«Η Αλεξανδρουπολη ειναι πολη του Κινηματογραφου»

Παραγωγές από διαφορετικές χώρες, ελληνικές ταινίες τεκμηρίωσης που διερευνούν και υπερασπίζονται την αλήθεια, σε όλες τις εκφράσεις και εκφάνσεις, που φωτίζουν διαφορετικές πτυχές της σύγχρονης πραγματικότητας, που σκιαγραφούν ανθρωποκεντρικά και κοινωνικά πορτρέτα. Ταινίες του 9ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που την Παρασκευή 23 Μαρτίου στις εννέα το βράδυ θα αρχίσουν να προβάλλονται και στην Αλεξανδρούπολη. Στην πόλη που υπάρχει ήδη διαμορφωμένο ένα κοινό που ζητά από το σινεμά κάτι περισσότερο από εύκολη διασκέδαση, που αναζητά, συνειδητά και με επιμονή, εναλλακτική ενημέρωση για εκείνα τα ζητήματα που δεν προβάλλονται όσο πρέπει από τα μέσα ενημέρωσης.

«Έχουμε πετύχει ως περιφερειακή πόλη να βλέπουμε ταινίες πολύ πριν από την Αθήνα. Ίσως και να είναι η μόνη φορά που θα προβληθούν σε περιφερειακή πόλη μετά την Θεσσαλονίκη.» δηλώνει η κ. Κούλα Καφετζή, υπεύθυνη της Κινηματογραφικής Λέσχης Αλεξανδρούπολης και προσθέτει: «Το ντοκιμαντέρ μας έφερε κοντά σε μια πραγματικότητα ανθρώπινη, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου.»

Τι έχει πετύχει η Αλεξανδρούπολη σε σχέση με το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης;

Έχουμε πετύχει ως πόλη να βλέπουμε αυτά τα οποία μετά δεν θα προβληθούν πότε έτσι. Ορισμένες ταινίες είναι ταινίες που προβάλλονται μόνο στο φεστιβάλ. Μετά παίρνουν τον δρόμο για να πάνε στην πατρίδα τους γιατί όταν δεν υπάρχει αίθουσα, διανομή γι αυτές τις ταινίες, δεν φτάνουν ποτέ στις αίθουσες.

Δηλαδή το κοινό της πόλης σας βλέπει ταινίες πολύ πριν την Αθήνα;

Έχουμε πετύχει ως περιφερειακή πόλη να βλέπουμε ταινίες πολύ πριν από την Αθήνα. Ίσως και να είναι η μόνη φορά που θα προβληθούν σε περιφερειακή πόλη μετά την Θεσσαλονίκη.

Πότε ξεκίνησε η ιστορία με τις προβολές ταινιών Ντοκιμαντέρ;

Όλη αυτή η ιστορία ξεκίνησε με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου που γίνεται τον Οκτώβριο. Ταινίες μυθοπλασίας που είναι εύκολο να βλέπει κανείς. Μετά κάναμε ένα ακόμη βήμα με το ντοκιμαντέρ, είναι το 9ο Ντοκιμαντέρ το φετινό κι εμείς το παρακολουθούμε σχεδόν από την αρχή.

Οι ταινίες ντοκιμαντέρ σε ποιον κόσμο κοντά φέρνουν τον θεατή;

Το ντοκιμαντέρ μας έφερε κοντά σε μια πραγματικότητα ανθρώπινη, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Μας εκπαίδευσε να τα βλέπουμε και να αποκτάμε την γνώση που έρχεται μαζί με την «ψυχαγωγία». Βλέπουμε κινηματογράφο, αλλά αποκτούμε και μια γνώση σημαντική, για πολύ σοβαρά ζητήματα σε όλο τον πλανήτη: πόλεμος, ρύπανση, ανθρώπινα δικαιώματα, μετανάστευση. Το φεστιβάλ είναι χωρισμένο σε ενότητες και εμείς κάθε χρονιά έχουμε κάποιες που είναι αντιπροσωπευτικές των διαφόρων ενοτήτων.

Η ανταπόκριση του κόσμου ποια είναι;

Το ευχάριστο είναι ότι ενώ ξεκίνησε διστακτικά και τον πρώτο καιρό ο κόσμος έλεγε: «Τι θα πάμε να δούμε τώρα, ντοκιμαντέρ;» Τώρα είναι αυτό που το περιμένει περισσότερο και από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου γιατί ξέρει ότι εκείνο μπορεί να το δει στις αίθουσες κάποια στιγμή, αυτές τις δουλειές όμως δεν θα τις δει.

