πανεπιστήμια. Ίσως, όμως να σπουδάσω μουσική στην Ολλανδία.

Η ιστορία σου αρέσει;

Δεν μ΄ αρέσει η Ιστορία. Δεν ασχολούμαι πολύ. Προτιμώ τα άλλα μαθήματα. Γνωρίζω μόνο την ιστορία του νησιού.

Μαρία Νικολάου

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.