Και σε ποιόν κόσμο έχετε εισέλθει;

Έτσι, έχουμε «μπει» στην ζωή ποιητών, καλλιτεχνών κι έχουμε εντρυφήσει περισσότερο σε επιμέρους θέματα.

Δημιουργοί συνοδεύουν στην Αλεξανδρούπολη τις ταινίες τους;

Έχουμε γνωρίσει πάρα πολλούς δημιουργούς με αφορμή το Φεστιβάλ. Είναι πρόθυμοι ορισμένοι να «θυσιάσουν» το κλίμα της γιορτής στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και να έρθουν στην πόλη μας. Κρίνουν ότι είναι πιο σημαντικό να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο εδώ. Γνωρίσαμε πολύ σπουδαίους δημιουργούς, μιλήσαμε για το έργο τους, αλλά και για επιμέρους εμπειρίες τους. Έρχονται ευχαρίστως στην Αλεξανδρούπολη γιατί γευτήκανε αυτό το ενδιαφέρον, την δίψα του κόσμου να γνωρίσει από πιο μέσα τα πράγματα. Και να χρησιμοποιήσει αυτούς τους ανθρώπους.

Και η ανταπόκριση του κόσμου στην προθυμία αυτή των δημιουργών ποια είναι;

Προβάλλονται ταινίες και κουβεντιάζονται, γίνεται ένα «ζύμωμα» ιδεών, ρευμάτων της τέχνης, οπτικοακουστικού υλικού. Θέλουμε να προχωρήσουμε και στα κινούμενα σχέδια και στην ψηφιακή εικόνα, γιατί και ο κινηματογράφος εξελίσσεται και αυτό θέλουμε να το παρακολουθήσουμε όσο γίνεται από πιο κοντά.

Οι ταινίες αυτές που είναι ρεαλιστικές και ανθρώπινες, μπορούν να κινητοποιήσουν τον κόσμο;

«Ο δρόμος για την Δύση» ήταν μια ταινία του Κατσουράκη που έθιγε το θέμα της μετανάστευσης. Αυτή η ταινία, μετά την προβολή της, έγινε αφορμή να κινητοποιηθούν οι δυνάμεις της πόλης και να συγκεντρωθούν τρόφιμα και ρούχα για να διαταθούν στους μετανάστες. Ταινίες για παράδειγμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται αφορμή για μια κοινωνικού τύπου παρέμβαση και κινητοποίηση.

Τελικά η Αλεξανδρούπολη είναι πόλη που αγαπά τον κινηματογράφο;

Συμπεραίνουμε ότι η πόλη της Αλεξανδρούπολης με τις προσπάθειές της Κινηματογραφικής Λέσχης είναι μια πόλη που μπορούμε να την ονομάσουμε, πόλη του κινηματογράφου. Ο κόσμος συμμετέχει, είναι εκεί, το βλέπουμε.

Έχετε αποκτήσει και την κατάλληλη υποδομή;

Δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να εξοπλίσουμε την αίθουσα. Οι συνθήκες προβολής είναι μέτριες, αλλά ο δήμαρχος έχει υποσχεθεί ότι θα ανανεώσει τον εξοπλισμό. Η αίθουσα, παρά τα προβλήματα, είναι γεμάτη και τις Δευτέρες και τις Τρίτες. Ο κόσμος μένει, συζητά κι έτσι η προβολή μιας ταινίας είναι μια συνεύρεση και μια εκδήλωση προβληματισμού γύρω από διάφορα ζητήματα.

Για σας έναν άνθρωπο του βιβλίου ο κινηματογράφος τι είναι;

Για μένα ο κινηματογράφος είναι μια ακόμη μορφή τέχνης πολύ σημαντική. H ειλικρινής έκφραση μέσω της Τέχνης, νομίζω ότι είναι αυτή που συνενώνει τους ανθρώπους, τους προβληματίζει και τους κάνει καλύτερους. Μέσα από ένα καλό βιβλίο, καλή ταινία, καλό πίνακα, μπορεί να επηρεαστεί ο άνθρωπος και να προχωρήσει στη ζωή του, στις ιδέες του.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.